12 april 2011

Perfect Maynard James Keenan, according to @EricLooge

MJK. Maynard James Keenan. Van Tool, van A Perfect Circle, van Puscifer... Deed dingen met Deftones en Rage Against The Machine. Oooo... die. Ja die! Eric Looge neemt ons aan de hand mee en laat het allerbeste horen van deze rock-omnivoor. Tevens, onder het artwork, de bijsluiter van deze Perfect MJK, uiteraard ook van Eric. RAWK! ON!

HIER de Perfect download,
HIER een bescheiden hoeveelheid gevonden tracks in Spotify.

Enjoy!'Met sommige artiesten lijkt het me heerlijk kroeghangen. Types als Dave Grohl (Foo Fighters) en Andy Cairns (Therapy?) bijvoorbeeld: pints bier, sterke verhalen en je hebt een topavond. Goeie gozers. Zo lekker gewoon gebleven. Er zijn ook artiesten bij wie kroeghangen me een hel lijkt. Marco Dinand Woesthoff. Maar ook Maynard James Keenan bijvoorbeeld. Zanger en fulltime vage gast. Keenan is nooit in het nieuws. Keenan gooit geen TV's uit hotelramen, komt niet op Paris Hilton-feestjes en paradeert niet met een opgepompt pornowijf over de loper van de MTV Awards. In sporadisch verschijnende interviews komt hij op mij over als een kluizenaar die lak heeft aan alle conventies waar populaire artiesten zich doorgaans aan houden. We weten weinig van hem. Het gaat om de muziek en de persoon erachter is daaraan totaal ondergeschikt. Maynard Keenan zingt. En als hij niet zingt maakt hij wijn. That's it.

Het begon allemaal begin jaren '90 met Tool. Die band groeide van stevige alternatieve rockband uit tot een van de meest populaire bands in de 'harde muziek' (om het beestje maar eens een naam te geven). Best een prestatie, aangezien de latere nummers waar de band zo populair mee werd allemaal achterlijk lang duren, meestal een ongewone opbouw hebben en soms meer
maatsoorten bevatten dan een menukaart van de afhaalchinees aan nummertjes. Ik denk dat het geheim zit in een aantal factoren. Tool is stevig, maar nooit lomp. Intens, maar nooit over de top. Ieder nummer bevat een of meer magistrale hooks. De band bestaat uit geweldige muzikanten die een perfect evenwicht hebben gevonden tussen rock, metal en prog. En misschien wel het belangrijkste: Tool gaat ieder cliché uit de weg. Tijdens liveshows vallen bandleden weg tegen videoschermen met projecties in de stijl van hun videoclips. Geen spotlights, het gaat om de muziek en de show moet die muziek ondersteunen, niet de bandleden zelf uitlichten. Maynard staat als zanger dan ook in het donker helemaal achterop het podium. Zijn teksten gaan niet over Satan, bloed of lekkere wijven. Liever heeft hij het over spiritualiteit, zelfbewustzijn, religie en dat soort moeilijke toestanden.

In 2000 gaat Keenan ook zingen in 'allstarband' A Perfect Circle. Een alternatieve rockband die in vergelijking met Tool meer rechtdoorzee rocknummers maakt. Een paar jaar geleden begon hij ook Puscifer, een zolderkamerknutselhobbyproject met eigenlijk alleen maar kutnummers. Op deze Perfect heb ik geprobeerd zo divers mogelijk te zijn. Het gaat van hard naar zacht en van oud naar nieuw. Er staan wat covers tussen: No Quarter (Led Zeppelin), The Nurse Who Loved Me (Failure) en Passive (hobbyproject van Maynard en Nine Inch Nails' Trent Reznor). Ondanks dat ik er geen zak aan vind, om het beeld compleet te maken toch maar een nummertje Puscifer. Ook een tweetal
gastbijdrages bij andere bands. Vrij divers, maar allemaal met één gemene deler: die geweldige stem van de vage Maynard James Keenan.' - Eric Looge

11 april 2011

Waar o waar zijn de #kettingboeken?!

De 20 papieren en even zoveel digitale kettingboeken zwerven inmiddels bijna een maand door Nederland. De ligplaats van een aantal heb ik kunnen volgen (bijvoorbeeld op Facebook of via hashtags #kettingboek en #doorbraak), maar de meesten ben ik inmiddels kwijt. Zou leuk zijn als iedere huidige bezitter onder deze post zijn digitale vinger opsteekt of zich op Facebook, die andere of Twitter laat horen. Laten we wel wezen: dat was jullie part of the deal. Kleine moeite voor een gratis boek, me dunkt.

Nu: Zwitserse Week op EHPO!

Vorige week ontstond naar aanleiding van mijn ferme blogpost over MySpace discussie over de toon op deze blog. Martin wond zich daarover op, niet voor de eerste keer, en hij niet alleen. Advocaat Hans Bousie schreef daarna een uitgebreide reactie. Bewust onthield ik me van verder commentaar. De inhoud, uitwisseling van kennis en ideeën, is voor mij de kern van bloggen, niet een discussie over toon. Tegelijkertijd neem ik kritiek serieus en realiseer me terdege dat zeer uitgesproken blogposts en het schoolmeester-toontje weerstand en reactie oproepen. Vandaar dit experiment, de Zwitserse Week op EHPO: een week lang 100% neutraal bloggen, zonder duiding of de (al dan niet bewuste) intentie om lezers mijn standpunten op te dringen. Beslis zelf maar wat je met de informatie, links, ideeën en suggesties doet.

Volgende week rond deze tijd maak ik de balans op. Ik ben zeer benieuwd naar reacties van vaste bezoekers en lezers. 'ns Zien hoe dit bevalt...

9 april 2011

Maak muziek & lach

Allemaal naar Polen, jongens:



André Rieu, eat your heart out! Via Marinus.

8 april 2011

Wilde ideeën & nieuwe muziek (109)


  • Niet vergeten: nog een kleine maand om studiotijd te winnen! Wat let je?!
  • 23 *nieuwe* Nederlandse acts op Hollandse Nieuwe #17, de nieuwe Anouk laat weinig aan de verbeelding over en de nieuwe Lucky Fonz III is niks minder dan een zomerhit. Muzikaal kan ik niet zoveel met de Bazzookas, maar ik ontving gisteren de nieuwe CD en die ziet er werkelijk schitterend uit. Prachtig artwork met te gekke strips van Nozzman, écht een hebbeding!
  • Dat ziet eruit als een boeiende docu, 'You don't start a rockband today, you start a company.' (meer, via Alexander):

Niet vergeten: de #kettingboeken mogen door naar nieuwe lezers vandaag.

7 april 2011

Twitter is goed, mailen soms beter, bloggen het best

Mijn blogpost over kappen met MySpace riep vandaag ouderwets veel reacties op: in de reacties onder de bewuste post, op Twitter en Facebook. Veel instemming, doorsturen en uiteraard ook kritiek. Prima, want dat betekent dat de inhoud beroert. Mijn uitgesproken toon staat niet iedereen aan, Martin en Hans bijvoorbeeld, en ook dat mag. Dus praatten we uitgebreid verder op Twitter. Niet tot ieders plezier, daarom verplaats ik de discussie over toon naar hier. Is beter.

Na al dat getwitter mailde ik Hans:

Ik krijg net iets teveel klachten uit mijn timeline. Het is allemaal waar wat je in je laatste rijtje Tweets zegt. Maar opnieuw: laat iemand dan 'ns gaten schieten in dat gelul van me, de argumenten, die oprispingen, die onzin, die meningen, de larie, de toon. Prima, ik bied er mijn blog voor aan (en niet 1 keer, maar keer op keer): stuur me een brief, mail me, whatever. Geen hond die het doet. Geen hond! Allemaal stellen ze de vragen, vallen de toon aan, maar met een serieuze reactie komen: ho maar. Mijn argumenten mogen aanvechtbaar zijn, slap, onwaar zelfs, ik spin het slim of schrijf het lekker op, heb meer tijd dan anderen, whatever, maar meer dan de tegenwerping 'veel woorden' en 'je toon' hoor ik niet. Sorry, maar ik vind dat laf.

Deze industrie (en de boekenindustrie) gaat letterlijk kapot aan geslotenheid. Ik probeer daar iets aan te doen.


Hans antwoordt:

Ha die Niels,

Jij krijgt klachten uit je timeline? Wat moet ik me daar bij voorstellen?

Ok, omdat ik je een aardige gozer vind met een te grote bek, zal ik proberen uit te leggen wat er volgens mij gebeurt.

Jij hebt een notie van wat er met de wereld moet gebeuren om niet naar de verdommenis te gaan. Die notie heb je opgedaan door je ervaringen in de muziekindustrie. Je hebt het idee dat er meer gedeeld zou moeten worden in plaats van beveiligd, beschermd en gecontroleerd. Allemaal eens. Die notie heb ik ook. En die notie heeft ongetwijfeld Martin ook en Menno ook en alle mensen die kritiek op jou durven hebben.

Waar het echter mis gaat is de vertaling die jij er aan geeft. In de eerste plaats zie jij overal beren op de weg. Alles lijkt controle, oude industrie is fout en ze moeten luisteren naar hoe jij het gedaan hebt. Daarbij wordt je aanmatigend en dat werkt niet.

In de eerste plaats niet omdat er meerdere wegen naar Rome leiden, niet alleen de jouwe. In de tweede plaats niet omdat je het succes van Kyteman en Caro Emerald naar je toe trekt. Succes kent vele vaders, maar de vader is niet alleen Niels. Het succes van die twee is volgens mij te verklaren door hun kwaliteit en heeft niet perse ook maar ene suikerbiet te maken met jouw getwitter of jouw activiteiten op Facebook. Nog afgezien van dat er vele andere mensen inspanningen hebben verricht om Kyteman en Caro groot te maken, niet in de laatste plaats zijzelf dus.

Dan roep je dat je dat gedaan hebt met een budgete van maar €50. Zoals Menno terecht aangeeft en jij ook toegeeft klopt dat niet. Er zijn vele duizenden euro's aan marketinggeld gaan zitten in beide acts, en nogmaals als ze niet allebei goed waren geweest, dan was het niks met ze geworden.

Je beklaagt je over het feit dat mensen niet willen reageren op jouw blog. Maar Niels dat is jouw blog, niet per se het forum van mensen die kritiek op je hebben. Daarnaast is het onmogelijk om op jou te reageren als je je niet instelt op een robbertje mailen, twitteren, facebooken of wat dan ook. Je blijft bij jou aan de gang. Als je een bericht twittert, dan twitter jij er 20 terug. Schrijf je een reactie op je blog, dan haal je er 40 blogs bij. Daar kunnen de meeste mensen niet tegenop Niels. Je gaat maar door en bulldozert iedereen ondersteboven die het niet met je eens is.

Ik weet nog dat wij het over de boekenbranche hadden en ik zei dat je daar geen kaas van had gegeten. Jij riposteerde met de mededeling dat je wel 40 blogs over de boekenbranche had geschreven, waarbij je een lijst van 40 blogs aanleverde. Ik ben die blogs nagelopen en wat bleek? Dit waren de blogs waar jij het zoekwoord boeken had toegevoegd, dus ook al gebruikte je slechts een keer het woord boeken in je blog, het werd aangevoerd als bewijs dat je ook over de boekenbranche blogde.

Volgens mij is een kenmerkend verschil (en ik loop in de boekenbranche al meer dan 30 jaar mee en in de muziekbranche 17, dus heb ook de nodige ervaring) dat in de muziekbranche de drager kan worden vervangen door de ervaring. Voorheen optredens en dan cd's kopen, nu cd's weggeven en van de experience genieten. Dat zie ik niet 1 op 1 gekopieerd in de boekenbranche, immers daar is tot op heden de drager essentieel. Zie hier een kenmerkend verschil. Daarnaast kun je helemaal niet zeggen dat de boekenbranche kapot gaat aan geslotenheid. Niet alleen het product is anders, ook de mensen zijn gemiddeld slimmer dan in de muziekbranche en de tijd is anders. Immers de boekenbranche kan zijn voordeel doen met de ervaringen in de muziek- en filmindustrie...

Het is zonde dat je een in mijn ogen terechte constatering, namelijk dat mensen moeten open staan voor verandering, helemaal mee eens, laat vergezeld gaan van de oplossing hoe het wel moet. Dat je daar veel RT's op krijgt en I Likes, is voor jou wellicht belangrijk, maar zegt mij hoegenaamd geen hol. Immers, Wilders heeft ook een miljoen volgelingen. Nu wil ik jou niet vergelijken met Wilders, immers ik dicht jou meer verstand toe, maar
it goes to show dat het verzamelen van medestanders geen zak zegt over de kwaliteit van je standpunt. Dus zodra je dat in de discussie gooit met intelligente tegenspelers, dan heb je in feite al verloren, neemt men je niet meer serieus. En dus luisteren mensen dan ook niet meer naar de zinnige zaken die je te zeggen hebt en die zijn er vele.

Ik kan dit allemaal opschrijven omdat ik mezelf ook met enige regelmaat schuldig maak aan het stellig neerzetten van een statement, maar ik probeer mezelf altijd te relativeren en ik probeer daadwerkelijk te luisteren naar mensen die tegen me in gaan. Immers wie tegen me in gaat, kan gelijk hebben en daar word ik wijzer van. Ze kunnen ook ongelijk hebben en dan worden ze wijzer van mij als ik ze wijzer kan maken.

Kortom, schiet lekker van af de heup als je dat wilt met statements à la een column en trek je geen zak aan van kritiek. Maar dan ook geen reacties willen op je blog zou ik zeggen, althans niet zelf reageren, laat anderen het maar uitvechten dan. Of onderbouwde statements neerzetten en dan iets meer veronderstellenderwijs formuleren.

Jij noch ik weten wat de toekomst brengt. Jij noch ik weten of er morgen nog zoiets bestaat als Internet. Als het wordt afgeschaft of opgegeven of ingehaald, dan beginnen we weer met een nieuw businessmodel, ondertussen lijkt het mij wijs alle wijsheden uit de oude businessmodellen te behouden en kijken wat je er voor nieuws aan toe kunt voegen. Jouw oproep om MySpace te negeren kan ik inhoudelijk helemaal niet beoordelen, net zomin als je oproep om vooral Bandcamp te omarmen. Maar ik weet wel dat het Facebook van vandaag, het MySpace van gisteren is. Morgen is Bandcamp failliet of blijkt de eigenaar een pedo te zijn, ik noem maar een dwarsstraat, en dan valt daar de hele wereld overheen en kun jij je band weer ergens anders gaan promoten.

Er was eens een slager en die had een slogan waarom iedereen hem uitlachte en die slogan is rechtstreeks toepasbaar op de muziekindustrie: 'kwaliteit is onze reclame'.

Zet dit op je blog (dat krijg ik vanaf deze plek even niet voor elkaar) en dan heb je eindelijk de reactie waarom je hebt gevraagd. Houdoe en bedankt.

Hans Bousie

Kap. Met. MySpace. Nu.

Ik word ziek van muzikanten en producers op MySpace. En nog zieker van zij die het als homepage gebruiken en daarmee de belangrijkste plek waar ze online te vinden zijn. Doodzonde, onverstandig, oliedom.

Waarom?
  1. MySpace is lelijk, onhandig (zowel voor bezoekers als jezelf) en vooral: extreem slecht deelbaar. Je kunt je muziek niet gemakkelijk aanbieden op andere platforms, netwerken, fora of je eigen site. Er zijn -tig manieren waarop je je muziek sneller, beter, gemakkelijk, betaald en onbetaald aanbiedt in je eigen huisstijl in plaats van Rupert Murdoch's schooluniform. Bandcamp en Soundcloud bijvoorbeeld. Maak je muziek maximaal deelbaar, want je speelt slechts 2 wedstrijden: om aandacht of inkomsten. Die laatste win je niet zonder de eerste, dus delen is cruciaal.
  2. Maar het belangrijkste: Rupert neemt slechts en geeft niks terug. Jij geeft hem je muziek en je bezoek, hij registreert wie binnenkomt, maar geeft die informatie niet aan jou maar aan Coca-Cola. Ook de recente update helpt niet. Diverse andere tools, apps en platforms geven je De Heilige Graal van internet en (DIY-)marketing: gedetailleerde statistieken waarmee je je aanpak verscherpt, rechtstreeks, op een relevante manier en het juiste moment kunt communiceren, delen met en uiteindelijk verdienen aan (potentiële) fans. Ieder dag dat je dat niet doet is een gemiste kans om fans aan je te binden. Kijk bij Soundcloud of Bandcamp hoe het werkt:

Koppige mensen zeggen nu: 'maar boekers, labels en managers kijken altijd eerst op MySpace!' Daar heb ik 2 antwoorden op:
  1. Wat er niet is, kunnen ze niet vinden. Zorg dat bij Google je eigen site en desnoods je Bandcamp of Soundcloud bovenaan eindigen als mensen '[je naam] + MySpace' intikken. Iedereen klikt op de bovenste link, zorg dat MySpace daar niet eens kan staan.
  2. Dat boekers, labels en managers zo stom zijn te denken dat MySpace er nog toe doet is hún probleem, niet het jouwe. Act, don't react. Jouw taak is allereerst jezelf plezieren, daarna je fans. Die vind én houd je met de platforms die ik noem, niet met MySpace. Boekers, labels, managers, pers en media komen op muziek en fans af, niet op Rupert Murdoch.
Rot ook op met je argument dat MySpace internationaal het meest wordt gebruikt. De meesten van jullie komen nooit voorbij Eindhoven of Enschede, voor de rest geldt hetzelfde als voor Nederlandse boekers, labels en managers: niet zij bepalen wat jij moet gebruiken om je muziek te delen en fans te bereiken, dat doe jij! En met 10 miljoen gebruikers per maand die het zinkende schip verlaten, wordt het tijd dat jij dat ook doet. Zeg ook niet 'baat het niet, dan schaadt het niet': MySpace vervuilt je Google-resultaten. Dat is ernstig, zeer ernstig. Wegwezen. Nu!

Niet overtuigd? Wees dan 'ns héél eerlijk hoe jij als regelmatige internetgebruiker MySpace vindt functioneren als je muziek van anderen zoekt. Je fans en andere internetgebruikers denken er net zo over. Nog steeds niet overtuigd? 8 Reasons why you need to have your own website en An open letter to independent artists to delete their MySpace. Happy #QuitMySpace Day! De laatste is een anderhalf jaar (!) oude blogpost, sindsdien is er nog geen steek veranderd. Goes to show...UPDATE: metalliefhebbers weten het al.
UPDATE V: MySpace uiteindelijk verkocht voor €35 miljoen. Was ooit €580 miljoen... Wat ging er mis?

6 april 2011

Stuivertje wisselen

De mooiste plaat van 2010 (hier de andere 9) werd gisterenavond schitterend vertolkt in Tivoli De Helling. Alles was even mooi, live zingt Grant nog 10 keer mooier dan op plaat, maar de titelsong deed-ie misschien wel het mooist. Hoor dan op 2.10 en 3.54 min.!



Om nog maar te zwijgen van de briljant wrange teksten. Gelukkig heeft Grant dit jaar een meer dan waardige opvolger in Kurt Vile:



Fantastisch, net als de rest van die prachtplaat. Mis 'em niet op 15 mei.

5 april 2011

Feestje (74)

Morgen is het weer tijd voor de op-een-na laatste History of Pop Quiz, van hippiemuziek en disco tot dubstep en indie. Éminence grise van de popjournalistiek Bert van de Kamp is aanwezig voor een 80’s ronde en ook host Maarten van Hooft zal weer zoveel mogelijk feitjes en weetjes uit zijn hoed toveren. In de pauze staat een optreden van Eloi Youssef gepland (Kensington). Zorg dat je een team van 3 personen hebt en meld je vanaf 19.30 aan bij dB's. Om 20u begint het, dus wees op tijd! Om verzekerd te zijn van een zitplaats is het slim om vroeg te komen, want er is maar een beperkt aantal zitplaatsen. Kaarten à €3,50 zijn verkrijgbaar bij Plato Utrecht of op de avond zelf aan de deur.