Hoe je als muzikant in een razendsnel veranderende muziekindustrie je eigen boontjes dopt. Niels Aalberts deelt zijn ervaringen, tips, trucs & adviezen, nodigt anderen uit dat ook te doen en vermijdt iedere schijn van objectiviteit. Daarvoor ga je maar naar www.ehpo.net. Daar lees je ook waar Niels al die praatjes over muziek, internet, social media, marketing, management, uitgeven en ondernemen vandaan haalt.
De harde cover. Met foto's aan het einde van deel I:
En als je het boek omdraait de softe cover...
...met groene pagina's voor de kaders aan het eind van ieder hoofdstuk...
... een praktisch 10-stappenplan als afsluiter...
... en een boekenlegger met tekeningen van alle 19 inzenders van http://bit.ly/droodle, gratis bij de gehele eerste oplage. Die blije aap krijg je er niet bij:
Wat een briljante verzameling, bedacht op Twitter, verzameld en samengesteld door Atze. Dit zijn de Perfects waarom we de serie ooit begonnen zijn.
Uit het Parool, van de taaldokter, via Bas. Twijfelde om het te plaatsen, maar wil straks geen spijt hebben dat ik uitgevers, boekhandel en anderen een keer te weinig gewaarschuwd heb. Als wat Joost hierboven schrijft over deze recente bijeenkomst waar is, houd ik mijn hart vast. En niet voor het eerst. Wat een oogkleppen, wat een kolder. Erwin waarschuwt mee.
De kaarten liggen er dus uitstekend bij voor de release van Colins album op 20 februari 2009. Evelyne heeft pers en tv geïnformeerd, nagebeld en interviews opgezet, radiopromotor Erwin Vogel rijdt langs 3FM en alle andere radiostations. Naast [muzieksamensteller] Basyl de Groot moeten immers ook andere 3FM-dj’s en -collega’s het album en de eerste single She Blew Like Trumpets ontvangen en wekelijks door Erwin op de hoogte worden gehouden van relevante ontwikkelingen en nieuwtjes rond de band. De reacties op Noorderslag en de bevestiging van De Wereld Draait Door zijn de wind in de rug om de album- en ticketverkoop voor onze clubtour vleugels te geven. De bevestiging van De Wereld Draait Door geeft mij bovendien de mogelijkheid om meer promotie met het complete Orkest te regelen; kosten maken we nu toch, die dag kunnen we beter zo nuttig mogelijk besteden. Redactie en presentatoren van alle programma’s begrijpen volkomen dat we eenentwintig Orkest-leden, een geluidsman, roadies en Maike niet te pas en te onpas laten uitrukken. Ons grootste struikelblok, de omvang en kosten van het Orkest, verandert in een belangrijk voordeel: we zijn uniek. Evelyne en ik doen een kort belrondje langs de belangrijkste programma’s met de mededeling dat we eenmalig het voltallige Orkest in een touringcar hijsen voor promotie, en wel op 20 februari. Giel Beelen hapt toe, VPRO’s 3VOOR12 verplaatst hun sessie van de vaste woensdag- naar de vrijdagavond en met wat telefoontjes regelen we nog enkele interviews en promotiemogelijkheden. De dag van de albumrelease wordt zo een bomvolle promotiedag: 20 februari 2009 = Kyteman-dag. Zelf ben ik er helaas niet bij, maar ik bereid alle promotie tot in de kleinste details voor en volg het verloop op mijn iPhone vanaf de besneeuwde berg waar ik die week zit. Eenentwintig man op de gang van Giel past net, maar de echte klappers die dag zijn De Wereld Draait Door en het exclusieve optreden bij 3VOOR12. Met het laatste blaast het Orkest stoom af van een lange promotiedag en overtuigt in één moeite de kritische redactie van onze vroegste supporters bij de VPRO. Bij De Wereld Draait Door helpt het toeval ons (al lijken we dat inmiddels af te dwingen), niet voor de eerste en niet voor de laatste keer, met als resultaat het meest legendarische optreden van dat seizoen. Colin repeteert ’s middags met het Orkest in de studio van De Wereld Draait Door wanneer presentator Matthijs van Nieuwkerk binnenloopt. Die aanschouwt het geheel goedkeurend en laat nog geen uur later bij monde van zijn producent weten dat het Orkest niet één maar twee songs mag spelen in de uitzending. En of Colin aan tafel wil komen om zijn verhaal te doen. Dat verhaal is rond Noorderslag op schitterende wijze opgeschreven door Gert-Jaap Hoekman in Nieuwe Revu [1, 2], met afstand het beste interview dat rond The Hermit Sessions verschijnt. Daar willen Jan Mulder, Matthijs en zijn redactie tijdens de uitzending graag dieper op ingaan. Maar het belangrijkste aandeel in een legendarisch tv-optreden heeft, zoals altijd, het Orkest zelf. Colin heeft ’s middags één minuut uit twee songs gerepeteerd. Tijdens het reclameblok vóór de uitzending warmt het Orkest het studiopubliek op met een volledig nummer. Dit wordt niet uitgezonden, maar na afloop op de site gezet. Het ligt voor de hand, en Colin spreekt dit ook af met zijn band, dat in die pauze Sorry wordt gespeeld. Een kalme kennismaking voor het publiek, een uitstekende binnenkomer. Wispelturig als hij is, maar vertrouwend op zijn instinct en muzikale timing, besluit Colin op het laatste moment dat hij zijn MC’s niet voor niets heeft meegenomen. In plaats van de instrumentale ballad Sorry zet hij het energiekste nummer van het album in, U-Town University, een ode aan de woonplaats van de meeste Orkest-leden. Op YouTube is te zien wat er gebeurt: de studio gaat volledig op z’n kop! Iedereen wordt volkomen omvergeblazen door het Orkest, aangevuurd door die stuiterende magere jongen met dat baseballpetje en rapper Double G die een rondje rond Matthijs’ tafel sprint. Het publiek wil niets liever dan bewegen maar blijft noodgedwongen zitten, Jan Mulder slaat halverwege zijn hand voor zijn mond, buigt voorover naar Van Nieuwkerk, volkomen verbijsterd door de energie en het spel van het Orkest. U-Town University’s staande slot valt perfect samen met het einde van het reclameblok. Op de plek waar eens een televisiestudio stond rest slechts een krater. Kijkers zagen Matthijs de inhoud van het programma aankondigen voor een kalm en stil publiek, maar na de reclame spat de ingehouden energie van de kuipstoeltjes op de beeldbuis af. Ook in de uitzending geven de Orkest-leden hun muzikale visitekaartje overtuigend af en ontstaat een zeldzame klik tussen Colin en Jan Mulder, voelbaar voor iedere kijker. Sommigen vinden dat Mulder Colin afzeikt en doorzaagt over zijn liefdesverdriet (de aanleiding voor Sorry), ik zie een intelligente man die bewust het leeftijdsverschil uitspeelt om zijn tafelgast er beter uit te laten komen. Het is niks minder dan magische televisie.'
Het Eindhovense Hunting The Robot bracht afgelopen maandagnacht debuut-EP Our Ocean Is Illuminated uit, gewoon via de eigen website. Die EP klinkt, zonder overdrijven, fan-tas-tisch, is gratis binnen te halen en wordt komende vrijdag gepresenteerd in de Effenaar. Dus waar wacht je nog op? De jonge bandleden leggen graag uit hoe ze dat geflikt hebben.
'Voordat we begonnen maakten we met z’n allen een plan van aanpak. Wanneer opnemen? Wanneer mixen? Hoe doen we promotie? Omdat we geen platenlabel, manager of boeker hebben, moesten we het allemaal zelf regelen en wel zo vroeg mogelijk: een tour, een videoclip, een releaseparty in een degelijke zaal enz. Het plan maakten we al in mei vorig jaar [!], 9 maanden voor de release.' Heel verstandig. Er kan altijd iets mis gaan, je moet de planning kunnen aanpassen aan (veranderde) omstandigheden en met tijd win je aandacht én bespaar je vaak een boel geld.
Nadat de opnames en pre-mixes klaar waren, ging de band verder aan de slag met het ‘masterplan’: 'We vinden het belangrijk dat de EP een bepaalde sfeer uitstraalt. Enkele bandleden raakten geïnteresseerd in analoge fotografie en daarmee maakten we de hoesfoto, waarbij ik met een zak over m’n hoofd [huh?] en een paraplu in m’n hand [huh?!] van een brug afspring. Er was geen enkele twijfel dat we de EP digitaal wilden weggeven [dat vertellen ze ook op 3VOOR12]: het maakt ons op dit moment niet uit hóe mensen aan onze muziek komen, áls ze er maar aan komen. En kunnen delen. Een fysieke versie met een extra remix is er voor 5 eurie. Bandcamp is hier de ideale site voor: klant- én gebruiksvriendelijk. Geweldig!' Mijn idee, Elvin.
