Zo gaat dat in de studio (en jouw oor...) anno 2013

Of zoals gisteren, nog goedkoper: €4.

Via Marinus, die het van Ronald had, die het weer van Jamie had.

Tweet

Van Nul tot Nu in de studio (in 8 mijlpalen)

Mooi, inzichtelijk en onderhoudend filmpje, een stukje-studiogeschiedenis-naar-de-mensen-toe:

Via Maarten @VanHooft.

Tweet

Water uit m'n mond

Kijk, daar *smul* ik van: achter de mengtafel, naast de producer(s) en maker(s), kijken in de keuken van klassieke albums en monsterhits. Of met je neus vooraan staan als muzikale geschiedenis wordt geschreven, zoals bij Prince' Purple Rain. Ongelofelijk. Vandaar mijn liefde voor Classic Albums, een documentairereeks over het vangen van Het Moment, het moeilijkste dat er is.

Gisteren liep ik tegen The Doors' Break On Through aan, waarna Arjan mij een nog grotere hit tipte. Helaas volledig stuk gedraaid (doe mij Break On Through maar...), maar muzikaal en productioneel een uniek hoogstandje waar ik met open mond naar kijk:

Na afloop met een doekje m'n bureau afnemen, voor het kwijl.

Het mooiste? Horen hoe Queen de complete backing track live superstrak opnam (kom daar maar 'ns om tegenwoordig!) en wanneer Brian May vertelt over Queens zangopnamen, vanaf 7.41 min., 13.04 min. en vooral 16.14 min. En misschien nog wel mooier, over het GROOTS opnemen van drums op 25.41 min.: 'It has to sound right on the night or else it's never gonna sound right.' Zo is het.

Prachtig!

Tweet

Wilde ideeën & nieuwe muziek (136)

• Vrij naar Dire Straits: Music for Nothing and the Fans for Free (via Gijsbregt). 'When the dust finally settles between the artists, labels, and distribution companies, everyone will finally realize fans are more valuable than recorded music.' Zo is het. Check ook/vooral wat er in dit artikel wordt gezegd over zg. whales. Iets om in je oren te knopen.
• Over fans gesproken: 4 redenen waarom ze merchandise van je kopen (via Martijn).
• Wiebe blogt: waarom grote uitgeverijen als eerste in de problemen komen door de opkomst van het ebook. Schrijver/journalist Eric Smit geeft vast een duwtje: Uitgevers die met hun auteurs kunnen delen hebben veel meer te bieden, het standaard auteurscontract kan definitief de prullenbak in. Glasheldere blogpost met gedetailleerde rekensommen, %'s, Smits inkomsten, uitgaven, winst en verlies. En die van zijn uitgevers. De conclusie: 'Het standaard auteurscontract is een misbaksel, een soort van woekercontract dat (over het algemeen) geen recht doet aan de prestatie van schrijvers.' Boem! Uitgever Joost Nijsen reageert. Klassiek: Nijsen geeft zijn overhead feitelijk als enig argument. Waar hebben we dat eerder gezien...?
• Pete Townshend (The Who) over Steve Jobs, de BBC en zijn 'inner artist': 'iTunes is a digital vampire that bleeds artists.' 'Great read', zoals tipgever Theo terecht zegt.

• EMI ook naar Russische miljardair die eerder Warner kocht? Nee, toch niet. Dat begint een beetje penibel te klinken...
• Alles leren en horen over het electronisch produceren van muziek op 1 dag? Check NEW (Nieuwe Electronisch Waar): op 10 december a.s. met o.a. Nobody Beats The Drum, Delic, Pitto en Kubus. Wat een line-up voor slechts 1 tientje! Simon Akkermans (C-Mon van Kypski) doet vast een voorzet op zijn studioblog en vertelt uitgebreid hoe hij produceert: deel I, deel II. Deel III wordt aan gewerkt. Heel tof dat hij dit deelt!
• Smiths-tributes zijn er nooit genoeg (via Norbert). Joost van Bellen in de *nieuwe* Nobody Beats The Drum-clip (lekker bloederig!), gratis remix-album van Pien Feith (met o.a. Pitto en Nuno dos Santos), in aanloop naar hun *nieuwe* album bloggen Bertolf en The XX, *nieuwe* website Buma/Stemra en eens in de 6 weken *nieuwe* muziek & artiesten live bij de JAVA-sessies (ook op Facebook en Bandcamp).
• Kerstkans:

• Goed en verstandig, lijkt me: platenzaken Plato, Concerto, Kroese, Velvet en Sounds Venlo bundelen krachten. Zeker als je ziet de nieuwe Coldplay 40% digitaal over de toonbank gaat... Meer optimistische retailverhalen van Matador (Indie Record Stores Closing – And Opening, via muziekwinkelier Jan) en via Bob: Newbury Comics-No Future? Dat heet ondernemen! Net als label Suburban doet: beginnen doodleuk hun eigen fysieke en online winkel. Kun jij ook: je eigen CD, zelfs al is het er maar 1, laten persen en opsturen door MusicTribe. Boeiend DIY-initiatief, net als de Vimeo Music Store, zelf audio onder je beeld monteren.
• Leuk artikel over het beruchte tweede-albumsyndroom (via Job). Daar lijdt Dinand z'n hele muzikale leven aan, hij bevestigt het zelf: 'Eindelijk een keer een echt goede plaat maken.' En zo sluit ik weer af met een glimlach :-)

Tweet

Sounds of The Outland en @H6rald doen het zo - van huiskameropname naar album

Harald Heukers (ook op Twitter): ‘Liedjes online zetten werkt op langere termijn in je voordeel. Bandcamp en Soundcloud zijn perfecte platforms, gecombineerd met en aangejaagd door blogposts. MySpace laat ik buiten beschouwing; teveel spam. Elk nieuw liedje waarover ik redelijk tevreden ben, zelfs als het nog niet helemaal af is, zet ik online. Zo is elk idee dat ik naar buiten breng een contactmoment met volgers en (potentiële) fans van mijn muziek.’ Mooi gesproken.

Ingmar de Vos: ‘Naast optreden is internet voor een artiest, songwriter, producer, DJ of band het belangrijkste middel om muziek naar een groter publiek te brengen. Had Harald zijn muziek niet online staan, dan was onze samenwerking niet tot stand gekomen, simpelweg omdat we ieder aan de andere kant van het land wonen. Voor dit project heb ik mijn bestaande netwerk en omgeving verruild voor de 'cloud' (Skype, Google, mail, Soundcloud en Dropbox). Dit tot de definitieve opname, die plaatsvond in een professionele studio in Groningen.’

Harald: ‘Zoals gezegd: contact met je publiek op internet loont. Zo benaderde Ingmar mij 8 maanden geleden via Soundcloud of ik wilde meewerken aan zijn project.’ Click to enlarge:Ingmar studeerde af aan het Prins Claus Conservatorium in compositie, muziekproductie en sound design voor film, games en andere media. Als een van zijn afstudeerprojecten startte hij in december 2010 het no//Hope-album. Daarbij werkte hij als producer en arrangeur samen met een aantal songwriters en vocalisten. Eén van de doelstellingen was om dit zoveel mogelijk online en via internet te doen, omdat veel muzikanten tegenwoordig een homestudio hebben. Op deze manier kan iedereen op het moment dat hij/zij inspiratie heeft aan het werk en spelen afstand en dure studiotijd geen rol.

Hoe ging dat in z'n werk? Harald laat het zien aan de hand van de song Pressure During Fall: ‘De eerste versie nam ik zondagavond thuis op met mijn Macbook Pro en een Tascam US-144 geluidskaart. Het is geen perfecte versie, maar de strekking was duidelijk, een lied met een kop en een staart:’



Ingmar: ‘Harald stuurde mij zijn eerste thuisopname, waarna ik aan de slag ging in mijn eigen studio. Hier heb ik Haralds zang ingeladen in Pro Tools. Ik maakte diverse opzetjes, gebaseerd op zijn zangmelodie en akkoorden. Die heb ik even laten bezinken, en vervolgens weer naar Harald gestuurd.’ Harald: ‘Het ging hier en daar wringen en er moest een tweede versie komen, met een intro en wat meer contrasten:’



‘Deze versie liet Ingmar een tijdje weken, waarna hij met veel waardevolle muzikale toevoegingen kwam. Het was geen pop/folk song meer, maar iets experimenteels geworden. Ik moest in het begin wat wennen aan de richting, maar het resultaat mag er zijn:’



Ingmar: ‘Vervolgens was het zaak om alles uit te werken en de nieuwe zangopnames van Harald in te laden. Hier startte tevens het arrangeren, uitwerken van alle instrumenten en sounds. Ook nam ik drums en strijkers op in de studio. Hierna besloten Harald en ik af te spreken voor de definitieve zangopnames in Groningen.’

Mooi stap-voor-stap verhaal, Harald en Ingmar. De officiële release van Sounds of the Outland - No // Hope was op 7 juni jl. in de Oosterpoort in Groningen, tegelijk met Ingmars afstuderen. Het complete album en individuele tracks zijn verkrijgbaar bij iTunes, Amazon en eMusic, te beluisteren en te koop op hope-album.com, en te beluisteren op Spotify. Op www.hope-album.com beluister je het album gratis, vind je achtergrondinformatie over alle artiesten en tracks en is het album zowel fysiek als digitaal te bestellen. Enjoy!

Tweet

Palloc doet het zo

"De Utrechtse indieband @Palloc brengt elektronica, afwijkende instrumenten en gevoel voor sfeer en spanning samen in verrassend compacte popsongs", aldus hun bio. De band speelde (eerder onder de naam Zeal) veelvuldig in binnen- en buitenland en bracht in 2008 debuut A Tree In Our City uit. OOR zei daarover: "Electro-indiebandjes die nou eens zonder al teveel omslachtig gepiel een plaat maken met 10 sterke liedjes. Ze zijn schaars in Nederland, maar Palloc doet het naar behoren, die liedjes maken". Heerlijk functionele site ook, love it!



Gitarist Rens: "Waar onze vorige plaat nog analoog in een studio werd opgenomen hebben we deze EP helemaal digitaal in de oefenruimte (drums, bas, gitaar) en thuis (zang, toetsen, electronica, banjo en de rest) opgenomen. Grote voordeel, afgezien van het verschil in kosten, is de tijd die we nu voor het arrangeren hadden. Bij onze muziek zijn de verschillende lagen en toevoegingen erg belangrijk. We konden daar nu vaker, langer en met tussenpozen aan schaven. Handig voor de reflectie. Het resultaat van alle opnames hebben we laten mixen en masteren in de Mailmen studio door Martijn Groeneveld. Iemand met zoveel ervaring, een goed muzikaal gevoel en de juiste apparatuur maakt uiteindelijk het verschil tussen uit nood geboren lo-fi of een volwassen geluid. Hij heeft ervoor gezorgd dat onze huisvlijt klinkt als een professioneel geheel.

Om de combi van thuis opnemen en in de studio mixen te laten slagen is het vooral belangrijk om alles zo bewerkbaar mogelijk aan te leveren. Onze drummer Thomas heeft bijvoorbeeld gespeeld op een combinatie van elektronische en akoestische drums. Qua gevoel speelde Thomas zoals hij dat normaal zou doen (de bekkens waren bijvoorbeeld wel echt) en ook in de keuze voor elektronische drums heeft hij zijn eigen geluid gezocht, zodat Martijn een referentiekader had. Maar doordat we alle trommels van de drums als midi aanleverden, kon Martijn nog optimaal schuiven met het drumgeluid. En dat wilden we ook, menig thuisopname gaat immers nat op het drumgeluid."
Ook Palloc biedt hun EP als gratis download aan: "We zijn zeker niet de eerste band die het doet, maar als je vertelt dat je je muziek gratis online zet blijft dat verbaasde reacties oproepen. Toch hebben we er heel bewust voor gekozen om A mad but perfect plan alleen digitaal en helemaal gratis te releasen. Bij een fysieke release tegen een aantrekkelijke prijs hebben na een tijd een paar honderd Nederlanders een CD’tje van ons thuis liggen. Bij deze digitale gratis release stonden we in mum van tijd bij meer dan 1.000 mensen over de hele wereld in de playlist. En daar gaat het ons juist om, dat zoveel mogelijk mensen onze muziek kunnen horen. Het betaalt zich uit in goodwill, optredens en op termijn in een veel grotere groep geïnteresseerde luisteraars voor je volgende release (waar ook weer kopende muziekliefhebbers tussen zitten)." Had de voordelen van deze strategie niet beter kunnen verwoorden, Rens! Zie ook mijn blogpost Gemiste kans en Hoe The Black Atlantic het maximale uit 'gratis' haalt.

"We hebben het concept van een puur digitale release helemaal doorgetrokken. Een voorbeeld daarvan is de hoes: bij onze vorige CD kozen we voor een tekening met veel details die goed werkte op een mooi digipack. Voor ‘A mad but perfect plan’ hebben we heel gericht gezocht naar een beeld dat juist sterk en herkenbaar zou zijn op een klein iPod-scherm of linksonder in je iTunes of Spotify. Dat is uiteindelijk een mooi schilderij van beeldend kunstenaar Sanne Rous geworden.

Voor de digitale distributie hebben we gebruik gemaakt van CdBaby. Je betaalt $35 voor de distributie van je album en dan sta je binnen enkele weken in de iTunes Store, Spotify en Amazon; we willen graag op zoveel mogelijk plekken gevonden kunnen worden. Als standaardsite voor de gratis download en stream van onze EP gebruiken we Bandcamp. Je krijgt een e-mailadres van iedereen die de EP downloadt en via de download-, stream- en buzzgegevens in de statistieken zie je gelijk welke van je PR-acties effect hebben." Iedere lezer van EHPO kent mijn enthousiasme over Bandcamp en Rens legt perfect uit waarom: de statistieken waarmee je ziet waar muziekliefhebbers en fans naar luisteren en waar ze vandaan komen zijn ronduit briljant. Rechtstreeks contact met je fans, keiharde en onbetaalbare marketing- en promotie-informatie, onontbeerlijk voor iedere startende muzikant met ambitie.

Rens: "Tot nu toe (de EP is pas sinds 10-10-10 uit) heeft een speciale actie via Waffles de grootste impact gehad. Waffles is een afgeschermde torrent-site met een streng beleid op de kwaliteit van de uploads en regels van deelname. Je kunt alleen via een andere gebruiker een account krijgen en moet op je ratio letten: je mag alleen downloaden als je ook andere uploads voldoende seed. Inmiddels hebben zich daar tienduizenden uiterst goed gesorteerde muziekliefhebbers verzameld. Leuke feature is dat eens per week de administrators van de site met toestemming van de betreffende artiest een album als Official Release op de voorpagina zetten. Die torrent kan vervolgens door iedere Waffle-gebruiker gedownload worden zonder dat het van je ratio af gaat (free leech noemen ze dat). Afgelopen week was onze EP de Official Release. Binnen 3 dagen was ‘A mad but perfect plan’ meer dan 1.000 keer gedownload door mensen over de hele wereld. Daar krijg je gratis leuke feedback (tot in het Russisch aan toe) bij! Wat ons betreft is het scoren van zo’n Official Release bij Waffles absoluut een aanrader voor andere bands, producers en muzikanten. Je moet je dan wel over de schroom van het gratis weggeven van je muziek heen durven zetten, maar daar krijg je genoeg voor terug!"
Lees voor een vergelijkbaar verhaal over Waffles' Official Release het relaas van label Beep! Beep! Back Up The Truck en hun succesvolle samenwerking met Mininova (onderaan beginnen met lezen). Samen met bovenstaand verhaal van Palloc inspiratie voor iedere producer en muzikant om hard aan de slag te gaan, me dunkt. Heel veel dank voor je lekker concrete verhaal, Rens, en succes met de EP en het opnemen van jullie volgende album.

Tweet

Sendar doet het zo

Vorige week deed ik een oproep aan schrijvers, muziekproducerende DJ's, producers, rappers, beatmakers en hiphoppers, want het werd hoog tijd dat hier een ander geluid te horen was dan dat van een gitaar. Sander aka Sendar (ook op Twitter) reageerde en dat kan jij ook nog steeds; mail me. Hier een compacte briefing.

Sendar produceerde in 2007 twee nummers voor de Amerikaanse rapzanger Devin The Dude. Buiten het hiphopwereldje is hij niet zo bekend, en ook erbinnen weten mensen soms niet wie hij is. Sendar: "Dat verandert als ik zijn refrein van Dr. Dre's I just wanna fu-hu-hu-huck you zing. Hij heeft een soort cult-following en van het album waar mijn beats op staan ("Waitin' To Inhale") zijn toch maar mooi tegen de 100.000 exemplaren verkocht."



Het begon toen Devin in 2005 voor het eerst in Nederland op kwam treden. Sendar: "Ik interviewde hem voor theboombap.nl en na afloop heb ik hem een CD'tje met wat beats gegeven. Ik maakte al jaren beats, maar had nog nooit een poging gewaagd om ze aan een grote internationale artiest aan te bieden. Deels omdat ik vond dat m'n werk nog niet goed genoeg was, deels omdat ik in mijn omgeving altijd dezelfde verhalen over 'die Amerikanen' hoorde: ze luisteren je CD niet eens, of je hoort niks van ze en dan staat je beat opeens in een nagespeelde versie op hun album. Die 2 beats van mij zijn uiteindelijk óók in half-nagespeelde vorm op Devin's album terecht gekomen, maar ik heb er wel netjes de credits (en de dollars) voor gekregen. Achteraf gezien heb ik een paar dingen goed gedaan, en een paar dingen wat minder goed. Ik begin met de goed zo-momenten:

+ Ik heb hem persoonlijk benaderd. Dat werkt meestal beter dan wanneer je een paar MP3'tjes opstuurt naar een label of een CD'tje afgeeft aan een manager. De kans dat de artiest je beats dan daadwerkelijk te horen krijgt wordt er op die manier niet groter op.

+ De beats op het CD'tje had ik speciaal voor hem uitgezocht. En het waren er ook maar een stuk of 6. Zeker als ze regelmatig beat-CD's toegestopt krijgen, hebben rappers geen zin om 20+ tracks door te skippen. Het werkt al helemaal niet als je ze een verzamel-CD geeft en erbij zegt 'ehh, I think track #12 is something for you, and maybe number 23 too' [wat Pim gisteren zei: kill your darlings]. Verder moet je natuurlijk je naam en contactgegevens op de CD zelf zetten en niet alleen op het hoesje. Die raken ze kwijt.

+ Ik heb me niet laten afschrikken door het 'die Amerikanen'-verhaal. Tuurlijk, ik was totaal onervaren en onbekend en er lopen daar in Amerika genoeg andere beatmakers rond. Maar een beat is een beat en het feit dat Devin The Dude in 2 van mijn beats een liedje hoorde was genoeg. Toen het album uitkwam liet hij in interviews regelmatig mijn naam vallen, altijd in combinatie met 'from Amsterdam'. Het nadeel had dus ook een voordeel: op zijn CD stonden 2 nummers over wiet roken en die waren allebei geproduceerd door een Amsterdammer. De stad waar wiet 'totally legal is', weetjewel!"



Sommige dingen had Sander anders aan moeten pakken:

- "Nadat ik de 2 beats die hij had uitgekozen in losse sporen had opgestuurd, heb ik gewoon maar afgewacht of ik nog wat zou horen. Dat gebeurde pas anderhalf jaar later, toen z'n CD al bijna uitkwam. Het goede nieuws was dat allebei m'n beats erop stonden, het minder goede dat het label de gebruikte samples niet kon (of wilde) clearen. Ze hadden de samples inmiddels in aangepaste vorm na laten spelen en wilden de rechten en royalties 50/50 verdelen tussen mij en de producer die de boel had veranderd. Met die deal zelf had ik geen moeite, maar ik vond het wel jammer dat ze me niet bij het naspeel-proces betrokken. Natuurlijk is het lastig samenwerken met een oceaan ertussen, maar ik had graag zelf een poging willen wagen om mijn beats met behulp van sessiemuzikanten aan te passen. Achteraf gezien had ik me dus wat minder afwachtend op moeten stellen en af en toe eens moeten mailen hoe het ervoor stond. Dan had ik wellicht een kans gekregen om ook als 'producer' aan de nummers te werken, in plaats van alleen als 'beatmaker'.

- Na lang wikken en wegen heb ik besloten om geen publishingdeal te sluiten. Op zich kon ik wel wat hulp gebruiken bij de contractonderhandelingen met het label, en later ook bij het innen van m'n inkomsten in Amerika, maar de 'tegens' wogen voor mij zwaarder. Ik wilde niet levenslang vastzitten aan een publisher en mijn onderhandelingspositie was niet sterk genoeg om er meer dan een standaard-deal uit te slepen. De op eigen houtje gevoerde onderhandelingen met het label van Devin verliepen uiteindelijk prima: ik wist het aangeboden voorschot te verdubbelen en voor zover ik het kon overzien stonden er verder geen naai-constructies in het contract. Het innen van m'n inkomsten in Amerika blijkt echter lastiger dan verwacht: we zijn nu dik 3 jaar verder en buiten het netjes overgemaakte voorschot heb ik nog geen dollarcent gezien. Ik ben niet op m'n achterhoofd gevallen en heb echt m'n best gedaan om het systeem te doorgronden, maar ik heb nog steeds geen idee om hoeveel geld het gaat, waar het ligt en hoe ik het hierheen kan halen. Bij nader inzien was zo'n publisher misschien toch wel handig geweest...."

Mooi, eerlijk verhaal, Sander. En precies wat ik hoopte: op een paar belangrijke punten levert het inzichten op die fundamenteel verschillen van de aanpak van iemand-met-een-gitaar. Kortom: meer beatmakers, rappers en producerende DJ's zijn van harte welkom met hun verhaal!

Tweet

@TheMedics doen het zo

Het werk van een producer is voor de buitenwereld vrij onzichtbaar. En wat de invloed van een producer op het eindresultaat is al helemaal. Pim van de Werken produceerde de nieuwe single van The Medics, doet uit de doeken hoe dat in z'n werk ging, waar hij hakte, waar spaanders vielen en wat het eindresultaat is:

"Voor ik met een band aan de slag ga vraag ik altijd om eenvoudige demo's van alle nummers. Garageband werkt daarbij erg prettig, desnoods opgenomen met de ingebouwde microfoon van de laptop. Zo kan ik thuis op mijn gemak de losse partijen beluisteren en kijken of de instrumenten goed samenwerken in het geheel. De demo van The Medics klonk zo. In een gesprek met de band werd duidelijk wat hun focus is: dansbare singles, geschikt voor (alternatieve) radio. Na diverse pre-productie sessies in de oefenruimte, de opnames en de mix kwam daar dit uit:



Structuur voor:

• intro
• couplet
  • refrein
• intro
• couplet
  • refrein
• brug 1
  • refrein
• brug 2
  • refrein
  • refrein
• outro

Structuur na:

• intro
  • kicker (instrumentaal refrein)
• couplet
  • refrein
• couplet
  • refrein
• brug
  • refrein
  • refrein
• outro

Ik heb vrij heftig in de songstructuur en lengte gesnoeid (van 3:00 naar 2:20 min.). Niets mis met 2 bruggen, maar dan moeten ze wel allebei heel erg goed zijn, iets toevoegen en passen in de spanningsboog van het nummer. Kill your darlings. Een intro terug laten komen na het eerste refrein kan op zich ook prima werken, maar hier haalt het de vaart uit het liedje. Een extra instrumentaal refrein na het intro geeft de gitaar-hook meer ruimte en zorgt dat het eerste couplet meer op zijn plaats valt. De uiteindelijke song-structuur is conventioneler, maar dat is geen doel op zich. Whatever works.

Arrangement
De linker gitaar speelt op de demo in het refrein een backbeat en haalt daarmee de urgentie uit het nummer. Geen paniek; partijen zijn niet heilig. De baspartij in het refrein evenmin. Door niet alles vol maar met stopjes te spelen gaat de swing-factor als een razende omhoog. Op de demo gaan de gitaren los aan het einde van brug 2. In de uiteindelijke versie gaan ook de bas en drums mee. Als je iets doet, doe het dan helemaal. Eén van mijn mantra's in de oefenruimte: "een goed arrangement is een optelsom".

Opname
De basis (drums + bas) is opgenomen in Mailmen. De rest met mijn mobiele studio set-up in de oefenruimte van The Medics. Dat kan prima met de huidige stand van de techniek. Ook de albums van Caro Emerald, De Staat en Kyteman zijn opgenomen met een thuis-studio. Het maakt niet uit hoe je iets op neemt, het maakt uit hoe het eindresultaat klinkt. De gitaren zijn opgenomen zonder versterkers, met amp-simulators uit de computer. Conservatieve audio-nerds zullen nog jaren blijven beweren dat een echte versterker veel beter klinkt; ik nodig ze graag uit voor een blinde test.

Mix + master
Bij het mixen van The Medics telde maar één ding: energie. Een sound met een rauwe rand en de nadruk op drums, bas en zang. Geen vette, maar bijtende gitaren. Niet alle bandleden blij maken met een vette sound voor hun instrument, alles in dienst van het grotere geheel."

Tot zover Pim. Maar wat vinden The Medics er zelf van? "Een crappy demo van je nieuwe single online zetten doe je niet zomaar. Je kunt talloze redenen bedenken om dat níet te doen: 'Het is eng', 'Nu vallen we door de mand' etc. Toch werken we - op verzoek van Pim - graag mee om andere bands een kijkje in de keuken te gunnen. Als band wil je net zolang sleutelen aan je liedjes totdat je er meer dan tevreden over bent. Het eindresultaat moet immers knallen en de luisteraar al bij de eerste seconden bij de strot pakken. Op een gegeven moment lijkt het nummer 'af' te zijn en zou je het nummer direct kunnen opnemen. Maar als je de demo-versie en het eindresultaat van onze single City beluistert, wordt het - los van de opnamekwaliteit - duidelijk dat het ontzettend waardevol is dat iemand jouw kindje aan stukken schopt en opnieuw in de steigers zet. Dat is niet altijd leuk, zeker niet als je een producer in de arm hebt genomen die niet van 'CDA-oplossingen' houdt. Alles draait om keuzes maken, zo vroeg mogelijk. Daarbij geldt de afspraak: een idee afschieten mag, maar niet voordat we het in de oefenruimte hebben geprobeerd. Het gaat niet om 'goed' of 'fout', maar om het nastreven van je - eerder afgesproken - doel. Bij ons is het menens. En dat moet ook blijken uit de muziek. Daarom zijn we - terugkijkend - erg blij dat we een aantal opmerkingen van Pim ter harte hebben genomen en raden we andere muzikanten aan hetzelfde te doen."
Johan, The Medics

City is de eerste in een serie singles die dit najaar zal verschijnen en is een ode aan – je raadt het al – de stad. Gewoon gratis, want The Medics bezuinigen níet op de zorg. Sterker nog: niet alleen een single, maar ook een videoclip (volgt spoedig) en vette remixen zitten in het basispakket.

Tweet

Produceren doe je zo (3)

Het CV van producer/muzikant René de Vries is bijna te groot voor 1 blogpost. Hij is te vinden op MySpace en LinkedIn en zit op dit moment in de studio voor het solo-album van a balladeer. Naast spelen in diverse bands (o.a. Rollercoaster 23 en zie René op de rug achter het drumstel bij This Beautiful Mess) produceert en arrangeert hij ook. Daarover zegt hij:

"Wanneer een band mij vraagt voor productie beluister ik veel CD's en muziek in vergelijkbare genres. Daar krijg je leuke ideeën van, bijvoorbeeld over wat er mogelijk is met veelgebruikte instrumenten en arrangementen in die stijl. Het maken van een album is een soort werkstuk: je moet je eerst in de materie verdiepen en het helemaal leren begrijpen."

Volgens René heeft een goede producer een muzikaal concept in gedachten: "Het komt er wat mij betreft op neer dat je goed kunt onderscheiden welke stijlkenmerken jouw muziek heeft, zodat je een raamwerk hebt waarbinnen je werkt. Anders bestaat de kans dat het een ratjetoe wordt, een samengeraapt zooitje. Mijn ervaring is dat bands die goed nadenken over hun stijl juist niet 13-in-een-dozijn gaan klinken. Wanneer je je bewust bent van je stijl, kun je makkelijker spelen met veelgebruikte elementen daaruit of je juist onderscheiden met een opvallend geluid."

De Vries (midden) noemt een voorbeeld: "Neem New Wave, een stijl waar ik de laatste tijd mee bezig ben. Daar hoor je veel chorus gitaren, Yamaha CP-70 piano's, een distorted bas die een melodisch loopje speelt: allemaal dingen die mij zijn opgevallen en die ik tof zou vinden te gebruiken in een productie van een band die 'New Wave' wil klinken. Dit principe vind ik één van de belangrijkste dingen van het produceren: goed nadenken over de richting die je als band wilt opgaan en niet zomaar week-in-week-uit wat jammen in de oefenruimte. Haal er een producer bij als je durft en wie weet kan hij/zij je band naar een hoger niveau tillen. Natuurlijk kun dit ook zelf doen. Veel bands denken dat ze uniek zijn (dat wil iedereen graag zijn), maar wees eerlijk of je dat wel écht bent. Kun je minstens 5 bands noemen die klinken zoals jullie, dan zou ik een interessante draai aan je stijl en sound geven!"

Dank voor je bijdrage, René. Op Music Think Tank vind je een lijstje concrete tips bij het mixen van je muziek in de studio. Doe er je voordeel mee!

Vanmiddag de eerste aflevering van een korte serie over Grote Prijs-finalisten van dit jaar. De finale is komende zaterdag in De Melkweg en Paradiso. Morgenochtend Perfect WARP door Nuno dos Santos, om 10u sharp alhier.

Tweet

Produceren doe je zo (2)

Martijn vervolgt zijn verhaal van vanmorgen: "De muziekwereld is de afgelopen 20 jaar enorm veranderd. Doordat ik continu inspeel op de vraag heb ik daar geen last van. Sterker nog: Mailmen draait beter dan ooit en produceert elk jaar meer platen. Dat neemt niet weg dat ik wel eens de tijd mis waarin ik bijvoorbeeld met Michiel (Solo) maandenlang in de studio zat te klooien. Er was geen planning en er hoefde niks af. Dan krijg je toch essentieel andere platen. Tegenwoordig wordt veel minder verdiend in de muziekindustrie en is er dus ook minder geld te besteden in het opnameproces.

Om dit financiële probleem gedeeltelijk op te lossen ben ik met bands constant op zoek naar alternatieven. Eén van de opties is om muzikanten veel zelf te laten doen. Op dit moment zijn Storybox en Silence is Sexy op deze manier bij mij bezig. Het nadeel is dat ik mij niet alleen graag bemoei met het mixen, maar ook tijdens het opnemen bepalend ben. Het is dus niet zo dat je hetzelfde eindresultaat krijgt. Als je bijvoorbeeld niet weet wat de consequenties zijn voor een bepaalde microfoon-plaatsing, kunnen daar hele gekke dingen uit komen. Daar heb ik helaas dan wel het hele mixproces last van...

Een goed idee is dus om mij de microfoons te laten plaatsen (geldt ook voor andere instrumenten) en dan zelf een paar dagen op te nemen. Het liefst natuurlijk bij mij in de studio, zodat de kwaliteit van de converters en pre-amps een beetje fatsoenlijk is. Je kunt ook in je eigen tijd alle bas- en gitaarpartijen thuis opnemen en die bij mij re-ampen (= door een versterker halen). Dan heb je wél het voordeel van goede studioapparatuur, maar kunt in alle rust fouten maken en herstellen. Ik heb liever een neutraal DI-signaal dan een goedbedoelde opname van een microfoon voor een gitaarversterker die nergens naar klinkt omdat hij niet goed staat ingesteld.

Begrijp me niet verkeerd: in het ideale geval doen bands nog steeds alles in een goede studio, met een goede technicus en producer. Helaas is deze luxe voor steeds minder bands haalbaar. Bespreek altijd met de studio en producer alternatieven. Of ga deze week langs in Hilversum en haal een SSL-tafel voor een prikkie."

Dank voor opnieuw een waardevolle bijdrage, Martijn! Hopelijk snel gevolgd door tips en trucs van andere producers en studio's. Wie geïnteresseerd is in hoe andere bands zich voorbereiden op opnamen kan, naast de wederwaardigheden van Only Seven Left op dit blog, With Ice volgen op Music United. Zij worden o.a. bijgestaan door Torre van De Staat.

Tweet

Produceren doe je zo (1)

Twee weken geleden deden de jongens van Only Seven Left verslag van de opnames van hun debuutalbum. Veel krediet gaven ze daarbij aan producer Arno en hun geluidsman Sander. Dat bracht mij op het idee een aantal producers te vragen naar hun beste en meestgebruikte trucs in de studio, liefst gelinkt aan tips voor muzikanten om zich beter voor te bereiden. Martijn Groeneveld van studio Mailmen kwam vaker aan het woord op EHPO en trapt vandaag af, hopelijk later gevolgd door Arno en anderen:

"Er zijn veel verschillende manieren om te werken in de studio. Vroeger, en daar heb ik helaas slechts het staartje van meegepikt, was het heel gebruikelijk om een deel van het schrijf- en (pre-)productieproces in de studio te doen in plaats van de repetitieruimte. Bands schreven maandenlang in de studio nummers. Het grote voordeel daarvan is dat je je plaat niet in één keer hoeft op te nemen. Je kunt eerst een paar songs schrijven en daarmee aan de slag. Tegenwoordig werken bands en muzikanten het liefst zo efficiënt mogelijk, bijvoorbeeld door de drums van alle nummers in 1 keer in te spelen. Bands bereiden hun opnames ook beter voor: er wordt in de computer al een preproductie gemaakt, inclusief arrangementen. Only Seven Left is geen uitzondering van bands die vóór opname alle partijen hebben uitgezocht en al een keer ingespeeld. Dit is inmiddels de norm en er wordt bijna niet meer aan alternatieven gedacht."

Martijns eerste tip is dan ook je niet blind te staren op de voorbereidingen: "Wees ook creatief in je wijze van opnemen. In a Cabin With is daar een goed voorbeeld van. Door het veranderen van het proces is de uitkomst verrassend. En vaak verrassend goed. Technisch blijft een studio ideaal, maar techniek is niet altijd het belangrijkste. Zo heb ik met Mathilde Santing vrijwel onvoorbereid een CD opgenomen. We hadden 15 liedjes, verder niks. Haar topmuzikanten fungeerden als een soort grote, meedenkende synthesizer: ze hadden allemaal inbreng en die stuurde ik als producer slechts bij. Mijn taak was voornamelijk het nemen van beslissingen in de stortvloed van ideeën. Binnen 2 uur stond er telkens een basis-take in de grondverf, later werd deze aangevuld met extra gitaar- en toetsenpartijen."

Techniek is zeker niet het belangrijkste, maar opnames zoals met Mathilde Santings band kunnen alleen met een technisch sterke groep muzikanten. Als jonge, onervaren of beginnende muzikant kun je je beter gedegen voorbereiden. Martijn heeft meer creatieve en betaalbare ideeën over opnemen en produceren, die hij ook toepast in zijn studio. Daarover vanmiddag meer.

Tweet