Perfect Ryan Adams (according to @alexisvos) - Spotify-only

Morgen komt-ie officieel uit, het nieuwe album van Ryan Adams: Ashes and Fire. De plaat gaat al een kleine 2 weken rond op de interwebs, dus we kunnen het weten: de verwachtingen maakt Ashes and Fire méér dan waar. Dat is op zich geen prestatie; die waren niet meer zo hoog de laatste tijd... Maar dat dit een bril-f*cking-jant album is, van begin tot eind, dát is het werkelijke nieuws. #joehoe. Alexis Vos greep dit moment met beide handen aan en verzamelde een prachtige lijst uit het oeuvre van Adams.

HIERRR vind je zijn lijst. Een Spotify-only Perfect dus. Onder het artwork pakt Alexis ook nog eens geweldig uit met een goed verhaal over Ryan Adams + links naar live shows. De perfecte opmaat naar morgen dus. Haal die plaat!

Enjoy!'Er heersen veel misverstanden over Ryan Adams. Het grootste is wel dat hij na zijn klassieke debuut Heartbreaker uit 2000 nooit meer wat gepresteerd heeft. ‘Slechts’ 10 albums bracht hij in de daaropvolgende 8 jaar uit, terwijl er nog een veelvoud daarvan stof loopt te vangen in de archieven. Dat het niet allemaal meesterwerken zijn, kan je hem dan ook moeilijk kwalijk nemen. Met het nieuwe album Ashes & Fire (een return to form volgens de media) is het tijd om de pareltjes uit zijn immense oeuvre eens op te duiken.

Ryan begint zijn carrière in de band Whiskeytown. Op 23-jarige leeftijd wordt hij als de Kurt Cobain van de alt.country onthaald wanneer debuut Faithless Street in 1996 verschijnt. Het jaar daarop komt het fantastische Strangers Almanac uit. Hierop krijgt het talent van Ryan alle ruimte: gevoelige countrysongs, ijzersterke melodieën en melancholische teksten. >>>

Tweet

@TenTemPies doet het zo (1) - de Popronde, een voorbeschouwing

De heren van TenTemPiés hebben een nogal uiteenlopende muzikale smaak: zo heeft de zanger een passie voor Latijns-Amerikaanse volksmuziek, de drummer komt uit de jazz, de gitarist uit de rock, de bassist is een zelfverklaard 'groovemonster' en de percussionist komt uit de latin hoek. Samen spelen ze Mestizo, een muziekstijl die je niet vaak hoort in Nederland. Letterlijk vertaald ‘gemixt’, zoals met veel succes gespeeld door o.a. Manu Chao, Mano Negra, Che Sudaka en Ska-P. Boeker/manager Stefan Krijnen (Groovmill) vertelt: 'Wij spelen het echter met een Amsterdams accent, vandaar dat we het ‘Damsko Mestizo’ noemen.' Slim, je eigen hokje gecreëerd!

Op 15 juni jl. bracht TenTemPiés debuut Canto Para Gritar uit. Het plan was aanvankelijk om dit in eigen beheer te doen en daarna op zoek te gaan naar labels, distributeurs, boekers en andere partijen die de band naar een hoger plan kunnen tillen. 'De omgekeerde volgorde inderdaad’, aldus Stefan. 'We deden radio-optredens, flyerden, blogten, namen een clip op, verstuurden promopakketen naar journalisten etc., met als resultaat een CD-presentatie in een uitverkochte bovenzaal van Paradiso en een hoop positieve albumrecensies. De boekingen liepen vanaf dat moment ook beter: zo’n 15 optredens in de zomer, waaronder festivals als Amsterdam Roots, Totaalfestival, Haarlem Jazz Stad en de Uitmarkt, gevolgd door een albumtourtje langs kleine zalen deze herfst.'

Tenminste, dat laatste was het plan, tot TenTemPiés werd geselecteerd voor de Popronde. Stefans eerste gedachte:

Tweet

Perfect Unreleased Prince (according to @Sandeman & @HunterComplex)

Prince. Of: The Artist Formerly Known As The Artist Formerly Known As Prince. Pop koning, misschien nog wel meer dan MJ. Kijk hier maar (zelfs als Prince op een gegeven moment van het podium flikkert).

Sandeman & Lars Meijer (aka Hunter Complex) voegen naast de berg hits die we allemaal kennen van de Minneapolis Midget een hele stapel (hier en daar behoorlijk) onbekende Kneiters toe. Smullen, echt. Plus een geweldige bijsluiter, onder het artwork.

HIERRR de download (want al die pareltjes staan natuurlijk niet op Spotify - mag niet van Zijne Geiligheid...).

Enjoy!'De liefde voor een artiest gaat soms diep. Sommige fans reizen hun held over de hele wereld achterna. Soms wekenlang, soms jaren. Dat leidt tot nauwe banden, tot het bijwonen van de soundcheck, op het stalkerige af. Anderen genieten op afstand, van nooit uitgebrachte songs, hamsteren alle mogelijke opnames van live concerten. Waar die verzamelwoede en neiging tot verafgoding vandaan komt? Geen idee. Onbegrijpelijk. Zwaar overdreven. Behalve in het geval van Prince. Voor wie wij grif weer 100 euro neerleggen in de hoop op een glimp van die herinnering aan dat ultieme moment van de Lovesexy tournee in '88, aan zijn voortschrijdende genialiteit op de gitaar. Hopend op dat ene nummer dat hij nog nooit live heeft gespeeld, of gewoon op If I Was Your Girlfriend omdat dat nou eenmaal zijn beste nummer blijft [eens!]. Prince heeft natuurlijk al bijna 20 jaar niet echt iets briljants meer uitgebracht. Toch zijn er nog heel veel diamanten en pareltjes die het leven van de gemiddelde Prince-fan of -liefhebber gelukkiger kunnen maken. Sandeman en Hunter Complex kwamen elkaar deze zomer nogal vaak tegen bij de Prince concerten: tijdens North Sea Jazz en 2 avonden achter elkaar in de Melkweg. Ze sloten een pact. Het resultaat: Perfect Unreleased Prince.

We Can Work It OutAfkomstig van een van de eerste studio demo’s van Prince, gemaakt net dat hij had getekend bij Warner Bros. Het nummer gaat zelfs over de platenmaatschappij waar hij in de '90's ruzie mee krijgt. Het is ook een van de eerste nummers waarin hij experimenteert met synths, waaronder de Oberheim 4-Voice, voor de nerds onder ons.

Moonbeam LevelsDeze prachtige ballad, die gaat over Prince’ angst voor een nucleaire oorlog, is net als Extra Loveable een onuitgebracht nummer van de '1999'-sessies (1982). >>>

Tweet

Kwartaalcijfers (11)

De 10 bestgelezen posts van de afgelopen 3 maanden:

1. Winnaar: Hans' pleidooi dat Spotify noch de redding voor muzikanten noch voor de muziekindustrie is. Zijn controversiële stuk riep 50 uitgebreide inhoudelijke reacties op, de moeite van het lezen waard. Zo zie je: discussie trekt volk.
2. Dé Nederlandse muziekindustrie-soap van de afgelopen 3 maanden, 6 keer geüpdate: Rob Bolland in conflict met zijn uitgever Willem van Kooten, en hij sleept Buma/Stemra er met de haren bij. Het conflict lijkt inmiddels opgelost.
3. Hoe The Medics een song in wereldwijde game-hit FIFA12 kregen, verteld door hun publisher Lucas van Slegtenhorst.
4. Only Seven Left doet gedetailleerd uit de doeken hoe ze zangergezocht.nl bedachten, optuigden en lanceerden. Ter lering ende vermaeck, hoe je geheel met eigen middelen creatief, professioneel én succesvol kunt zijn. Inmiddels zo'n 50 audities!
5. Ieder jaar populair (en daarom stug volgehouden): mijn persoonlijke Lowlands guide 2011, opgeknipt in drieën. Lowlands is geweest, de discussie met Erwin over de (afnemende?) waarde van mijn tips nog steeds relevant.
6. Destine doet het zo, de complete 4-delige serie van gitarist Hubrecht over optreden, repeteren, ambities en management van hun band.
7. Het Startpunt: de volledige inhoudsopgave, met alle relevante links. De 'golden oldie' van deze blog.
8. Scherpte, daar zijn EHPO-lezers dol op (zie Hans' stuk dat dit kwartaal bovenaan eindigt), ook als het over modernisering van het kijk- en luisteronderzoek gaat. Wordt tijd!
9. Ontzettend blij ben ik dat deze post de Top 10 heeft gehaald: het bedenken, schrijven, maken, alle geleerde lessen, ins en outs van mijn boek verzameld in de Canon van Doorbraak! Zit erg veel werk in (dus extra fijn dat dat wordt gewaardeerd), maar ik geloof dat eigen ervaringen nog steeds de meest leerzame zijn.
10. Ook uiterst leerzaam: hoe Bram zijn CD-oplage bekostigde middels crowdfunding. Fijn dat hij dit deelde, terecht in de Top 10 dit kwartaal.

Dat ziet er zo uit:De meeste mensen klikken nog steeds rechtstreeks naar de hoofdpagina van deze blog (dank voor het dagelijks vertrouwen!). Die prijkt dan ook bovenaan de statistieken:De zomervakantie en voor het eerst 3 weken blogpauze alhier resulteren in een dipje in het bezoek eind juli/begin augustus:

Tweet

Voorzichtig, breekbaar!

Via Marinus, die het van Ronald had.

Tweet

De redding van de boekenbranche

Via Marinus, die het van Buffi had. Als altijd: sex sells.

Tweet

I Am An Artist

Via Marinus.

Tweet

Wilde ideeën & nieuwe muziek (131)

• Mooie polemiek: Gijsbert Kamer (de Volkskrant) windt zich op over de gratis Miles Davis CD die afgelopen zaterdag bij NRC zat: in de marketing en het bijbehorende boekje wordt in zijn ogen een loopje genomen met de muziekgeschiedenis. Guuz Hoogaerts vindt het gezeur. In dat laatste stuk staat veel interessants: het laat wat mij betreft zien hoe fans en liefhebbers muziek aanschaffen (daar had ik eerder een vergelijkbare discussie met Kees de Koning (Top Notch) en trompettist Rob van de Wouw over), maar ook dat zowel industrie als consument profiteren van maximale keuzevrijheid. Daarbij vertrouw ik de marktwerking en dus het 'public domain' meer dan 1 rechthebbende...
• Fijn: Buma/Stemra en 538 hebben de strijdbijl (voor even) begraven. Blijft belachelijk dat 538 moeilijk doet over 1 cent (!) per podcast. U weet wel, dat radiostation dat jaarlijks €250.000 van diezelfde Buma/Stemra in eigen zak steekt...
• O heerlijke ironie: Sean Parker, één van de oprichters van Napster, schijnt te bieden op EMI (via Atze).
• Mijn god, door al die platforms, tools, apps en applicaties zie ik door de bomen soms het bos niet meer! Mooie vergelijking tussen Soundcloud, Bandcamp en Official.fm, via 3VOOR12. En het vernieuwde Facebook dan? De gevolgen voor je content en activiteiten. Verhelderende analyse. Erwin heeft er een duidelijke mening over: de diarree die Facebook over ons uitstort. Harm meent dat het meevalt, kijk maar. Zo voorkom je een boel overlast: How to keep Spotify from posting every song you listen to on Facebook.
• Deze blogger meent dat Spotify niet het antwoord is op piraterij en de muziekindustrie zelfs verder het moeras in drukt (via Hans). Jay Frank zegt: It's not Spotify's fault that you make so little money. Ondertussen legt Daniel Ek een verklaring af waarom je verplicht een Facebook-account moet hebben om Spotify daarmee te integreren. Benieuwd hoe lang dat duurt... Facebook hoor je niet klagen: 1 miljoen gebruikers erbij. Wedden dat Ek eerdaags een beetje terugkrabbelt, alsnog wat knopjes op Facebook 'uitzet', maar dan heeft gelukkig wel de halve wereld kennisgemaakt met het gemak van zijn muziekdienst.

• O nee, alle e-books zijn uitgeleend in de bieb! Wat een volstrekte kolder. Over e-books gesproken, ik geloof bijna niet dat dit serieus is: maak de aanschaf moeilijker. Onvoorstelbaar! Lees liever Atze's blogpost nog even of de column van Alexander.
• *Nieuwe* clips van Rats on Rafts, Noel Gallagher (z'n 3e alweer van die nieuwe plaat), 2 nieuwe livetracks van Sigur Rós (dilemma: welke box bestel ik?!) en Lorrainville's laatste liedje wordt binnen 1 dag opgenomen, gemixt, online gezet en uitgebracht. Tof!
• Mooi nieuw tooltje voor muzikanten.
• Justin Timberlake luistert niet naar de schreeuw om zijn terugkeer in muziek, maar speelt doodleuk Neil Bogart (via Job), baas van het beruchte/legendarische Casablanca Records (KISS, Donna Summer, Parliament, Village People) en hoofdrolspeler in het beste hoofdstuk uit klassieker Hit Men. Verplichte kost voor iedereen in de muziekindustrie. Benieuwd naar die film!
• Niet iedereen is even dol op Twitter:

• The Many Colored Beast al in je buurt gespot...? Of teken er zelf 1, krijtjes haal je bij Case.
• De branche reageert op de sluiting van FAME: 'Een drama'. Ook triest: stank voor dank van Nirvana's label richting de onafhankelijke muziekwinkel in Seattle.
• Hihi: The price of friendship, as measured by Radiohead tickets (via Lykle). En meer lol: tof stickerboek voor muziek- in plaats van voetballiefhebbers (waar zag ik dat eerder...?). Lekker plakken! UPDATE: hoax! Hier de TOPclip.

Tweet

Je boekvertaling realiseren via crowdsourcing en -funding

Hoe Bram binnen 10 dagen zijn CD-oplage financierde werd veelgelezen en hoog gewaardeerd alhier. Regelmatig bericht ik ook over ontwikkelingen in de boekenbranche (lees bijvoorbeeld deze stuitende malligheid...). Hoe Martijn Arets (twitter) de Engelse vertaling van zijn boek Brand Expedition, een reis langs Europa’s meest inspirerende merken middels crowdsourcing en -funding wil realiseren leek me dan ook een volgende, bijzonder interessante case voor EHPO.

Hij vertelt het zelf (hier deel II): 'In 2010 zegde ik mijn baan op en maakte in een oud Volkswagen T2 busje een 5 maanden durende reis door Europa. Iedere week sprak ik de CEO, oprichter of merkverantwoordelijke van in mijn ogen authentieke Europese merken als LEGO, Adidas, Alessi, Manchester United en Innocent Drinks. Mijn ervaringen deelde ik met een breed publiek via wekelijkse publicaties in dagblad De Pers en natuurlijk via social media. Met ruim ruim 1.000 tweets, 500 foto’s op Flickr en ruim 30 YouTube video’s was dit een mooi experiment hoe ik met social media een verhaal kon vertellen.

Na terugkomst schreef ik mijn boek en lukte het om dit, onder andere met dit boekguerrilla filmpje, in de Nederlandse boekhandel te krijgen:



Aangezien mijn verhaal voor een breder publiek dan alleen Nederlandstaligen interessant is, wilde ik graag een Engelse vertaling uitgeven. Het wiel hoeft niet opnieuw te worden uitgevonden; er ligt immers een goed verhaal en een mooi ontwerp. Dus was de keuze om dit in eigen beheer te doen snel gemaakt. Voor de promotie in het buitenland had ik ook een idee: wanneer het boek uit is wil ik de fans van de merken die ik bezocht (alleen al op Facebook zijn dat er ruim 45 miljoen!) uitdagen om het hoofdstuk van 'hun' merk voor te lezen voor de webcam, waar vervolgens een montage van wordt gemaakt. Doel: minimaal 1.000 merkfans bij deze video betrekken en mijn boek direct bekend maken onder deze voor mij belangrijke doelgroep. Een mooie logistieke uitdaging...

Voor nu heb ik als doel om in de komende 8 weken de financiering van de productie van het boek (€20.000) via crowdfunding binnen te halen. In totaal worden 1.000 aandelen van €20 uitgegeven. Dit doe ik in samenwerking met crowdfunding platform Symbid. Om de investering voor een breed publiek interessant te maken, heb ik gekozen voor een balans tussen een ‘softe’ en een ‘harde’ beloning. Meedoen mag niet alleen interessant zijn voor familie en vrienden: ik wil aandeelhouders echt iets waardevols bieden. Investeerders krijgen naast de ‘softe’ goodies (gratis ebook, de papieren versie, een adviessessie via Skype, presentatie, exclusieve toegang tot de boeklancering, dankvermelding in boek, etc.) een aandeel van in totaal 20% in de coöperatie die wordt opgericht wanneer de funding binnen is. Bij een verkoop van 7.000 boeken draaien aandeelhouders break-even op hun investering. In mijn ogen absoluut een haalbaar aantal, zeker omdat ik me richt op de fans van merken die ik heb bezocht. Om het aandeel ook op de langere termijn interessant te houden, krijgen de aandeelhouders automatisch een aandeel van 10% in volgende vertalingen (Chinees en mogelijk ook Spaans).

De deadlines voor de start van de actie kwamen in de eerste week al onder druk te staan toen BNR Nieuwsradio 5 dagen voor de lancering een plekje in de show Aan Tafel Met had. Ik had niet verwacht dat zij zó snel zouden reageren! Ik heb direct alle zeilen bijgezet en een funding video gemaakt om potentiële investeerders een beter beeld te geven bij het project:

Tweet

@CaroEmerald doet het zo (nagekomen bericht)

Caro Emerald doet het zo is 1 van de beste en meestgelezen series op deze blog (hier deel 1, 2, 3, 4 en het slot; de gehele serie doorsturen kan via bit.ly/Caro_Emerald). Tot dat moment en zeker sindsdien volg ik met interesse hoe producer/songschrijver David Schreurs en zijn team de zaken rond Caro met een geheel eigen, eigenwijze visie aanpakken en zo land voor land veroveren. Mooiste van alles is dat David met regelmaat ook op andere plekken nieuwsgierigen een openhartig kijkje achter de schermen gunt. Zo lees je op NLpop bijvoorbeeld hoe het Caro in Groot-Brittannië verging. David lijkt bewust werk te maken van het delen van hun kennis, visie en opgedane ervaringen, iets dat veel te weinig mensen in de muziekindustrie doen. Doodzonde!

Bijna ieder achtergrondartikel waarin Schreurs aan het woord komt is lezenswaardig, en dat geldt opnieuw voor het stuk dat afgelopen week op Song Quarters verscheen. Daarin vertelt hij over inspiratie, hoe het team werkt, gaat gedetailleerd in op het schrijven, uitwerken, opnemen en produceren van specifieke tracks en onderstreept opnieuw dat je je niet teveel moet aantrekken van anderen:

The last two years have seen Dutch singer Caro Emerald (No.1 NL, AU, ROM, Top 5 UK, GER) first totally captivate her native pop charts with a retro-styled but utterly fresh fusion of jazz, easy listening and infectious modern beats, and then seduce most of Europe, including the UK. Now her sultry sights are set on the US. As this Q&A with her songwriter/producer David Schreurs attests, what’s so remarkable about her story is that she achieved this as an independent artist on her own label and through creating music and image that seems to exist in its own self-contained world totally at odds with popular trends and the advice of “marketing experts”.

How did you first meet Caro Emerald and then come to start working with her?
'I met Caroline in spring 2007 at [producer] Jan van Wieringen’s place. He called her in to sing the demo for our first co-production, ‘Back It Up’, a track based on a hip-hop beat by Jan and Robin Veldman, which [songwriter] Vince Degiorgio and I had then turned into a pop song. I instantly fell in love with Caroline’s sultry, jazzy voice. It was a perfect match for the song. I was also amazed how well trained, professional and versatile she sang. She nailed down the first verse in one take – that’s the take you hear on the album - and then we started coaching her towards what we thought would sound cool, and recorded a goldmine of great takes.'

Caro Emerald’s debut seemed to appear from out of nowhere with a fresh stylistic vision that set it apart from everything else. Can you explain how the whole sound and ethos first came to life and what some of your inspirations were?
'The sound came to life because Caro, Jan, Vince and I realised we had something special on our hands after we, coincidently, worked together on ‘Back it Up’. That was our model track: a combination of 40s-50s jazz, easy listening, orchestral Latin, all combined with infectious beats.

Vince and I already knew and loved a lot of those types of records, artists like Jackie Davis, Martin Denny, Les Baxter, Perez Prado, Gene Krupa, Stan Kenton, Xavier Cugat, Edmundo Ros, Cab Calloway, all the way back to early 20s/30s jazz records. And then Caro, with her voice sounding extremely jazzy by nature, had always loved The Andrew Sisters, Billie Holiday, Doris Day, Sarah Vaughan etc. Also, I’m a drummer and Jan has a background in hip-hop and so the two of us were really into beats.

So we started combining all this together. We went for a sample-based approach, a bit like Propellerheads, The Avalanches, Hairy Diamond, Apollo 440, Jazzanova and many others had done in the mid-late 90s, but we recorded everything ourselves and added a pop structure.'

How were you inspired by Caro herself?

Tweet