12 mei 2010

In plaats van een hoezenpoes (28)

En de laatste van de ex-gitarist van de legendarische Stone Roses:

Mooi ook hoe Squire vorig jaar telkens terugkerende geruchten over een aanstaande reünie van The Stone Roses de kop indrukte:

Haha! Vanmiddag wat een andere legendarische ontwerper in dezelfde serie boekomslagen ontwierp en om 16u: Perfect Hemelvaart 1 + 2!

11 mei 2010

In plaats van een hoezenpoes (27)

Artwork: John Squire.

@ArthurAdam doet het zo

In de serie '[...] doet het zo' vertellen muzikanten hoe ze hun zaakjes regelen en lot in eigen hand nemen. Singer/songwriter Arthur Adam past slechts gedeeltelijk in dat plaatje: "Bij Marinus van a balladeer lees ik dat hij in eigen beheer en onder eigen voorwaarden zich (tijdelijk) heeft losgemaakt van EMI om de plaat te maken die hij wilde. Zeer inspirerend en omgekeerd herkenbaar. Ik heb afgelopen zomer een contract getekend bij JAMMM (o.a. C-Mon & Kypski, Anneke van Giersbergen). Zij treden voor mij op als management en verzorgen alle promotionele en coördinerende werkzaamheden. In voorgaande jaren heb ik alles zelf gedaan, hier en daar op projectbasis bijgestaan door derden. In die tijd heb ik alleen maar muziek gemaakt die ik zelf wilde en moest maken. Altijd low-budget maar toch goed voor enige airplay op bijvoorbeeld 3FM en Radio 2, zonder plugger, puur op basis van het opsturen of overhandigen van eigen-beheer-CD's aan DJ's, redacties, mailen, bellen, aan koppen zeuren, overal optreden en toeval het werk laten doen. Kortom: het ouderwetse handwerk!

Mijn officieuze debuut-CD Shhh (2006, opnamebudget € 800) brandde ik zelf op HEMA-CD'tjes, met een goedkoop te maken door m'n beste vriend ontworpen CD-boekje en een geprinte sticker op de CD. Voor de opnames van de helaas nooit uitgebrachte debuut-CD van The New, een ander project waarbij ik betrokken was, kwam ik bij toeval terecht in The Green Motel, de studio van Maarten Besseling. Er was een klik en natuurlijk gaf ik hem een exemplaar van 'Shhh'. Een paar maanden later benaderde hij me, stuiterend van enthousiasme over 'Shhh', voor het project In a Cabin With, dat toen alleen nog in zijn hoofd bestond. De voor dat project in september 2007 opgenomen CD werd een bescheiden succes: Album van de Week bij 3VOOR12 en op MySpace Benelux, leverde flink publiciteit op en is nog steeds gratis te downloaden [wat let je?].

Waar Maarten dat succes actief uitbouwde - hij denkt groot en snel - stootte ik mijn kop tegen een soort glazen plafond, bereikten mijn eigen-beheermogelijkheden hun grens, mede door mijn gebrek aan commercieel inzicht. Na een klein jaar frustratie daarover - waarin ik uiteindelijk vaststelde dat niet succes, maar muziek zelf mijn grote drijfveer was - kwam JAMMM op mijn pad. Onder het motto "baat het niet dan schaadt het niet" deed ik mee aan een online zoektocht naar het beste onbekende liedje van Nederland: Dutch Delight. Ik won en plots praatte ik met JAMMM over ouder- en nieuwerwetse platendeals. De contracten waarover ik in bio's van halfvergane artiesten las zijn blijkbaar zeldzaam en ouderwets, zeker in tijden van sterk teruglopende CD-verkopen. Tegenwoordig wordt het geld anders verdiend, middels varianten op 360˚-deals, waarmee de marktwaarde van de artiest wordt verbeterd. Deze nadruk op verdienen/marktwaarde was voor mij een vloek en zegen ineen. Enerzijds ben ik zelf nog ouderwets in de zin dat wat mij betreft markt en kunst los van elkaar moeten staan en was ik bang dat ik nu muziek-voor-de-mensen moest gaan maken, terwijl ik de onafhankelijkheid van mijn muziek het allerbelangrijkst vind. Anderzijds vond ik het een opluchting dat JAMMM zich niet opstelt als cultuurhoeder en nadenkt over hoe je een ongrijpbaar product zowel voor de artiest als voor zichzelf rendabel maakt. Ik wil geen deal die aanvoelt als een uitkering of contact met een zorginstelling; ik wil werken met mensen die zelf ook wat te verliezen en te winnen hebben, anders gebeurt er mogelijk niet meer dan toen ik alles nog zelf deed. Na een paar maanden die ik nu zou omschrijven als "proeftijd" werd me een nieuwerwets contract voorgelegd, waarbij mijn voornaamste eisen artistieke eindverantwoordelijkheid en veto-recht op gebruik door derden waren. Dat was eigenlijk niet zo'n probleem.



JAMMM denkt groter/anders dan ik. Naast het standaard verhaal van CD uitbrengen en recensies scoren, wordt er actief gekeken naar een olievlekstrategie: Hoe krijgen we muziekliefhebbers ertoe fan te worden en andere mogelijke fans aan te steken. Naast de gebruikelijke weg van het verschijnen in de media (
DWDD, Nederpopshow, 3FM) gebeurt dat door middel van Hyves, Facebook, YouTube en Twitter: ik word geacht mezelf actief aan de mensen aan te reiken, om mensen met opmerkingen, blogs en filmpjes persoonlijk en actief te betrekken bij mijn muzikale leven. En ik vind het nog echt leuk om te doen ook! Met een budget voor plaatopname, aandacht voor styling en kledingsponsoren, wordt bovendien ingespeeld op het feit dat de 'buitenwereld' coherente 'producten' gemakkelijker onthoudt. Waarheid als een koe, maar in het verleden aan mij voorbij gegaan...

Het is even wennen geweest, maar het glazen plafond is doorbroken, ik internetwerk dat het een lieve lust is, klink niet meer zo lo-fi (maar nog steeds zoals ik wil - in weerwil van partijen die me vanwege de nette/vette productie minder 'links' vinden...) en kan realistisch dromen over een nabije toekomst waarin ik niet hoef bij te beunen naast mijn muziek."

Dank voor je persoonlijke verhaal, Arthur, en veel succes met je muziek en je samenwerking met JAMMM!

In plaats van een hoezenpoes (26)

Van de hand van John Squire (voorheen The Stone Roses):

Vanmiddag 'Arthur Adam doet het zo' en Squire's 4e boekomslag.

10 mei 2010

In plaats van een hoezenpoes (25)

Boek 2 met een cover van John Squire, ex-gitarist van de legendarische Stone Roses:

Morgen nog 2.

In plaats van een hoezenpoes (24)

EHPO gaat vanmiddag op zoek naar andere kunst én lekker eten. Daarom een dag of 4 een vervolg op een eerder gestarte serie, ditmaal met 2 hoofdpersonen. Morgen 'Arthur Adam doet het zo', woensdag om 16u de prachtige Perfect Hemelvaart 1 + 2 en op Hemelvaartsdag nog een leuke Twitter-strip.

First up is John Squire, de briljante gitarist van de legendarische Stone Roses, zo'n band met een niet-te-overtreffen-Klassiek-debuutalbum (in de volksmond ook wel 'molensteen' genoemd). Squire en zijn baggy maatjes gingen ten onder aan coke en een overdadig budget voor de opvolger, die daarom 5 jaar op zich liet wachten maar helemaal niet zo'n slechte plaat is als iedereen je wil doen geloven! Dat kwam pas toen hij The Seahorses oprichtte... Voor die fout revancheert hij zich nu met fraaie covers voor een jubileumserie van Penguin Books. Niet zo gek, want ook als doorgesnoven gitarist was hij verantwoordelijk voor alle hoezen van The Stone Roses (de overduidelijke inspiratiebron). Vandaag deel 1 uit een serie:

Vanmiddag deel 2.

Knipseldienst (7), mét Twitter-strip

Broerlief zet opnieuw de schaar in de ingezonden brieven in de krant, verstandige uitgevers en boekhandelaren letten op:

Je kunt dit afdoen als gezeur van een enkele klant ('Ach, wat vervelend nou...') en doorgaan waar je gebleven was, maar voor mij staat het symbool voor de cruciale (eerste) klantervaring rond e-books. Die moet 100% positief zijn, zonder hobbels, gebruikmakend van alle mogelijkheden die internet en de digitalisering bieden. Dat doet iedere willekeurige bittorrent of een map met 500 .pdf's op Marktplaats namelijk ook wél.

Gisteren nog raakte ik verwikkeld in een uitgebreide Twitter-discussie met regisseur Martin Koolhoven, die een streng optreden tegen illegaal downloaden voorstaat. Hij licht HIER zijn standpunt over auteursrecht en downloaden gedetailleerd toe (incl. boeiende, inhoudelijke reacties!). Een selectie uit onze Twitter-wisseling van gisteren:

For the record: ik moedig illegaal downloaden niet aan en vind dat makers beloond moeten worden voor hun werk. De tussenhandel en 'industrie' daar omheen moet meer dan ooit zijn toegevoegde waarde bewijzen. Tot het moment dat de muziek-, film- en boekenindustrie in staat blijken het gemak, de keuzevrijheid en toegevoegde waarde van een bittorrent op zijn minst te benaderen heb ik enig begrip voor het feit dat muziek-, film- en boekenliefhebbers de illegaliteit induiken. Ik ben ervan overtuigd dat een substantieel aantal kunst- en entertainmentliefhebbers wil betalen voor een dienst die tegemoet komt aan hun wensen, zoals hierboven door mij opgesomd (Spotify komt een eind in de richting voor muziekliefhebbers). Het (indirect) vervolgen van klanten is een slecht plan, maar volslagen idioot wanneer je de jacht opent zonder dat je je klanten ergens naartoe kunt jagen.

Eerdere Twitter-strips: Bandcamp: we leggen het nog 1 keer uit, Persoonlijke klantenservice én sales in 2010, Persoonlijke klantenservice #2, Hoe onzinnige Kyteman-geruchten ontstaan (en worden gerectificeerd), De ondergang én opkomst van Voicst op Twitter, Bepaal zelf de prijs van je Silence Is Sexy-CD, De wonderlijke avonturen van The Gasoline Brothers (onderaan) en Lachen met Ice-T.

9 mei 2010

Van Utrecht naar Manchester, op de fiets

Omdat er vandaag heel hard door mijn stad gefietst wordt. Deed mijn favoriete band 23 jaar geleden al door hún woonplaats:



Die moderne renners in die strakke gekleurde pakkies hou ik nooit uit elkaar, maar dit peleton uit 1987 lijkt ook verdomd veel op elkaar :-)

Het officiële Utrechtse Giro-lied haal je uiteraard hier. Voor nop.

8 mei 2010

Piet Piraat

7 mei 2010

Wilde ideeën & nieuwe muziek (63)

  • Onderstaande infographic over (opgeklopte) cijfers rond de muziekindustrie, piraterij en illegale downloads dook afgelopen week overal op. Dus ook hier [click to enlarge]:
  • En een geüpdate videootje, minstens zo boeiend als de vorige versie (via Wilbert):
  • Newsweek over de comeback van de videoclip: "1. Because the music industry is all about “value added”, 2. Because the visual pop artist is all the rage again, 3. Because it doesn’t have to cost $7 million, 4. Because MTV as we knew it is dead (inderdaad! TMF trouwens ook) and 5. Because turgid, political faux-meaningfulness is the key to stardom".
  • In de onregelmatige serie '[...] doet het zo' laten bands en muzikanten aan de hand van concrete voorbeelden zien hoe ze hun zaakjes op en buiten internet aanpakken. Vorige week nog Only Seven Left. Leerzaam. De meeste posts worden geschreven door blanke, middle-class rockjongens en -meisjes, veel te weinig door DJ's, dance-producers, dames en heren die iets anders dan 3VOOR12-approved alternative rock maken. Gelukkig is daar Top Notch, dat hun belangrijkste MC's en producers ervaringen laat delen op hun blog. Goede zaak! Rappers, MC's, producers, DJ's en beatmakers: U bent nogmaals van harte uitgenodigd dat ook hier te doen.
  • Ondertussen blogt Productiehuis ON over subsidiëring van popmuziek en het (arme) bestaan van popmuzikanten. Scherp.
  • God o god, BREIN is weer aan het brullen en dreigt met een kort geding: Ziggo moet The Pirate Bay blokkeren.
  • Volgens Arnoud Engelfriet, ICT-jurist gespecialiseerd in internetrecht, zijn BREIN's acties dodelijk vermoeiend: "De vraag “moeten bepaalde sites verboden worden” of “wanneer moeten providers sites blokkeren” zijn fundamenteel want ze raken aan het grondrecht op toegang tot internet. Dergelijke fundamentele beslissingen verdienen discussie in het parlement en afgewogen wetgeving - niet een vonnis afgedwongen door een lobbyclub." Want laten we dat niet vergeten: BREIN is een lobbyclub die de belangen van de traditionele muziekindustrie verdedigt, niet per se die van muzikanten en fans, schrijvers en lezers, regisseurs, scriptschrijvers en filmliefhebbers! Bovendien een club die internetgebruikers kortzichtig over 1 kam scheert: "[...] Het afsluiten van sites die structureel illegaal gebruik maken van ongeautoriseerde entertainment [is] niet populair bij internetgebruikers met duurdere breedbandabonnementen die vooral op het internet zitten vanwege de toegang tot illegale muziek, films, televisieseries en games (en voor een kleiner deel ook illegale digitale boeken)." Schandalig.