Al is de muzikant nog zo credible, marketing achterhaalt 'em wel

Tweet

Wilde Ideeën & Nieuwe Muziek (207)

• Zó terecht en verdiend: *nieuwe* Danny Vera straks uit op Excelsior. Ook luisteren: nieuwe Mikal Cronin.
• Kid Rock verlaagt z'n ticketprijzen naar $20 (deelt het geld met ZZ Top) en heeft er een goed verhaal bij.
• De namen van Popronde 2013 zijn bekend (en promo doe je zó).
• Hihi:

• Werner over Free Record Shop: opruiming en ontruiming. Goed stuk. Uit de krant, vroeger was het zo:

• School of Rock IRL (via Peter):

• Lowlandsdirecteur pleit voor samenwerking popindustrie.
• En tot slot een goede muzikantentip van Coen:

Tweet

Wilde Ideeën & Nieuwe Muziek (206)

Kort maar krachtig:

• Over dat Koningslied is meer dan genoeg gezegd — veel teveel zelfs. Twee stukken licht ik eruit: het betoog van 3FM's Wilbert Mutsaers op Facebook ('Game of Thrones: John Ewbank is een koning') en het stuk van Auke Hulst op Joop.nl: 'Koningslied-discussie teken van compleet gebrek aan zelfkritiek'. 'Wie zich terugtrekt in de beschutting van felicitatie-vereniging verzwakt uiteindelijk zichzelf' beweert Auke. Beide stukken zijn een flinke lap tekst, maar allebei afgewogen stukken, zeer de moeite van het lezen waard.
• Dat geldt ook voor deze Facebook-discussie, over engagement in de popmuziek naar aanleiding van dit stuk over de krakersrellen in 1980 ter gelegenheid van Beatrix' troonsbestijging. Boeiend.
• Het meten van sociale media via Google Analytics. Van levensbelang, via Meindert.
• Perfects.nl op een fraaie uitklappagina in Adformatie [click = big]:
  
• 10 Jaar Snowstar! Dat rijmt. Bijna. Ook te beluisteren op de Luisterpaal.
• Ook 10 jaar: de iTunes Store. Waar blijft Apples streamingdienst?! Goeie vraag, inzichtelijke terugblik en mooi overzicht.
• 25 Jaar: Dance in Nederland. Mary Go Wild! gelijk besteld.
• Nuno Dos Santos start eigen label. Benieuwd! Ook Together, een *nieuwe* track van The xx, Kveikur, de nieuwe Sigur Rós, sterke plaat van het Nederlandse WOLVON en de complete set van Blur op Coachella (via fan Norbert).
• Een enthousiast makende verzameling: Record Store Day in tweets. Maar met Free Record Shop lijkt het niet goed af te lopen... De industrie kijk optimistisch maar vast ook gespannen toe. Denk je eens in als zo'n groot afzetkanaal zou verdwijnen...?
• Leuk nieuw blog: Schaamliedjes. Inderdaad, over guilty pleasures (via Margot). Persoonlijk schaam ik me nergens voor en al helemaal niet voor Call Me Maybe!

Tweet

De 10 Geboden voor Creativiteit (according to @schemer)

Past naadloos in de serie A&R-tegels [click = BIG]:

Marinus wees me erop, @Schemer = Arjen Lubach.

Tweet

Wilde Ideeën & Nieuwe Muziek (183)

• De Mercury Prize: van harte, alt-J (∆)! De show in Vredenburg Leidsche Rijn op 26 februari a.s. zal nu wel snel uitverkocht zijn. Kaartverkoop is zojuist gestart.
• Eén van de redenen waarom ik deze blog startte was het continue, jarenlange gejammer in de muziekindustrie over illegaal downloaden en broodroof. Dat was ik zat, ik wilde iets doen. Uitgevers, kranten, schrijvers en journalisten overkomt de afgelopen jaren iets vergelijkbaars en trappen in dezelfde valkuil. Maar niet Ernst-Jan Pfauth. Hij schrijft een zeer concreet, verfrissend manifest dat maant en inspireert om aan de slag te gaan: Wat we van een nieuwe krant willen. Prachtig stuk: 'We willen geen papieren schuldgevoel op de deurmat. Geef ons zo min mogelijk. Tijd doden lukt wel met de telefoon, daar hebben we geen dagblad voor nodig. We willen de bare essentials.' Ook: 'Informatie laat zich niet inperken, wil vrij zijn. Als wij iets bijzonders zien, willen we het delen. Een slimme krant vecht daar niet tegen, een slimme krant probeert het voor zich te laten werken.' Precies. Mij uit het hart gegrepen: 'We willen best onze kennis delen. Als je het ons serieus vraagt. Zolang je maar niet die verdomde rolodex pakt waarin een groepje mensen staat die van mediacommentaartjes leveren hun beroep hebben gemaakt.' Tot slot: 'Ga aan de slag. Stop met het slappe gelul over overheidssteun, oneerlijke concurrentie, vervlakking, of papier wel of niet doodgaat, wie de advertentiemarkt domineert – het zal ons allemaal een zorg zijn. BOUW. Doe. Schijt hebben, acties maken. Hoe lang wil je verdomme nog klagend toekijken hoe zich een revolutie voltrekt? Sluit je aan. Red de kwaliteitsjournalistiek.' Bull's eye!
• En dat het ernst (duh!) is en razendsnel gaat vertelt Timo: adoptie e-books in Nederland verloopt sneller dan in de US.
• Die wil je als student: de Lowlands 2013 stage.
• On January 20th this button will change the world: dan is de opvolger van MegaUpload er, op Reuters meer details. Piraterij? Maakt populaire artiest alleen maar rijker.

• Interessante twitterdiscussie over het testen van producten en al dan niet (expliciet) 'gesponsord' twitteren daarover. Ook getest: 22 microfoons, luister en praat mee over de resultaten (via Marijn).
• Blue Note app in Spotify (via Atze). Zo kun je zien welke Blue Note-plaat waar en hoe gesampled is, heel tof! Over samples gesproken: de 30 meest gesamplede tracks ooit.
• Oktober in 8 clips en een toffe clip/timelapse van de bouw van TivoliVredenburg. Dat gaat hard:

• *Nieuwe* versie van het klassieke duet van Kylie Minogue & Nick Cave (via Guuz), hele toffe mixtape uit de tourbus van Anne Soldaat (louter klapperrrs!), nieuwe tracks van Moss, Vampire Weekend en Atoms for Peace, de supergroep van Thom Yorke, Nigel Godrich en Flea.
• Gotta love classics: Clarks. En wat heb ik HIER zin in eind november, check die machtige poster:

• Hihi: longestguitarsolo.nl.

Tweet

Het was een mooi weekend op Twitter

En aangezien de zon scheen, vermoed ik dat jullie buiten zaten toen deze 2 interessante discussies plaatsvonden:

• De muziek van Gers Pardoel is te horen in de nieuwe McDonald's commercial. Is hij zijn geloofwaardigheid nu kwijt? De meningen lopen uiteen.

Eerder blogde Erik over authenticiteit. En waarom stak niemand z'n vinger op bij Only Seven Left? Interessante kwesties...
• Afgelopen week vroeg boekhandel Selexyz surséance van betaling aan. Reden voor sommige boekenvakkers om lezers op te roepen vooral veel boeken te (blijven) kopen om zo 'het boekenvak te redden'. Anderen vinden dat 'verongelijkte retoriek' en discussieerden afgelopen zaterdag over het overleven danwel -lijden van het boekenvak, de voor- en nadelen van fysieke winkels vs. digitale distributie.

Lang leve Twitter.

Tweet

Wilde ideeën & nieuwe muziek (154)

• Zo is het maar net:

• Hoe een rapper Facebook creatief inzet om zichzelf te promoten: 5 principes voor wie online niet groot is, en dus slim moet zijn (via Thijs). Meer tips: Ariel Hyatt's Social Media Food Pyramid (via Buffi):

• Nathan blogt: HELP! Een drumstel kopen. Mooi lijstje tips en ervaringen, van een jonge drummer die spreekt uit ervaring. En daarna natuurlijk: How to sound better live.
• Plagiaat (via Werner)!

• Via Lykle: Why do so many digital music services fail?
• Van Erik: goede column over authenticiteit, mede naar aanleiding van Broes @ #SXSW12.
• Via Theo: Are advertisers the new record labels? Advies voor diezelfde labels, de eigen ervaringen van een kleine Belgische speler (via Tom): Strategische aanpak voor platenlabels: van SEO naar Community.
• Die strategische aanpak komt voor Selexyz te laat... :-(
• *Nieuwe* track Beck, clips van helden Spiritualized (nu op Domino!) en Sideditch, album Kris Berry, en een impressie van de nieuwe Damon Albarn (Blur), wat een Held:

• De iPod van 8 miljard, over rechten. Onderzoeksbureau Nielsen: No evidence of on-demand music streams hurting download sales.
• An argument against "Pay What You Want" pricing. Eerder waren en
• Nieuw fotoboek vol artiesten, producers en muzikanten, van Michel Mees:

• Ik zeg het [click to enlarge]:

• Dikke glimlach: Case verklaart de liefde aan Marike Jager, Ella (HOUSES), Linda (Bombay Show Pig), Ricky Koole, Signe Tollefsen, Leine, Janne Schra en Eefje de Visser :-)

Tweet

@OnlySevenLeft doet het zo (14): het bedenken, de lancering, alle ins en outs van #zangergezocht

Normaliter klimt drummer Bram de Wijs in de pen voor EHPO om kond te doen van de wederwaardigheden van zijn band Only Seven Left, maar Bram had tot vanochtend héél vroeg zijn handen meer dan vol aan het introductiefilmpje voor ZangerGezocht.nl. Nobody said it would be easy - rockster zijn -, maar het resultaat is er naar:



Bram is niet de enige die keihard werkt aan de doorbraak van zijn band. Zoals ik in Rot op met je Twitter! schrijf: ieder tijdperk stelt andere eisen aan succesvolle muzikanten. Gitarist Jochem neemt daarom graag de honneurs van het bloggen waar terwijl Bram monteert, knipt en plakt: 'Het is ergens halverwege april wanneer we met z'n vijven in de bandbus onderweg zijn naar het kantoor van boeker Friendly Fire voor een belangrijke meeting over onze toekomst. Naast boeker Roel zijn Niels, zaakwaarnemer Gert-Jan, persdame Linda en producer Arno aanwezig.

We rijden de hoek van het kantoor van Friendly Fire om als Bram zegt: 'We moeten natuurlijk voor de volle 100% achter de plannen staan die we zo presenteren', waarna zanger Bart al z'n moed bij elkaar raapt en vertelt dat hij heeft besloten de band te verlaten. Bram, Roderick, mijn broertje Hinne en ik staren 2 seconden stil voor ons uit, waarna we elkaar alle vier een korte knik geven: 'Natuurlijk gaan wij door!' We besluiten om binnen te vertellen dat Bart ziek is en er daardoor niet bij kan zijn.

De volgende dag bel ik Niels en vertel hem het nieuws. 'We gaan toch gewoon door?' is ook zijn reactie. Tuurlijk gaan we door, we zijn net lekker bezig! We besluiten er een paar nachtjes over te slapen alvorens een plan te maken. Het is natuurlijk niet niks, een nieuwe zanger vinden, maar tegelijkertijd een kans. Hoe pakken we dit aan?

Tweet

Uitverkoop!

Tweet

Wilde ideeën & nieuwe muziek (108)

• Dienstmededeling: vormgeving van deze blog zat? Verander het zelf in flipcards en save. Of maak het wat strakker (rechtsboven). Hier een toelichting, via Erwin.

• De strijd barst los over muziek in de cloud, Amazon vs. Apple: 'This is what I’ve been hoping for: a company with the skill, vision, clarity, and competence to truly compete with Apple. [...] I’m grinning at the thought of how high these two companies can push each other. What a great time to be a geek and to be alive.' En gelukkig, de muziekindustrie roept 'Ho, ho, ho, dat gaat zomaar niet!' Ondertussen in de Spaanse cloud: boeken (via Wiebe).
• Nieuwe muziek start-up Soundtrckr doet het allemaal anders (via Michiel). *Nieuwe* muziek: UNKLE feat. Nick Cave en driemaal Klassiek Raggen (alleen morgen van 12-14u gratis!). Of maak zélf nieuwe muziek: remix Everything Everything.
• Uit België: checklist platencontract.
• Wie haalt deze docu naar Nederland (via Robert)? En snel wat:

• Radiohead geeft een krantje uit (lees 'em hier, ook als .pdf), op zijn beurt maakt de krant een liedje :-) Over uitgeven gesproken: the new rules for self-publishing en onderbouwd kritisch nootje bij TenPages (die reageert - sterk). En over kranten gesproken: 40 jaar muziekkrant OOR.
• Op 5 Days Off liet Vodafone interessante mensen uit de NL dance industrie met elkaar in gesprek gaan: hier en hier. Boeiend kijkvoer.
• Zo doe je dat: fans die teveel betalen hun tientje teruggeven (via Tom). Klasse! Over terugbetalen gesproken: die rechtszaak van Eminem waar ik vorige week over berichtte kan nog een raar staartje krijgen en veel meer artiesten €€€ opleveren. Spannend om te volgen. Buma/Stemra gaat ook geld teruggeven.

• The Musician’s Guide To Affordable, Effective Websites. Daar hoort MySpace niet meer bij: daaaaaaag. Bob maakte ook 2 handige lijstjes voor wie vergat hoe hoe je aan een langdurige carrière bouwt: lijstje #1, lijstje #2.
• Crowdfunding blijft de gemoederen bezig houden (via Meindert).
• De muziekindustrie als ecosysteem, een heus wetenschappelijk onderzoek.
• Al is de leugen nog zo snel, internet achterhaalt 'em wel. Herinnert U zich de miljoen+ downloads van vorige week nog? Blijkt gelul. Platte koppelverkoop, nutteloos dus (via Martin).
• Ik eindig meestal met een glimlach. Ditmaal een boer met kiespijn: SONY België heeft geen gevoel voor humor (via Robin).

En niet vergeten: de #kettingboeken moeten vandaag door naar nieuwe lezers! #Doorbraak stond afgelopen woensdag nog in NRC Next. Hans van der Klis wist de essentie nóg beter te vangen op 1 pagina in Management Boek Magazine. Ontzettend blij mee!

Tweet

#EHPOleaks: Wat Ben Saunders verdient aan optredens (maar vooral John de Mol, zijn boeker, management en label) #tvoh

Begin deze maand plaatste NLpop.blog een post over de agenda van Voice of Holland-winnaar Ben Saunders: de teller stond op dat moment op 165 optredens in 2011. Blogger Herman Roggeveen merkte op dat het veelal om zg. tape shows ging en dat die strategie wat hem betreft botst met John de Mols ambitie om te zorgen dat Ben (en ik citeer) 'over 3 jaar op eigen kracht de HMH vult'. In de reacties onder die post stemde ik in met Hermans visie, wat me kwam te staan op een standje van Saunders' label 8Ball. Ben zou de komende maanden een flink aantal optredens met live band doen schreef Ronald de Bas: 'Ben doet 3 keer het voorprogramma van Kane in Ahoy', 3 maal raden... met band. Ook voor een festival als Concert At Sea is Ben uitgenodigd. Weer 3 maal raden; met band. En nog 3 maal raden, hoeveel van de 165 aanvragen denk je dat er voor festivals zijn? Veel. En met band.' Ik haalde bakzeil.Uit wat nader onderzoek bleek overigens dat tot Koninginnedag Saunders het overgrote deel van zijn optredens met tape doet. En voor alle duidelijkheid: daar is niks mis mee. Integendeel. Het is lastig genoeg om in Nederland een boterham te verdienen met muziek. Door de kosten laag te houden en tóch een show te geven waar de mensen voor komen, blijft je boekhouding gezond. Dat juich ik toe. Ik ben het slechts met Herman eens dat die strategie niet helemaal rijmt met de muzikale ambities die John de Mol uitsprak bij Pauw & Witteman.

Afgelopen vrijdag schreef het AD dat Ben de eerste 3 maanden na de TVOH-finale slechts 20% overhoudt aan optredens. Eén addertje onder het gras vermeldt het AD niet: label, management en boeker mogen tevens alle kosten recoupen (inhouden) op alle inkomsten, dus ook op optredens. Dat zou voor Ben kunnen betekenen dat die 20% niet eens gehaald wordt.

Wat betekent dit concreet voor Bens inkomsten?
Laat ik 1 ding glashard voorop stellen: ik ken de contracten van Ben niet. In onderstaande berekening ga ik er vanuit dat de 20% die het AD noemt, klopt. Als dat niet zo is, klopt ook mijn berekening niet. Ik heb echter contact met betrouwbare insiders en die zijn niet verbaasd over dat percentage en de genoemde termijn van 3 maanden na de finale van TVOH. Reken mee, want dan wordt duidelijk waarom tot Koninginnedag Ben veel met tape te zien en te horen zal zijn.

Per weekend staan nu min. 8 à 10 boekingen. In 3 maanden betekent dat 120 à 140 boekingen, want Ben treedt ook doordeweeks op. Wat betalen de zalen die hem boeken voor een tapeshow en wat ontvangen alle betrokkenen ongeveer?

Totale gage € 6.975,00 *
Boeker AT Producties (10%) € 697,50
Kosten geluid € 400,-- **
Transport € 375,--
Gage backingvocalisten € 600,--
Ben Saunders (20%) € 1.395,--
8 Ball/John de Mol € 3.507,50

* = het AD en het artikel waar ik naar link noemen een gage van € 9.000. Dat klopt niet. Ben is betaalbaarder te boeken bij de meeste boekingskantoren. Boek je hem via een dergelijk bureau dan gaat van dit bedrag doorgaans een paar honderd euro zg. 'bureaukorting' af.
** = als deze kosten hoger uitvallen, kan dit dus op basis van zijn contract van Bens gage ingehouden worden.Vermenigvuldig je genoemde bedragen met het aantal geplande optredens in de komende 3 maanden dan verdienen De Mol en 8Ball al snel €500.000. AT verdient € 100.000 (waarvan vermoedelijk een deel alsnog naar 8Ball gaat, als bedenker/eigenaar van het TVOH-format. Dit heet een zg. kickback). Ben houdt ongeveer € 850 netto per boeking over, maar moet hiervan zijn eigen kosten betalen en mogelijk dus additionele kosten die door zijn label, management, boeker of De Mol ten laste van de shows kunnen worden gebracht. Simpel voorbeeld: als het huren van de apparatuur € 100 duurder uitvalt, draait Ben op voor die kosten.

Wat is mijn punt?
Niet dat 8Ball, De Mol of AT niet (goed) mogen verdienen aan Bens succes. De Mols bedrijf is bedenker van het format, op de rug waarvan Ben zijn big break kreeg. 8Ball betaalt zijn opnamen, doet management, marketing en promotie, AT verzorgt zijn boekingen. Voor-wat-hoort-wat. Die inkomsten en percentages moeten echter wel redelijk, helder en beheersbaar zijn voor Ben en in verhouding staan tot de bijdrage die eenieder levert. Als het AD gelijk heeft, vind ik 20% niet redelijk. En alle kosten ten laste van zijn gage brengen is niet helder en onbeheersbaar voor Ben.

Vooralsnog is het zo dat winnaars van talentenshows geen lang (artistiek) leven is beschoren. De Mol spreekt hardop de ambitie uit om die trend met TVOH en Ben om te buigen. Laten we het hopen. Resultaten uit het verleden wekken echter de indruk dat dat een lastige opgave is, maar meer nog strookt de strategie rond Ben niet met De Mols woorden. Alles lijkt vooral gericht op inkomsten op korte termijn in plaats van een lange-termijncarrière. Prima, maar vertel het Ben. En vooral: als een belegde boterham het voornaamste doel is, laat Ben dan vanaf dag #1 fatsoenlijk meedelen. Tegen de tijd dat hij meer dan 20% ontvangt, zou zijn carrière over kunnen zijn.

[UPDATE:] Bens boeker Edwin Jansen van AT Productions reageert.

[UPDATE II:] Contracten nog steeds niet helemaal fris daar...

Tweet

Play From Your F***ing Heart!

Een oudje, maar nog steeds geen woord van gelogen:



Om nooit te vergeten. Twitter herinnert je er dagelijks aan. Is nodig.

Tweet

@CaroEmerald doet het zo (3)

Gisteren de introductie van deze uitgebreide serie, de hoofdpersonen en het eerste belangrijke idee van songschrijver/producer David Schreurs achter het succes van Caro Emerald: songs, songs, songs. Couldn't agree more. Nog 5 ideeën te gaan deze week, allemaal lees- en doorstuurbaar via http://bit.ly/Caro_Emerald:

Idee 2 – Durf af te wijken
David: "Een hardnekkige en oude tendens in de populaire muziek(-industrie) is dat artiesten, producers, songwriters en labels proberen om succes te kopiëren. Iedereen probeert om net zo te klinken als the latest and greatest. Niks mis mee, het leidt tot nieuwe, originele muziek en er zijn talloze producers, artiesten en labels die gigantische successen hebben geboekt door zich sterk te laten inspireren door anderen. Maar als je durft af te wijken heb je een enorm voordeel: je valt meer op. Het publiek wil na een tijdje toch weer wat nieuws horen. Daarnaast moet je niet vergeten dat het maken van een goed album veel tijd kost. Tegen de tijd dat je muziek uitkomt is die trend die jij zo zorgvuldig hebt nagedaan waarschijnlijk al lang en breed overgewaaid en loopt het publiek warm voor iets anders. Een wijze les die ik heb geleerd van Hans van Hemert tijdens mijn stage in zijn studio is dat anders klinken extra belangrijk is als je uit Nederland komt. Het niveau van producers, schrijvers, labels, engineers, studio’s, mixers, managers, publishers etc. ligt hier nou eenmaal niet even hoog als in New York, LA, Stockholm en Londen – waarom zou je dan in godsnaam proberen om met hen te concurreren door precies hetzelfde te doen, maar dan slechter? Doe iets anders, en je valt eerder op. Ook internationaal. De muziek van Caro hebben we niet gemaakt omdat het in de mode was, maar omdat we het zelf leuk vonden. Geen moment hebben we ons afgevraagd of het wel aansloot bij wat er op de radio was."

Een wijze les en een waarheid als een koe. Dat muzikale trends sneller overwaaien dan sterke albums gemaakt kunnen worden hield ik verschillende artiesten, muzikanten, managers en collega's de afgelopen jaren ook voor. Waargebeurd: directeur van een platenmaatschappij die oppert: "Het nieuwe album van [A] moet klinken als een kruising tussen [B] en [C]!", waarbij [A] een pasgetekende band was die muzikaal niets van doen had met het #1 album van dat moment [B] en de grote doorbraak van dat jaar [C]. A&R is meer dan een gemakzuchtige invuloefening...
Idee 3 – Marketing?
David vervolgt: "Een idee dat we vanaf het begin hebben aangehouden is dat mensen muziek graag zelf ontdekken. Je wil het niet door je strot geduwd krijgen. Zoals je zelf vroeger ook als eerste de nieuwste singletjes bij je platenboer kocht en die weer aan je vrienden liet horen. Sinds de opkomst van programma’s als Idols en X-Factor zijn we met z’n allen flink lastig gevallen met artiesten en albums die volstrekt ondergeschikt waren aan het bijbehorende marketingconcept. Het heeft even gewerkt, maar als ik voor mezelf spreek vind ik al te evidente marketing en reclame vooral irritant. Helemaal als het om muziek gaat wil je volgens mij niet het idee hebben dat iemand je iets probeert aan te smeren. Waar veel labels flinke bedragen uitgeven aan uitgebreide campagnes op internet, in de bladen, op radio en TV, besteden wij dat liever aan een goed product met mooi ontworpen artwork, een verzorgd boekje met alle teksten, stijlvolle foto’s en videoclips. In een tijd dat de concurrentie vooral het tegenovergestelde doet – een product zo goedkoop mogelijk fabriceren en zo hard mogelijk in de markt rammen – valt dat op. Dit alles was geen gewiekste strategie, maar het heeft wel goed gewerkt."

Met free publicity kun je ook op verschillende manieren omgaan, aldus David: "Je kunt voor elk optreden opdraven, maar je kunt ook onderscheid maken. Vanaf het begin hebben wij gezegd: Caro is een zangeres, geen BN-er. Dus hoe leuk wij een programma als Spuiten & Slikken ook vinden en ongeacht de kijkcijfers, Caro heeft daar niks te zoeken. Al verkopen we de helft minder albums door dit soort ideeën – we couldn’t care less. Het gaat erom dat we Caro willen brengen op een manier die we zelf sympathiek vinden. Niet op een commerciële standaard manier."

Ik haak weer even in. Regelmatige lezers van dit blog kregen eind 2008 en heel 2009 wellicht het gevoel dat ik ze Kyteman door de strot duwde (al beeld ik me in dat we dingen deden op een manier die relevant is voor dit blog en het delen waard), maar met free publicity, pers, radio en TV hanteerden we exact dezelfde strategie als David hier beschrijft. Zo hebben we vriendelijk doch bewust bedankt voor de eerste uitnodiging van De Wereld Draait Door (niet het juiste moment) en later in het jaar na wat wikken en wegen 'nee' gezegd tegen Paul de Leeuw (voelde niet goed, we konden daar niet optreden op onze eigen voorwaarden). 'Nee' zeggen is soms belangrijker dan 'ja'. In Het Groot EHPO Boek doe ik e.e.a. gedetailleerd uit de doeken en David zal dat morgen beamen.Nog een anekdote van David: "In alle voorgesprekken met potentiële labelpartners hoorden wij een aantal marketing dogma’s van verschillende kanten terugkomen. Eén daarvan was dat je moet marketen als je meer dan 10.000 abums hebt verkocht: “Boven de 10.000 moet je TV-reclames inkopen, anders stagneren de sales”. Nu zijn Jan en ik vrij eigenwijs (iedereen die met ons werkt lacht nu even vriendelijk om dit understatement ...), dus als iedereen iets zegt twijfelen wij daar graag even aan. Daarbij is het ons labeltje en gaan we graag op onze eigen smaak af. Persoonlijk vind ik TV-reclames voor popalbums nogal ruk. Het bestaat altijd uit een stukje videoclip, een vliegend hoesje (lekker dynamisch) en een donkerbruine voice-over die niet verder komt dan “Koop nu het nieuwe album van X, bekend van de hits A en B”. Het idee is dat hele volksstammen naar de winkel rennen na het zien van zo’n multimediaal huzarenstukje, maar ondertussen hoorden wij ook veel verhalen over “campagnes van tonnen die totaal geflopt waren”. Bij alles wat we doen, ook de marketing, passen Jan daarom een paar trucjes toe. De belangrijkste en meest effectieve is dat we allebei een tegenovergestelde stelling innemen ('TV-reclame werkt' vs. 'TV-reclame is onzin') en dan discussiëren tot de beste argumenten op tafel liggen. Vermoeiend voor omstanders, maar erg effectief. Een tweede truc is bedenken hoe je hetzelfde kunt doen (nl. overbrengen dat het een leuk album is), maar dan anders. Wij sluiten niet uit dat we ooit een TV-commercial uitzenden voor het album, maar dan in ieder geval iets moois of afwijkends. Zo lang het maar opvalt.



Toch bleef die uitspraak maar terug komen: als je meer dan 25.000 stuks verkocht hebt moet je op TV (dat werd later 50.000, 100.000 en inmiddels zitten we tegen de 175.000). TV-reclames hebben we nog niet uitgezonden, Caro is sowieso al teveel op TV dus wij denken dat we daar niemand een plezier mee doen. Ik sluit niet uit dat we ooit een hele coole commercial maken (of juist een heel gare) voor dit album, maar het mooie van zelf je marketing bepalen is dat je kunt doen wat je leuk vindt – er zijn namelijk geen ijzeren wetten. Iedereen doet maar wat, wij dus ook."

Prachtig. Ook allemaal gehoord, die goedbedoelde adviezen op basis van successen uit het verleden. Zelden opgevolgd. Niet omdat ik het eeuwig beter weet, maar herken wat David zegt: iedereen doet maar wat. Ook ik. Soms goed, soms zit ik er volkomen naast. Belangrijk is goed nadenken, hard werken, een uitgesproken, onderscheidende visie, een bijpassende strategie en daar zo min mogelijk vanaf wijken.

Morgen Davids idee 4 en 5. Reacties worden op prijs gesteld. Praat bijvoorbeeld mee onder deel 1 van deze serie.

Tweet

Wilde ideeën & nieuwe muziek (74)

Het is komkommertijd, maar internet staat niet stil:

• Bandcamp beantwoordt de vragen, opmerkingen en suggesties rond de introductie van hun businessmodel (lees: betaalmodel) keurig, uitgebreid en gedetailleerd. Kunnen andere platforms, on- en off-line organisaties een voorbeeld aan nemen! Deze licht ik er even uit:

• Via DigiMuziek: 5 Reasons Not To Sign A Record Deal en 5 Reasons That You Still Might Want To Sign To A Record Label. Twee korte, krachtige maar complete lijstjes, geen woord aan gelogen.
• En dat het écht zonder label kan bewijst voormalig Dresden Doll Amanda Palmer. Joris wees me terecht op het missen van dit zeer relevante EHPO-nieuws vorige week. Ze doet op het Bandcamp-blog uitgebreid verslag. Inspirerend, absolute must-read (als je het niet al ergens anders gelezen had)!
• Ook op Bandcamp: alle halve finalisten van de Grote Prijs van Nederland 2010.

• Hoe je het zonder label doet (of zonder uitgeverij for that matter, via Bas) legde ik uit in de serie Hokje. In deel 3 ging het specifiek over het gebruik van Last.fm. Job vond een mooi stuk van Tom dat ook goed laat zien hoe je dat platform inzet.
• Waarschuwing van Marinus: oplichterij via MySpace? Hebben meer muzikanten hier last van? Een leugentje om bestwil, voor een goed verhaal in de pers, noem ik geen oplichterij (via Atze). Sterker nog, da's gewoon lachen. Zou je 'ns moeten proberen met jouw muziek! DRM op e-books bij Bol.com, dán voel je je pas bedrogen!
• Het enorme belang van statistieken om te zien wie je fans zijn, waar ze zitten en vandaan komen onderstreep ik regelmatig. In dat licht is dit groot nieuws van het grootste wereldwijde social network: Facebook Lets Publishers Contact “Likers”. Wow. Frank plaatst een aantal kanttekeningen. YouTube past de statistieken voor muziekclips aan (lees: hun charts), Tunecore's Jeff Price verklaart de Top 40 dood (en houdt een pleidooi voor The Long Tail). Ondertussen vraagt NME Madonna, Coldplay, Oasis, Franz Ferdinand en 36 anderen naar hun favoriete zomersongs en maakt deze Top 40. Toch niet helemaal dood die hitlijsten...
• Lijstje *nieuwe* én oude muziek dan: El Pino maakt speciale Into The Great Wide Open EP (eerste track hier), Grant Lee Buffalo live-EP nu digitaal (= promo uit '93, van prachtdebuut, voor R.E.M.-liefhebbers), eerste nieuwe Grinderman-track, coole Jens Lekman-clip én nieuwe track, 8 albums every budding songwriter should hear (allemaal via Jasper), stapels Summer Mix Tapes (via Marco) en The Kilimanjaro Darkjazz Ensemble covert Dark Night Of The Soul (= Sparklehorse + Danger Mouse, absolute prachtplaat!):

• Of remix Tim Kuik, die vast niet blij is dat RapidShare van de Duitse rechter niet hoeft te filteren op auteursrechtelijk beschermd materiaal. Het Nederlandse WeTransfer wel.
• Met moretrackslikethis.com vind je op Spotify, wel uh, more tracks like this. Paul stelt z'n ervaringen met Spotify op schrift, Kindamuzik somde daar 25 jaar Detroit techno op, Atzehoudt de R.I.P. 2010-playlist bij en verzamelde na het lezen van dit boek 275 songs over drugs. Maar: vormt het gratis Audiobox wellicht een bedreiging voor Spotify (via Jasper)?
• Guuz (hij weer...) is de historicus voor Ça Plane Pour Moi. Sappig verhaal. Meer leren doe je van Jack Conte van Pomplamoose (via Alexander) en opnieuw bij The Indie Professor. Leuk!
• Naar Pims blog linkte ik vorige week al. Hij blaast de aloude discussie democratie vs. dictatuur binnen bands nieuw leven in. Ik weet het wel (geldt ook voor boeken).
• Voor het gelekte nieuwe album van Les Savy Fav moet je tóch betalen anders mis je het artwork van de Leaked Edition. Kijk, zo los je dat met een fikse knipoog op, met oog voor je eigen belangen én die van je fans.
• Altijd fijne (confronterende?) reality check: wat al die in 2010 gehypte albums en artiesten nu werkelijk verkopen (Amerikaanse cijfers, ook via Joris).
• Tot slot heel hard grinniken:

Tweet

Zegeltjes erbij of liever De Waarheid?

In deze tijden van economische crisis en almaar dalende CD-verkopen is jezelf bedruipen met je muziek lastig. Heel lastig. Niet alleen platenmaatschappijen hebben het moeilijk, ook bands en individuele muzikanten. Hoe financier je je album en waar haal je inkomsten vandaan als die plaat er eenmaal is? Geen eenvoudige opgave, laat staan als je een wagenpark, receptioniste en ieder jaar 72 Kerstpakketten op de balans hebt staan.

Als het gaat om geld is het maken van geloofwaardige en bewuste keuzes belangrijker dan ooit. Geld krijg je vaker, je geloofwaardigheid verlies je maar 1 keer. Soms bof je met een onverwachte meevaller op basis van creatieve acties en ideeën, maar je Eerste Monumentale Song onder een autocommercial zetten is een gewetensvraag. Doen of niet doen? Ik twijfel. Zo help ik The Gasoline Brothers met hun song rond de finish van de Giro d'Italia in Utrecht. Voor een videoclip en een leuk online idee hebben we op basis van eerder behaalde resultaten wat budget van gemeente Utrecht gekregen. Dat valt prima uit te leggen. Ook een grijpstuiver van een relevante sponsor is in dit geval logisch. Volgende week kun je het resultaat zien en horen:

Maar dan wordt het lastig. Zo meen ik me te herinneren dat Ryan Adams witheet werd toen bleek dat je zijn MP3's gratis kreeg in Coca Cola's online muziekwinkel MyCokeMusic.com, met punten verstopt onder de dop van iedere fles. Dat stond niet in zijn contract met Universal! En kijk eens wat het Nederlandse filiaal op dit moment doet: in plaats van zegels krijg je nu albums en tracks als je tankt bij Shell. Zou Marco, Ilse, Duffy, Laura en Rihanna om toestemming zijn gevraagd? Ik ben benieuwd. Ook stel ik mijzelf de vraag of ik als manager akkoord zou zijn gegaan met deze samenwerking met een merk met een niet geheel smetteloos blazoen. En ik ben niet de enige, want Rihanna "hates doing product placement". Blijkbaar heeft ze daar weinig over te zeggen... En wat vind je van dit 'leuke' idee, uit het schap van een keten-in-nood:

Haal de CD van Caro Emerald en krijg die van Alanis Morissette gratis! Wat voor waarde hecht een koper daarna aan Alanis' album en haar muziek? En stond dat in haar contract met Warner? Denk het niet.

Je CD gratis bij Free Record Shop of bij een volle tank, een iPod of de Nokia N97 in beeld, onverwacht (maar verdiend) een prijs winnen, 'gratis' geld van de gemeente of de Rabobank: wat goed is voor je muziek, bankrekening en de carrière van je band verschilt van geval tot geval en van moment tot moment. Zoals Rick de Leeuw ooit zei: "Toen we met Tröckener Kecks op tweedehands instrumenten speelden en iedere stuiver konden gebruiken belde niemand, na Met Hart & Ziel stonden ze in de rij om ons spullen te geven. Waar waren die lui toen we het écht konden gebruiken?!" Geloofwaardigheid is meer waard dan cash. Geld raakt op, geloofwaardigheid niet. Dat betekent niet dat sponsoring en aantrekkelijke financiële deals uit den boze zijn, zolang de samenwerking maar volstrekt helder en logisch is. Maar vooral: ga bij volle bewustzijn akkoord met dat pak Always in beeld en sla niet verbaasd achterover wanneer je je eigen CD in plaats van een set badhanddoeken overhandigd krijgt bij Shell.

Tweet

Nico & Di-Rect (maar vooral Van Dik Hout)

Ik mag die Nico Dijkshoorn wel. Tim van Di-Rect pakt hij op Nu.nl wat al te hard aan, maar wat hij zegt over Van Dik Hout en Martin Buitenhuis is mij uit het hart gegrepen. Lees maar. Sla ik door? Nee hoor, kijk maar wat ze bij De Wereld Draait Door met Dylan's To Make You Feel My Love durfden te doen. Martin ≠ Adele. En ook geen Huub van der Lubbe.

De EP van The Feromones is trouwens klaar. Hopen dat die Het Heilige Vuur wel laat horen.

Tweet

Het is lente. Tijd voor nieuwe Liefdes!

En dit is de mijne:



Man, man, man, wat gaat de zon schijnen van deze Hit! Het geluid van opwaaiende zomerjurkjes. Wat een blijdschap, wat een overtuigingskracht, wat een song. The Gaslight Anthem haalt de mosterd bij The Clash en Bruce, maar de energie van het overweldigende album The '59 Sound doet me denken aan een andere vergeten Klapper: het debuut van Third Eye Blind. Kan in dezelfde envelop van Bol (of met 1 klik bij je thuis). Schaf aan! Vandaag nog!

Dat zanger Brian Fallon Bruce kent, blijkt wel uit zijn briljante, traag gespeelde cover van 1 van de mooiste nummers van The Boss:



Had ik al gezegd dat U de CD vandaag moet gaan halen? Gelukkig nóg een band die Pinkpop dragelijk maakt.

Tweet

Zullen we ophouden met die toneelstukjes?

Herman ziet het goed: de eerste chartposities van Kane vallen vies tegen. iTunes' albumlijst is nog dramatischer:

Dinand doet er een schepje bovenop door het bezoekersaantal van het opgenomen Kuip-concert met een mannetje of 5.000 te overdrijven (klik op 'News' rechtsboven). En dan te bedenken dat een deel van die bezoekers voor de helft van de prijs naar binnen kwam via een redden-wat-er-te-redden-valt-aanbieding in de Dinand Duck:

Het bewegende beeld op Kane's site ter promotie van de live-DVD en -CD ziet er overigens schitterend uit. Helaas kan dit niet verhullen dat voorheen 's lands grootste rockband een zeer matig jaar achter de rug heeft, getuige de verkoopcijfers van het laatste studio-album Everythingyouwant (totale verkopen op 27 november jl., via GfK/Dutch Charts):

Uiteraard heeft dat vooral te maken met de nog immer dalende verkoop van CD's en andere geluidsdragers. Waarom Universal Music en andere muziekmaatschappijen desondanks slechte toneelstukjes blijven opvoeren om de schijn op te houden is mij volstrekt onduidelijk. Een gouden album staat volgens de NVPI gelijk aan 30.000 verkochte albums, exclusief retouren. Als de teller 7 maanden na release op amper 15.000 verkochte stuks staat, heeft de magazijnbeheerder van Universal nog een drukke Kerst voor de boeg...

Dinands claims, de persberichten en uitreikingen van Universal zijn Marijke Helwegen-PR: een gerimpeld lijf, voor de buitenwereld strakgetrokken, de groeven en putten gevoegd met messing. Lijkt goud, is koper met zink (je weet wel, waar je dakgoot ook van gemaakt is). Jammer dat het bibberende kinnetje en de versleten heup de boel verraden.

En waarom? Iedere seconde die dit soort misleidende promotie kost, kan beter besteed worden aan gedurfde, constructieve initiatieven om het tij te keren. Focus niet op track-by-track verkoop tegen te hoge prijzen (check wat Bob daarover zegt), maar bied fans en consumenten alle keuze hoe, waar, wanneer en tegen welke prijs ze muziek aanschaffen. En dat betekent soms ook (bijna) gratis. Bied toegevoegde waarde en creëer zo de mogelijkheid om extra omzet te halen door bijzondere formaten, zinvolle extra's of door fans in een vroeg stadium te betrekken bij het creatieve proces. Geef ze de mogelijkheid je muziek te remixen, met anderen te delen en zo je fanschare uit te breiden. Leg fans geen strobreed in de weg (laat staan dat je ze een proces aandoet!), maar voorzie ze van alle tools en mogelijkheden om je muziek te delen. Focus niet op het verdelen van de huidige taart (die is over datum!), maar concentreer je volledig op het bakken van een nieuwe, veel grotere taart. Misschien betaalt niet iedereen voor alle happen die ze nemen, maar het stuk waar ze wél voor betalen is zonder twijfel meer dan de kruimels die nu over blijven.

En Kane? Zij missen de boot. Want naast een open houding met betrekking tot de mogelijkheden op internet en daarbuiten is in de veranderde muziekindustrie authenticiteit een absolute voorwaarde (zie hier en hier). Met bandleden die komen en gaan, een grote mond, torenhoge ambities en matige songs die dat niet waarmaken is Dinand die geloofwaardigheid lang geleden kwijt geraakt. Getuige de lege stoeltjes in de Kuip en volle schappen bij Free Record Shop is de rest van Nederland daar inmiddels ook achter.

======== Update, 12 december 2008 ========

Ik ben nog even GfK ingedoken om serieus te bekijken in hoeverre Universal de boel flest. Dat blijkt een tikje genuanceerder te liggen. Voor zover ik kan nagaan heeft Kane 'Everythingyouwant' in 2 formaten uitgebracht: een standaard CD en een iets duurdere versie (vermoedelijk een beperkte oplage met extra's en/of een luxere verpakking). Kane-kopers kunnen in de reacties laten weten wat het verschil tussen de 2 formaten is.

Zie hier de verkoophistorie van versie 1:

Totaal verkocht tot op heden: 14.039 stuks. En hier de verkoophistorie van versie 2:

Totaal verkocht tot op heden: 14.200 stuks precies. Dat maakt samen 28.239 verkochte exemplaren. 

Wetende dat GfK niet de complete markt scant (ze zeggen zelf zo'n 10% te missen, waaronder verkopen via Blokker en Kruidvat) en betaalde downloads niet in deze cijfers zijn verwerkt (ik schat dat iTunes 7 à 10% van de totale Kane-verkopen heeft gedaan), mag je aannemen dat Kane terecht die gouden plaat in ontvangst heeft genomen. Gefeliciteerd!

Punt blijft dat Universal deze award uitreikte rond 5 juni (kijk maar), oftewel week 23 van 2008. 'Everythingyouwant' kwam uit op 9 mei (= week 19). En het handige is nu dat je bij GfK ook die eerste verkoopperiode van 4 weken kunt uitdraaien. De stand na week 19 t/m 23:

Conclusie: in week 23 waren iets meer dan 16.000 Kane-albums over de toonbank gegaan. Misschien stonden er 30.000 in de winkels (het criterium van de NVPI voor een gouden plaat-uitreiking), maar met nog 14.000 albums in de schappen is zo'n uitreiking wat mij betreft een tikje voorbarig. Ik blijf erbij dat in het huidige klimaat én voor de toekomst de muziekindustrie gebaat is bij een extreem reële voorstelling van zaken, niet bij voortijdige zelf-felicitaties.

Tweet

Het Heilige Vuur

Net als met ongeloofwaardigheid rekent internet af met het ontbreken van Het Heilige Vuur. Dus Van Dik Hout: pak je spullen. Niemand is geïnteresseerd in een plichtmatig rondje om de kerk, standaard eindigend met een oliebol in Paradiso. Verzin wat nieuws, doe wat anders, maar in godsnaam: boei me met muziek en optredens die me het gevoel geven dat het nog ergens om gaat! Want dat 'Stil In Mij' de eerste én laatste keer was dat er voor jullie iets op het spel stond is, getuige de titel van deze video, niet alleen mij opgevallen.

Urgentie is, naast geloofwaardigheid (zie hier en hier), de sleutel tot succes op internet. In het enorme aanbod val je slechts op als je overtuigt, klinkt alsof je niks anders kunt én wilt dan muziek maken. Het spat van die demo van afgelopen dinsdag: dit is geen vrijblijvende hobby, dit moest eruit. En het is de gemene deler van artiesten die de afgelopen jaren boven het maaiveld uitstaken op internet (zij, zij - incl. nieuwe song - en zij bijvoorbeeld): vrijblijvendheid de deur uit, de vlam erin!

Voor sommige bands is urgentie zelfs het belangrijkste kenmerk van hun beste werk. Op de keper beschouwd bevatten het debuutalbum van The Strokes en Never Mind The Bolllocks minder dan een handvol ijzersterke liedjes. Maar de dadendrang en urgentie druipten bij verschijnen uit iedere groef! Doe mij zo'n klap in het gezicht van Glasvegas of Vampire Weekend in plaats van het slappe handje van Martin Buitenhuis.

Helaas weten weinigen de opwinding van een debuutplaat vast te houden of hun jeugdige hoogmoed verderop in hun carrière te vervangen door iets anders waardevols. Te vaak is de conclusie dat je nieuwe CD weer geen Illmatic, Leftism of Let Love Rule is. Maar er zijn uitzonderingen op die regel: Springsteen doet nog iedere avond alsof het zijn eerste is en ook Nick Cave bewaarde zijn beste werk voor later. Kings of Leon laten de waakvlam branden met Sex On Fire. En dat Het Heilige vuur niet uitsluitend brandt op debuutalbums wordt dit jaar bewezen door Elbow: 18 jaar bij elkaar, eerste album pas na 10 jaar uitgebracht en je 4e en beste wordt terecht bekroond met de Mercury Prize.

Bedenk daarom iedere avond voor het slapen gaan waarom je muziek maakt. Schiet na een minuut of 3 door je hoofd dat de vuilniszakken nog buiten gezet moeten worden of de vakantiefoto's ingeplakt (I'm talking to you, Martin Buitenhuis!), zoek dan een fatsoenlijke baan.

Oja: weer een goed stuk op New Music Strategies: waarom je al je demo's en repetitie-opnamen moet digitaliseren. Niet over een paar jaar, maar NU. Klik vooral op de 3 links onder het kopje 'The Long Tail/1000 Fans'. Super boeiend, voor iedere muzikant.

Tweet