Potjes
Eerst ruimt Willem een misverstand uit de weg: 'Het Music Xport programma mag zijn opgeheven, dat wil niet zeggen dat er geen subsidie meer is voor de reiskosten van tourende bands. Het mag tegenwoordig zijn ondergebracht bij het NFPK, maar het potje is er nog steeds [kijk maar]. We hebben er zelf in 2012 nog gebruik van gemaakt voor een tour door Canada, Amerika en Brazilië. Bij een vergelijking met Amerika zijn er zeker verschillen met betrekking tot subsidiëring, maar die verschillen zijn gradueel, niet categorisch. Om door zowel Amerika, Europa als Nederland te kunnen touren ben je voor een groot deel afhankelijk van onafhankelijke broedplekken, (voormalige) kraakpanden en andere vrijplaatsen zonder subsidie. Zalen als Paradiso, Melkweg, Doornroosje in Nederland en de Arena in Wenen, Vega in Kopenhagen en vele andere zalen zijn niet met behulp van subsidie ontstaan. Nederland is daarnaast Amerikaanser wat subsidies betreft dan landen als Zweden of zelfs Canada.'
Subsidie
'Yuri tekent aan dat éérder aan bands moet worden bevestigd of ze toursubsidie krijgen, zodat de plannen met het toegezegde budget kunnen worden gesmeed. Ik weet niet of ik het daarmee eens ben, vooral niet als we willen kijken hóe we subsidie toewijzen (visie!). Dirk merkt terecht het mentaliteitsverschil tussen Amerikaanse en Europese muzikanten op. Amerikanen zijn avontuurlijker, durven meer risico te nemen en hebben daarom de halve wereld. Wij Europeanen durven pas op tour als onze subsidie is toegekend. Niet onbegrijpelijk als je al een keer het schip in bent gegaan. Maar ik ben benieuwd welke bands nog steeds toursubsidie aanvragen en op tour gaan als pas na afloop van de tour wordt bepaald of de subsidie wordt toegekend. Maar zo steun je wel de bands die ook zonder subsidie het risico durven te nemen op tour te gaan. In ons geval is een subsidie helaas ook wel eens afgewezen en zijn we toch op pad gegaan, al hadden we na afloop een gat in ons opnamebudget. Met een afrekening na afloop voorkom je ook onnodige touruitgaven. Er zijn bands die een kort Europees tourtje in een dure nightliner doen in plaats van een goedkoop busje, omdat de kosten van vervoer (de nightliner) wel worden vergoed, maar die van hotels niet.'
Aanvullend op de vergelijkingen van Yuri en Dirk benoemt Willem nog een verschil: 'Onze muziekvoorkeur. Daarbij ligt de grens niet zozeer op de bodem van de Atlantische Oceaan, maar meer op de Nederlandse grens. In Amerika zit er een keur aan smaken tussen mainstream rock als Nickelback en undergroundstromen als metal, indie, folk etc. Een band als Foo Fighters is minder radiovriendelijk dan Nickelback, maar wordt in Amerika gretig op de radio gedraaid. In Nederland ook wel, maar bands van eigen bodem die zich begeven tussen Kane en de undergroundgenres hoor ik niet op de radio. En dat is jammer, want – als ik zo vrij mag zijn – ik denk dat de gemiddelde EHPO-lezer zich in die regionen bevindt. Waarschijnlijk de meeste muziekliefhebbers en muzikanten. Die zijn niet bezig met de hitfabrieken die Katy Perry nummers uitpoepen en op nummer 1 hits jagen, de “kluiven” uit het stuk van Dirk. Maar ook niet met de alleronderste regionen van de underground, waar niet de ambitie bestaat voor een breder publiek te spelen. Een band als De Staat hoor ik wel eens op 3FM, maar daarbuiten niet op de nationale zenders, geen wonder dat zij zich ook op het buitenland richten. Maar in Duitsland bijvoorbeeld is een band als Beatsteaks (wie?!) Pinkpopheadliner groot, maar de muziek minder toegankelijk dan de Foo Fighters. Het is jammer dat er in Nederland geen mogelijkheid is om vanuit een onderstroom boven te komen drijven. Of dat aan de smaak van De Nederlander ligt of aan de muziekcoördinators van de radio, is een kip of ei-kwestie, maar de nationale media durven in ieder geval geen leidende rol te nemen. Wellicht dat de hoorzitting daar eens over zou moeten gaan?'
Vloek of zegen?
Maar eigenlijk is deze situatie zowel een vloek als een zegen. Want ambitieuze bands worden door het gebrek aan Nederlandse aandacht gedwongen om verder te kijken dan de Nederlandse poppodia en hun “conservatieve” programmeurs, aldus Willem. 'Die mogelijkheid hebben bands als Kane en Di-rect niet. Ik durf te beweren dat er minder mensen van Kane hebben gehoord op het gemiddelde Nickelbackconcert in Amerika, dan er mensen van onze band hebben gehoord op het gemiddelde punkconcert in New Jersey. En dat is leuker dan geboekt worden in de Luxor in Arnhem.
Mocht ik nou naar aanleiding van het bovenstaande worden uitgenodigd voor de hoorzitting; ik kan er helaas niet bij zijn. Wij spelen dan in Praag, tijdens een 16-daagse, ongesubsidieerde tour door Europa.'
Nice. Dank voor je sterke stuk en het delen van jullie ervaringen, Willem. Hij heeft met zijn band een fraaie, zeer functionele site, met muziek, zit op Facebook en Twitter.
