Het idee achter deze serie lees je bovenaan aflevering #1, de complete serie klik aan met tag A and R. In vervolg op gisteren is het tegenovergestelde ook waar:
Geloof hem niet als Chris Martin zegt dat ieder bandlid gelijk is in Coldplay. Hetzelfde geldt voor Bono en van Dinand weten we het allemaal: er is er maar 1 de baas. Thom Yorke duldt een beetje tegenspraak van Jonny Greenwood, maar hoe hard al deze mannen ook roepen dat ze in 'een echte band' zitten, waarin iedereen gelijk is: gelul.
En gelukkig maar. Er is een reden dat een voetbalelftal 1 coach heeft: iemand hakt de knoop door, iemand beslist. Dinand noch Louis van Gaal heeft altijd en eeuwig gelijk, maar beiden weten dat er niks rampzaliger is dan twee kapiteins op 1 schip die met elkaar bakkeleien of we naar stuur- of bakboord gaan. Zo vaar je op een ijsberg of struikelt in de eerste ronde van het EK. Alleen de Beatles kwamen ermee weg (dat duurde precies 10 jaar - een eeuwigheid in popmuziek én gedeeld management). Natuurlijk mag The Edge af en toe wat roepen, een gitaarlick aandragen, denkt Dennis mee of de albumhoes rood of blauw wordt en kreeg Ringo op ieder album een eigen liedje. Maar uiteindelijk beslist Bono welke songs het album halen, Dinand dat het groen wordt en zijn er 2 redenen dat Octopus's Garden Abbey Road niet opent: John en Paul.
Antonie verwoordde het het best én was eerlijk toen hij mij vertelde: 'Natuurlijk zijn we een band, zijn dit mijn beste vrienden, luisteren we naar elkaar en sta ik open voor suggesties en muzikale ideeën van anderen. Maar uiteindelijk zijn we de Verenigde Naties en ben ik Amerika.' Spijker, kop!
Toen ik bovenstaand ontwerp naar de tegelbakkerij bracht, mislukte de gehele eerste oplage:
Grappig genoeg is die misdruk net zo waar.
Hoe je als muzikant in een razendsnel veranderende muziekindustrie je eigen boontjes dopt. Niels Aalberts deelt zijn ervaringen, tips, trucs & adviezen, nodigt anderen uit dat ook te doen en vermijdt iedere schijn van objectiviteit. Daarvoor ga je maar naar www.ehpo.net. Daar lees je ook waar Niels al die praatjes over muziek, internet, social media, marketing, management, uitgeven en ondernemen vandaan haalt.
Posts tonen met het label Kane. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Kane. Alle posts tonen
11 oktober 2012
5 oktober 2012
Wilde Ideeën & Nieuwe Muziek (179)
- Feestje, de cd is jarig! 30 Alweer. Maar valt er eigenlijk wel wat te vieren (via Hugo)? Hans Breukhoven (directeur Free Record Shop): 'Cd heeft na 30 jaar zijn beste tijd gehad. [...] De afgelopen 5 jaar is de omzet zelfs met zo'n 60 procent afgenomen.'.
- Zelfde geldt voor de overname van EMI door Universal: niet iedereen is blij met dat 'feestje', artiesten protesteren (en niet de minste, vooral op Parlophone), staken en stellen eisen: 'If the staff at the label are unhappy with the new arrangements they are free to leave, but the artists are not', vat Blur-drummer Dave Rowntree samen. Ondertussen staat hij volgend jaar doodleuk met zijn band op Rock Werchter. Wow!
- Nog een feestje:
- 'Spotify belazert de kluit!'
- Grizzly Bear niet, maar moeten wel ophouden met zeuren, stelletje droeftoeters: 'Bottom line: You can ignore the audience as much as you want — just don’t expect to get on the fucking radio.' Precies. Atze vat de discussie mooi samen én geeft een leuke vergelijkende analyse: Waarom Grizzly Bear geen hits scoort en Mumford & Sons wel, inclusief mooie Storify. Die laatste doen het financieel inderdaad stukken beter (via @Digimuziek): 'The argument that subscription services cannibalize sales hit a bit of a snag last week.' Zo is dat. Snappen ook Bob (= interessante analyse van Mumfords sales) ook deze meneer, die zijn muzieksmaak dusdanig vertrouwt dat hij er geld voor vraagt op Spotify (via @auxmasterfader). Slim? Gedurfd? Idioot? You tell me!
- Ook lekker: Instagram. Gaat Twitter voorbij.
- *Nieuwe* extra lange titeltrack van The Horse Company, hele, hele fijne track en clip van Solange (wat een hit, via Job), gratis dierendagtrack Sea+Air (support van Case Mayfield in oktober/november), single GRAM, album Death Grips (leuke hoes...), eerste tracks van komende albums a balladeer (een fanfavoriet) en Daily Bread (te gekke low budget clip!), twee (2!) nieuwe tracks The Walkmen, vijf (5!) nieuwe tracks van Willis Earl Beal (officieel uit via bittorrent (!) - opnieuw via Job), prachtclip Di-Rect en stadsgenoten Kane primeuren hun single in Google+ Hangout (leuk). En de eerste The Beatles? Vandaag 50 jaar oud!
- What Google+ needs to do to kill Facebook. Facebook zat te lang in The Wrong Business en Google beweert dat 60% van je bezoek vertrekt als je mobiele site niet werkt. Ik geloof dat. Meer advies? De boekensector kan volgens Belgische krant De Morgen wel wat extra management gebruiken (via Kris).
- Gangnam Style shows what can happen when you don't lean on copyright en Why it could make sense to get rid of patents entirely (even if they work in a few cases), allebei via Christiaan.
- TED presenteert hun Top 20 bestbekeken presentaties (prachtig!) en NME de 20 allerbeste citaten van Godlike Genius, Oasis' Noel Gallagher (via Erwin). Om je gek te lachen:
Labels:
a balladeer,
blur,
de boekenbranche,
feestje,
gratis downloads,
hits,
jammer jôh,
Kane,
kijkvoer,
leesvoer,
management,
nieuwe muziek,
oude muziek,
rechten,
spotify,
The Beatles,
tips,
top 10,
twitter,
wilde ideeën
4 juni 2012
Rock Your English! (14) - Buffi doet het zó (11 regels voor succes én *korting*!)
Buffi Duberman (twitter, Facebook): 'Three years ago, nearly to the day that I launched my book Rock Your English!, I kick it up a notch with Rock Your English @ Home. I spent a year full of inspiration, perspiration, desolation, exhilaration, fascination, and innovation creating this online course. 14 top artists help me out in turning learning English into an educational fiesta. Why? Because I have to. I’m a MILF on a Mission.
The purpose of this column is not to sell you my course (which I will by the end of this blog anyway with a special gesture to thank you for reading it), but to tell you why and how I do it. So many people have asked me how I created this whole Rock Your English! shizzle and Niels said I have to do it in 2.5 pages max. Now THAT’s funny. 12 years ago I had a job that was a 20-minute bike ride from my house. It was safe, predictable, well-paid, at one of the most prestigious language institutes in Europe, and I was experiencing acute soutache (this is not a word; I just made it up, because it’s the only thing I can think of to describe how I was feeling at the time). To make a long story short, one of my students at that time asked me when I was 8 months pregnant to become the teacher on this crazy idea he had for a TV show called Starmaker. I jumped at the chance. ‘Just let me figure out this childbirth thing first.’
And there I was. Pumping breast milk in Lionel Ritchie’s dressing room. Peeing and forgetting to turn off the mic I was wearing constantly. And using my heart and soul and creativity to help this band get better. Bingo. A personal English coach to artists was born. Long story short(ish). Then I met Dennis, Dinand (Kane) and Edwin Jansen who basically told me to follow my dream. To leave my safety net and dive deep into waters I had only dipped my toe into for a brief moment. I was going to become the First Personal English Coach for Artists in The Netherlands Whatever The Hell That Meant. I left my job. Few people understood. They said I had just had a baby. They said The Hague was really far away – I’d actually have to change trains. They said that no one would understand what I wanted to do. Because it didn’t exist. But it did, in my heart. And that’s all I needed to know.
Edwin gave me some names. I went around Hilversum. Talked to some big boys. Mostly they were too busy. Only once did it really get me down. I had just had a depressing day in Hilversum. Heard lots of coffee-laced no. And one glimmer of hope which came in the package of ‘How much do you cost?’ And the only honest answer I had was ‘How much do you want to pay?’ It was raining. I was carrying heavy bags and had the wrong (read: gorgeous) shoes on. I was tired and having a pity party for myself. I thought maybe I was shooting blanks. Just because it was a huge success in Buffiland, didn’t mean shit to anyone else. Pack it up, and pack it in. I walked past a bank. The walls were glass and I stood there, mesmerized. There were people typing. Looking at screens. Answering phones. Writing stuff. EMPLOYED. I thought ‘Damn, those people are all working. Getting shit done. People call them back. What the fuck is wrong with me?!?’ And then it hit me. Like a goddamn ton of bricks. Nothing. There was nothing wrong with me. These people work in a BANK, for god’s sake. Did I want that? No fucking way. I had already left corporate for a reason. No way back now. Or ever.
Fast forward. Now I’m not living the dream. At all. I’m living my dream. I nurture emerging talent at amazing schools every week, with a dedicated commitment to innovation in education. I coach top artists and know their hearts and souls in a way that no one else ever will. I work in different countries and sample their fine gin after a hard day’s work doing what I love and was born to do. This is what I know in my heart of hearts. I need to share it with you, as readers of this blog:
The purpose of this column is not to sell you my course (which I will by the end of this blog anyway with a special gesture to thank you for reading it), but to tell you why and how I do it. So many people have asked me how I created this whole Rock Your English! shizzle and Niels said I have to do it in 2.5 pages max. Now THAT’s funny. 12 years ago I had a job that was a 20-minute bike ride from my house. It was safe, predictable, well-paid, at one of the most prestigious language institutes in Europe, and I was experiencing acute soutache (this is not a word; I just made it up, because it’s the only thing I can think of to describe how I was feeling at the time). To make a long story short, one of my students at that time asked me when I was 8 months pregnant to become the teacher on this crazy idea he had for a TV show called Starmaker. I jumped at the chance. ‘Just let me figure out this childbirth thing first.’
And there I was. Pumping breast milk in Lionel Ritchie’s dressing room. Peeing and forgetting to turn off the mic I was wearing constantly. And using my heart and soul and creativity to help this band get better. Bingo. A personal English coach to artists was born. Long story short(ish). Then I met Dennis, Dinand (Kane) and Edwin Jansen who basically told me to follow my dream. To leave my safety net and dive deep into waters I had only dipped my toe into for a brief moment. I was going to become the First Personal English Coach for Artists in The Netherlands Whatever The Hell That Meant. I left my job. Few people understood. They said I had just had a baby. They said The Hague was really far away – I’d actually have to change trains. They said that no one would understand what I wanted to do. Because it didn’t exist. But it did, in my heart. And that’s all I needed to know.
Edwin gave me some names. I went around Hilversum. Talked to some big boys. Mostly they were too busy. Only once did it really get me down. I had just had a depressing day in Hilversum. Heard lots of coffee-laced no. And one glimmer of hope which came in the package of ‘How much do you cost?’ And the only honest answer I had was ‘How much do you want to pay?’ It was raining. I was carrying heavy bags and had the wrong (read: gorgeous) shoes on. I was tired and having a pity party for myself. I thought maybe I was shooting blanks. Just because it was a huge success in Buffiland, didn’t mean shit to anyone else. Pack it up, and pack it in. I walked past a bank. The walls were glass and I stood there, mesmerized. There were people typing. Looking at screens. Answering phones. Writing stuff. EMPLOYED. I thought ‘Damn, those people are all working. Getting shit done. People call them back. What the fuck is wrong with me?!?’ And then it hit me. Like a goddamn ton of bricks. Nothing. There was nothing wrong with me. These people work in a BANK, for god’s sake. Did I want that? No fucking way. I had already left corporate for a reason. No way back now. Or ever.
Fast forward. Now I’m not living the dream. At all. I’m living my dream. I nurture emerging talent at amazing schools every week, with a dedicated commitment to innovation in education. I coach top artists and know their hearts and souls in a way that no one else ever will. I work in different countries and sample their fine gin after a hard day’s work doing what I love and was born to do. This is what I know in my heart of hearts. I need to share it with you, as readers of this blog:
Labels:
ervaringen delen,
Kane,
leesvoer,
rock your english,
tips,
top 10
4 november 2011
Wilde ideeën & nieuwe muziek (136)
- Vrij naar Dire Straits: Music for Nothing and the Fans for Free (via Gijsbregt). 'When the dust finally settles between the artists, labels, and distribution companies, everyone will finally realize fans are more valuable than recorded music.' Zo is het. Check ook/vooral wat er in dit artikel wordt gezegd over zg. whales. Iets om in je oren te knopen.
- Over fans gesproken: 4 redenen waarom ze merchandise van je kopen (via Martijn).
- Wiebe blogt: waarom grote uitgeverijen als eerste in de problemen komen door de opkomst van het ebook. Schrijver/journalist Eric Smit geeft vast een duwtje: Uitgevers die met hun auteurs kunnen delen hebben veel meer te bieden, het standaard auteurscontract kan definitief de prullenbak in. Glasheldere blogpost met gedetailleerde rekensommen, %'s, Smits inkomsten, uitgaven, winst en verlies. En die van zijn uitgevers. De conclusie: 'Het standaard auteurscontract is een misbaksel, een soort van woekercontract dat (over het algemeen) geen recht doet aan de prestatie van schrijvers.' Boem! Uitgever Joost Nijsen reageert. Klassiek: Nijsen geeft zijn overhead feitelijk als enig argument. Waar hebben we dat eerder gezien...?
- Pete Townshend (The Who) over Steve Jobs, de BBC en zijn 'inner artist': 'iTunes is a digital vampire that bleeds artists.' 'Great read', zoals tipgever Theo terecht zegt.
- EMI ook naar Russische miljardair die eerder Warner kocht? Nee, toch niet. Dat begint een beetje penibel te klinken...
- Alles leren en horen over het electronisch produceren van muziek op 1 dag? Check NEW (Nieuwe Electronisch Waar): op 10 december a.s. met o.a. Nobody Beats The Drum, Delic, Pitto en Kubus. Wat een line-up voor slechts 1 tientje! Simon Akkermans (C-Mon van Kypski) doet vast een voorzet op zijn studioblog en vertelt uitgebreid hoe hij produceert: deel I, deel II. Deel III wordt aan gewerkt. Heel tof dat hij dit deelt!
- Smiths-tributes zijn er nooit genoeg (via Norbert). Joost van Bellen in de *nieuwe* Nobody Beats The Drum-clip (lekker bloederig!), gratis remix-album van Pien Feith (met o.a. Pitto en Nuno dos Santos), in aanloop naar hun *nieuwe* album bloggen Bertolf en The XX, *nieuwe* website Buma/Stemra en eens in de 6 weken *nieuwe* muziek & artiesten live bij de JAVA-sessies (ook op Facebook en Bandcamp).
- Kerstkans:



- Goed en verstandig, lijkt me: platenzaken Plato, Concerto, Kroese, Velvet en Sounds Venlo bundelen krachten. Zeker als je ziet de nieuwe Coldplay 40% digitaal over de toonbank gaat... Meer optimistische retailverhalen van Matador (Indie Record Stores Closing – And Opening, via muziekwinkelier Jan) en via Bob: Newbury Comics-No Future? Dat heet ondernemen! Net als label Suburban doet: beginnen doodleuk hun eigen fysieke en online winkel. Kun jij ook: je eigen CD, zelfs al is het er maar 1, laten persen en opsturen door MusicTribe. Boeiend DIY-initiatief, net als de Vimeo Music Store, zelf audio onder je beeld monteren.
- Leuk artikel over het beruchte tweede-albumsyndroom (via Job). Daar lijdt Dinand z'n hele muzikale leven aan, hij bevestigt het zelf: 'Eindelijk een keer een echt goede plaat maken.' En zo sluit ik weer af met een glimlach :-)
9 april 2010
Wilde ideeën & nieuwe muziek (59)

- En Seth zegt meer boeiends, over de discipline van dagelijks bloggen als aanjager van alles bijvoorbeeld (via Erwin). Waarvan acte:
- The Guardian legt uit wat de muziekindustrie kan leren van het supportersbeleid van voetbalclubs: "There is no UK music business without the fans – so look after them" (via Job). Wijze raad.
- In vervolg op mijn post van gisteren, ook via Job: de zanger van Fucked Up over bands en sponsoring, m.n. rond het SXSW-festival. Zeer openhartig en boeiend!




- Wiebe ziet nog wel toekomst voor de uitgeverij. En als je zijn verhaal leest geloof ik dat ook. Denk alleen niet dat traditionele uitgevers zo flexibel en met open vizier de toekomst tegemoet zien... Ze laten liever de kaas van hun brood eten door Spotify. Letten we op, uitgevers en boekhandel?
- Over de toekomst gesproken: What Social Media Will Look Like in 2012. Erwin filosofeert ondertussen als Kurt Cobain nu zelfmoord zou plegen... en laat aan de hand van dit ene muzikale voorbeeld zien hoe ontzettend de wereld is veranderd in 16 jaar tijd. Wow.
- Terug naar het verleden: Groot-Brittannië heeft de Digital Economy Bill aangenomen. Triest. Bassist Steve Lawson legt uit waarom dit een slechte zaak is.
- Er woedt inmiddels een flinke internetbrand rond NOS Ombudsvrouw Guikje Roethof. Hier schreef zij een pleidooi voor het traditionele vak van journalist en zette in 1 moeite door bloggers en half internet in een hoek. Die lieten zich in de reacties niet onbetuigd. Niet op een vervelende manier, maar zeer sterk inhoudelijk. Kun je wat van leren, Guikje. Voor wie de tijd heeft: lezen!
- Zeer inspirerend artikel over creatief ondernemen in Newsweek, door zaken radicaal anders aan te pakken (via Bob). De mannen over wie het gaat hebben ook een blog (direct gebookmarkt) en schreven een uitermate boeiend boek. Scroll naar beneden voor gratis .pdf.
- Bloed van Gang of Four gratis bij hun nieuwe album, via Pledge Music. Next level Sellaband?
- De beste gitarist allertijden blogt over de liefde voor zijn instrument. Heerlijk om te lezen.
- Top 10's: Rap Songs White People Love (haha!), Tips for Bands using Social Media (lekker kort door de bocht, via Gert Jan) en Asociale media, 10 terecht kritische kanttekeningen. Pitchfork doet mee over (on)mogelijkheden en (on)wenselijkheden van muziek en sociale media.
- Leuke mix waarin DJ Sandeman louter tracks en artiesten met planten- of dierennamen aan elkaar plakt:
- Je kunt ook je eigen unieke mixtape maken en deze doorsturen naar vriend, familie of geliefde (via Peter). Het oorspronkelijke idee is van Andrew Dubber, die heel enthousiast over de uitwerking is. Over mixtapes gesproken: de NME heeft deel II van hun gratis Radar Mixtape online gezet. Deel I was een absolute aanrader vol gloednieuwe Britse muziek, hopelijk haalt de opvolger ook dat niveau.
- The end of an era: de fysieke single houdt nu echt op te bestaan volgens Free Record Shop en Kane. Ondertussen daalt de verkoop van zijn digitale broertje in Amerika voor het eerst sinds 2003 (via Werner).
- Niet voor Gerard. Die heeft z'n portemonnee opnieuw getrokken en met eigen geld z'n succes gekocht. Neem jezelf lekker in de maling (via Entertainment Business):

- Universal stopt muziek in online en social games (via Martijn).
- Onderstaand een handige presentatie van BUMA/STEMRA. Andy Zondervan heeft ook een versie voor gevorderden geüpload en op EHPO lees je ook alles over publishing en auteursrecht in een 8-delige serie (onderaan beginnen met lezen).
- Tot slot een pikante onthulling over groupies: het is een genetische afwijking (via Erik)!
Labels:
de boekenbranche,
do-it-yourself,
gratis downloads,
Kane,
nieuwe muziek,
sandeman,
SoundCloud,
spotify,
tips,
top 10,
wilde ideeën
15 juli 2009
Geef het beestje een naampje (2)
De vraag van vanochtend: hoe kom je er achter dat je band- of artiestennaam teveel lijkt op een conflicterend, bij een merkenregister bekend merk? Online marketeer Erik van het Incubate-festival: "Daarvoor zijn allerlei dure bureaus die een merkonderzoek doen. Kosten: al snel zo’n €300, geld dat je niet in je achterzak hebt. Goedkoper is om zelf een avondje in het online merkenregister te duiken. Hier vind je merken die geregistreerd zijn in de Benelux, Europa of wereldwijd."


Hij geeft een willekeurig (...) voorbeeld: "Stel, je hebt een band die Kane heet of wilt een band oprichten die deze naam draagt. En je wilt zeker zijn dat die naam nog niet gebruikt wordt of rechten schendt. Het zoeken in dit register kan je dan al een flink stuk op weg helpen. Om te beginnen vul je als woordmerk je bandnaam in. Voor 'Kane' krijg je een hele rij zoekresultaten. Dit hoeft echter niet direct te betekenen dat je een probleem hebt. Bij het inschrijven in het merkenregister moet elk bedrijf zich namelijk inschrijven in bepaalde klassen. Een klasse-aanduiding geeft aan voor welke producten het bedrijf rechten en de merknaam claimt. Zo heb je in het merkenregister voor de Benelux bijvoorbeeld klasse 9 voor CD's en klasse 41 voor muziekoptredens. Bij zoeken op 'Kane' is één van de resultaten het bedrijf Kane Ace. Zij zijn geregistreerd in de klassen 1 en 17, die beiden iets met het fabriceren van plastic te maken hebben. Voor een band dus niet van belang en geen probleem. Kane Ace kan op dit moment geen claim leggen op jouw bandnaam."

Op deze manier ga je alle zoekresultaten af: "Kom je iets tegen dat bedreigend kan zijn, bedenk dan dat dit in de toekomst tegen je gebruikt kan worden, mocht de eigenaar van het merk erachter komen dat jij dezelfde (of een sterk gelijkende) handelsnaam hanteert. Zoek ook op zoveel mogelijk afgeleiden die je kunt verzinnen, zoals in dit voorbeeld 'Kanu', 'Kani', 'Cane' etc. Kom je geen potentiële conflicten tegen, dan kun je de bandnaam op dit moment waarschijnlijk zonder problemen gebruiken. Echt safe ben je pas als je jouw bandnaam ook vastlegt in het merkenregister. Hier hangt wel een prijskaartje van zo’n €2.000 voor 10 jaar aan. Wanneer je aanvraag goedgekeurd wordt, ligt je naam vast in alle Europese landen. Goedkoper is het om je merk alleen in de Benelux vast te leggen. Mocht je serieuze ambities hebben met je band, dan is dit wel iets dat je serieus moet overwegen. Zonder registratie heb je namelijk geen enkel recht om de naam te behouden als er bij je aangeklopt wordt door iemand die wél een registratie heeft op diezelfde of een sterk gelijkende naam."

Wat je kunt doen in zo’n soort situatie lees je morgen. Dan legt Erik uit hoe je een naamswijziging goed kunt communiceren naar de buitenwereld en je kunt voorbereiden op eventuele problemen. Tot dan!
Labels:
creativiteit,
ervaringen delen,
Incubate,
Kane,
Naam verzinnen,
tips,
ZXZW
Geef het beestje een naampje (1)
En jezelf, als je muziek maakt en Piet Lut heet. Of naar Amerika wilt en Cock wordt genoemd (zoals mijn vader, van 'Cornelis'). Belangrijk dus, een goede artiesten- of bandnaam. Liefst eentje die iets zegt over de muziek die je maakt en waar niemand anders in de wereld muziek onder maakt. Het Tilburgse ZXZW ondervond het belang van een goede, unieke naam aan den lijve. Het festival heet inmiddels Incubate. Erik Luyten, verantwoordelijk voor online marketing en communicatie, legt uit waarom.
Een korte introductie: vorige maand veranderden we de naam van ons festival, helaas niet geheel vrijwillig. ZXZW kwam in de clinch met het Amerikaanse SXSW, dat een merkenrecht op de naam SXSW heeft. SXSW heeft de merknaam internationaal in diverse klassen vastgelegd, waaronder die voor het uitvoeren van een festival. Dikke pech voor ons, want ZXZW leek teveel op SXSW.Ook bij bands kan dit gebeuren. Een voorbeeld dicht bij huis is de rechtszaak tegen de merchandise-lijn van Kane, aangespannen door het kledingmerk Karl Kani. De reden: Kane leek teveel op Kani. Dat werd door de rechter bevestigd en dus werd het Kane verboden om hun bandnaam op kleding te gebruiken. Dit kan jou als muzikant ook gebeuren. Er tegenin gaan is in de meeste gevallen zinloos en kost handenvol geld aan advocaten. Je kunt het risico nemen, wachten tot de schadeclaim op je deurmat ploft óf hoge kosten voorkomen door te controleren of je (merk-)naam geregistreerd is in het merkenregister. Zo ja, dan zit er weinig anders op dan een andere naam te verzinnen."
Labels:
creativiteit,
ervaringen delen,
Incubate,
Kane,
Naam verzinnen,
tips,
ZXZW
12 juni 2009
Wilde ideeën & nieuwe muziek (21)
Nu langer dan ooit!
- Ik startte de week met deel 5 in de serie over Inspiratie, met Roy Santiago. Maar weet je waar ík geïnspireerd door raak? Door dit soort geweldige ideeën en initiatieven. Meer, meer, meer!
- Het gaat hier vaak over Twitter, Facebook, Last.fm, Hyves, MySpace en andere platforms en applicaties. Ondertussen legt Bob haarfijn uit waarom je als de sodemieter een uitgebreide bio op Wikipedia moet zetten. Nú doen!
- Dat al die platforms en Web 2.0-applicaties niet uitsluitend positieve ontwikkelingen brengen merkt Trent Reznor. Hij kapt ermee. Maar op wat voor manier!
- Martin Atkins, ooit drummer bij PiL, Killing Joke en Trent, heeft een Top 5 met tips om verstandig op tour te gaan:
- Bovenstaand filmpje komt van de site van Andrew Dubber. Daar zat ik eergisteren mee in een uitermate boeiend panel in Leeuwarden, zie mijn vorige post. @dubber heeft meer goede ideeën (onderaan beginnen met lezen, zo werkt dat bij Twitter):

- Als je doet wat Dubber zegt, delete je ook Kane uit je iTunes. En laat Dinand nou net een openhartig interview hebben gegeven over het ADO-optreden, zijn ego en Kane's minder geslaagde ambities voor het buitenland. Een eerlijk stuk, met veel plezier gelezen!
- Kunnen die jongens van Rigby nog wat van leren. Holy f*ck, wat een oninteressant gewauwel op één van de bestbezochte sites van Nederland! Dramatisch dieptepunt: de alinea over hun logo op de hoes. Kom op, gasten: ik wil lezen over bloed, zweet & tranen, urgentie en Het Heilige Vuur, niet over de plaats van de streepjescode! In Sp!ts van eergisteren doen ze het gelukkig iets beter.
- 4 Manieren waarop consumenten de muziekindustrie veranderen. Boeiende blogpost die de weg naar de toekomst wijst.
- Diezelfde consumenten besteden hun geld trouwens liever aan iets anders dan muziek volgens The Guardian. Ik heb dit verhaal vaker gelezen, maar het is helaas waar.
- Maak je leven overzichtelijk: de 3 groepen mensen die er voor muzikanten écht toe doen. Ook waar!
- Een gouden en platina album stelt wéér minder voor.
- Ander nieuws: de Piraten Partij heeft het Europees Parlement gehaald. Dat zal op z'n minst zorgen voor enig gezond tegengeluid als het over auteursrechten gaat. En da's hard nodig! Gelukkig kopieert de Nederlandse overheid niet dat malle Franse beleid als het gaat om illegaal downloaden.
- Als Coldplay de banden met z'n fans 1-op-1 aanhaalt kun jij dat ook.
- De nieuwe iPhone komt eraan. 26 juni in Nederland schijnt. Mobile Cowboys somt de belangrijkste verbeteringen en veranderingen op, in het Hollands.
- Paar prachtige en handige Twitter-apps: VidTweeter ('projecteert' een geTweete YouTube- of Vimeo-clip 'bovenop' je Twitter-account - ziet er supercool uit!) en 2 sites die bijzonder gedetailleerde statistieken voor je account genereren: TweetStats en vooral Twitteranalyzer. Wow! Ondertussen wordt een 'keurmerk' geïntroduceerd om te checken of je echt wel de beroemdheid bent die je beweert te zijn op Twitter.
- Leuk: je Last.fm-statistieken (dus je muzikale smaak) in een vrolijke wolk gegoten (via Jim).
- Sodeju, dat 360˚-podium van U2 is wel Een Ding!
- @AlwinRitstier en @FrankNanninga maakten op eigen initiatief en met €0 budget een clip voor Kyteman's albumtrack "U-Town University". Die hebben ze nu nóg leuker gemaakt met medewerking van het complete Orkest:
U-Town University - New Version [Kyteman] from Smokin'Dog on Vimeo.
En dat levert gelijk werk op. Lang leve Twitter!

Labels:
creativiteit,
gadgets,
iPhone/iPad/iPod,
Kane,
kyteman,
Last.fm,
leuk,
nieuwe muziek,
twitter,
wilde ideeën
17 april 2009
Wilde ideeën & nieuwe muziek (14)
- Die plaat van Grizzly Bear waar iedereen het over heeft haal je hier. 'De Fleet Foxes van 2009' heb ik horen roepen. Dat is een aanbeveling in my book. Te zien op Lowlands schijnt. Net als zij, wordt gefluisterd.

- iTunes moest een flink aantal prijzen verhogen. Hier het resultaat.
- Lees de Top 10 waarom organisaties niet moeten Twitteren. Dat klinkt als een stukje waarom je lekker kunt ginnegappen, maar het is glashelder en legt tussen de regels door ook uit wanneer en waarom je wél op Twitter moet zitten.
- Mike Skinner aka The Streets begrijpt dat. Hij gaf afgelopen week via Twitter een paar songs weg. Deze bijvoorbeeld. En dat doet-ie komende week weer.
- Most Unpleasant Men geven ook muziek weg: een heuse EP op Bandcamp. De fraaie clip voor single "Princess" vind je hier.
- 3VOOR12 heeft iets nieuws: een groep bezoekers/fans filmt een optreden met kleine camera's en het gezamenlijke resultaat wordt gemonteerd tot 1 spannend beeldverslag. Check de primeur van The Horrors:
Bedacht, gecoördineerd en gemonteerd door Pindsvin, al deed Daft Punk 3 jaar geleden met het mobiele beeldmateriaal van hun briljante Coachella-optreden natuurlijk iets vergelijkbaars. Maakt niet uit, want het idee blijft goed! Het Zesde Vlak riep al 'Fabchannel is dood, lang leve Film It Yourself'. En ik roep vrolijk mee. - Over Daft Punk gesproken: play the game.
- Over dit boek deed ik eerder al druk, deze week nog. Deze mooie verhandeling die bij dat boek aansluit komt van Mike McCready. Hier deel II. Over de toekomst van de muziekindustrie, en dan met name de grotere platenmaatschappijen.
- Waarvan de grootste Kane onder contract heeft. Niet alles wat die Hagenezen bedenken vind ik een slecht idee. Dit is bijvoorbeeld een leuke manier om je 10e verjaardag te vieren. Dat ADO-plan vond ik ook sterk. Allebei een meer bescheiden manier om jezelf te presenteren weliswaar, maar dichtbij je fans en écht tof. Kane Twittert ook.
- Michael Jackson roept de hulp van een Nederlander in voor zijn (laatste?) album. Cool, om die diamanten handschoen te schudden!
- Wist je trouwens dat Bob Dylan eigenlijk iedere hit van de afgelopen 35 jaar heeft geschreven?
Labels:
creativiteit,
gratis downloads,
iTunes,
Kane,
leuk,
nieuwe muziek,
twitter,
wilde ideeën
13 februari 2009
Voorprogramma's scoor je zó! (5)
Programmeurs Edwin, Joey en Johan hebben gesproken. Het woord is aan de support acts zelf.
Allereerst Marinus van a balladeer, die door de jaren heen het voorprogramma verzorgden van Keane in Ahoy', The Feeling, Live (opnieuw in Ahoy'!), Bløf, Skik, Maria Mena, Silkstone, Solo, Gabriel Rios, Chuck Prophet, Stevie Ann, Sarah Bettens, Jasper Steeverlinck, Beth Hart (waaronder een show in Carré), de vaste support tijdens Saybia's Nederlandse clubtour waren en de naprogramma’s (ja, ja, dat bestaat ook!) van 16 Horsepower en Tim Christensen. Indrukwekkende lijst. Tot tevredenheid van eenieder, aldus Marinus: "Als je na afloop van de supports van Keane en Saybia zo'n 80 EP’s verkoopt, weet je dat je iets goed doet.”
Inmiddels wordt Marinus zelf platgemaild door bands die zich als voorprogramma van a balladeer aanbieden. “Ik denk dat wij groot zijn geworden door het spelen van voorprogramma’s. De meeste shows die we deden waren in volle, meestal uitverkochte zalen, met publiek dat nog nooit van ons gehoord had maar openstond voor nieuwe muziek. Als je voor 1.000 man in de Melkweg staat, voor een nog net niet helemaal doorgebroken Keane, heb je met alleen maar muziekliefhebbers te maken. Als de muzikale match goed is en je band potentie heeft, kun je alleen maar winnen. Tot vandaag de dag zeggen mensen dat ze ons ontdekt hebben als voorprogramma van Keane, Saybia, Live of Bløf. De enige mis-matches waren in ons geval Gabriel Rios en Chuck Prophet."
Marinus erkent dat als beginnend bandje optredens regelen misschien wel het lastigste is. Boeken blijkt een vak apart. Hij heeft wel een uitstekende tip: "Volgens mij begint het met een goede biografie. Of eigenlijk: een goed verhaal. Onze bio bevatte, helemaal bovenaan, lovende woorden van OOR over mijn eerste demo Swim with Sam, plus een citaat van Claudia de Breij (haar lovende aankondiging op 3FM). Ik moet toegeven dat wij, vooral achteraf gezien, veel mazzel hebben gehad en dat de eerste voorprogramma’s ons bijna kwamen aanwaaien. But in my defense: Swim with Sam was en is een erg goed liedje :-)"

Marinus' opmerking over een goede uitstekende bio onderschrijf ik volkomen. To-the-point, goed geschreven, informatief en nieuwsgierig-makend. Enthousiaste citaten en goede recensies helpen, verstop die dus niet in de laatste alinea! Misschien wil Marinus voor dit blog een cursusje 'Biografie schrijven' geven? Nu even niet, want hij is te druk met optreden:

Wel geeft hij vast 1 concrete tip: "Mijn allereerste voorprogramma had mijn allereerste optreden ooit moeten worden: Kane trad op, samen met The Calling [kent U ze nog?] in de Melkweg. Omdat er een strijd gaande was over wie de hoofdact zou moeten zijn [...], zocht platenmaatschappij BMG nog een akoestisch voorprogramma met maximaal 2 gitaren. Iemand van BMG belde mij omdat mijn demo zojuist op zijn bureau was beland. Op dat moment had ik nog geen band en ik had nog nooit op een podium gestaan, dus er kwam ook wat faalangst om de hoek kijken… Ik moest helaas ‘nee’ zeggen. Maar het leverde wel een extra mooie regel in mijn bio op, waarbij ik de namen Kane en The Calling vetgedrukt meenam."
Zo doe je dat dus. Vanmiddag hoe Maurits GEM's eerste optreden regelde, als voorprogramma van The Libertines in De Melkweg. Leuke anekdote. Dat is tevens mijn laatste post voor de komende dagen; ik ga naar de sneeuw. Maar niet getreurd: ik heb een paar kleine dingetjes klaar staan en gast-blogger Barry Spooren zal komende week vullen. Barry is bassist van Silence Is Sexy en heeft met 3 studiegenoten Kaiser Management opgericht. Tot over ruim een week!
Zo doe je dat dus. Vanmiddag hoe Maurits GEM's eerste optreden regelde, als voorprogramma van The Libertines in De Melkweg. Leuke anekdote. Dat is tevens mijn laatste post voor de komende dagen; ik ga naar de sneeuw. Maar niet getreurd: ik heb een paar kleine dingetjes klaar staan en gast-blogger Barry Spooren zal komende week vullen. Barry is bassist van Silence Is Sexy en heeft met 3 studiegenoten Kaiser Management opgericht. Tot over ruim een week!
Labels:
a balladeer,
Kane,
live,
optredens,
tips,
voorprogramma's regelen
26 januari 2009
Silence Is Sexy doet het zo (5)
Pim vertelde hier en hier hoe Silence Is Sexy hun tweede album 'This Ain't Hollywood' online heeft uitgebracht en gepromoot. Veel aandacht, veel downloads, uiterst boeiend commentaar in de reacties op Pims stuk, maar wat levert het op? "In 4 maanden tijd hebben 25.000 mensen onze plaat binnen gehaald (Mininova + eigen site + Jamendo + Bandcamp). In onze Last.fm stats ziet dat er zo uit:

Meer leuke dingen: men wil onze muziek gebruiken voor een BMX-DVD. En voor een web-based tiener-horror serie. Een Tsjechische gast van 14 knutselt een clipje in elkaar bij onze muziek. Iemand anders een mash-up. En deze feedback op Last.fm plaatst dingen opeens in een ander perspectief: эта музыка меня от депрессии спасла. Check Google Translate wat het betekent. Of een gekke Amerikaan die een flink epistel schrijft over je plaat. En zo kunnen we nog even doorgaan...
Tot slot de Interactive Award. Daarmee winnen we ineens meer geld dan wat we ooit zouden verdienen aan de verkoop van ons album. Hierdoor kunnen we zonder financiële zorgen aan onze volgende plaat gaan werken."

En dan sta je dus op nummer 12 in de Last.fm Hype charts. Om een indruk te geven: de enige andere Nederlandse acts die ik in de Top 20 kon vinden in 2008 waren De Jeugd Van Tegenwoordig, Kraak & Smaak en Armin van Buuren. Ook erg leuk: vergelijk onze wekelijkse plays onder 21 miljoen Last.fm-gebruikers met die van (een volstrekt willekeurig voorbeeld uiteraard) Kane:
Tot slot de Interactive Award
Da's Pim daar, met dat lelijke ding in z'n handen. Bassist Barry is van het geld. Dank voor jullie boeiende verhaal!
Het winnen van die Interactive Award doe je af in slechts 3 zinnen. Wat mij betreft doe je de essentie van je verhaal en het belang ervan voor lezers van dit blog daarmee tekort. Wat ik zo ontzettend boeiend vind, en wat ook mijn eigen ervaringen zijn met dit blog, is dat de uitkomsten van jezelf actief op internet begeven onvoorspelbaar maar eigenlijk altijd positief zijn. Je start, zonder vooraf te weten wat er concreet uitkomt. Maar in het geval van SIS kun je stellen dat jullie die €5.000 nooit gekregen hadden als je er niet aan begonnen was en jezelf actief, onvoorwaardelijk, zonder verwachtingen maar vooral zonder oogkleppen op internet had begeven! Dat betekent niet dat iedere muzikant met een flitsende site, z'n Face op dat Book, een werkend MySpace- of Last.fm-account een paar duizend Euro krijgt. Maar 1 ding is zeker: met stil zitten en alleen kijken naar wat er online gebeurt schiet je geen donder op! Wacht niet tot Universal, PIAS, 3FM, 3VOOR12, De Volkskrant of Matthijs van Nieuwkerk langskomt, maar start dichtbij, neem actief deel, creëer je eigen kansen en bouw deze uit. Da's de gedachte achter dit blog en dat wordt onderstreept door Pims verhaal.
8 december 2008
Zullen we ophouden met die toneelstukjes?
Herman ziet het goed: de eerste chartposities van Kane vallen vies tegen. iTunes' albumlijst is nog dramatischer:

Het bewegende beeld op Kane's site ter promotie van de live-DVD en -CD ziet er overigens schitterend uit. Helaas kan dit niet verhullen dat voorheen 's lands grootste rockband een zeer matig jaar achter de rug heeft, getuige de verkoopcijfers van het laatste studio-album Everythingyouwant (totale verkopen op 27 november jl., via GfK/Dutch Charts):


Dinand doet er een schepje bovenop door het bezoekersaantal van het opgenomen Kuip-concert met een mannetje of 5.000 te overdrijven (klik op 'News' rechtsboven). En dan te bedenken dat een deel van die bezoekers voor de helft van de prijs naar binnen kwam via een redden-wat-er-te-redden-valt-aanbieding in de Dinand Duck:
Het bewegende beeld op Kane's site ter promotie van de live-DVD en -CD ziet er overigens schitterend uit. Helaas kan dit niet verhullen dat voorheen 's lands grootste rockband een zeer matig jaar achter de rug heeft, getuige de verkoopcijfers van het laatste studio-album Everythingyouwant (totale verkopen op 27 november jl., via GfK/Dutch Charts):
Uiteraard heeft dat vooral te maken met de nog immer dalende verkoop van CD's en andere geluidsdragers. Waarom Universal Music en andere muziekmaatschappijen desondanks slechte toneelstukjes blijven opvoeren om de schijn op te houden is mij volstrekt onduidelijk. Een gouden album staat volgens de NVPI gelijk aan 30.000 verkochte albums, exclusief retouren. Als de teller 7 maanden na release op amper 15.000 verkochte stuks staat, heeft de magazijnbeheerder van Universal nog een drukke Kerst voor de boeg...
Dinands claims, de persberichten en uitreikingen van Universal zijn Marijke Helwegen-PR: een gerimpeld lijf, voor de buitenwereld strakgetrokken, de groeven en putten gevoegd met messing. Lijkt goud, is koper met zink (je weet wel, waar je dakgoot ook van gemaakt is). Jammer dat het bibberende kinnetje en de versleten heup de boel verraden.

.jpg)

En waarom? Iedere seconde die dit soort misleidende promotie kost, kan beter besteed worden aan gedurfde, constructieve initiatieven om het tij te keren. Focus niet op track-by-track verkoop tegen te hoge prijzen (check wat Bob daarover zegt), maar bied fans en consumenten alle keuze hoe, waar, wanneer en tegen welke prijs ze muziek aanschaffen. En dat betekent soms ook (bijna) gratis. Bied toegevoegde waarde en creëer zo de mogelijkheid om extra omzet te halen door bijzondere formaten, zinvolle extra's of door fans in een vroeg stadium te betrekken bij het creatieve proces. Geef ze de mogelijkheid je muziek te remixen, met anderen te delen en zo je fanschare uit te breiden. Leg fans geen strobreed in de weg (laat staan dat je ze een proces aandoet!), maar voorzie ze van alle tools en mogelijkheden om je muziek te delen. Focus niet op het verdelen van de huidige taart (die is over datum!), maar concentreer je volledig op het bakken van een nieuwe, veel grotere taart. Misschien betaalt niet iedereen voor alle happen die ze nemen, maar het stuk waar ze wél voor betalen is zonder twijfel meer dan de kruimels die nu over blijven.
En Kane? Zij missen de boot. Want naast een open houding met betrekking tot de mogelijkheden op internet en daarbuiten is in de veranderde muziekindustrie authenticiteit een absolute voorwaarde (zie hier en hier). Met bandleden die komen en gaan, een grote mond, torenhoge ambities en matige songs die dat niet waarmaken is Dinand die geloofwaardigheid lang geleden kwijt geraakt. Getuige de lege stoeltjes in de Kuip en volle schappen bij Free Record Shop is de rest van Nederland daar inmiddels ook achter.
======== Update, 12 december 2008 ========
Ik ben nog even GfK ingedoken om serieus te bekijken in hoeverre Universal de boel flest. Dat blijkt een tikje genuanceerder te liggen. Voor zover ik kan nagaan heeft Kane 'Everythingyouwant' in 2 formaten uitgebracht: een standaard CD en een iets duurdere versie (vermoedelijk een beperkte oplage met extra's en/of een luxere verpakking). Kane-kopers kunnen in de reacties laten weten wat het verschil tussen de 2 formaten is.
Zie hier de verkoophistorie van versie 1:
.jpg)
Totaal verkocht tot op heden: 14.039 stuks. En hier de verkoophistorie van versie 2:
Totaal verkocht tot op heden: 14.200 stuks precies. Dat maakt samen 28.239 verkochte exemplaren.
Wetende dat GfK niet de complete markt scant (ze zeggen zelf zo'n 10% te missen, waaronder verkopen via Blokker en Kruidvat) en betaalde downloads niet in deze cijfers zijn verwerkt (ik schat dat iTunes 7 à 10% van de totale Kane-verkopen heeft gedaan), mag je aannemen dat Kane terecht die gouden plaat in ontvangst heeft genomen. Gefeliciteerd!
Punt blijft dat Universal deze award uitreikte rond 5 juni (kijk maar), oftewel week 23 van 2008. 'Everythingyouwant' kwam uit op 9 mei (= week 19). En het handige is nu dat je bij GfK ook die eerste verkoopperiode van 4 weken kunt uitdraaien. De stand na week 19 t/m 23:


Conclusie: in week 23 waren iets meer dan 16.000 Kane-albums over de toonbank gegaan. Misschien stonden er 30.000 in de winkels (het criterium van de NVPI voor een gouden plaat-uitreiking), maar met nog 14.000 albums in de schappen is zo'n uitreiking wat mij betreft een tikje voorbarig. Ik blijf erbij dat in het huidige klimaat én voor de toekomst de muziekindustrie gebaat is bij een extreem reële voorstelling van zaken, niet bij voortijdige zelf-felicitaties.
20 november 2008
3 november 2008
12 september 2008
Net alsof m'n neus bloedt
Je 3e single flopt en bij de 4e doe je gewoon net of-ie niet bestond:

Ook voor jou geldt, Dinand: fans zijn niet gek. Maar dat merkte je al toen de Kuip half leeg bleef. Desondanks prima voer voor een DVD. Zolang je de camera maar niet op de tribune richt.
Labels:
credible (not),
geloofwaardigheid (foetsie),
jammer jôh,
Kane
Abonneren op:
Posts (Atom)











.jpg)
