Op weg naar de Grote Prijs 2009 (4): Stairs to Nowhere

"Muziek, daar moet het om gaan. Iedereen wil graag bij het leven twitteren, excentrieke promoacties bedenken, fans binden, gelikte interfaces ontwerpen, professionele crossmediale websites hebben en met beide benen en open ogen in de PR donderen. Daar is in principe niets mis mee, maar wat promoot je eigenlijk? Je band, je muziek. Waar je voor staat en wat je neerzet. Zonder de kern blijft het bij gebakken luchtkastelen.

In een ideale wereld hebben die 3 tot 8 mensen in je band een ongelimiteerde hoeveelheid geld, tijd en ideeën en is alles mogelijk. Maar als je door persoonlijke omstandigheden, onvoorspelbare hindernissen en andere afleidingen tot de conclusie komt dat je niet meer alle tijd van de wereld hebt en een keuze moet maken? Wij kiezen dan voor muziek. En daarom, in de afgelopen weken bij ons geen bootfeesten, geen hijskraanconcerten en minder geschreeuw over van alles en nog wat. Maar wel hard werken. Aan de muziek.

En het resultaat zal er wezen op de 12de. Twintig minuten genadeloze geluiden, bloedende bekkens en gecontroleerde chaos. Komt dat zien, en een keer niet van horen zeggen."

- Benjamin Becker,
Stairs to Nowhere

Tweet

Stairs To Nowhere doet het zo (1) - over Next Big Sound

De naam van het Utrechtse Stairs To Nowhere valt hier af en toe. Als ze een functionele nieuwe site hebben bijvoorbeeld, maar ook als sterke bijdrage aan de serie Promo op EHPO regel je zó.

Ex-studiegenoot Frank vroeg me vorig jaar voor de jury van de Dutch Bloggies (stemmen kan nog steeds - denk aan mij) en wees me op The Next Big Sound. Dat gaat dan hup! in de Wilde Ideeën van afgelopen vrijdag. Ik verzin niks zelf.

De jongens van Stairs To Nowhere (hun album luisteren of gratis downloaden kan hier) zien mijn conversatie met Frank op Twitter en melden The Next Big Sound te gebruiken. Dan wil ik weten hoe dat bevalt, zo gaat dat. Bandlid Benjamin Becker vertelt:

"Hartstikke leuk natuurlijk, zo'n iPhone, maar om alleen op basis daarvan gebombardeerd te worden tot De Nieuwe Media Man voert wat ver. Toch zit ik graag aan dat mooie glimmende ding: bijhouden hoeveel mensen naar Stairs To Nowhere luisteren, comments plaatsen of vrienden worden met fans. Maar al die sites en apps checken is tijdrovend. Bovendien is het gefragmenteerd en niet eenvoudig in 1 overzicht naar je bandleden, manager of label te sturen om ze een idee te geven wat er aan de hand is op Het Wereldwijde Web. Snel en gemakkelijk je site en verschillende platforms updaten kon al via iLike, ArtistData en BandCentral [topsite!], maar in 1 oogopslag alle relevante statistieken bekijken was niet mogelijk. Daar brengt The Next Big Sound (TNBS) verandering in.

TNBS is gebaseerd op het idee dat in de veranderende muziekindustrie succes af te lezen valt aan de hoeveelheid interactie van en met fans. Daarom volgt TNBS sinds juni van dit jaar bijna een half miljoen bands. De resultaten zijn op de site te bekijken en vergelijken in een gelikte maar simpele interface die in duidelijke grafieken en cijfers weergeeft hoeveel bezoekers, luisteraars of commentaren een band kreeg in een bepaalde periode. Maximaal 4 bands kunnen met elkaar worden vergeleken. Per band zijn de gegevens bovendien als RSS-feed verkrijgbaar.

Je kunt je op de site als muziekliefhebber, artiest of 'industry professional' opgeven voor dagelijkse e-mail updates en meer informatie. TNBS biedt vooralsnog geen betaalde diensten en nergens is informatie te vinden over wanneer en of die extra service komt en in welke vorm. De $25.000 die TNBS ontving van investeerders zal ongetwijfeld niet zijn om een non-profit organisatie te blijven. Met een betaalde dienst lost TNBS hopelijk de weinige gebreken op: het ontbreken van YouTube-statistieken (de MTV van onze generatie) en de soms dubieuze criteria voor het meten van 'fans'. Dat is niet iemand die op Last.FM ooit een enkel liedje heeft geluisterd. Desondanks is TNBS in de huidige vorm al een zeer interessante, overzichtelijke en efficiënte manier om een goed overzicht te krijgen van online rumoer rond je band en muziek. En hoewel het wellicht de prijs waard zou zijn, kunnen we voorlopig slechts hopen dat TNBS niet binnenkort $19.99 per maand van onze creditcards afschrijft."

Dank voor het delen van jullie ervaringen, Benjamin. Ik heb Kyteman vast opgegeven. En ontzettend gefeliciteerd met het bereiken van de finale!

Tweet

Promo op EHPO doe je zó: Stairs To Nowhere - feedback

Gisteren, ergens onderaan, stipte ik het verschil tussen een bio voor een debuut en voor de opvolger(s) aan. In het eerste geval adviseerde ik je te concentreren op de feiten, in het tweede op je beweegredenen en het (opnieuw) benadrukken van je authenticiteit. Dat er voor het schrijven van een goede, aantrekkelijke bio geen algemeen geldende regels zijn bewijst Stairs To Nowhere. Hun bio hoort bij een debuutalbum, bevat buiten links naar alle platforms nauwelijks feitelijke informatie over de band en is in mijn optiek toch sterk. Waarom?

STN's verhaal is, veel meer dan een bio, een statement of intent. Dat geven ze direct weg aan het begin ('We feel that if something is worth doing, it’s worth doing yourself') en vullen ze concreet in met de rest van hun verhaal, de wijze waarop ze dat naar mij opstuurden en vooral de acties waarmee ze hun album onder de aandacht brengen. Het is STN menens en je ziet maar of je als luisteraar aanhaakt of niet. Dat de verwijzingen naar platforms waar je muziek kunt luisteren (website, Bandcamp, MySpace) en meer informatie kunt vinden (YouTube, Twitter, Flickr) bijna terloops worden genoemd, draagt bij aan die indruk.

Het is duidelijk dat STN zich in eerste instantie niet richt op brede, populaire media (radio, TV) maar meer gespecialiseerde (internet, blogs, pers). Voor die media hoeft je muziek niet hapklaar te zijn, maar kun je dieper gaan en moet je liefst ook een boeiend verhaal vertellen. Visie hebben. Al dan niet bedacht, zo lang het maar geloofwaardig en authentiek is. Zie ook Cloudmachine's reactie van afgelopen week. De wijze waarop STN hun vrij abstractie visie in praktijk brengt (handbeschilderde CD's verkopen, Vredenburg tijdelijk kraken, 'expedities' naar verlaten bouwterreinen vastleggen, CD op een houtblok spijkeren en die 's avonds voor mijn deur zetten) overtuigt mij wel. Tuurlijk, het heeft soms weinig met de muziek zelf te maken, is een tikje bedacht en vaag, maar ik word wel nieuwsgierig om door te vragen naar hun ideeën. En ik denk dat een willekeurige journalist dat ook heeft. Al was het maar om STN's ballon door te prikken en te bewijzen dat het inhoudelijk niks voorstelt! Als band ga je dat tegen door de kwaliteit van je muziek buitengewoon hoog te houden, boven iedere discussie verheven. Getuige de recensies is STN daarin geslaagd:

In de bio's van deze week is die van STN een opvallend buitenbeentje, maar ze komen ermee weg. Ik ben wel overtuigd. Is de nieuwe bassist inmiddels gevonden?

Tot slot nog enkele opmerkingen over Barbarella en Cloud Nine Echo, de laatste 2 inzendingen in deze serie. Ik kom er niet meer aan toe om daar complete posts aan te wijden en die voegen eerlijk gezegd ook weinig toe aan hetgeen ik afgelopen week al gezegd heb. Barbarella's bio ligt in lijn van die van The Medics (is zelfs iets beter want eenduidiger): volledig, vrij feitelijk, prachtig vormgegeven, met veel illustraties, doorklik-, kijk- en luistermogelijkheden. De presentatie van een succesverhaal, zo lijkt het. Mijn indruk is uitstekend en het geheel maakt nieuwsgierig naar de muziek. De CD ligt hier klaar om gedraaid te worden, lezers van dit blog kunnen terecht op Bandcamp. Cloud Nine Echo heeft, net als J.B. Dazen, bescheidener ambities en lijkt pas net uit de startblokken vertrokken. Dat zie je terug in het korte verhaal met een vriendelijke toon. Ik vermoed dat het repertoire, de plannen en daarmee automatisch het verhaal de komende tijd worden uitgebreid. Keep me posted, Ivo!

Tweet

Promo op EHPO doe je zó (5): Stairs To Nowhere

Next up in deze serie: Stairs To Nowhere. Ooit hadden ze een paar akkefietjes in het leegstaande Muziekcentrum Vredenburg. Daar zit een visie achter, blijkt nu:

We are Stairs to Nowhere.

We play Garagerock Extraordinaire with sounds found in old abandoned factories and words carved in wooden floors...

We feel that if something is worth doing, it’s worth doing yourself… by hand. That's why we painted this presentation on a large piece of wood and dropped it on the front steps of mr. Aalberts' residence.

The CD you see is our first album, it's called 'Adieu Delicate Atheist'. It has been very well received by the Dutch press. We have posted some pressquotes on our MySpace.

The entire album is available as a free download at Bandcamp and you can also buy a hand-painted hardcopy at our shows or at the local recordstore.


If you like, you can follow us around on Twitter or leave a comment on our website.

But we do other things too. In between shows we find deserted places to play. Here are some photographs from our last expedition:


A while ago we broke into the legendary concert hall Vredenburg, where we played a song called Urban Riots. The Next Best Band filmcrew joined us in Vredenburg and posted the footage online. The mayor didn't think much of it and local authorities sued, but we got away with it in the end. Here's the video that nearly got us into a load of trouble:


Thank you and see you around.

Stairs to Nowhere
website
myspace
bandcamp
youtube
twitter
flickr

contact

De jongens van Stairs To Nowhere hebben naast inhoud ook oog voor vorm; da's duidelijk. De vormgeving van dit standaard blog laat al die malle fratsen, regelafstanden en lettertypes in hun bio echter niet toe. Spijtig, want vormgeving zegt soms veel over de visie en ideeën van een band. Dit geldt ook voor de inzending van morgen.

Dank voor jullie bijdrage. Stairs To Nowhere is ondertussen op zoek naar een nieuwe bassist. Ze zijn veeleisend, maar wat let je? Volgende week roep ik wat over bovenstaand verhaal, maar trek je daar vooral niet teveel van aan ;-) Dit weekend nog 2 nagekomen berichten in deze serie, om te beginnen Barbarella.

Tweet