Wilde ideeën & nieuwe muziek (150)

• Roep ik ook al jaren: internet is de nieuwe punk.
• Eindelijk! Antwoord op de vraag die ik me al jaren stel: Who the f*** is Bob Lefsetz?
• Mooi: ratificatie #ACTA uitgesteld. Hoewel? Slechts een vertragingstactiek, aldus Bits of Freedom (via Jeroen). Erik twittert ondertussen met de NVPI over gerelateerde onderwerpen, Digimuziek neemt even later het stokje in de discussie over van Erik. Allebei boeiend.
• En waar maken we ons eigenlijk druk om? Online-verkoop muziek, film en games loopt verder in op winkels (gisteren uitgebreid besproken bij Reality Check (= verslag over entertainment on demand)), Spotify denkt dit jaar €340 miljoen uit te keren en de meest gepirate films brengen tegelijkertijd het meeste op (= infographic, via Maarten). Concurreren met gratis ging toch niet?! Maar Tim Kuik weet van geen ophouden...

• 'The seemingly infinite number of vintage album covers that convey their message with only simple shapes and typography never cease to amaze us.' Prachtig blog, via Okke.
• *Nieuwe* Blur! Ook: Case Mayfield buiten de uitzending om, iedere dag een Springsteen-track, outtakes van 'an album to come' van Solo (die nu (voor even?) A Tunnel to Oslo heet), albumtrailer van Nederlandse wereldband LPG, nieuwe Gorillaz, clip Marten de Paepe, track Rufus Wainwright en ook Minco Eggersman heeft weer iets fraais nieuws in elkaar geknutseld rond zijn nieuwe album:

• Grooveshark, nog altijd controversieel: deal met SABAM in België (nu 'gedeeltelijk legaal', via Kris), maar geblokkeerd in Denemarken. Sluit dit mooi op aan: I tried to watch The Games of Thrones and this is what happened (via Bér). Blijft schrijnend...
• Veel leuker en inspirerender, kijk wat radio met internet en social media doet (via verslaafde Michiel uiteraard):

• Wow! Posters you can listen to, in Londen, van Dry The River (via Diana). Geweldig.
• Lollig: Top 10 lies of the music industry (via Joost). Niet lollig: praten tijdens een concert. Daarom: bierdouche (via Ernst-Jan).

Tweet

Wilde ideeën & nieuwe muziek (139)

• Lekker bezig dat Spotify: integratie met apps van Rolling Stone, The Guardian, Last.fm, Songkick, Pitchfork e.a. The Next Web is kritisch over de nieuwe stappen, Erwin vindt dat ze mening, visie en karakter toevoegen.

• Spotify-playlist 20 jaar grunge + Volkskrant-artikel, de nieuwe Black Atlantic EP op Bandcamp, Lana del Rey en het nieuwe Black Keys album op de Luisterpaal. Knaller!
• Je muziek op Spotify en iTunes regel je met 1 van de zg. aggregators op deze lijst of via Stichting NORMA. Dat deed ik ook met de eerste EP van Kyteman. NORMA meldt dat iTunes een aantal veranderingen en verbeteringen heeft doorgevoerd. Uit hun nieuwsbrief (via Marinus, die het voor zijn eigen muziek ook via NORMA regelt), click to enlarge:

• Zó waar: YouTube zaagt aan de poten van veel partijen, maar wordt nog altijd onderschat (zelfs met een nieuwe lik verf). Prima uiteenzetting, een aanrader! Zo staat op YouTube deze clip van Lorrainville, spontaan gemaakt door fans. Het mooie verhaal werd gisteren opnieuw verteld in DWDD: Lorrainville ontstond als een Facebook-grap, waarbij een fictieve hoes, naam en titel uiteindelijk een echt album met 14 fraaie tracks werd dankzij producer Guido Aalbers en de vrijwillige hulp van heel veel Nederlandse muzikanten (Anneke van Giersbergen, Bertolf, Ilse de Lange, Peter Slager, Tommy Ebben e.v.a.). Tof dat zo'n spontane actie en die inzet van zoveel mensen beloond wordt door fans met een zelfgeschoten clip!

• Bob weet het: het is allemaal jullie schuld, artiesten!
• Heel goed nieuws voor onafhankelijke labels, componisten en auteurs wiens werk door deze labels wordt uitgebracht: IMPALA en Buma/Stemra creëren Europese portal voor mechanische rechten. Nu heeft iedereen in principe toegang tot de BIEM-overeenkomst. Buma/Stemra had overigens opnieuw een akkefietje weg te poetsen deze week (kijken vanaf 7.33 min., het volledig gesprek HIER). Dat lukte redelijk, maar het was al met al een bar jaar... Op Facebook wordt er driftig verder over gesproken, HIER en DAAR.

• Nog een lekkere vette kop: 99,9% van de artiesten op Tunecore verdient minder dan het minimum loon. Gôh, wat een nieuws... Jeff Price, CEO van Tunecore, reageert. De collega's van Grooveshark versturen ondertussen een saillante mail: How we built a music service without, um, paying for music. Oeps!

• Steven Levy on Facebook, Spotify and the Future of Music.
• Je kunt je al inschrijven voor de Popronde 2012. Doen!
• Alex zegt: 'Het hilarische en briljante Sandwell District, de uitzondering die de EHPO-regels bevestigt'. Klopt, lees maar. Maar juist door zich geen zak aan te trekken van welke regel dan ook, nergens te vinden, zien, horen of spreken zijn, valt Sandwell District op. Hard werken en onderscheidend zijn, daar draait het om zijn. En dan kan onGooglebaar gek genoeg een hele goede marketingstrategie zijn...
• Afsluiten met een vette lach: singer/songwriters volgens Hans Teeuwen (via Bram).

Tweet

Perfect Amy Winehouse † (according to @Guuzbourg)

Een ode aan Amy Jade Winehouse met juist niet de usual suspects. Of zoals Guuzbourg het stelt in zijn bijsluiter: 'die horen bij je in je in kast staan'. Dan zou deze Perfect dus niets toevoegen. Amy. Wat kwam ze hoog. En wat viel ze diep. Ze blééf maar vallen. Ongelofelijk. Maar goed, alles is al gezegd. Tijd om te luisteren. Naar Amy. En anderen. Lees onderstaand verhaal van Guuz en je begrijpt waarom.

HIER de download.
Helaas zijn slechts 2 nummers te vinden op Spotify. Gelukkig wel op Grooveshark dankzij Digimuziek:



'Dit is een rare aflevering van de Perfect-serie. Er zijn ten eerste weinig liedjes geselecteerd. Tien, om precies te zijn. Net zoveel als op Back to Black, het meesterwerk van Amy Winehouse. May God rest her soul.

En op die 10 geselecteerde liedjes is Amy vaak niet eens te horen. Waarom niet gewoon de beste nummers van haar 2 albums geselecteerd, aangevuld met live-opnames, remixen en duetten, zult u wellicht vragen? Wel, die 2 albums horen gewoon bij u in de kast. Of ze staan al in uw Amy-playlist op Spotify.

Deze Perfect Amy kent een aantal minder eenvoudig te vinden versies. Hoor de jonge Amy, zichzelf begeleidend op gitaar, eens diep gaan in een schitterende versie van I Heard Love is Blind. Live gezongen in de BBC-show van Jonathan Ross - toen die nog een BBC-show had. Ook schitterend gezongen is Love is a Losing Game, met enkel een Fender Rhodes. En wat blijft ze prima overeind naast The Modfather, in een cover van de vrijwel vergeten Etta Jones die ze zongen bij Ome Jools.

Over covers gesproken: de liedjes van Amy bleven overeind in versies van zeer uiteenlopende artiesten. Elbow, Arctic Monkeys, Paolo Nutini. Ze is veel vaker gecovered, deze vond ik de mooiste. Leslie Gore's It's My Party zong ze op een album van Quincey Jones - geen geweldige versie, wel het laatste wat ze bij leven uitbracht.

Verder een remix van Some Unholy War door Salaam Remi, die een paar nummers voor haar produceerde. Remi plaatste deze versie op zijn site, de dag na de dood van Amy. Mooier dan de versie op Back to Black, zeker. En ten slotte 2 artiesten waarvan ze een flardje leende voor haar eigen nummers, Marvin & Tammi duiken op in het intro van Tears Dry On Their Own, The Icemen (met Jimi Hendrix op gitaar) zitten in He Can Only Hold Her. Ik had Nas er ook nog bij kunnen doen (Made You Look heeft dezelfde beat als In My Bed). Maar ach. Zo is 't wel genoeg.

Hoewel het wat Amy betreft eigenlijk helemaal niet genoeg was. Had ze maar. Hadden zij maar. Hadden wij maar. Amy, Amy, Amy. Het had veel mooier moeten zijn.' - Guuzbourg, 1 augustus 2011.

Tweet

Geen Spotify? Grooveshark! (slot)

Na alle positieve ervaringen in de eerste 2 delen van deze serie, sluit Isaac af met wat kanttekeningen bij Grooveshark: "De kritiek die Sander in zijn review had op Spotify ("Naast het onbeperkt luisteren van muziek, waar je wel even zoet mee bent, kun je er eigenlijk vrij weinig mee”) gaat ook hier op. Daar liggen kansen. Het grootste ongemak dat ik ervaar is het online beschikbaar maken van mijn muziekcollectie. Elk nummer of album moet je apart zoeken en toevoegen aan je library, wat veel werk is. Ideaal zou zijn om je muziekmap op je HD te laten scannen (of je iTunes collectie te exporteren), waarna in je account dezelfde mapstructuur zichtbaar wordt en het programma zelf herkent welke nummers nog niet online beschikbaar zijn en dus moeten worden geupload."

Want structuur, daar ontbreekt het nog aan in Grooveshark: "Voor elk album moet nu een aparte playlist worden aangemaakt, wat natuurlijk snel onoverzichtelijk wordt [is bij Spotify niet anders, meen ik]. Ook worden alle nummers lukraak in je library geplaatst, wat het grasduinen door je collectie er niet makkelijker op maakt. Elke artiest zijn eigen mapje zou al een stuk schelen. Ook bladeren op de bekende iTunes manier (met platenhoezen) is vooralsnog niet mogelijk. Een virtuele interface van een platenkast zou zeer gewaardeerd worden."

Inderdaad, “2 Many DJ’s” [click to enlarge]:

Handiger zou 1 mapje met daarin de DJ’s zijn...

"Zoals eerder gemeld", vervolgt Isaac, "vloeit een andere irritatie voort uit de eigen upload-mogelijkheid van Grooveshark-gebruikers: veel dubbele entries. Snel een album toevoegen is er daarom niet bij; als de tracks al genummerd zijn en in goede volgorde staan, moet je nog zelf de dubbelen eruit filteren. Een simpele filter-optie zou wonderen doen [click to enlarge].

Ideaal zou natuurlijk zijn als je muziek uit je library in MP3-vorm direct naar je iPod kunt downloaden, zodat je ook op plaatsen waar de mobiele internetconnectie wat minder is van je muziek kunt genieten. Ik denk dat die behoefte om daadwerkelijk muziek te “hebben” voorlopig blijft bestaan. De integratie met je eigen collectie zal de komende jaren vast verder doorgevoerd worden; iTunes gaat met de aanschaf van LaLa ongetwijfeld deze kant op, maar dat is een ander verhaal.

Net als bij Spotify ontbreekt ook in Grooveshark een bladerfunctie. Het zou fijn zijn om van de ene artiest naar een andere gerelateerde artiest te klikken en zo geleidelijk aan de beroemde Long Tail af te glijden; nu ben je nog helemaal afhankelijk van de Radio functie."

En je eindoordeel, Isaac? "Al met al is Grooveshark een prima site met veel potentie. Er zitten nog kinderziektes in het concept, maar de site is constant in ontwikkeling. Ik ben daarom zeer benieuwd wat de toekomst brengt, maar voorlopig is het een prima service om feestjes van de juiste muziek te voorzien of op je werk te kunnen luisteren wat je wilt. De cloud heeft de toekomst, dat moge duidelijk zijn, maar ik hoop dat dit initiatief niet voortijdig beëindigd wordt door een overijverige auteursrechtenadvocaat of de geldstroom voortijdig ophoudt. Voorlopig is Grooveshark de beste streaming-muziekservice die gewoon in Nederland te gebruiken is!"

[UPDATE:] Grooveshark leest dit blog; de library is inmiddels aangepast. Een stuk overzichtelijker:

Tweet

Geen Spotify? Grooveshark! (2)

Isaac kreeg Spotify niet aan de praat en gebruikt daarom, zoals hij vanmorgen vertelde, Grooveshark. Zoals het hoort bij streaming music wil je altijd en overal je muziekcollectie tot je beschikking hebben. Dat is bij Grooveshark nog niet helemaal gerealiseerd: "Mobiele applicaties zijn nog in ontwikkeling. Die voor de iPhone is afgelopen zomer de Bermudadriehoek van Apple’s goedkeuringscommissie ingegaan en aan andere platforms wordt gewerkt, zo is ons beloofd. Voorlopig moet je dus nog een PC of Mac tot je beschikking hebben, maar de cloud komt ook voor Grooveshark steeds een stapje dichterbij".

Er moet natuurlijk geld verdiend worden door Grooveshark. Op het eerste gezicht worden de inkomsten gegenereerd door advertenties. Isaac: "In de gratis versie is rechts op het scherm een balk met knipperende banners te zien, maar er spelen geen audio-advertenties tussen de nummers door. Zoals gezegd kun je voor slechts $3 per maand VIP-lid worden. Voor dat geld worden advertenties verwijderd en kun je meer nummers aan je library en favorieten toevoegen. Als je echter een simpele adblocker-extensie in FireFox gebruikt, worden de advertenties ook niet weergegeven. Voor incidenteel gebruik voldoet de gratis versie dus prima. VIP's kunnen wel de nieuwe (nog in bèta verkerende) desktop-applicatie uitproberen, maar het zal een kwestie van tijd zijn voor die ook voor het grote publiek beschikbaar komt. Bovendien is een van de voordelen van Grooveshark dat je juist geen aparte applicaties hoeft te installeren, hoewel zo’n desktop-app ongetwijfeld extra gebruiksgemak oplevert."

Op de site kun je dus, zonder eerst allerlei software te hoeven installeren, naar alle muziek luisteren die je je maar kunt bedenken. Alle? "Ja, want in tegenstelling tot andere streamingsites kun je je eigen muziek uploaden zodat vervolgens iedereen het kan afspelen. Bij mijn weten een unieke feature, die zowel voor- als nadelen heeft. Het grootste voordeel is natuurlijk dat je niet meer afhankelijk bent van Grooveshark en hun licensingdeals met platenmaatschappijen; als je iets niet kunt vinden upload je het gewoon zelf. Een nadeel is echter dat dit veel dubbele entries oplevert, wat het zoeken en toevoegen aan playlists er niet makkelijker op maakt (daarover later meer). Voorlopig is de upload-functie echter een zegen, omdat zo sneller veel muziek beschikbaar komt. In de toekomst valt te hopen dat door diverse deals die eraan komen de database overzichtelijker wordt.

Grooveshark biedt artiesten dus de mogelijkheid zichzelf in de kijker te spelen. De site herbergt diverse tools, zoals statistische analyses en advertising mogelijkheden, waarmee je je fans kunt identificeren en bereiken via een handig dashboard (gebruikers van Google Analytics krijgen ongetwijfeld een déja vu gevoel). Als gebruiker is het enige wat ik hiervan tot nu toe gemerkt heb een opmerking die verscheen toen ik een nummer van een mij nog onbekend bandje draaide. De boodschap was dat ze het leuk vonden dat ik ze draaide en ik werd uitgenodigd mijn mening over hen te ventileren. Een leuke toevoeging die de interactiviteit met de artiest bevordert." Dat laatste klinkt erg aantrekkelijk!

Grooveshark begon een aantal jaren geleden als een plek waar gebruikers geld konden verdienen met het uploaden van muziek; uploaders kregen een deel van de opbrengst van elk verkocht liedje dat zij geupload hadden. Juridisch gezien natuurlijk een schimmig businessmodel en sinds 2008 richt Grooveshark zich dan ook uitsluitend op het streamen van muziek. Nadat EMI afgelopen zomer het holdingbedrijf van Grooveshark aanklaagde, bereikten beide partijen een paar maanden later een overeenkomst. Isaac: "Zoals dat doorgaans werkt bij platenmaatschappijen: sue first, ask questions later. Aan het zelflerend vermogen van BigMedia Inc zijn al veel woorden vuilgemaakt en ook nu worden alle vooroordelen bevestigd: het laatste nieuws is dat Universal Music Group Grooveshark ook heeft aangeklaagd begin dit jaar. Nu maar hopen dat de uitkomst dezelfde is als bij EMI, anders sterft een mooi initiatief wederom een vroege dood."

Morgenochtend, in het derde en laatste deel van deze serie, Isaacs kritiekpunten en eindoordeel over Grooveshark.

Tweet

Geen Spotify? Grooveshark! (1)

Bijna een jaar geleden beschreven Sander en ik ieder onze (overwegend positieve) ervaringen met Spotify in deze 4-delige serie. Lange tijd las ik her en der jaloerse berichten van muziekliefhebbers die baalden dat Spotify nog niet geïntroduceerd werd in Nederland. Gelukkig was één van de nieuwtjes op Eurosonic/Noorderslag dat dat komend jaar gebeurt: "Nederland is voor ons een prioriteit en we hopen nog dit jaar online te gaan", aldus oprichter Niklas Ivarsson. Tot die tijd is er Grooveshark, een vergelijkbare online muziekdienst waar verschillende mensen me eerder op wezen.

Zo ook Isaac Diepenhorst, afgestudeerd Bedrijfskundige met een scriptie over The Long Tail en inmiddels werkzaam bij communicatie-adviesbureau N=5. Hij was zo enthousiast over Grooveshark dat ik hem vroeg dat enthousiasme met ons te delen:

"Toen de eerste nieuwsberichten over Spotify doorsijpelden, stortte ik mij zuchtend in de schimmige wereld van proxies om deze nieuwe dienst te kunnen testen. Maar net als bij eerdere pogingen om de BBC iPlayer vanuit mijn Nederlandse stoel te kunnen gebruiken, leverde ook dit Spotify-avontuur niet het gewenste resultaat op. Mijn kennis van dit Zweedse initiatief beperkt zich dus tot de (overigens uitstekende) review op EHPO. Gelukkig is daar Grooveshark, een muziekdienst die streaming content aanbiedt en in haar huidige vorm snel aan populariteit wint. De site is makkelijk in gebruik, snel, en, niet onbelangrijk, gewoon in Nederland te gebruiken. Tijd dus voor een review!

De site heeft een op het oog gemakkelijke interface en ziet er wat kleurrijker uit dan Spotify. Bij binnenkomst is het eerste dat opvalt een grote witte balk in het midden met daarin de woorden “Search for Music”. Zo makkelijk is het dus. “Google is er groot mee geworden, dus waarom wij niet?” is ongetwijfeld de gedachte hierachter. Simpeler kan het niet: zoek een nummer of artiest, dubbelklik en er komt muziek uit je computer. Nummers die je aanklikt verschijnen in een On-The-Go playlist onderin het scherm, zodat je snel kunt zien wat je hebt afgespeeld en tussen verschillende nummers kunt schakelen. Alles is versleepbaar, dus makkelijk en intuïtief in gebruik. Ook doorspoelen is geen probleem: met de slider skip je door een nummer zoals je dat bij YouTube doet, zonder dat je steeds opnieuw hoeft te bufferen.

In een paar klikken maak je een gratis [!] account aan, waarna het echte werk kan beginnen: nummers toevoegen aan je eigen library en playlists maken. Albums of nummers sleep je naar je eigen library om zo je eigen online collectie op te bouwen. Playlists kun je delen met andere gebruikers, maar je kunt met de zoekfunctie ook andere users en playlists zoeken en die aan je eigen account toevoegen. Uiteraard biedt Grooveshark de mogelijkheid om zojuist ontdekte pareltjes en playlists te delen via Twitter, Facebook of StumbleUpon. Met een eenvoudige widget kun je makkelijk een nummer op je site embedden."

Het addertje van het gratis account: "Helaas zit er een limiet aan het aantal nummers dat je kunt toevoegen, hoewel dat nergens duidelijk wordt gecommuniceerd. Als je besluit VIP-lid te worden voor $3 per maand of $30 per jaar, krijg je “10x more music”, wat inhoudt dat je 5000 favorieten kunt toevoegen en 50.000 nummers aan je library. Niet onbeperkt dus, maar voorlopig genoeg.

Een goede streamingsite kan natuurlijk niet zonder Discovery-functie, die je helpt nieuwe muziek te ontdekken. In Grooveshark heet deze feature Radio, die op basis van je On-The-Go playlist nieuwe nummers toevoegt. Dit werkt aardig, maar niet optimaal. Bovendien mist de mogelijkheid om op basis van genres nieuwe muziek te ontdekken en toe te voegen, zoals dat bij Spotify wel kan. Daar wordt aan gewerkt."

Vanmiddag vertelt Isaac verder over mobiel gebruik, het businessmodel en hoe je je eigen muziek op Grooveshark krijgt.

Tweet