Beter dan Spinal Tap?

Dat lijkt me lastig, maar de trailer is zéér veelbelovend:



Via.

Tweet

Perfect Borrel (maar niet Belegen) (1)

Borrel-muziek kan net zo verschillen van kwaliteit als de wijnen, kazen en nootjes die worden geserveerd. Meestal zijn die twee trouwens aan elkaar gecorreleerd. Bij een borrel waar JP Chenet wordt geschonken, klinkt vaker Bløf. Bij een goeie Barolo hoor je eerder Dusty en Sandy Shaw. Met de zomer in aantocht, en daarmee de spontane borrels en goed geplande bbq's, leek ons (= EHPO en HZV) de tijd rijp voor Perfect Borrel (maar niet belegen). Op het eerste gehoor kan het prima doorgaan voor muzikaal behang, maar als je even luistert hoor je alleen maar moois. Een serie van drie, vandaag deel 1. Open die Barolo en je oren. Enjoy!

HIER voor Mac,
HIER voor PC.

Morgen:

En overmorgen:

Tweet

Inspiratie (5)

Singer/songwriter Roy Santiago (dat is z'n website annex blog) is bijna klaar met een nieuw album, "Shipwreck" getiteld. "Het is een vrij fragmentarische plaat geworden", volgens Roy, "met een sfeer die goed bij het najaar past." Dus komt-ie dan uit. Tot die tijd haal je Roy's meest recente album hier. Gratis, maar die jongen moet ook eten dus wel zo vriendelijk als je 'em bestelt voor slechts €5 + €2 postzegels. Snel doen, want de CD is bijna op. Roy is (met lichte tegenzin?) ook te vinden op MySpace, Facebook, Twitter en Last.fm. Hij schreef een mooie aflevering in deze serie-zonder-einde over inspiratie. Andere bands en muzikanten die geïnspireerd raken (...) door zijn verhaal nodig ik van harte uit zelf een stukje te schrijven; plaats ik graag. Maar eerst Roy:

"Eigenlijk zou ik zomaar de perfecte doelgroep kunnen zijn voor de avondprogrammering van RTL. Programma's waarin mensen geholpen worden om hun huis weer op orde te krijgen, juist omdat er 2 gehandicapte mensen in dat huis wonen (zij is aangeboren slecht ter been, hij is - ook aangeboren - niet zo snugger), programma's waarin 4 mensen bij elkaar komen om er achter te komen wie precies het best kan koken en als opsteker meekrijgen dat four ook best een crowd kan zijn. Alledaagse tragiek, uitvergroot voor mensen zoals ik.

Ik heb er geen behoefte aan om mensen uit te lachen om hun tekortkomingen of tragiek. Dat zou niet netjes zijn en zo ben ik bovendien niet opgevoed. Maar ze fascineren me gewoon enorm. Het maakt de saaie mens minder saai. En het maakt het waard om over te schrijven, als liedjesschrijver. Ook heeft het iets hoopvols om uit te spreken dat iedereen zijn eigen sores heeft. Het maakt het leven voor veel mensen misschien draaglijker. Dat is waarschijnlijk ook het doel van die televisieprogramma's.

Vorig weekend kwam die constatering ineens naar boven drijven. Ik las een interview met Anton Corbijn in Volkskrant Magazine. En daar stond bovenaan het interview als lokkertje: "Iedereen denkt dat ik het voor elkaar heb, maar ik heb wel mijn huis in London moeten verkopen.". Dat was niet de letterlijke tekst hoor, maar zoiets was het wel. Ik kan het ook niet natrekken want toevallig is vandaag bij ons het oud papier opgehaald. Maar zoiets dus. En dan heb je me hè. Dan lees ik net zo lang door tot ik bij dat stuk over dat huis ben. Dat is precies in mijn straatje, bedacht ik toen. De tragiek van zo'n bekende man waarvan je denkt dat hij het helemaal voor elkaar heeft. Overigens wekte het verhaal bij mij niet de indruk dat Corbijn financieel gezien de afgelopen maanden zijn wekelijkse kratje Jupiler heeft moeten verruilen tegen een tray Schültenbrau, maar dat terzijde.

Ik vind het prettig om over dit soort dingen te schrijven. Over Amerikanen die met de beste bedoelingen naar Nederland komen (voor wat dan ook), op een dag een coffeeshop binnenlopen en vervolgens een maand lang psychotisch in een GGZ-instelling verblijven. Over dat de Waal een prachtige rivier is, maar dat je er niet echt in kan zwemmen omdat de stroming te heftig is. En nou ja, over een hoop persoonlijke dingen waar ik niet zo blij mee ben en die ik, als ware het een RTL-programma, uitvergroot in een liedje.

Tragiek als inspiratiebron dus. Misschien niet iedereen zijn kopje thee, maar het mijne wel. Het is niet per se zo dat ik elke ochtend chagrijnig uit bed stap en dat de rest van de dag alleen maar minder wordt; integendeel. Ik kan zelfs een redelijk opgeruimde indruk maken als het moet. Maar ik kan me er niet echt toe zetten om in mijn liedjes te doen alsof alles loopt zoals men zou willen, zoals ik zou willen. Ik zou haast willen zeggen dat het mis móet gaan in de liedjes die ik schrijf. Tekstueel dan. Muzikaal moet het natuurlijk kloppen.

Met dit alles kom ik als vanzelf op inspiratiebron nummer twee: zeker twee-derde van mijn muziekcollectie bestaat uit albums vol tragiek. Want zo simpel is het ook nog eens. Ik luister graag naar bands die 69 liefdesliedjes op een CD zetten die stuk voor stuk slecht aflopen, naar soulzangers die smeken om vergiffenis van hun vrouw (vaak omdat ze met de verkeerde vrouw naar huis zijn gegaan/moeten brommen voor diefstal/de vaatwasser op de verkeerde volgorde hebben ingeruimd). Naar geloofwaardige, eerlijke en liefst soms ook wat ironische verhalen, bijgestaan door dito geluiden. Overigens zijn dit bijna nooit singer/songwriters.

Ik zou dus goed naar RTL-programma's kunnen kijken, en soms doe ik dat ook. Bijvoorbeeld als ik ergens op bezoek ben. Maar thuis heb ik daar helemaal geen tijd voor. Ik heb het veel te druk met muziek luisteren en, belangrijker nog, muziek maken. Misschien misgun ik mezelf daarmee een goede inspiratiebron, maar zeg nou zelf, wie zou nu Schültenbrau drinken als je ook Jupiler kunt krijgen?"

Dank voor je mooie verhaal, Roy. Doe mij ook een kopietje van die Goed Volk zomercompilatie 2009 die je op je blog aanprijst. Ben benieuwd! En nogmaals: meer afleveringen in deze serie zijn welkom. Mail me waardoor jij geïnspireerd raakt, inclusief links en beeldmateriaal, en jij bent de volgende na Marg van Eenbergen, Marinus de Goederen, Ivo Victoria, Trent Reznor en Roy.

Tweet

You Lennon, Me McCartney!

Ik heb al ingetekend, hier de trailer:



Hoe vet?! Ik ga vast repeteren met m'n zoon. Hij Lennon, ik McCartney. Of toch liever Harrison? We hebben nog tot 9 september (09-09-09, get it?) om te oefenen.

UPDATE: wel 'ns geklikt op de reclames die onderin bovenstaand YouTube-filmpje voorbij komen? Hilarisch! Zangeres Jacqueline bijvoorbeeld, komt samen met haar vader Uw feest opluisteren!

Tweet

Pretty grappig

Grootbek Liam Gallagher is een kledinglijn gestart, Pretty Green (check die foto!). Kenners wisten het al: beide broertjes Gallagher, Noel voorop, kunnen altijd nog aan de bak als stand-up comedians als het met Oasis niks wordt. Dat bewijst dit promo-filmpje voor Liams kledinglijn maar weer 'ns, waarschijnlijk onbedoeld:

Wel lullig dat de stroom eergisteren 2 keer uitviel in Manchester. 'Gedupeerden' krijgen hun geld terug. Morgen leuke dingen over Liams grote muzikale voorbeelden.

Tweet

Goed idee: Knopper achter Dannen aan

Begin mei (wat lijkt dat al lang geleden...) zat ik een paar dagen rustig op Ameland en las daar dit boek uit:

Het lijkt de logische opvolger van de klassieker Hit Men, een boek dat iedereen die ook maar enigszins in de muziekindustrie is geïnteresseerd, gelezen moet hebben. Niet voor niets staat het bovenaan (als je onderaan begint met lezen) de boekenlijst die ik eind vorig presenteerde op dit blog.

Dezelfde aanbeveling geldt in mindere mate voor bovenstaand boek. Ik vond het zeer boeiend, juist ook omdat ik "Hit Men" had gelezen, maar het is niet zo'n keiharde must-read als dat boek. Daarvoor buitelen in "Appetite for Self-Destruction" net iets teveel namen, cijfers en feitjes over elkaar, waardoor je met oppervlakkig lezen of weinig voorkennis door de bomen het bos niet meer ziet. Enige voorkennis is noodzakelijk, bijvoorbeeld doordat je in de muziekindustrie werkzaam bent, de ontwikkelingen rond muziek en internet de afgelopen jaar gevolgd hebt en/of "Hit Men" hebt gelezen. Duidelijk is dat Knopper aan al die voorwaarden voldoet en bewust zijn eigen boek start waar "Hit Men" ongeveer eindigde. Wat is het verschil tussen die twee boeken en de meerwaarde van dat van Knopper?

"Hit Men" is een levendige, chronologische geschiedschrijving van het ontstaan en de ontwikkeling van de muziekindustrie van midden vorige eeuw tot begin jaren '90. Alle sappige anekdotes en goede verhalen die werken in de muziekindustrie zo leuk/verschrikkelijk maken (doorhalen wat niet van toepassing is) komen langs en gaandeweg verklaart schrijver Fredric Dannen zo waarom die industrie is zoals-ie is. Het woord internet komt niet voor in Dannens boek, maar oplettende lezers zien dat de onderliggende principes en processen ook nog gelden én werken in het digitale tijdperk. Het klinkt raar, maar eigenlijk is er niet zo heel veel veranderd. Dannen is in staat om dit alles te gieten in een uitstekend geschreven, informatief en bovenal leuk boek dat het net zo goed doet op je studeerkamer als op het strand. Knap.

Knopper trekt feller van leer. Hij legt uit hoe de muziekindustrie in slaap is gesust door de grote successen en gigantische winsten in de jaren '70. Toen die inkomstenbron opdroogde met de dood van disco begin jaren '80, bood de technologische ontwikkeling van de CD uitkomst. Met feitelijk hetzelfde product op een ander formaat draaide de geldmachine harder dan ooit tevoren. Onvoorstelbaar hoeveel er werd verdiend, en meestal niet door de artiesten! Knopper toont overtuigend aan dat de initiële, krampachtige reactie van de muziekindustrie op de mogelijkheden van internet en de uitwisseling van digitale bestanden (voornaamste startschot: Napster) uiteindelijk een schot in de eigen voet bleek. Het chronologische verhaal en de diverse belangrijke ijkpunten (de introductie van de CD, de gigantische omzetten van boy- en girlbands eind jaren '90, Napster, Kazaa, Apple, de iPod) doorsnijdt hij met korte artikelen over grote missers als de CD Longbox, DAT en de rechtszaken van de RIAA tegen muziekliefhebbers die bestanden uitwisselen.

Genoeg verklapt. Koop, bestel en lees beide boeken (Hit Men, Appetite for Self-Destruction), thuis of op het strand, en wees weer een stukje beter geïnformeerd dan je buurman.

Tweet

Dubber, Raaphorst en Aalberts

Het is last minute, maar bepaald de moeite waard! Komende woensdag kun je als band deelnemen aan een speciale middag Unconsultancy onder auspiciën van Lopend Vuur. Speciaal voor de bands en acts die serieus werk willen maken van hun carrière heeft Lopend Vuur 3 experts bereid gevonden om af te reizen naar Leeuwarden en hun tijd en aandacht aan jullie te besteden. En aan niemand anders.

Wat moet je doen?

Allereerst moet je voor jou/je band een helder doel gesteld hebben dat je wilt bereiken. Vervolgens geef je je als de sodemieter op en tenslotte zorg je ervoor dat je tijdens de unconsultancy de expert van jouw keuze helder uitlegt wat je doel is, zodat hij met je mee kan denken over de beste manier om dat doel te bereiken.

De sprekers

Andrew Dubber
De man achter www.newmusicstrategies.com, schrijver van het e-Book 20 things you must know about music online, keynote-speaker tijdens de Lopend Vuur Pitch en all-around nice guy. Andrew staat wereldwijd bekend als een scherpe denker, komt altijd met pragmatische oplossingen en is de man achter het Un-consultancy concept.

Marco Raaphorst
De bloggende musicus, met Een Mening Over Copyright, Creative Commons en wat al niet. Iemand die er al jaren in slaagt om als musicus zijn brood te verdienen, zonder gebruik te maken van BumaStemra, maar juist mét alle Web 2.0-technieken van vandaag.

Niels Aalberts
Mag als bekend worden verondersteld :-)

Het programma

We beginnen om 13.00 uur en je kunt erop rekenen dat je rond 17.30 uur klaar bent. Na korte introducties door de 3 gasten zijn er 3 rondes waarin je ze de oren van het hoofd kunt vragen over jouw project/band en wat je daar online/offline wel of niet voor zou kunnen doen. Op het einde van de middag zetten we de 3 experts ook nog eens naast elkaar op het podium en laten we ze hun ervaringen samenvatten in heldere adviezen waar alle aanwezigen wat mee kunnen.

De spelregels

Er zijn er maar 3:

1. Als je je opgeeft, moet je er zijn.
2. Er is een beperkt aantal plaatsen, dus op = op.
3. Aan het einde van de middag stop je een bedrag in de pot: zoveel als je kan missen/zoveel als het je waard was. De pot wordt verdeeld onder de 3 experts. Dat is het Unconsultancy-concept!

Locatie

Academie voor Popcultuur, Achter de Hoven 23, 8933 AG, Leeuwarden (op 5 minuten wandelen van station Leeuwarden).

Opgeven?

Mail naar Lykle.

Tweet

Film It Yourself op Pinkpop - Het Resultaat

20 Mobiele telefoons en camera's filmden het complete optreden van Kyteman's Hiphop Orkest op Pinkpop. Dit is het resultaat. Alsof je er zelf bij bent:

Tweet

Perfect Springsteen (reprise)

Vorig jaar stelde ik Perfect Springsteen samen. De superlatieven over zijn Pinkpop-optreden (allemaal waar!) zijn een mooie aanleiding om die in de reprise te doen, me dunkt. Herstelt EHPO gelijk een fout: "Born To Run" staat er ditmaal wél bij. Enjoy!

Tweet

Feestje (6)

360, het collectief van Nuno dos Santos en Patrice Baumel, heeft met zijn nieuwe maandelijkse residency in Trouw een waardige opvolger voor hun oude thuishaven Club 11 gevonden. Zaterdag is Rajko Mueller aka Isolée te gast, de man achter o.a. Beau Mot Plage. Zijn muziek is onvoorspelbaar, intelligent en geïmproviseerd en hij staat al jaren op de verlanglijst van 360. Dat wordt dus bijzonder! Entree: €12. Nu alvast een kadootje: een DJ-mix van Nuno en Patrice (als podcast). De tracklisting vind je in de reacties bij deze post. Wanneer je je op de 360-site als lid registreert wordt de podcast je automatisch elke maand opgestuurd. Kleine moeite, groot plezier! Tot zaterdag?

Tweet