Posts tonen met het label kadootje. Alle posts tonen
Posts tonen met het label kadootje. Alle posts tonen

22 mei 2013

Perfect Soundtracks

Dat we déze nog niet hadden: Perfect Soundtracks. De mensen bij XS4ALL zijn niet alleen fans en kenners van het internet, ze zijn óók filmfans en -kenners. Ze verzamelden 18 tracks die je moet kennen van films die je gezien moet hebben. Muziek die scènes epic maakte, die ervoor zorgde dat vanaf de opening een film een classic was en dat wij nu nog bij élke krachtinspanning Eye of the Tiger moeten horen omdat het dan gewoon beter gaat. Het werkte immers ook voor Rocky?

Enjoy!

P.S. Het ge-wel-dige artwork is gemaakt door freelance art director David Bergmans.
1. Dick Dale – Misirlou (Pulp Fiction)
Niet alleen de beste soundtrack, ook nog eens een van de beste dialogen allertijden: “All right, everybody be cool, this is a robbery! Any of you fucking pricks move, and I'll execute every motherfucking last one of ya!”

2. Ministry – Bad Blood (Matrix)
Naast de officiële muziek, gecomponeerd door Don Davis, bezat de soundtrack van The Matrix ook muziek van grote industrial metal acts, waaronder Ministry. De rauwe muziek van de Amerikaanse band past perfect bij de harde industriële wereld en sfeer waar The Matrix zich afspeelt. Perfecte muziek tijdens het programmeren of gamen.

3. College & Electric Youth – A Real Hero (Drive)
Tijdens de climax van de film zorgt dit nummer dat Drive alsnog een sprookje wordt. Wanneer de Driver en Irene samen weggaan toont de Driver zich van zowel zijn menselijke als zijn heroïsche kant. Daar moesten de vrouwen van XS4ALL toch ook een klein traantje bij wegpinken.

4. Kenny Rogers – Just Dropped In (The Big Lebowski)
Dé film, voor menig XS4ALL’er. De Dude droomt maar van één ding: bowling. Al dansend verandert de wereld waarin hij zit van een revue naar een enorme bowlingbaan, waarin hij zelf de bal wordt en onder dansende vrouwen in rokjes heen vliegt. Net als menig té mooie droom, te mooi om waar te zijn.

5. Hans Zimmer – Time (Inception)
Terwijl zijn wereld langzaam om hem heen instort, beseft Cobb dat hij zijn vrouw Mal echt kwijt is. En terwijl de tonen van Zimmer aanzwellen, komt het effect van de instortende wereld steeds harder aan. Totdat het tolletje stopt. Wat een te gek einde!

6. Survivor - Eye of the Tiger (Rocky 3)
Rocky Balboa wordt uitgedaagd voor een rematch tegen Clubber Lang, maar daarvoor moet hij keihard trainen. De heroïek van Rocky komt volledig naar boven met Eye of the Tiger onder de beelden. En één van de grootste anthems aller tijden is geboren.

7. Don Ellis – The French Connection (The French Connection)
Grammy winnaar Don Ellis componeerde de muziek voor The French Connection, waarmee hij er lustig op los componeerde. Met kwart tonen, ongebruikelijke maten en Braziliaanse, Bulgaarse en Indiase invloeden. In 1966 treedt hij op met zijn orkest en opent met een nummer in 19 kwartsmaat. De echte muzikale nerd bij XS4ALL kan dit wel waarderen.

8. Céline Dion – My Heart Will Go On (Titanic)
Deze komt niet van de vrouwen bij XS4ALL, maar is wel dé tearjerker onder alle soundtracks, die de dramatiek van de film naar nog hogere hoogte tilt. Het is ook de enige soundtrack waar niemand voor uit durft te komen, dat hij hem helemaal mee kan zingen. Houd je vast. Never let go, Jack!

9. Coolio — Gangsta’s Paradise (Dangerous Minds)
Het waargebeurde verhaal van Dangerous Minds sprak in de jaren ’90 massa’s aan. Hierdoor kon het gebeuren dat deze rap song zelfs op SkyRadio werd gedraaid. En generaties de tekst uit hun hoofd kennen. Rap dus mee, met Coolio.

10. Iggy Pop — Lust for Life (Trainspotting)
De perfecte openingstune voor één van de beste films van de ’90's. ‘Zin in leven’, maar dan een héél ander leven. Of zoals Renton (Ewan McGregor) het zegt: “Choose a future. Choose life... But why would I want to do a thing like that? I chose not to choose life: I chose something else. And the reasons? There are no reasons. Who needs reasons when you've got heroin?" Iggy Pop wist voordat Renton dit zei al waar-ie het over had: dit nummer gaat over de periode dat Iggy zelf heroine junk was.

11. Johnny Cash — Ring of Fire (Walk the Line)
Al decennia was Johnny Cash van ‘de gewone Amerikaanse man’. Maar Joaquin Phoenix zorgde er in 2005 voor dat Cash ieders held werd in Walk the Line. Waar je je bij elk nummer afvraagt of het Cash zelf is, of Phoenix.

12. Roberto Grela — Milonga Triste (The Tango Lesson)
Niet typisch XS4ALL, dus typisch XS4ALL. The Tango Lesson is een semi-autobiografische film die het klassieke verhaal vertelt van een vrouw die zoekt naar passie en dat vindt, in de Tango. In Parijs ontmoet zij danser Pablo, waar zij een intense obsessie voor ontwikkelt, net als voor de Tango zelf. De warme intieme klanken van Milonga Triste brengen deze intensiteit perfect over.

13. Clint Mansell — Lux Aeterna (Requiem for a Dream)
Eén van de meest herkenbare (en gemixte) soundtracks is Lux Aeterna van Clint Mansell. Wanneer je iemand op straat vraagt naar Requiem for a Dream, begint hij het nummer al te fluiten. Alleen kent niemand de naam van het nummer. Angstig, dreigend, maar prachtig.

14. "Also sprach Zarathustra" (2001: A Space Odyssey)
Dit nummer werd vooral bekend als hét openingsnummer van Elvis Presley tijdens zijn (nog steeds gaande) wereldtour. Daarnaast werd menig bruiloft of sportgala met dit nummer geopend. Maar echte film-en muziekliefhebbers weten dat 2001: A Space Odyssey met dit grandioze nummer opent.

15. "Title Music From A Clockwork Orange" (Clockwork Orange)
De wimpers. Het glas melk. De enge blik van de mannen op de bank. Geen film is op een extravagantere wijze geopend dan A Clockwork Orange. Kubrick gebruikte het drie eeuwen oude nummer van Henry Purcell om de kijker direct achter de stoel te drukken.

16. David Holmes — I Think You Flooded It (Out of Sight)
Van begin tot eind perfect passend bij de stijl van de film. En mocht je de film nog niet hebben gezien, zorgen de quotes uit de film die in het nummer verwerkt zijn ervoor dat je alsnog gaat kijken. Met de swingende beats van Holmes weet je direct wat voor film Out of Sight is.

18. Guns 'n' Roses – You Could Be Mine (Terminator 2)
Dé actiefilm van de jaren ’90 zorgde voor twee van de meest gebruikte filmquotes ooit. Guns 'n’ Roses, toen ook in hun hoogtijdagen, zorgen met You could be Mine voor het agressieve en gejaagde gevoel dat John Connor gedurende de hele film voelt. En jij als kijker ook.

19. Ennio Morricone — The Man With The Harmonica (Once Upon A Time in the West)
Epic zoals epic is bedoeld. Een bloedstollende eindscène met bloedstollende muziek: de man aan de galg, het ‘krukje’ onder zijn voeten is een trillende gast die elk moment door z’n knieën kan gaan, de blikken, het gehuil van de mondharmonica. Goed detail: de muziek was al gemaakt voordat de film werd opgenomen. Tijdens de opnames draaide regisseur Sergio Leone de muziek, zodat hij en de acteurs (o.a. Charles Bronson en Henry Fonda) wisten welk tempo ze aan moesten houden.

13 april 2013

Perfect Life & Times of David Cassidy

'Mijn favoriete soundtrack? Dat zijn er eigenlijk twee: 'The Virgin Suicides' en 'Donnie Darko'. De laatste is ook mijn favoriete film, maar trek je daar niet al teveel van aan - ik kom zelden in een bioscoop of videotheek.

Beide films hebben ieder twee soundtracks. De bekendste produceerde Air in opdracht van regisseuse Sofia Coppola voor haar 'Virgin Suicides'. Naast het prachtige 'Playground Love', de laatste keer dat het Franse duo een muzikaal potje brak, bestaat hun soundtrack vooral uit ‘score’: meer sfeer dan songs.

Ook 'Donnie Darko' heeft zo’n CD vol geluid dat pas met beeld tot leven komt. Met uitzondering van Gary Jules’ wereldhit 'Mad World', een cover van Tears for Fears, kan ik me er geen noot van herinneren. Des te meer van de treffende rits jaren ’80 hits die ook in de film te horen is. Zo suist hoofdrolspeler Jake Gyllenhaal onder de klanken van Echo & The Bunnymen’s 'The Killing Moon' op zijn racefiets de berg af. ‘Hè fijn, een regisseur met smaak’ flitste in de bioscoop door me heen. Oorspronkelijk wilde regisseur Richard Kelly 'Never Tear Us Apart' onder die openingsscène hebben, maar INXS gaf daarvoor pas toestemming bij de DVD-release.

Wijze les: de director’s cut is niet altijd beter.

Nog passender zijn Sofia Coppola’s muzikale keuzes voor 'The Virgin Suicides'. Haar vijf maagden lopen rond in een van spanning zwangere, soft-focus buitenwijk. Coppola zocht er precies de juiste mix van classic rock, 70’s soul en singer-songwriters bij: Heart, Todd Rundgren, 10CC, Al Green, Gilbert O’Sullivan en het mooiste soft-porno liedje van Air’s klassieke debuutalbum. Gek genoeg zijn de soundtracks met die bepalende songs uit 'The Virgin Suicides' en 'Donnie Darko' veel lastiger te vinden dan die twee CD’s vol muzak. Zo moest mijn exemplaar van 'The Virgin Suicides' uit Canada komen.

In de jaren dat ik nog regelmatig in de bioscoop zat, was ik ook vaak te vinden bij De Subjectivisten, één van de eerste serieuze Nederlandse muziekblogs. Als tijdverdrijf bedachten die de cd-cirkel, een uitwisseling van adressen waarna je op basis van een thema een compilatie samenstelde, op cd-r brandde (dat deed je toen nog...) en opstuurde naar een onbekende. Lootjes-trekken voor muzieknerds dus. Ditmaal was het thema ‘soundtrack voor een fictieve film’. Mijn film mocht dan niet bestaan, de hoofdrolspeler wel: David Cassidy, het grootste tieneridool uit begin jaren ’70. 'Life and Times of David Cassidy' werd de mannelijke tegenhanger van 'The Virgin Suicides', met eenzelfde afgewogen mix van classic rock, melancholie, soul, soft-focus, indie- en collegerock, die ook zonder beeld een samenhangend verhaal moest vertellen. En hoewel mijn hoofdpersoon echt bestaat, is deze muzikale biografie compleet verzonnen.

Na de titel en openingscredits zien we David op het hoogtepunt van zijn roem cruisen over Hollywood Boulevard, de radio op 10. ’Cut!’, flashback naar Davids jeugd, het malle beroep van zijn vader en zomers lang liggen in het gras. Onder het eindshot, de stadslichten van LA vanaf de Hollywood Hills, vertelt de muziek dat David na vele omzwervingen het geluk vindt en opnieuw een prachtige zomer tegemoet rijdt.

En daar tussenin? De beste films en mooiste muziek vertellen hun verhaal zonder al teveel uitleg. Ik beeld me in dat ook de songs op Life and Times of David Cassidy dat doen: hoe zijn tegenspeelster heet, waar en wanneer David haar ontmoet, welke tol de roem eist, hoe hij daarna zijn eigen weg vindt, hartverscheurend huilt als zijn Grote Liefde hem verlaat, maar er bovenop krabbelt en deze biopic zo z’n welverdiende happy end krijgt. Maar misschien heb ik het mis. In dat geval is 'Life and Times of David Cassidy' niets meer dan een verzameling van mijn favoriete muziek.'

1. Takk... - Sigur Rós
2. Since You Been Gone - Rainbow
3. Wichita Lineman - Glenn Campbell
4. Passing Through - Rare Bird
5. Irene - Caetano Veloso
6. I Saw Her At The Anti-War Demonstration - Jens Lekman
7. Lonely Boy - Andrew Gold [lelijke re-recording op Spotify]
8. Make Your Own Kind of Music - Mama Cass Elliot
9. Sunday Morning (orig.: The Velvet Underground) - Matthew Sweet & Susanna Hoffs [niet op Spotify]
10. Summer Madness - Kool & The Gang
11. Sausolito Summernight - Diesel
12. Stay With Me - Lorraine Ellison
13. L'Appuntamento - Ornella Vanoni
14. Lost In The Paradise - Caetano Veloso
15. Goodbye Yellow Brick Road - Elton John
16. He Ain't Heavy, He's My Brother (orig.: The Hollies) - Rufus Wainwright [niet op Spotify]
17. Sad Eyes - Josh Rouse
18. Beautiful Noise - Neil Diamond
19. Summer Is Over - Dusty Springfield

Artwork: Quinten Swagerman

11 april 2013

Perfect Weezer (according to @MichielVeenstra & @NorbertPek)

Alleen dat briljante artwork al (van @WilbertLeering):
Onze favo geek rock band moest natuurlijk ook een Perfect krijgen. Buddy Holly staat er uiteraard op. Die song, die clip (!): beide classic-classic (as in 'classic!'). Maar deze Perfect laat je horen dat de nog veel meer ijzersterk spul in huis heeft. Ook als je bent gestopt bij 'de blauwe'. En lees die bijsluiter. Feestje. Enjoy!

HIER op Perfects.nl — streaming greatness!

'Michiel en ik zaten allebei op het CLA in Almelo toen we Weezer ontdekten. In die periode liep onze halve middelbare school (later omgedoopt tot CSG Het Noordik) rond in Nirvana T-shirts. Vooral de longsleeve met de verdwaasde smiley werd gedragen door droevige, langharige jongens en meisjes die lessen lang ‘I hate myself and I want to die’ in hun schrift kalkten. Muziek kon in de jaren ’90 vaak niet depressief genoeg zijn. Thom Yorke vond zichzelf een creep, Beck zichzelf een loser en de eerste zin op het debuut van Eels was ‘Life is hard, and so am I, you better give me something so I don’t die.’ Allemaal zaken die bloedserieus worden genomen in het per definitie getormenteerde puberbrein. Maar het was niet allemaal loodzwaar in de alternative nineties, een groepje bands maakte wat soms nerdrock werd genoemd. Nada Surf deed het, en The Rentals, en Fountains of Wayne. En Weezer. Opeens gingen brildragende luisteraars geloven dat ze rockster konden worden. Of, laten we iets anders noemen, dj.

Nou moet ik er meteen bijzeggen dat ook Rivers Cuomo werd beïnvloed door Nirvana. Nevermind was een openbaring voor de Weezer-zanger. Dat was vanaf het debuut te merken aan het zware gitaargeluid, dat zo heerlijk ronkend uit je pas aangeschafte stereoset (met 3-cd wisselaar!) kwam. Maar het allermeest werd Weezer met The Beach Boys vergeleken. Vanwege de supermelodieuze liedjes en de koortjes, en dan ging het ook nog eens over surfen: ‘you take your car to work, I’ll take my board.’ Met dit debuut, beter bekend als The Blue Album, was het liefde op het eerste gehoor. Dat hetzelfde voor Michiel gold, verbaast me niets. Tien ijzersterke liedjes met het catchy Buddy Holly als vaandeldrager: het was simpelweg niet te weerstaan. Dat de uitgesponnen afsluiter Only in Dreams ook deze Perfect moest voltooien, was voor Michiel en mij een feit.

Twee jaar later, in 1996, verscheen Pinkerton, tot op heden het grootste visitekaartje van Rivers Cuomo als songschrijver. Of als verhalenverteller eerder, want het ging over heimelijke liefde voor een onbereikbare Japanse fan, over verliefd worden op een lesbisch meisje en ander origineel opgepend hartenleed. De songstructuren waren veel complexer dan op het blauwe debuut, wat er mede voor zorgde dat Pinkerton ook veel minder werd verkocht. Rivers Cuomo concludeerde dat de fans het liever simpel wilden hebben. Na een lange pauze stond de eerstvolgende release - The Green Album uit 2001 - gevuld met 10 liedjes die qua opbouw verdacht veel op elkaar leken. Maar allemaal gouden melodieën toebedeeld kregen. Een slecht nummer schrijven kon Cuomo nog niet. Ook de B-kantjes waren A-materiaal. Op deze Perfect staan er 3 (Suzanne, You Gave Your Love To Me Softly, Jamie) en daarmee hebben Michiel en ik ons nog flink ingehouden. Weezer speelde in die periode live geen Pinkerton-nummers meer wat ze een internetpetitie van Pinkerton-verslaafden opleverde. Iets waar Michiel en ik niet van opkijken: Pinkerton is ook onze favoriete Weezer-plaat.

Door The Green Album (met o.a. Hash Pipe en Island In The Sun) was Weezer weer uitermate populair, maar sindsdien is het een wat onregelmatiger band geworden. Er zijn altijd afzonderlijke nummers die indruk maken, of het nou de razend knappe mini-opera The Greatest Man That Ever Lived is of de volle energieke powerpop van Put Me Back Together en Pork & Beans. Maar volledige klassiekers (mogen we dat zeggen, ja, dat etc) zoals de eerste drie platen, maken ze niet meer. Toch blijft het een band om uitermate vrolijk van te worden. Ook omdat hun jeugdigheid altijd bewaard is gebleven, of het nou in klank is of in beeld. Michiel en ik kijken ook met jaloezie naar setlisten die ook dit jaar opduiken zoals deze, waar ze heel Pinkerton spelen, en deze, waar ze de hele blauwe plaat spelen. Want wij hebben de band maar één keer gezien. In De Melkweg, 2001, met deze setlist. Inderdaad, geen Pinkerton-nummer werd gespeeld. Maar goed was het wel.

Het wachten is op een concertdatum in Nederland of omringende landen, dan worden de tickets onmiddellijk aangeschaft. Michiel overweegt in de tussentijd zelfs met de Weezer Cruise mee te gaan. Ja, daar acht ik hem oprecht toe in staat. In de tussentijd blijven de platen gedraaid worden. Waaronder deze Perfect Weezer: onze favoriete nummers in een luisterbare volgorde. We wensen iedereen erg veel luisterplezier.' - Norbert Pek, Michiel Veenstra

26 maart 2013

Perfects.nl - The Day After (mét 6 nieuwe!)

OK. Dat was geweldig gisteren! Site live, site plat, extra server, site weer plat, server blussen, site up. Mensen blij, massaal abonneren op die te gekke Perfects. 3VOOR12 schreef een stuk, OOR pakte het op, Ernst-Jan blogde erover en we mochten afsluiten met een geweldig verhaal op NRC.nl:
'Wij zijn blij!', logisch. Hoe meer mensen ervan weten, hoe meer Perfects er worden ontdekt, des te groter het compliment voor de Perfect-makers. Dus, terug naar de muziek: extra aandacht voor deze 5... Nee, 6 Perfects:

1. Perfect SXSW 2013: HIER
Sytse Wils, Sander – Sandeman – Kerkhof, Joost van Bellen en Joey Ruchtie gingen dit jaar gewoon weer naar Austin voor SXSW. Teruggekomen zetten zij alle indrukken - je mag wel zeggen traditiegetrouw – om in een Perfect SXSW. Heet van de naald, actueel als nu, fresh sounds, new faces en acts die ineens laten zien dat ze geen eendagsvliegen zijn... En Iggy Pop.
2. Perfect Relax Mama: HIER
Roep nou niet gelijk Perfect MILF! Dat doen wij ook niet. Dit is muziek om mee te zingen en te dansen. Elsbeth Teeling, o.a. van het boek Relax Mama en power vrouw in her own right – stelde ‘m samen en wij zingen en dansen mee. En vooruit, bij die laatste track huilen we zelfs mee.
3. Perfect The Orb - Part One & Part Two
Wat krijg je van touroperator rich-ears in deze geweldige reis? “Lang uitgesponnen droom-ambient, frisse house, diepe dub en vooral veel, heel veel obscure samples”. Stap in, reis mee en laat alles achter (alles wat je nodig hebt, kríjg je onderweg). De 17e (!) Perfect van rich-ears!
4. Perfect Japanese Pop: HIER
Atze de Vrieze neemt je mee naar het land van de rijzende zon en frisse tunes. Een verrassing in élke hoek.
5. Perfect Alternative 2000 - now: HIER
Norbert-zelf maakte deze XL lijst. Alle echte 'classic' alternative klappers vanaf 2000 tot nu hoor je. Als ze niet in deze lijst staan, dan horen ze er niet in.
6. Perfect R&Ballads: HIER
René Noels is onze huisdealer als het gaat om soepele R&B. En alleen het allersoepelste spul hè? Dat je kunt smeren zonder te verwarmen. Zijn XL lijst houdt je de hele nacht in touw.

19 maart 2013

!!! De *laatste* download !!! - Perfect Swingbeat (according to @auxmasterfader)

Komende maandag om 11u lanceren we Perfects.nl en dan is het klaar, finito, schluss met de downloadelarij. Alle Perfects van de afgelopen 4 jaar kun je dan via die website luisteren op/bij/in Spotify en Deezer. Maar je kunt er vooral makkelijk door alle — bijna 300 — Perfects zoeken op sfeer, genre en artiest. Hoe goed is dat?! Vandaag de laatste downloadable Perfect (en wat voor eentje!), maar dus zeker niet de laatste Perfect. Volg ons vast op Twitter en Facebook.
Perfect Swingbeat dan. Swingbeat is dat lichtvoetige, tikkie guilty pleasure-ige R&B-ding uit de jaren '80 en '90. Wat hebben we er toen veel op gedanst in de lokale dancing. Alleen Aux kan hier zo'n geweldige Perfect van maken. In comes the sunshine! Niet iedereen zal het begrijpen, maar als je het voelt wil je dansen. Heerlijklekker. En ook nog een Perfect bijsluiter door Aux, voor de duiding. Topstuff.

HIER in Spotify,
HIER in Deezer,
HIER als download (fijn man, voortaan van al die gedownloade Mb's af!).
Swingbeat (of New Jack Swing) is een combinatie van soul, R&B, hiphop en funk die eind jaren '80 tot midden jaren '90 de dansvloeren synchroon aan het dansen kreeg. De eerste echte swingbeat act was de boy band New Edition, die bestond uit zangers die later allen grote solo hits kregen: Bobby Brown, Ricky Bell, Michael Bivins, Ronnie DeVoe, Johnny Gill en Ralph Tresvant. De bekendste producers zijn Teddy Riley, Babyface en het duo Jimmy Jam & Terry Lewis, die door Prince ontslagen waren uit The Time en verder gingen als producers duo voor artiesten als Janet Jackson, Boyz II Men en Alexander O'Neal. En allemaal gebruikten ze de zgn. 'orchestral stab' in hun produkties.

Recommended watching:
The History of New Jack Swing
House Party (1990)
New Jack City (1991)

Bell Biv DeVoe - Poison
Een van de grote klassiekers uit het genre.

Redhead Kingpin & the FBI - Do The Right Thing
Origineel geschreven voor de gelijknamige Spike Lee film, maar uiteindelijk werd toch gekozen voor een song van Public Enemy.

Guy - Teddy's Jam
Net als Blackstreet opgericht door swingbeat koning Teddy Riley, die tevens Michael Jackson's 'Dangerous' album co-produceerde.

Bobby Brown - Every Little Step

5 maart 2013

Perfect Trumpets (according to @avieNL)

Bij de trotse aankondiging van de spoedige lancering van perfects.nl (volg ons voor updates op twitter of facebook) hoort natuurlijk trompetgeschal. That's where Thijs ter Avest comes in. Meer koper? Dan krijg je meer koper. Meer leesvoer? Onder het artwork!

HIERRR Thijs' lijst (rijmt nét niet) in Spotify,
HIERRR als download.

Enjoy!
'Bas-spelende vrouwen, melancholische zangers, trompetten en hier en daar wat Duitse teksten. Ik heb een zwak voor zulke elementen in de hedendaagse (pop)muziek. Ideaal voer voor een nieuwe Perfect dus. Want muziek delen is mijn leukste bezigheid naast muziek luisteren. Aangezien de Perfect-serie al voldoende tegemoet komt wat betreft melancholische zangers, ik al eerder een Perfect Wünderbar maakte om Duitsland te vertegenwoordigen en de "bas-spelende vrouwen Perfect" mij iets te veel werk lijkt vandaag dus een Perfect Trumpet.

Euforisch kan ik worden als plots in een nummer de trompet (en vergeef me als het een cornet, bugel of hoorn is) aanzwelt. Gelukkig weten steeds meer muzikanten in mijn favoriete (melancholische) genre het koper te vinden. Niet dominant aanwezig zoals in de jazz, maar vaak subtiel verweven samen met strijkers of toetsen, soms krijgt de blazer z'n minutes-of-fame in een fijne solo. Maar altijd vult de toeter het nummer zo goed aan dat ik voldoende muzikale drugs tot me heb kunnen nemen om het weer een tijdje uit te houden. Deze Perfect werkt voor mij als een overdosis; gebruik 'em dus met mate.' - Thijs ter Avest

26 februari 2013

Perfect Shuffle 72

20 klappers weer, luister zelf maar. Meedansen, meezingen, meeknikken, meehuilen, je kunt voor alles aankloppen bij deze Shuffle. Die Hurt So Good komt natuurlijk van Perfect Pijn Of Wat Dan Ook (die helemaal stijf staat van de Soul, trouwens) en de geweldige afsluiter hebben we aan @Guuzbourg te danken. De rest komt tot ons via het interwebs, dat - net als de zee en vrij naar Sil de Strandjutter - 'geeft en neemt, en wat het geeft mag je houden'.

HIER is-ie in Spotify,
En HIER als download.

Enjoy!

19 februari 2013

Perfect Old Skool Snowboarding (according to Sander van de Vecht)

Hoppa! Die besneeuwde berg omhoog, je walkman op 10 en gaan! Alleen jij, het hellingspercentage, de zwaartekracht en Perfect Old Skool Snowboarding van Sander van de Vecht. Yeah! Pow(d)er to the people! Pas op dat klasje!

HIERRR vind je zijn lijst Spotify,
HIERRR moet je zijn voor de download.

Ik glij weer verder. Enjoy!

14 februari 2013

Happy Valentine's Day: Perfect Kiss (according to @jpk69)

Valentijnsdag. De perfecte dag voor Perfect KISS. Toch? Wat een indruk maakte deze band. Onuitwisbaar, en dan met name hun outfits & schmink. En die tong natuurlijk. My god. Maar het draaide natuurlijk óók om de muziek. Jean Pierre Kin laat je horen dat ze meer dan alleen die universele klapper I Was Made For Lovin' You maakten! Onder het art work ook nog een lekker begeleidend tekstje van JP zelf.

Enjoy!

HIERRR moet je zijn.
'KISS bereikte het wereldpubliek met 'I Was Made For Lovin' You'. In 1979 een grote discohit van een band die de USA al sinds 1973 op z'n kop zette met ongecompliceerde hardrock. En met Show. Met een hoofdletter S. KISS is niet de meest vernieuwende band qua muzikaliteit. Maar hun totaalconcept van geschminkte superhero-karakters, vuurwerk en heel, heel veel merchandise zorgde ervoor dat zij een unieke plaats in de muziekgeschiedenis wisten in te nemen.

Het live dubbelalbum KISS Alive II opent met de aankondiging: "You wanted the best, so you got the best. The hottest band in the world… KISS!" En dat is wat ze live nog steeds waarmaken. Dit jaar viert de band haar 40-jarig jubileum. Zelf zeggen ze dat de band voor eeuwig zal blijven bestaan, omdat het publiek valt voor de karakters en niet voor de personen. De tijd zal het leren. Voor nu: Happy Valentine met deze Perfect KISS, die bestaat uit nummers die voor mij de basis hebben gelegd voor mijn persoonlijke liefde voor muziek.' - Jean Pierre Kin

12 februari 2013

Perfect The Future Sound of London (according to @rich_ears)

Dit is er weer eentje hoor! Een rich-ears de luxe-mix. Een supersonische trip door het werk van The Future Sound Of London. Rich-Ears laat je echt alle kanten van hun spectrum zien. En Jesse Burkunk van Burked schreef er een geweldig stuk bij.

HIERRR moet je zijn voor de download.

Enjoy!
'Elke 'Perfect' mix van DJ Rich-Ears is gewijd aan een invloedrijke band of producer op het gebied van vernieuwende (electronische) muziek. Zijn selecties zijn geen typische Best Of verzamelingen maar verkenningen langs bekend en obscuurder werk zonder een moment de dynamiek en consistentie van een goede mix te verliezen.

Deze editie is een ruim twee uur durende hommage aan The Future Sound of London (FSOL). Onder deze naam produceerden het illustere Britse duo Brian Dougans en Garry Cobain de afgelopen twee decennia muziek, audiovisuele kunst en vooruitstrevende multi-media concepten. FSOL is slechts een van de vele aliassen waaronder de heren toen actief waren.

Al aan het eind van de jaren '80 en begin jaren '90 hadden Dougans en Cobain succes met dance hits Stakker Humanoid (Dougans solo als Stakker) en Papua New Guinea [Wat. Een. Classic., red.]. De laatste track is het middelpunt van debuutalbum Accelerator en duikt nog regelmatig op in originele of geremixte vorm. In die periode was ik een nog jonge scholier en luisterde vooral conventionele muziek. Dat heb ik later later gelukkig ingehaald met terugwerkende waardering voor deze klassieke dansvloerplaten.

Mijn eerste kennismaking met FSOL was in 1994, kort nadat ze het geprezen ambient meesterwerk Lifeforms uitbrachtten. In die tijd bestond mijn muzikale wereld vooral uit zwaar gitaarwerk maar ontwikkelde ook interesse voor abstracter, electronisch geluid. Het was de periode dat alternatieve dancestromingen de oppervlakte bereikten. The Orb, Underworld, Orbital en The Prodigy braken door bij groter publiek en nieuwe digitale samplingtechniek resulteerde in een stroomversnelling van kwaliteit en mogelijkheden. Cobain en Dougans liepen voorop en creëerden het opwindende geluid van de toekomst. Dit was een veel gelaagder en omvattender geluid dan de puristische dance en synthesizermuziek die ik tot dan toe kende.

In deze tijd leende ik van een collega de VHS-tape van Lifeforms. De tape duurde slechts een kwartier en bestond uit twee videoclips met muziek en computer gegenereerde beelden. De wetenschap dat beeld en geluid bij dezelfde artiesten vandaan kwam en in perfecte afstemming op elkaar werkten was een openbaring. Later gaf ik een versie die ik zelf had gekocht weg aan de Utrechtse coffeeshop Sarasani, een gevolg van mijn evangelisatiedrang. Daar heb ik nog altijd spijt van.

Het pionieren was voor FSOL nooit beperkt tot muziektechnologie en de studio. In 1994 zond FSOL op eigen initiatief een reeks radioshows uit via ISDN, de eerste standaard voor het digitaal streamen van muziek. Het album dat hieruit volgde was intenser, duisterder en complexer dan eerder werk maar werd minder goed opgepakt door de pers. Ook de heren zelf waren ontevreden over de uitkomst en hadden een hoger doel voor ogen. Ik vind het een van de beste uren muziek ooit gemaakt en ben blij dat er genoeg van dit album te horen is in de mix van Rich-Ears.

Het epische Dead Cities dat in 1996 verscheen bouwde voort op het geluid van ISDN maar was afwisselender in sfeer. Het album typeert zich door intensiever gebruik van break- & bigbeats en invloeden uit filmmuziek en pop. Door de diversiteit en details is Dead Cities een uitzonderlijke luistertrip die op mij een onuitwisbare indruk maakte. Nooit eerder had ik muziek gehoord met zoveel facetten en invloeden. Dit resulteerde in bijna oneindige luistersessies. Laat mij nu een seconde van Dead Cities horen en ik ben weer terug op mijn kamer met het hoofd in de stereotoren. Een album dat ook inspireerde om meer zelf te experimenteren met synthesizers en computers.

Na lange stilte kwam FSOL in 2002 terug met het psychedelische rockalbum The Isness. Ergens teleurgesteld door het loslaten van het geluid waar ze bekend mee werden kan ik niet anders dan toegeven dat zowel deze plaat als de plotselinge kentering mij mateloos fascineerde. Het is kenmerkend voor dit onnavolgbare duo, wars van conventies, verwachtingen en beperkingen. Ik kan iedereen aanraden het omvangrijke werk van Cobain en Dougans te onderzoeken en beluisteren. Laat deze perfect uitgebalanceerde mix van DJ RichEars het startpunt zijn.' - Jesse Burkunk, burked.eu

8 februari 2013

Perfect Fleetwood Mac

Op dit moment is de voorverkoop van Fleetwood Mac's optreden gestart, 7 oktober a.s. in de Ziggo Dome. Ik ga. Ik moet. Allemaal leuk en aardig zo'n album Top 10, maar natuurlijk volstrekt triviaal en onzinnig: ook in 2012 draaide ik geen album zo vaak als Rumours.
Jarenlang werd soms wat smalend gedaan over de Mac, maar recent betuigden de Groten der Aarde hun schatplichtigheid en liefde: Destiny's Child samplede Welsh witch Stevie Nicks, indie-helden Rilo Kiley namen een sterke plaat op die klonk als de perfecte kruising tussen Rumours en Tango In The Night (en gingen daarna — geheel in stijl — met ruzie uit elkaar), er verscheen een machtige pageturner over de Making Of, Mojo deed de verplichte special, de Klassieker zelf kwam eind vorige maand dik opgetuigd opnieuw uit en werd uitgebreid onder de loep genomen in DWDD. Datzelfde DWDD liet daarna onbedoeld zien hóe ontzettend goed en oorspronkelijk de band is door kipjes Ellen ten Damme en Manuela Kemp Go Your Own Way te laten kakelen. Eerder verkrachtte Van Velzen op vakkundige wijze Landslide (liever niet terug kijken!) door werkelijk iedere emotie en dynamiek uit dat prachtige nummer te wringen. Bah.

Zand erover, want het repertoire van Fleetwood Mac staat fier overeind en Rumours is zo'n zeldzaam album zonder 1 slecht nummer, dat nog net zo goed klinkt als 35 jaar geleden. Beter zelfs. Het kostte moeite om niet elk nummer in deze Perfect te zetten. Rumours = Perfect. Maar er zijn er meer: Landslide, Rhiannon, Tusk, Sara, Big Love (de single en weergaloos solo gespeeld door Lindsey Buckingham), de niet te ontkennen popsongs van Christine McVie en vroege blueshits met Peter Green. Speciale aandacht voor het grootste onrecht uit de muziekgeschiedenis Silver Springs, dat wegens ruimtegebrek Rumours niet haalde, maar veel en veel te goed is om als B-kant van Go Your Own Way te zijn weggestopt. Een grove schande, goedgemaakt op de reissue.

Het inmiddels bekende rock 'n' roll verhaal vol ruzies, coke, echtscheidingen, liefde en haat achter de plaat lees je in dat boek of zie je in de docu. Ik sta 7 oktober voor de derde keer vooraan. Thuisblijvers hebben zoals vaker ongelijk, maar komen compleet aan hun trekken met deze Perfect. Enjoy!

HIERRR.

7 februari 2013

Feestje (128) - win kaarten @poppodiumEKKO!

Na Olympus bracht The Horse Company met Calypso onlangs opnieuw een prachtige plaat uit en doet na een daverend optreden op Noorderslag ook de Bemuurde Weerd aan. Een must voor liefhebbers van Americana, donkere gitaren, post-pop en baarden.

Het eveneens uit Zwolle afkomstige Swelter kwam in 2012 ook met hun tweede plaat op de proppen. Mountains for Everyone klinkt als een mix tussen Madrugada, Editors en The National: donkere pop uit het Oosten dus. Swelter opende in november 2012 nog voor Ken Stringfellow (The Posies, R.E.M.).

Voor dit optreden in Ekko, Utrecht kun je 2 kaarten winnen. Meer info hier, winnen doe je zo, mailen naar Chris:

5 februari 2013

Perfect Pijn Of Wat Dan Ook (according to @arneSTYROFOAM, Arne van Petegem)

We grossieren in pijn en verdriet de afgelopen weken. En the reason is the season, lijkt 't. Maar deze week 'pijnigt' Arne van Petegem ons om een andere reden. Met diepe soul (diep als in deeeep). Hij heeft samen met schrijver Ivo Victoria en illustratrice Eva Mouton een voorstelling gemaakt onder de titel Geen pijn of wat dan ook, gebaseerd op de bundel korte verhalen Eleven Kinds Of Loneliness van de Amerikaanse schrijver Richard Yates (ook bekend van het prachtige maar o zo trieste Revolutionary Road).

De voorstelling heeft als centraal thema "eenzaamheid". Op 8 en 9 februari de Nederlandse première in de Brakke Grond. Onder het artwork (van Eva Mouton, overigens) een korte bijsluiter van de maker. Luister 'em HIERRR op Spotify.

Trust you me, dit zijn 15 parels. Enjoy!
Arne: Ik heb eerder deze week (toen de voorstelling in België in première ging) een intro-mix gemaakt voor als de mensen de zaal binnenkomen. Aangezien de muziek van de voorstelling volledig electronisch is, wilden we voor die mix helemaal de andere kant op gaan en maakte ik een selectie van een vijftiental deep soul tearjerkers over verloren liefde/eenzaamheid/hartzeer.

De voorstelling heeft ook een themalied, gezongen door Ivo Victoria, dat je hier kan vinden als stream/download - Arne van Petegem

1 februari 2013

Perfect Vrijdagmiddag Disco 10! 10! 10! 10! 10! (door @atease uiteraard)

"10, 10, 10, 10, 10...". Deel 10 alweer van je vrijmibo-opkalefaterende laatste loodjes voor het weekeinde-verlichtende-fuck die track was ik vergeten-herinnerende Vrijdagmiddag Disco, brought to you by Adriaan Pels. En Adriaan schreef ook nog eens een begeleidende tekst, beterder! Prettig weekend alvast!

HIERRR moet je zijn, Spotify-gewijs.
Jacco Gardner - Clear The Air
Best wel spannend zo'n release. Hangt al maanden in de lucht. Al aandacht van Pitchfork tot NME, van The Guardian tot Les Inrocks. Nog 1 week en dan ligt-ie in de winkels. Toch wel heel erg trots. Clear The Air!

Buzzcocks - Ever Fallen In Love
Had ik tot op heden heel die Buzzcocks nog niet voorbij laten komen. Op de 10e vrijdagmiddagdisco dan. Om Buzzcocks te vieren: Ever Fallen In Love (You Shouldn't Have).

Beck - Gamma Ray
Beck kwam daarentegen al eerder voorbij. Welverdiend ook. Deze is van Modern Guilt. Wat was-ie chagrijnig op die tour. Mocht dat het motto zijn geweest van die plaat, staat ie in de vrijdagmiddagdisco om te pesten. WEEKEND!

The Flirts - Passion

29 januari 2013

Perfect Tearjerker (volgens @clemensrikken)

Die 'perfect tearjerker' dat is Clemens Rikken natuurlijk gewoon zelf. Hij jerkt die tears in 27 liedjes vakkundig uit je hoofd. Liedjes die om te huilen zo mooi zijn, en jou bij elkaar opgeteld verdrietig maar voldaan op de bank achterlaten. NSFW dus. Tenzij je een bank in je kantoor hebt.

HIERRR zijn lijst in Spotify,
HIERRR als download.
En HIER vind je tissues.

Enjoy!

25 januari 2013

Perfect Shuffle 71

Een adequaat infuus voor een kwakkelende stemming en een probaat smeermiddel in geval van een stroeve werkdag.

Enjoy!

HIERRR moet je zijn voor de lijst Spotify,
HIERRR vind je download.



22 januari 2013

Perfect Heimwee (according to @_MRS, Mariska Berrevoets)

Heimwee is een bitch. Natuurlijk was het vroeger erger, huilend naar huis van kamp, of als je bij een vriendje sliep en je toch liever in je eigen bedje wilde liggen. Of 'erger', het was duidelijker zichtbaar. Het ging natuurlijk nooit weg. Toen je op kamers ging overviel het je ook soms. In de vorm van dat 'Wat doe ik hier eigenlijk? Ik hoor hier niet!'-gevoel. Of nog k*ttiger: het moment dat je je realiseert dat 'thuis' je thuis niet meer is. Want je nieuwe huis is thuis, "Wen er maar aan". "Je oude slaapkamer is de computerkamer van je moeder geworden, leuk hè", dat soort dingen. En heimwee achtervolgt je daarna nog je hele leven.

Maar heimwee is natuurlijk in al z'n ellende ook een schitterend, tergend verlangen (en een prachtig woord). That's where Mariska comes in. Zij maakte een prachtige Perfect die dat verlangen in muziek vangt én troost biedt als het je overvalt. Maar ook erg mooi als je gewoon thuis bent, natuurlijk. Als je heimwee naar heimwee hebt.

HIERRR moet je zijn voor haar lijst.

Enjoy!

15 januari 2013

Perfect Melancholic 3 (according to @markvaneverdinck)

Series binnen de Perfect-serie, we zijn er gek op. Net als een flinke scheut melancholie op z'n tijd. Combineer die twee en je hebt Perfect Melancholic deel 3 door Mark van Everdinck (deel 1, deel 2).

Volgende week komt ook nog Perfect Heimwee door Mariska Berrevoets en de week daarop Perfect Tearjerker van Clemens Rikken. Maak je borst en je glas nat, mooie liedjes galore de komende weken!

HIERRR deel 3 in Spotify,
en HIERRR als download.

13 januari 2013

Perfect Festival Updates (voorpret-à-porter) - updates door @ehpo, @norbertpek & @wilbertleering

Handyness: abonneer je op één van de (of op alle, mag hoor) Perfect-afspeellijsten die we hebben aangemaakt voor verschillende grote festivals. Dat betekent dus voorpret, weten wat er speelt en wat je wel en niet mag missen. Dé aanvulling op je blokkenschema. OK, die playlists zijn er ook voor thuisblijvers. Kortom, de doelgroep is weer eens 'mensen mét een hond en mensen zonder een hond' :-)

Deze lijsten worden naar mate meer namen bekend worden ge-update. Logisch, natuurlijk, qua Festival Updates.
HIERRR moet je zijn voor Perfect Lowlands 2013,
HIERRR moet je zijn voor Perfect Pitch 2013,
HIERRR moet je zijn voor Perfect Haldern 2013,
HIERRR moet je zijn voor Perfect Where The Wild Things Are 2013,
HIERRR moet je zijn voor Perfect Best Kept Secret 2013 (morgenochtend 10u start de voorverkoop!),
HIERRR moet je zijn voor Perfect Appelsap 2013,
HIERRR moet je zijn voor Perfect Into The Great Wide Open 2013,
HIERRR moet je zijn Pinkpop 2013.

11 januari 2013

Perfect Oldest School Hip Hop (according to @auxmasterfader) - mét geschiedenisles

De disco druipt er nog vanaf (in het begin wordt 't ook nog vaak disco rap genoemd, totdat ene Keith Cowboy (van Grandmaster Flash & the Furious Five) het Hip Hop begint te noemen. En ja, ze hebben die disco grooves weliswaar gepikt, maar het gaat er natuurlijk om wat ze er mee doen. En zo zal het altijd blijven in hip hop. Zelfs hip hop 'leent' van hip hop. Niet te geloven hoeveel en vaak deze tracks weer gesampled zijn.

Terug naar deze gasten (en dames): zij creëren een compleet nieuw genre. Veel bragging, veel boasting, maar nog weinig bling. Het klinkt allemaal nog gemaakt voor die ene te gekke block party.

Aux, aka Auke Riemersma (producer, engineer, composer bij Massive Music) plukte met de hand 19 classic classics én schreef per track ook nog eens geweldig verhaal. Onder het artwork. "So, come on fly girls and please don't stop!"

HIERRR vind je zijn Perfect in Spotify,
en HIERRR de download.
Hip hop heeft sinds het ontstaan in de late jaren zeventig vele helden en veel verschillende stromingen gekend. Oorspronkelijk begonnen op de block party's in de Bronx (New York City) waarbij de stroom illegaal afgetapt werd uit lantaarnpalen, DJ's 2 dezelfde disco platen aan elkaar mixten en MC's minutenlang eroverheen rapten. De eerste hip hop studio producties zijn dan ook over het algemeen vrij lange songs, ingespeeld door disco bands die dezelfde frase constant herhalen en MC's of rap crews die dit aan elkaar rappen. De jaren tachtig introduceerde de drum computer, synthesizer en vanaf het midden van de jaren 80 ook de sampler in hip hop producties wat de sound voor eeuwig heeft veranderd.

Must-see documentaires: NY77 - The Coolest Year in Hell, Beat This: A Hip Hop History en Scratch.

Funky 4 + 1 - That's the Joint
De eerste hip hop act die een platencontract verwierf. Onder andere met rapper Jazzy Jeff, niet te verwarren met die andere die andere Jazzy Jeff.

Jocko - Rhythm Talk
De (bekende) begeleiding is Ain't No Stopping Us Now van McFadden & Whitehead, later ook gebruikt door Pino d'Angio en Madison Avenue.

Paulette & Tanya Winley - Rhymin' and Rappin'
De 2 dochters van New Yorkse platenbaas Paul Winley van Winley Records.

Grandmaster Flash & The Furious Five - Super Rappin' No 1
De groep van hip hop pionier Grandmaster Flash die één van de eerste hip hop wereldhits scoorde samen met MC Melle Mel.

The Fatback Band - King Tim III (Personality Jock)
Eigenlijk de eerste officieel uitgebrachte hip hop song, een aantal maanden voordat die wereldberoemde song van Sugar Hill Records ten tonele verscheen.

Lady B. - To The Beat Y'all
De eerste (en enige) single van radio discjockey Wendy Clark.

Rhapazooty in Blue - Sicle Cell & Rhapazooty
Zowel Rhapazooty in Blue als Rappers Delight gebruiken Chic's Good Times als begeleiding.

Sweet G - Boogie Feelin' Rap
Na 4 singles verdween Sweet G van het toneel in het midden van de jaren '80.

Kurtis Blow - The Breaks
Een van de bekendste hip hop anthems uit het begin van de jaren '80, ook de eerste hip hop single waarvan meer dan 500.000 exemplaren werden verkocht.

Spoonie Gee - Spoonin' Rap
Hij at als kind alleen met lepels en één van de weinige hip hop artiesten die in de jaren '70 reeds platen uitbracht. Tevens uitvinder van de kreet yes yes y'all.

The Sugar Hill Gang & The Sequence - Rappers Reprise (Jam-Jam)
Duet tussen dames hip hop groep The Sequence en de huisband van Sugar Hill Records.

Tanya 'Sweet Tee' Winley - Vicious Rap
Een van de eerste commerciële hip hop releases (Paul Winley Records) met sociaal commentaar in plaats van teksten over feesten en de beste zijn.

The Younger Generation - We Rap More Mellow
Gewoon Grandmaster Flash & the Furious Five die gevraagd werden om voor een ander label (dan Sugar Hill Records) een plaat te maken.

Lovebug Star-Ski and the Harlem World Crew - Positive Life
Dit is de eerste single van deze DJ uit de Disco Fever discotheek in de South Bronx.

Whodini - Magic Wand
Een single over rappers en de geschiedenis van hip hop, gemaakt met drum machines en synthesizers in plaats van een disco band.

Disco Four - Whip Rap
De Disco Four bouwden Let it Whip van Dazz Band na en hoopten mensen te overtuigen dat 'rapping is music too'.

The Evasions - Wikka Wrap
Deze engelse productie was een smash hit in de USA, alhoewel de Amerikanen waarschijnlijk niet helemaal door hadden dat het een parodie was op de Britse documentaire serie Whicker's World, waarbij producer Graham DeWilde de stem van presentator Alan Whicker nadeed op de muziek van Tom Browne's Funkin' for Jamaica ('he's gotta get intervieeeeeews').

Rock Master Scott & The Dynamic Three - The Roof is on Fire
Een klein deel van de tekst is heel bekend geworden door The Bloodhound Gang. Het intro werd in de 90's gesampled in deze grote hit van The Chemical Brothers.

Family - Family Rap
De eerste single van rappers Mike C en Tony Tone die later furore maakten met The Fearless Four.

— auxiliary tha masterfader, Amsterdam, 11 januari 2013