Niet zeuren, vooruit kijken! (Twitter-strip)

Gisteravond keek ik het Pinkpopverslag op NED3, al Twitterend over de achterhaalde line-up die muzikaal weinig interessants bood. Prodigy, Slash, Skunk Anansie: het leek wel 1996 en shows werden soms zeer plichtmatig afgeraffeld. Ook het variété van Pink kon me niet bekoren. Alleen het Nederlandse DeWolff leek het nog ergens om te gaan, evenals John Mayer, zelfs al behoor ik niet tot de doelgroep van zijn ongetwijfeld briljant gespeelde maar eindeloze solo's... Kijk, lees en luister zelf het complete verslag op 3VOOR12.

Plots realiseerde ik me dat ik voor vandaag nog geen blogpost klaar had staan. Lichte paniek! Wat te doen? Zeuren over Pinkpop? Dat leek me een bijzonder slecht plan, zeker omdat ik een avond eerder zo genoten had bij de albumpresentatie van Metro Mortale in dB's. De keuze was daarom snel gemaakt: liever aandacht voor fris, opkomend talent in plaats van zeuren over vroeger-was-alles-beter. Zaterdag Twitterde ik er ook op los en dat verliep ongeveer zo:

Ik verstond zijn naam verkeerd: niet Hessel, maar Jesse van den Doren. Z'n eerste liedje was erg mooi, maar staat helaas niet op z'n site. Stuur je het even, Hessel Jesse?

Lyckle overtuigde niet helemaal en ik kan 'em zo gauw niet vinden op internet. Anyone?

Lisa & Tamara alias Tenen & Billen, vermoed ik. Of is dat een jeugdzonde? Ik had ze omgedraaid: Lisa is Tamara en Tamara is Lisa. Laten we Lisa's verdwenen shaker maar de schuld geven van het feit dat Tamara's niet onaardige liedjes niet helemaal overkwamen...

Het bleek Mika AkiMen. Mij iets te hoog onderbroekenlol-gehalte, maar er zijn vast bruiloften & partijen waar zijn malle ideeën en presentatie tot hun recht komen.

De naam van de dame en de heer kreeg ik niet mee. Kan ze dus ook niet vinden op de interwebs. Suggesties welkom. Ze heten Bella & Sebas.

Het was inderdaad Tom Meijer van wijlen Sheriff of Hong Kong, de band waar ook Marnix van Metro Mortale in zat. Tom is te horen op MySpace.

Ja, Chris was een goeie! Luister zelf.

Het bleek Joost Oskamp aka Joast van voorheen Taxi To The Ocean. Mooi solo-album komt na de zomer, schijnt.

Goed, ik werd er zelf niet compleet wild van, maar Einstein is een Foundations-achtige Hit. Donata heet ze, en ze zit op Bandcamp (goed!) en MySpace.

Bo Menning is Aestrid (dankjewel, Daniël), maar dan met band. Vorige maand ook te zien en te horen op Koninginnenacht, download het debuutalbum (= WeTransfer). Ik was zeer onder de indruk!

Kijk 3 filmpjes van een sessie bij Lopend Vuur of luister zelf op Bandcamp:

Aankleding was ook geweldig: je kon het artwork kopen, rook wierook, werd geknuffeld door engeltjes in het publiek, op een A4'tje getekend samen met de heren van de band, er was plek voor gehandicapten en we kregen hapjes, geserveerd in een sjoelbak:

Klasse. Ik ben fan!

Tweet

Feestje (41)

Komende zaterdag in dB's, optreden + album voor €6 (!). Dat noem ik voor niks! Nu vast 3 nummers luisteren, de eerste is sowieso een Hit:

Ook op Hollandse Nieuwe #7. En toffe nieuwe site. Gaat dat zien!

Tweet

Metro Mortale doet het zo (slot)

Vanochtend legde trio Metro Mortale uit hoe ze 10 tracks opnamen in het huis van gitarist Marnix. Zo'n week thuis opnemen heeft nadelen, aldus drummer Willem: "Geklooi met akoestiek, de buren, er staat geen apparatuur en het blijft (al zet je nog zoveel matrassen van de retourboer tegen de muur) gehorig. Iedereen moet dus zijn smoel houden bij zachte opnames. Er zijn ook voordelen: je voelt je op je gemak, hebt een keuken [in een fatsoenlijke studio ook hoor ;-], vrienden en collega’s kunnen langswippen wanneer ze willen en je kan lekker lang doorgaan ’s nachts. Gelukkig klonken kamer en gang van Marnix' huis ook redelijk goed. We hebben per dag ongeveer 18 uur gewerkt, met name omdat we 2 technici hadden die ploegendienst draaiden. Iedere dag begon om tien uur ’s ochtends en we waren tussen vier en vijf uur ’s nachts pas klaar. De een lag uit te slapen terwijl de volgende alweer bezig was."

Acht is een onhandig aantal tracks (de 2 reprises tellen we even niet mee), ondervindt Metro Mortale nu: "Het is te kort voor een album en te lang voor een EP. Persoonlijk vind ik 30 minuten een mooie lengte, maar het is geen helder verhaal naar buiten toe. Mini-album? Extended Extended Play? Daarom overwegen we nu om slechts een deel van de nummers uit te brengen en de rest gratis weg te geven op internet. Nog een zelfkritisch puntje: busladingen mensen uitnodigen in onze thuisstudio is natuurlijk heel gezellig en rock 'n' roll, maar het is eigenlijk een wonder dat al dat gezuip goed is gegaan. En we hebben meer fout gedaan: de gehele opnameprocedure, en dan vooral mix en mastering, moet je natuurlijk voordat je de studio in gaat al rond hebben. Dat hadden wij niet en had ons dik een maand gescheeld. Aan de andere kant hebben we met de ruwe opnames wel de mixing engineer kunnen strikken..."

Mooi verhaal, Willem. Gelukkig kijken jullie zelf ook met gezond kritische blik terug op je ervaringen. Inderdaad: ga goed voorbereid de studio in. Scheelt tijd dus geld en bevordert doorgaans de kwaliteit van het eindresultaat. Persoonlijk vind ik 18 uur werken, zeker bij het vastleggen van creativiteit in een studio, geen goed idee. Niemand is 5 dagen lang, 18 uur per dag geïnspireerd. Dat geldt voor muzikanten én technici. Ik geloof in strakke deadlines en een zekere druk om het beste uit jezelf te halen, maar niet in nachtenlang doorhalen. 'Vrienden en collega's die langswippen' zie ik ook niet als een voordeel. Integendeel, leidt maar af! Laat ze broodjes smeren, schoonmaken en het kinderkoor regelen, daarna wegwezen. Een studio is geen dierentuin.

In je verhaal van gisteren noem je als reden voor het opnemen dat jullie met je EP of mini-album de zoektocht naar een label starten. Zinloos. Creëer eerst zelf een verhaal met je eigen muziek en tools op internet. Niemand doet op dit ogenblik iets met je muziek als er niet al aantoonbaar 'iets aan de hand is' (regel #6!). Dat kun je zelf en begint met een functionele site als hoofdkwartier, zie je maatjes van Only Seven Left. Daar gebeurt het, niet op zo'n lousy MySpace. Ziet er niet uit, is niet effectief, slechts bezoekertje-pesten en vooral: je geeft Rupert Murdoch je traffic en gegevens terwijl je die zélf broodnodig hebt om het eerste rumoer te schoppen met je EP. Lees in de serie Tandje erbij waarom. Met bijv. Wordpress heb je binnen een dag je hoofdkwartier staan, kan het feest beginnen en de rest van de wereld horen hoe goed Metro Mortale is. En met je muziek op Bandcamp zie je precies waar fans vandaan komen en je muziek heengaat. Daarna bellen de boekers, zalen, festivals, distributeurs, labels, radio en TV vanzelf.

Willem besluit: "We hebben nog erg wilde plannen voor de release. Die kunnen we hier aankondigen of zodra het achter de rug is een keer opschrijven wellicht? Nu gaan we een rondje lopen met de hond en een gitaar!"

Tweet

Metro Mortale doet het zo (1)

De Paasdagen vulde ik met een serie fraai gemaakte huisvlijt, met op Tweede Paasdag iets moois van eigen bodem: Metro Mortale. Aangeraden door Bram van Only Seven Left, die ze de nieuwe Voicst noemde. Da's een dik compliment dus snel gevraagd hoe Metro Mortale het aanpakt.

Drummer Willem Wits: "Oktober vorig jaar besloten we de studio in te gaan. We hadden mooie, degelijke opnames nodig om aan optredens te komen, labels geïnteresseerd te krijgen etc. Er was slechts 1 probleem: we hadden geen geld voor mooie, degelijke opnames. Het is verleidelijk om dan in vicieuze cirkels te denken (geen opnames = geen optredens = geen geld = geen opnames), maar daar schiet je geen flikker mee op. Na lang wikken en wegen kwamen we tot een plan dat ons de allervetste plaat zou opleveren die we in ons hadden: we zetten voor een week een thuisstudio op. Het weinige geld dat we hadden ging naar de mix, de mastering en een zo comfortabel mogelijke week voor alle betrokkenen. De 2 technici waren er op vrijwillige basis: de 1 heeft er zijn vakantie en de ander zijn full-time baan een week voor opgezegd.

Alleen doordat iedereen zo enthousiast is over onze muziek heeft dit idee kunnen werken. Zo zijn we aan een meer dan vriendelijke prijs voor het mixen gekomen: we betaalden voor twee-en-een-halve dag, terwijl het een klus van minstens 8 dagen is. We hebben bij iemand anders 5 microfoons voor de prijs van 1 gehuurd, om onze eigen en van collega’s geleende instrumenten op te nemen. Er werd gekookt en schoongemaakt door vrienden, die de sfeer kwamen proeven en (niet onbelangrijk!) psychologische ondersteuning gaven. In een uur hebben we een compleet kinderkoor bij elkaar gebeld, met chauffeurs en al. Al die mensen vonden het gewoon gaaf om aan onze productie mee te werken. Op deze manier hebben we 10 nummers opgenomen, inclusief 2 korte reprises. Van tevoren hadden we slechts basic 'skeletten' van onze tracks om maximale vrijheid te hebben in de studio. Van die vrijheid hebben we gebruik gemaakt: de productie zit vol mandolines, altviool en mini-orkestjes. We hebben ook de tijd genomen om bijvoorbeeld de gitaar op te nemen met een losse microfoon voor het akoestische snarengeluid, '60's tape-delays etc."

Over de opnames heeft Metro Mortale een 5-delig videodagboek gemaakt, waarvan hier deel 1:

De rest is op YouTube te vinden: 'Metro Mortale neemt op' deel 2, 3, 4 en 5.

Tot zover het jongensboek van Metro Mortale. Vanmiddag somt Willem voor- en nadelen van hun werkwijze op en levert EHPO nog wat commentaar.

Tweet

Huisvlijt (8)

Via Bram, uit mijn geboorteplaats Soest:

Tweet