Posts tonen met het label singles. Alle posts tonen
Posts tonen met het label singles. Alle posts tonen

21 oktober 2011

Wilde ideeën & nieuwe muziek (134)

Eén van de betere Wilde Ideeën, al zeg ik het zelf. Het was een week vol leerzame en nuttige citaten (zie verderop) en heel veel spannende samenwerkingen. Daar start ik mee:
  • Het onvolprezen Bandcamp got even better met Bandalizer (via Josh). Daarmee analyseer je die prachtige en super waardevolle statistieken van Bandcamp nog makkelijker, sneller en beter. Da's goud waard! Nog geen account bij Bandcamp? Snel doen. Josh schreef eerder deze 4-delige serie op EHPO. En zo analyseer je je kijkcijfers en publiek bij YouTube (via Niek):


  • Dan de citaten. Lefsetz raakt de kern over Mick Jaggers draak Superheavy én geeft in 1 moeite door veel nuttige tips. Even later nogmaals. Lezen!
  • Erik is zoals gezegd op CMJ en woont daar verschillende panels bij waar veel nuttigs wordt verteld. 'Muziek is groter dan ooit' en 'De consument wint altijd' bijvoorbeeld, waarheden als koeien.
  • Nog een citaat, via Lykle: 'With a strong ecosystem, one also doesn’t need to worry about gatekeepers that one traditionally would need, such as the people who decide what to play on MTV. Now gatekeepers are more likely to follow the trends instead of determining them.'
  • Ook hele ware woorden in een interessante discussie over digitalisering in de boekenbrache op LinkedIn: '[Het] lijkt me niet onwaarschijnlijk dat het traditionele boekformat veel sneller gaat verdwijnen dan we denken. [...] Lange tijd werd gezegd dat we de veranderingen op de korte termijn overschatten en die op lange termijn onderschatten. Misschien is het eerste deel van de stelling aan herziening toe. [...] [Er] is meer aan de hand dan een herhaling van historische zetten. Oude wetten gelden niet meer. [...] De verhouding van het nieuwe tot het oude is nu anders. Nieuwe media absorberen de oude niet alleen, ze transformeren ze en vermengen ze met andere.' Ondertussen staat DJ St. Paul bij de kwaliteitsvideotheek die sluit en blogt erover.
  • Meer relevante citaten, Steve Jobs nogmaals: 'Hey, do me a favor, will you? Don't let what happened to the music business happen to yours -- keep coming up with better ways to provide people with your content.'
  • Interessante preso via Paul (slide #25: 'YouTube = MTV', en zo is het!):


Zo, genoeg te lezen en kijken. Prettig weekend!

11 maart 2011

Wilde ideeën & nieuwe muziek (105)


8 oktober 2010

Wilde ideeën & nieuwe muziek (84)

Ik hoop dat je Flipboard op je iPad hebt, dan kan de grote stapel leesvoer deze week gewoon mee naar bed:
  • Ik maak me zorgen over een open en vrij toegankelijk internet, nu en in de (nabije) toekomst. Lees Why the copyright wars matter (via Guuz), een fragment uit The real cost of free. Auteur Cory Doctorow wordt, net als ik soms, beschuldigd van het betaald aanmoedigen van muzikanten en andere makers om hun werk gratis weg te geven, maar beargumenteert overtuigend dat "they should focus on the real online villains". Hij verwoordt een cliché prachtig: "Copying isn't going to get harder, ever. Hard drives won't magically get bulkier but hold fewer bits and cost more. Networks won't be harder to use. PC's won't be slower. People won't stop learning to type "Toy Story 3 bittorrent" into Google. Anyone who claims otherwise is selling something – generally some kind of unworkable magic anti-copying beans that they swear, this time, will really work." Schitterend! Dus lezen.
  • Stoer: Madness maakte laatste album met hulp van een investeringsmaatschappij. Dat leverde een rendement van 46,9% (!) op en Madness kreeg alle rechten terug. Ook stoer: blogpost over de heel sociale site van Ilse de Lange (via Erwin).
  • YES! Volgens deze chart ben ik weer 23 (via Bram):
  • Redelijk succesvol singer/songwriter Josh Ritter gaat keihard de concurrentie met EHPO aan met zijn How To-serie Making A Living in Music (via André). Nog een sterke column dan maar: De Boekensleutel. En inderdaad, ook dat zijn allebei must-reads.

17 september 2010

Wilde ideeën & nieuwe muziek (81)

Volle bak!




10 september 2010

Het is nazomer: hier word ik gelukkig van!



We zijn allemaal hippies, toch? Band, album, prachtig verhaal in het CD-boekje (onderaan). En kijk nou: hij staat doodleuk op de gratis (!) Amazon Sub Pop sampler (via Andrew)! Excuus: "We're sorry. We could not process your order because of geographical restrictions on the product which you were attempting to purchase." Prutsers!

15 juli 2010

Het is zomer: ik wil ALLES!

Dé band naar wiens officiële debuutalbum ik komend najaar het meest uitkijk (clip via Job):

2 juli 2010

Wilde ideeën & nieuwe muziek (70)

  • Mooi statement. Zal de grote baas van Universal weinig hoopvol stemmen, zie zijn vrij wanhopige e-mail, een soort oproep om te redden wat er redden valt van de traditionele muziekindustrie. Chris Trapper zegt dus: nergens voor nodig. Legendarisch tijdschrift Rolling Stone huilt mee met de wolven in het bos. Ik kan Geen Stijl in deze niet helemaal ongelijk geven... Zie ook onderstaande knipsels van Barry resp. Timo:
  • De zesde editie van Incubate heeft als thema piraterij in de kunsten. Grenzen van het auteursrecht worden ter discussie gesteld en creatief en economisch eigendom is, vooral met het digitaliseren van de samenleving, geen vast gegeven meer. De keynote speech wordt gegeven door Matt Mason, schrijver van Piraterij. Mason laat in zijn boek zien dat de werkwijzen van diverse undergroundtrends en -scenes door de jaren heen zijn uitgegroeid tot wereldwijde industrieën. Beeldend kunstenaar Rob Scholte zal de begrippen copyright en piraterij onder de loep nemen vanuit zijn eigen achtergrond. Voor de Pirate conference hanteert Incubate een zg. Pay What You Want-principe (tickets hier):

10 juni 2010

Het is zomer: tóch kippenvel!



Een maar zeker niet het enige hoogtepunt op dat ongelofelijke prachtalbum, ook op Spotify. Kippenvel, en de man leest notabene z'n boodschappenlijstje voor! Daarom al weken niet uit mijn CD-speler, iPhone en iTunes te slaan. Vanavond live in Paradiso. Tot dan? En Lowlands (23 mooie nieuwe namen) maar liever nog Into The Great Wide Open: letten jullie ook op?

5 juni 2010

Manita, ook lekker bezig

Via Adriaan:



Manita hoeft in elk geval niet verder opgepitcht te worden voor uitzending op 538.

28 januari 2010

Het is winter. Tijd voor oude Liefdes! (5)

Druk, druk, druk in 2009 en dan vergeet je soms een CD aan te schaffen waarvan je weet dat je 'em moet hebben. Truelove's Gutter van Richard Hawley is er zo één, simpelweg omdat je weinig beters op druilerige zondagochtenden kunt draaien dan voorgangers Lady's Bridge en Coles Corner. Twee bijna even fraaie albums: een bloedmooie stem over zwaar gearrangeerde songs. Maar de eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat ze ook een beetje inwisselbaar zijn. Vraag me bijvoorbeeld niet op welk van die 2 albums kraker The Ocean staat...

Daarom was ik benieuwd welke richting Hawley hierna op zou gaan. Nóg meer strijkers en blazers? Dikker aangezette songs? Meer puntige, rockabilly tracks? Of simpelweg meer sigaretten, voor een nóg doorrookter geluid? Niets van dat alles: "Truelove's Gutter" is vooral heel veel minder, behalve in kwaliteit.

Komend weekend zijn zowel mevrouw EHPO als EHPO jr. jarig. Daar zal vast een drankje op gedronken worden. Ik weet nu al wat ik opzet om dat katertje van zondagochtend muzikaal te lijf te gaan:


Dank voor de reminder, Ajee.

16 november 2009

Talk Talk - 'Give It Up'


0.00 min.
Als dikke suikerstroop druipt een vette Hammond uit je speakers. Op de menukaart van een slecht restaurant zou hij liggen 'op een bedje van voortreffelijke snare'...

0.20 min.
...'gelardeerd met een toefje gitaar'. Gelukkig zitten we niet in een slecht restaurant, maar luisteren naar een single die door de tijdloze productie bouwjaar 1986 niet verraadt.

0.21 min.
Hoe kan een zanger die klinkt als Prins Bernhards 'neushoorn' kippenvel veroorzaken? Meet Mark Hollis.

0.43 min.
Het eerste refrein komt al los van de band, achtervolgd door 3 rake piano-aanslagen.

1.10 min.
Gitaarakkoorden die als confetti door de continu zuigende Hammond dwarrelen. Hollis schreeuwt om hulp.

1.37 min.
De bassist struikelt, exact op het juiste moment.

1.39 min.
Alles valt even samen: een iel, ijzig synth-lijntje, de klappen van de snare, het knisperen, schuren en kraken van 3 gitaren. Ogenschijnlijk toevallig, maar niet in een wereld waar Hollis regeert.

2.11 min.
Niemand hoort hem, zelfs al roept hij harder om hulp.

2.16 min.
Slaat hij die snaren nou per ongeluk aan of...? Nu begrijp ik wat wordt bedoeld met lukraak.

2.39 min.
Als een roepende in de woestijn lokt Mark ons...

3.05 min.
... naar de spelonken van zijn song, waar 10-12 lange halen van de gitaar het ijs van de synth proberen te schaven. Het mag niet baten.

3.28 min.
Hollis is radeloos, schreeuwt het uit! Maar hij verzuipt in z'n eigen Hammond.

4.18 min.
Ook daar is over nagedacht: exact 1 afsluitende minuut met bijrollen voor iedere speler. De Hammond die op z'n beurt wacht, de snare die plots in een kloostergang lijkt te staan, de gitaren, ijzige synth en ook de neushoorn. In Hollis' wereld is Hollis God. In de mijne ook.

"Before you play two notes learn how to play one note - and don't play one note unless you've got a reason to play it." - Mark Hollis, 1998

Eerder in deze serie: David Bowie, The La's, The Age of Love, Smashing Pumpkins en Dusty Springfield.

19 juli 2009

Het is zomer. Tijd voor nieuwe Liefdes! (3)



Die vorige schafte ik aan, maar greep me (nog) niet. Deze nieuwe schudde me gisterenochtend volledig wakker. W A T E E N P L A A T. En als ik dit mag geloven is dat niet te missen in september. Ik ben erbij!

15 juni 2009

Go Back To The Zoo doet het Zoo (2)

Het vorige artikel op EHPO over Go Back to the Zoo eindigde met een ware cliffhanger. Lang leve vervolgverhalen! Dat zijn in Donald Duck ook altijd de beste.

Even een opfrisser: de dag na GBTTZ's optreden bij DWDD, naar aanleiding van het gebruik van hun song 'Beam Me Up' in een Nike-commercial, is manager Remy als een gek platenmaatschappijen gaan bellen. De meesten bleken het TV-optreden wel gezien te hebben en hadden GBTTZ al op hun lijstje staan. Remy: "Na wat heen-en-weer gemail en gebel hadden we een afspraak met Universal Music. Dus daar gingen we, met z’n allen in de trein naar Baarn. Op dat moment hadden we eigenlijk geen idee wat de status was van het gesprek, maar na een lange periode tactisch zwijgen vanuit Universal bleek het al snel redelijk serieus: ze wilden 'Beam Me Up' als single uitbrengen. En er hoefde geen gelikt zoet popsausje overheen; juist de oorspronkelijke rauwe sound vond Universal interessant. Wel moest het tussenstuk teruggebracht worden van 60 naar 20 seconden want “anders draaien ze het nooit op de radio”. Uit de voorstellen van Universal bleek dat ons nummer bij hen in goede handen zou zijn, vooral omdat we vonden dat ze gelijk hadden; het nummer zou er echt beter van worden."

Toen begonnen de onderhandelingen over het contract: "Om echt te weten wat we eigenlijk ondertekenden schakelden we de hulp in van Wouter Koster van Dealcheck [goede tip, Remy!]. Van de onderhandelingen kunnen we ons verder niet veel meer herinneren dan een tafeltje in een kantoor in Baarn dat bezaaid lag met allerlei contracten, clausules en papieren, maar uiteindelijk is het goed gekomen." Nu kon het echte werk beginnen.

Begin april dook GBTTZ de Bullet Sound Studios in met producer Holger Schwedt en technicus Han Nuijten om 'Beam Me Up' opnieuw op te nemen: "Terwijl we het live inspeelden bleef Holger de Ampeg van Lars maar harder zetten voor een rauwe, dikke sound. Arttu van Mokummercials was erbij om filmopnamen te maken. Met het materiaal uit de studio heeft hij meteen een mooi clipje gemaakt voor b-kant 'Change'.

Na de opnames ontmoetten we het team van Universal dat voor ons aan de slag gaat: product manager, radio plugger, marketing director, video plugger, pers promotor, de chief executive operations en de art director. Ze deden wat voorstellen voor fotografen en ontwerpers, maar toen wij kwamen met een fotograaf die we eigenlijk veel vetter vonden hebben ze hem voor ons geregeld. Met een tas vol kleren die we eerder hadden uitgezocht bij sponsor Filippa K, gingen we naar zijn studio voor de fotoshoot. Van de honderden foto’s hebben we de vetste uitgezocht, die Jarien van Mokummercials heeft gebruikt voor het ontwerp van de hoes."

Ook voor de videoclip ging GBTTZ de samenwerking aan met de jongens van Mokummercials: "We hadden een vaag idee hoe de clip er uit zou moeten zien. In de parkeergarage (die we ook als repetitieruimte mochten gebruiken) hebben we een heuse filmstudio gecreëerd door een wandje te witten. Er was geen script of draaiboek, maar met een hoop vrienden, bier, dierenmaskers, confetti en opgezette dieren hebben we twee dagen lang opnames gemaakt. Het resultaat (waar we heel blij mee zijn!) is vorige week op YouTube gezet, de single is naar de radio en nu is het wachten op wat komen gaat..."

Het blijft een te gekke single mannen, en ik denk niet dat ik de enige ben die dat vind. Dit gaat deze zomer wel door de ether knallen. Dank voor de update met dit leuke verhaal. Gebruik de exposure en hulp van Universal om de banden met je fans en muziekliefhebbers 1-op-1 aan te halen en te behouden. Nú is je kans!

14 mei 2009

Het is lente. Tijd voor nieuwe Liefdes! (2)

De lente is nog niet afgelopen dus alle tijd om nog of opnieuw verliefd te worden. Dat overkwam mij weer vanmorgen:



Niet echt een zonnige lente-deun, maar daarom niet minder goed. En ik word er bijzonder vrolijk van! Joy Division meets Phil Spector meets My Bloody Valentine. And than some. Overigens is dit de single. Mijn enthousiasme geldt vooral het geluid van het album Primary Colours als geheel, met een hoofdrol voor Geoff Barrow. Koning!

P.S. Hiernaast heb ik 98 99 EHPO-volgers. Wie maakt de 100 vol?!

27 april 2009

The La's - 'There She Goes'

0.00 min.
Knisperend geproduceerde riff, 4 rondjes lang. De eerste punten zijn binnen.

0.15 min.
Een paar klappen op die drums. Zo'n monumentale Riff kunnen we nog wel 3 rondjes hebben, voordat...

0.28 min.
...een paar minimale akkoordenwijzigingen...

0.34 min.
...die Gouden Melodie aankondigen. Waar anders hoeft een liedje over te gaan dan 'dat zij door je hoofd spookt' als je zo'n killer Melodie hebt bedacht?

0.53 min.
Jahoor drummertje, geef er nog maar een paar flinke klappen op. Weet je wat, doe die Melodie ook nog maar een keer!

1.17 min.
En laat maar rinkelen die Rickenbackers. Johnny hoort dat het goed is.

1.21 min.
We zijn al op de helft. Goeie pop duurt nooit lang.

1.38 min.
Hoe moet dat gegaan zijn in de oefenruimte? De legendarische, eeuwig ontevreden muzikale dictator kwam met die Riff en die Melodie. Is jarenlang gezocht naar een passende brug? Een nieuwe, nóg betere melodie? Een versnelling, half-time of desnoods de wat goedkope oplossing van een modulatie? En toen uiteindelijk besloten voor het enige juiste: simpelweg wat gas terug en nogmaals dat Refrein erin rammen? Briljant.

2.02 min.
"Wat doen we met die laatste 40 seconden, Lee?"
"Ach, weet je, dit is zo'n tijdloze melodie, we doen 'em gewoon nóg een keer, tot het einde."

2.42 min.
Eén refrein van 162 seconden klonk niet eerder zo goed.

Eerder in deze serie: The Age of Love, Smashing Pumpkins en Dusty Springfield.

2 april 2009

De ideale volgorde (slot)

In het laatste deel van deze informatieve serie (start HIER) spuwt Martijn z'n gal over zg. 'hidden tracks': "Over dat soort verschijnselen, opzettelijk lange stiltes en andere capriolen zijn de muzikanten die mij terug mailden unaniem: de gein is er al jaren vanaf en als het niks toevoegt is het heel storend. Lange stiltes worden als pretentieus ervaren en er gaat al tijden niemand meer op zoek in een half uur stilte naar een verborgen track." Foei dus, Bertolf en Guido!

Vraag is of er verschil is tussen het bepalen van een tracklisting van een debuut of opvolgers? Je kunt je voorstellen dat wanneer je bekender bent het publiek nieuwsgieriger is en je meer 'kunt maken' en experimenteren. Tip van Martijn: "Kijk eens op Last.fm wat het luistergedrag bij verschillende CD's daar is. Dat kan erg verhelderend zijn."

Verder geldt natuurlijk dat, net als bij alle artistieke uitingen, eigenlijk geen enkele regel bepaalt wat je moet doen. Het is de eeuwige spagaat tussen wat je zelf wilt en wat je denkt dat goed is voor de aandacht en verkoop. "Juist in deze tijd van MP3's, torrents, iPods en playlists is het steeds minder belangrijk dat een CD een coherent geheel is", aldus Martijn. "De meeste mensen zullen de single op YouTube bekijken en dat is het dan. Een andere opmerkelijke ontwikkeling is de stijgende lijn in vinylverkoop [zie bewijs hier]. In de nabije toekomst zou het wel eens zo kunnen zijn dat de fysieke beperking van een tweezijdige zwarte schijf van 180 gram weer bepalend wordt. De CD is er over 10 jaar niet meer, vinyl waarschijnlijk nog wel. Veel van de muzikanten die bij mij opnemen brengen hun muziek ook op vinyl uit en ze worden steeds beter verkocht."

Tot slot legt Martijn uit waar hij alle wijsheid uit deze serie vandaan haalde: "Voor een gedeelte van dit stuk heb ik gebruik gemaakt van een vragenlijst die ik naar diverse bands heb gestuurd waar ik recentelijk mee heb gewerkt. De overeenkomsten waren opmerkelijk. Er is dus een soort consensus over waar een goede tracklisting aan moet voldoen. De CD lijkt nog steeds een belangrijke geluidsdrager. Enkele bands vinden dit juist niet meer zo relevant. Die richten zich meer op de volgorde van hun MySpace-lijstje en brengen überhaupt geen CD's meer uit. Een goede tracklisting bepalen lijkt een ambacht dat je steeds beter beheerst naarmate je het vaker doet. Helaas brengen bands niet aan de lopende band albums uit en lijken A&R-managers en andere platenbazen hier in het voordeel. Zij zullen dus al snel een stempel op een tracklisting drukken."

Dank voor je uitgebreide en zeer informatieve verhaal, Martijn! Mooie serie geworden. Directe aanleiding was de geslaagde cartoon die je me stuurde en die ik eerder plaatste. Blijkbaar schuilt daar veel waars in. In de reacties lieten ik en 7 lezers van dit blog het album achter met hun perfecte tracklisting. Wie dat toen niet heeft gedaan, heeft hier een tweede kans. Schroom niet!

De ideale volgorde (3)

En dan de volgorde van de CD zelf. Martijn: "Meestal is een album opgedeeld in grofweg 2 of 3 delen. Wat goed werkt is een langzame golf van sferen of type songs. Wat niet goed werkt is constante afwisseling (snel, langzaam, snel, langzaam etc.). De meeste bands beginnen met het bepalen van de eerste helft. Het liefste met een intro-achtig nummer dat de sfeer goed neerzet, maar niet alles weggeeft, gevolgd door 1 of 2 single-kandidaten. Daarna wordt een goede afsluiter gezocht, meestal ook niet de moeilijkste klus. De hoeveelheid tracks bepaalt voor een belangrijk deel of een plaat daarna in 2 of 3 stukken, in een extreem geval 4, moet worden verdeeld. Verdeel je favoriete (de beste) nummers over de plaat en zorg dat in het tweede en derde gedeelte ook nog genoeg te beluisteren valt. Het is geen probleem om na track 4 even wat gas terug te nemen. Een rustpunt, zeker na de singles met al hun productionele uitspattingen, is geen overbodige luxe. Vaak wordt dit als een inkakmoment gezien, maar dat is, mits de songs goed zijn, onzin. Bij een EP of demo geldt dit allemaal niet. Zet daar de beste nummers vooraan en gooi de rest weg. Platen zijn snel te lang. Gooi bij twijfel tracks weg of bewaar de songs, eventueel bij een volgende plaat opnieuw opgenomen, voor later. Niemand weet wat je allemaal hebt weggegooid, maar iedereen hoort een slechte keuze."

Die laatste zin kan op een tegeltje, Martijn!

Bij de rest van de plaat kun je rekening houden met toonhoogtes, tempo's, teksten, vibe en andere ingrediënten, volgens Martijn. "Maar het belangrijkst is toch dat de nummers bij elkaar passen. Sommige nummers 'vragen' aan het einde om een bepaalde andere uit de beschikbare songs. Een natuurlijk verloop tussen 2 tracks is een belangrijke meerwaarde, want het eindresultaat moet één geheel worden en niet een rijtje losse tracks. Idealiter is een album meer dan de som der delen. Als de band nummers schrijft binnen een heel duidelijk idioom, kan het lekker zijn om af te wisselen met soundscapes of instrumentale nummers. Zet er daarvan nooit te veel op je plaat, maar het kan nét de komma zijn die een CD nodig heeft."

The Darkside durfden het zelfs aan om hun debuut in 1990 met ruim 6 minuten durende instrumentale track te openen. Maar wat voor 1! Check Guitar Voodoo op hun MySpace (of download).

Martijn: "Je kan ook kiezen voor een conceptachtige plaat. Dan laat je je meer leiden door een autonoom verhaal of gebeurtenis. Deze inspiratiebron bepaalt dan de inhoud van de songs zelf, maar ook voor een belangrijk deel de volgorde van de CD.

Het ritme van de CD bepaalt de tussenruimtes tussen de tracks. Zorg ervoor dat nummers aan het begin van de plaat niet té lange intro's hebben. Tegenwoordig is de trend om korte pauzes tussen de tracks te gebruiken. Alleen voor een wat zachtere en langzame track voelt een langere pauze natuurlijk."

Vanmiddag, in het laatste deel van deze serie, ventileert Martijn zijn mening over zg. 'hidden tracks' en het eventuele verschil tussen de tracklisting van je debuut-CD en de opvolger(s).

1 april 2009

De ideale volgorde (2)

Producer en studio-eigenaar Martijn Groeneveld vertelt verder over overwegingen bij het maken van de definitieve volgorde van je CD: "Er zijn verschillende momenten in het opnameproces waarbij je kunt nadenken over de tracklisting. Sommige keuzes maak je al bij het componeren, bijvoorbeeld omdat je een nummer schrijft met het doel een gat op een CD te vullen of omdat het afwijkt qua sfeer. Ook een typische afsluiter herken je zo. Of wie weet heb je per ongeluk dé single geschreven. Bij het arrangeren van nummers kun je al rekening houden met in- en outro's. Soms passen nummers daardoor ineens heel goed achter elkaar.

Ik vind het altijd fijn om bij het begin van het opnameproces een overschot aan nummers te hebben. Het is geen schande als 2 nummers afvallen. Liever een plaat met 11 sterke nummers dan eentje van 13 met 2 matige momenten
[letten jullie op, Bløf?]. Bands vinden het altijd lastig om hun darlings te killen, maar ik heb daar in de beginfase van het opnameproces veel minder moeite mee, simpelweg omdat ik dan nog niet aan songs gehecht ben. Er zijn genoeg tracks die in de studio niet verder komen dan een opgenomen drumpartij met wat guide vocals. Soms is dán al duidelijk dat een song geen bestaansrecht heeft. Vroeger was zo'n song een ideale B-kant, maar door het verdwijnen van de single is dat niet meer het geval."

Daar haak ik even in, Martijn. Weliswaar is de fysieke CD-single zo goed als verdwenen en neemt de waarde ervan als marketing tool en vooral als indicatie van populariteit sterk af, maar vroegere B-kanten kunnen tegenwoordig uitstekend fungeren als extraatjes bij iTunes, bonusmateriaal op DVD's of kadootjes op speciale stukken van je website die alleen toegankelijk zijn voor fans. Kortom: niet zomaar weggooien, er is altijd een goed doel voor restmateriaal te vinden! Oasis verstopten zelfs hun beste tracks op een B-kant.

Martijn vervolgt: "Andere redenen om een song te laten vallen kunnen zijn dat een song niet goed 'lukt' in de studio. Doorschuiven naar de volgende plaat is dan een oplossing. Het denken in singles vind ik sowieso dodelijk tijdens het opnemen, maar kan bij het mixen wel handig zijn. Als de eindmix van de nummers vordert, wordt ook steeds overzichtelijker wat een eventuele volgorde kan zijn. Dit vind ik dan ook het ideale moment voor een band om daar over na te gaan denken. Als je daar pas mee begint als echt alles af is, is er geen mogelijkheid meer om dingen in de mix te veranderen.

Creativiteit en democratie binnen een band vormen een slecht huwelijk
[Inderdaad. Verlicht despotisme, desnoods dictatuur, is de ideale bestuursvorm in muziek.] en al helemaal bij het maken van de tracklisting. Soms zijn de beweegredenen om een track al dan niet te gebruiken té persoonlijk. De drummer die 1 track schrijft zal er meer moeite mee hebben als die wordt geschrapt dan de zanger die de rest heeft geschreven. Ik moet toegeven dat ik er óók moeite mee heb als een song, waarvan de sound heel goed gelukt is, wordt geschrapt. De ideale oplossing is een buitenstaander die door de hele band wordt gerespecteerd een volgorde laten bepalen. Een valkuil is alleen om die uitkomst als leidraad te gebruiken en niet als vaststaande tracklist. Een tracklist is een 'af idee' en moet nooit een compromis worden [weer 100% gelijk, Martijn!]. Weet je van jezelf dat je daar moeite mee hebt, probeer er dan met de band uit te komen en laat mensen als de producer meedenken. Een voorstel voor een tracklist moet net als een CD soms ook 'landen' en 'groeien'. Laat die die volgorde dan ook op je inwerken en luister hem vaak. De eerste indruk is zelden goed."

Martijn vertelt morgen verder.