Emil Landman doet het zo (1) - over songschrijven & inspiratie

'Precies een jaar geleden kreeg ik voor mijn soloproject via de Herman Brood Academie studiotijd bij Mailmen', vertelt singer/songwriter Emil Landman. 'Ik studeerde op de HBA als gitarist en had redelijk wat studio-ervaring met verschillende bands, dit was echter de eerste keer dat ik als solo-act opnam. Na de korte opname sessie (2 songs in 4 uur) kreeg ik het aanbod van Martijn Groeneveld, producer van o.a. Blaudzun en Janne Schra, om in Mailmen een EP op te nemen. Als songwriter was ik pas 2 maanden bezig en had nog maar 3 songs. Schrijven geblazen dus!

Omdat Of The Days van Grey Reverend (Ninja Tune) een grote inspiratiebron is, besloot ik Larry D. Brown te benaderen.

Naast zijn solo project schrijft en speelt Larry ook met The Cinematic Orchestra. Ik stuurde hem een mailtje met de vraag of ik hem mocht opzoeken in New York om samen te werken aan mijn songs. 'If we get along I’d really like to stay on your couch and if not I’ll just fly back home' schreef ik en stuurde mijn eerste twee opnames mee, 'Home' en 'Leaves':



Na een aantal weken ontving ik een reactie dat hij het een tof initiatief vond en dat hij graag met mij wilde werken. Te gek!' Zo blijkt maar weer: brutalen hebben de halve wereld...

Emil vervolgt: 'Omdat Larry een show in Tivoli had, besloot ik niet naar New York te gaan, maar hem in Nederland te ontmoeten. Ik boekte een vakantiehuisje en we werkten een week aan de 5 songs die ik tot dan had geschreven. Een waanzinnig waardevolle ervaring: pas een half jaar schreef ik solowerk en nu werkte ik al samen met één van mijn voorbeelden! Dat gaf me veel muzikaal zelfvertrouwen.

Naast Grey Reverend luisterde ik veel naar Waiting For That One Clear Moment van de Noorse songwriter Thomas Dybdahl. Ook klassieker Solid Air van John Martyn (RIP) is een plaat die vaak langskwam. Vlak na de week met Larry ging ik naar Duitsland waar jaarlijks een internationale projectweek wordt georganiseerd voor muzikanten/songwriters en studenten muziekmanagement uit o.a. Zweden, Duitsland, Nederland, België en Amerika. Het idee is dat elke songwriter een band ter beschikking krijgt en met die muzikanten nieuwe arrangementen maakt voor bestaande songs. Naast het focussen op nieuw materiaal was er nu ruimte om intensief te experimenteren door verschillende songs in verschillende vormen en bezettingen te spelen. Qua netwerk is deze week ontzettend belangrijk geweest en heeft samen met een ander project van de Herman Brood Academie geleid tot een tour door Zweden die begin 2013 plaatsvindt.'

De intense week in Duitsland leverde naast al het experiment nog twee nieuwe liedjes op, de teller stond op zeven:



Emil: 'Gedurende het schrijfproces hielden Martijn en ik elkaar regelmatig op de hoogte door middel van luistersessies waarbij alle songs in zijn studio werden gespeeld. Ook dachten we intensief na hoe de EP moest gaan klinken. Nadat we de meeste songs grof hadden opgenomen (pre-productie), werd het tijd om de daadwerkelijke studiotijd te plannen. Hoewel nog niet alle liedjes 100% klaar waren, kozen we de eerste dagen van mei.'

Daarover morgen, in deel II van deze serie.

Tweet

Wilde ideeën & nieuwe muziek (132)

• Het belangrijkste nieuws van deze week heb je inmiddels vaak genoeg gelezen, gezien of gehoord. Eén ding: realiseer je dat veel van waarover ik blog mogelijk is dankzij innovaties waar Apple (mede-)verantwoordelijk voor is. Het beste voorbeeld: geen extra hypotheek meer afsluiten wanneer je je album opneemt. Ander voorbeeld: inspiratie. 'No one wants to die, even people who want to go to Heaven don’t want to die to get there,' speechte hij op de universiteit van Stanford. 'And yet, death is the destination we all share. No one has ever escaped it. And that is as it should be, because death is very likely the single best invention of life. It’s life’s change agent; it clears out the old to make way for the new… Your time is limited, so don’t waste it living someone else’s life.' Als ik jou was, zou ik een kaarsje branden voor Steve. Hij heeft je leven als muzikant makkelijker, beter en kansrijker gemaakt.
• Ook Seth focust op innovatie en de vooruitgang, altijd een must-read.
• De videoreports van de 9 halve finales van de Grote Prijs van Nederland 2011 staan nu online. Met interviews en livebeelden uit Paradiso en de Melkweg, Speakers (Delft), Gigant (Apeldoorn), Groene Engel (Oss) en P60 (Amstelveen).
• Knap, na Adele en Eminem:

• Vandaag gaat Keepstream echt op slot. Wat een plezier heb ik gehad van die dienst! Dankjewel, Keepstream.
• Vertrekkende Warner Music baas: We finally figured out free. Zo zo. Zoals tipgever Jorg verzucht: About time... Want het helpt: Music piracy has fallen in Sweden as a result of streaming services like Spotify (= immers 'feels like free', via Rob). Niet zo gek, want sinds het 'huwelijk' met Facebook explodeert het Spotify-gebruik. 2011 is dan ook het jaar dat digitaal doorbreekt in de muziekindustrie. Eindelijk.
• Wat een gelul: Nederpopklassiekeractie AD ‘heeft geen winstoogmerk'. En wat een schrijnend gebrek aan humor: Media Markt sommeert tot stopzetting van de ‘Ik ben toch niet mainstream’-tour. Lees de brief van de advocaat [click = big]:

• Artikel in New York Times hoe Topspin werkt: Online tools help bands do business. Vele groten gingen u voor.
• Ook handig: de eerste tips op een rij voor het Amsterdam Dance Event (ADE). Plus deel II. Meer volgt.
• Mooi initiatief van Radio 4: je oude instrument inleveren voor muziekles (via Meindert).
• Nou inderdaad:

• R.I.P. Kink FM, maar Erwin Blom slaat de spijker op de kop en discussieert op Twitter uitgebreid na. Ik zei het toch? Keepstream! Boeiend.
• Hollandse Nieuwe #23 staat barstensvol *nieuwe* muziek uit Nederland, Noel Gallagher blíjft strooien met nieuwe nummers (en goede ook), nieuwe Blaudzun en clip van Jonathan Wilsons Album van het Jaar. En dit was wel héél heet van de naald: afgelopen zondag opgenomen, 's nachts gemixt én gemonteerd, maandag direct online, de eerste Lorrainville-track. Top!

• Verwarm jezelf in de koude novembermaand, vraag singer/songwriter Daniël Versteegh over de vloer. Met kaarslicht.
• Glimlachen: zo verkoopt Robert-Jan Stips (ex-Nits) zijn CD's. Prachtig! En hardop grinniken bij deze prachtige lijst tourergernissen van Nederlandse muzikanten. Opnieuw Keepstream.

Tweet

@CaroEmerald doet het zo (nagekomen bericht)

Caro Emerald doet het zo is 1 van de beste en meestgelezen series op deze blog (hier deel 1, 2, 3, 4 en het slot; de gehele serie doorsturen kan via bit.ly/Caro_Emerald). Tot dat moment en zeker sindsdien volg ik met interesse hoe producer/songschrijver David Schreurs en zijn team de zaken rond Caro met een geheel eigen, eigenwijze visie aanpakken en zo land voor land veroveren. Mooiste van alles is dat David met regelmaat ook op andere plekken nieuwsgierigen een openhartig kijkje achter de schermen gunt. Zo lees je op NLpop bijvoorbeeld hoe het Caro in Groot-Brittannië verging. David lijkt bewust werk te maken van het delen van hun kennis, visie en opgedane ervaringen, iets dat veel te weinig mensen in de muziekindustrie doen. Doodzonde!

Bijna ieder achtergrondartikel waarin Schreurs aan het woord komt is lezenswaardig, en dat geldt opnieuw voor het stuk dat afgelopen week op Song Quarters verscheen. Daarin vertelt hij over inspiratie, hoe het team werkt, gaat gedetailleerd in op het schrijven, uitwerken, opnemen en produceren van specifieke tracks en onderstreept opnieuw dat je je niet teveel moet aantrekken van anderen:

The last two years have seen Dutch singer Caro Emerald (No.1 NL, AU, ROM, Top 5 UK, GER) first totally captivate her native pop charts with a retro-styled but utterly fresh fusion of jazz, easy listening and infectious modern beats, and then seduce most of Europe, including the UK. Now her sultry sights are set on the US. As this Q&A with her songwriter/producer David Schreurs attests, what’s so remarkable about her story is that she achieved this as an independent artist on her own label and through creating music and image that seems to exist in its own self-contained world totally at odds with popular trends and the advice of “marketing experts”.

How did you first meet Caro Emerald and then come to start working with her?
'I met Caroline in spring 2007 at [producer] Jan van Wieringen’s place. He called her in to sing the demo for our first co-production, ‘Back It Up’, a track based on a hip-hop beat by Jan and Robin Veldman, which [songwriter] Vince Degiorgio and I had then turned into a pop song. I instantly fell in love with Caroline’s sultry, jazzy voice. It was a perfect match for the song. I was also amazed how well trained, professional and versatile she sang. She nailed down the first verse in one take – that’s the take you hear on the album - and then we started coaching her towards what we thought would sound cool, and recorded a goldmine of great takes.'

Caro Emerald’s debut seemed to appear from out of nowhere with a fresh stylistic vision that set it apart from everything else. Can you explain how the whole sound and ethos first came to life and what some of your inspirations were?
'The sound came to life because Caro, Jan, Vince and I realised we had something special on our hands after we, coincidently, worked together on ‘Back it Up’. That was our model track: a combination of 40s-50s jazz, easy listening, orchestral Latin, all combined with infectious beats.

Vince and I already knew and loved a lot of those types of records, artists like Jackie Davis, Martin Denny, Les Baxter, Perez Prado, Gene Krupa, Stan Kenton, Xavier Cugat, Edmundo Ros, Cab Calloway, all the way back to early 20s/30s jazz records. And then Caro, with her voice sounding extremely jazzy by nature, had always loved The Andrew Sisters, Billie Holiday, Doris Day, Sarah Vaughan etc. Also, I’m a drummer and Jan has a background in hip-hop and so the two of us were really into beats.

So we started combining all this together. We went for a sample-based approach, a bit like Propellerheads, The Avalanches, Hairy Diamond, Apollo 440, Jazzanova and many others had done in the mid-late 90s, but we recorded everything ourselves and added a pop structure.'

How were you inspired by Caro herself?

Tweet

Bij de glasbak, de digitale media- en marketingrevolutie in 1 beeld

Hier gooide ik gisteren 2 lege flessen in:En wat zag mijn oog?Een overduidelijk zelfgefabriceerde sticker die verwijst naar HitRadio24 op hr24.hyves.nl, inclusief QR-code. Op 4 manieren vangt dit de digitale media- en marketingrevolutie in 1 beeld:

1. Als 13-jarige (?) start je doodleuk je eigen radiostation op internet. Had je vroeger duizenden euro's voor een studio, apparatuur en een licentie nodig, tegenwoordig volstaat het gratis Radionomy, wat tijd, inzet en een goed idee. Je hoeft niet eens een krantenwijk te nemen.
2. Uitzenden doe je via je eigen site, een weblog of ander sociaal platform. Zo verspreidt Kakhiel op vergelijkbare wijze zijn briljant grappige foto's en maakt daarna een boek. Voor HitRadio24 hebben de eerste 45 potentiële luisteraars zich via Hyves bij Vincent en Jules gemeld. Vast familie, vrienden, klasgenoten, opa's en oma's. Niet erg, want dat is ieders eerste publiek!
3. Uitzenden, promotie en marketing doe je gratis op internet. Natuurlijk stellen 45 luisteraars niks voor (en de vraag is wie de hele dag z'n Hyves 'aan' laat staan...), maar iedereen is ooit met 0 begonnen. En bouwt van daaruit verder.
4. Je maakt je eigen QR-code en laat die voor 1 week zakgeld op 100 stickers printen. Adverteren doe je lokaal, op een plek waar veel mensen komen. De glasbak dus.

Het 'radiostation' van Vincent en Jules staat in de kinderschoenen, maar EHPO is net zo gestart: een maand lang iedere dag bloggen, wekenlang nul en uiteindelijk de eerste 2 bezoekers, m'n vader en moeder (slide 8). Kijk maar:Hetzelfde geldt voor Adele, Tiësto, David Guetta, Arcade Fire en zovele anderen muzikanten, schrijvers, film- en radiomakers. Anno 2011 kan iedereen met eenvoudige middelen en extreem lage kosten, vaak gratis, z'n eigen medium zijn, verhalen vertellen, starten met zenden, een publiek op- en uitbouwen. Erwin startte gisteren, is verder (en ouder) dan Vincent en Jules. Nu zijn zij nog Calimero, maar straks de Giel Beelens van 2023.

Waar wacht jij nog op?

Tweet

Wilde ideeën & nieuwe muziek (112)

Deze week een innovatie-special:

• Als 'delen' op internet het toverwoord is (en dat is het wat mij betreft) én een businessmodel kan zijn, gaat BO.LT een prachtige toekomst tegemoet (via Okke). Wow, De Vooruitgang zichtbaar aan het werk. Alleen Prince houdt niet van delen.
• Ook een mooie visionaire verhandeling over impact van digitalisering, het verspreiden en delen van content: In the orbital content model, users vote with their content (opnieuw via Okke). Seth zegt ondertussen veel moois en waars over de toekomst, het einde van de industriële revolutie en de impact van de digitale: 'There's an idea that somehow, if we just do things with more effort or skill, we can go back to [...] mass markets and mediocre products that pay off for years. It's [...] a myth.' En hij vervolgt: 'The opportunity is there for anyone [...] smart enough to take it - to develop a best in class skill, to tell a story, to spread the word, [...] to run from the mediocre middle and to change everything.' Prachtig, hard en waar tegelijk.
• Wat de precieze impact van de digitalisering voor nieuwsorganisaties is, beschrijft Jeff Jarvis in een blogpost die afgelopen week onontkoombaar was op het web. En volkomen terecht. Alleen al zijn 'rules for business models' zijn een absolute must-read! Ik noem er 3: 'Tradition is not a business model. The past is no longer a reliable guide to future success', '“Should” is not a business model. You can say that people “should” pay for your product but they will only if they find value in it' en tot slot: 'Disruption is the law of the jungle and the internet. If someone can do what you do cheaper, better, faster, they will.' Vervang 'news organization' gerust door 'entertainment industry'...
• Eat that, Tim Kuik! Danny Mekic' in dialoog met Tim (BREIN) over (gebrek aan) innovatie, The Pirate Bay, elektrische tandenborstels en WC-eend. Last.fm is ook op zoek naar een succesvol business model: 'Free on-demand not successful for us' (via Digimuziek). Of wees slim, beste muziekindustrie, en kopieer een bewezen succesvol nieuw businessmodel met groeicijfers van 20-30%: Netflix. Spotify businessmodelt vrolijk verder: straks ook voor films? Daniël Ek ontkent ten stelligste.
• En wat houdt innovatie, delen en verspreiding van cultuur vaak tegen? Juist, auteursrecht... Doodzonde (via Meindert).
• Na de grote lijnen, nu weer terug naar details: Stemra verdubbelt de tarieven. 'Omdat de verkoop van geluidsdragers al jaren daalt.' Tja...

• Atze schreef ook over The Passion in Gouda: 'het paasevangelie als oer-Hollands opportunisme'. Dat zag hij goed.
• De veiling is gestart: MySpace. Wie biedt?!
• Laat je creativiteit de vrije loop en ontwerp de hoes van de nieuwe single van The Tunes, crowdsource een clip (via Bart), maak een online docu over electro (via Michiel) of prachtige *nieuwe* muziek, genoemd naar en uit mijn geboorteplaats:

• Interview met de Web Sheriff, de partij die in opdracht van labels en muzikanten internet afstruint op zoek naar illegale downloads van nieuwe releases. Inzichtelijk. Daarbij vindt de sheriff Tim Kuik aan z'n zijde, maar BREIN gaat 'downloadverbod' niet tegen individuele internetgebruikers handhaven.
• Waarom Eric Corton stopt met 3VOOR12 radio legt hij zelf uit.
• Iemand wilde iets van MarCo, maar pakt dat niet slim aan. Integendeel:

Fijne Koninginnedag morgen! Ik loop nog een rondje om Ameland.

Tweet

@PimVanDeWerken interviewt @MattMason (auteur "The Pirate's Dilemma") voor @IncubateTilburg

Incubate Festival komt er weer aan. Van 12 t/m 19 september staat heel Tilburg bomvol met onafhankelijke cultuur: muziek, film, beeldende kunst en debat. Het centrale thema van het festival is dit jaar Piraterij. Het thema is zichtbaar binnen veel optredens en projecten en wordt uitgebreid besproken tijdens de Incubate Pirate Conference op 17 september. Op het programma van deze dag staan o.a. Matt Mason (auteur van bestseller The Pirate’s Dilemma, neemt ook deel aan een panel met o.a. Creative Commons en Jiggy Djé), Hank Shocklee (producer van o.a. Public Enemy en Ice Cube, wordt geïnterviewd door Job de Wit), beeldend kunstenaar Rob Scholte en het Generation Bass Forum; over het uitwisselen en bewerken van muziek op globaal niveau en de rol van auteursrecht en de traditionele platenindustrie hierin. Kaarten voor de Pirate Conference zijn hier verkrijgbaar. Kosten? Pay What You Want!



Voorafgaand aan de conferentie stelde muzikant/producer Pim van de Werken (geen onbekende voor de lezers van dit blog) via mail enkele vragen aan Matt Mason:

Pim: Do you think piracy is a form of anarchy? Or is it some kind of civil disobedience? Is piracy a manifestation of individualism?
Mason: "Yes. It is all of the above and more. It's a crime in some contexts, and not a crime in others. It's a way to make money, it's theft, it's a way to get something when the government and market won't allow it to happen any other way. It's a very loaded term and it's used and misused in a lot of different ways. I've always thought of it as a fact of life in the world we live in, sometimes I agree with it, sometimes I don't, sometimes it's morally reprehensible, but most of the time, it's not, there are usually two sides. The main thing is it happens and it's hard to control if the piracy is meeting a need that society is not."

Do you mind if I take pieces from your book and publish it on my blog without attribution? Where does piracy stop and plagiarism start?
"Yes, I do mind. You can take the pieces, I don't mind that, but you have to acknowledge where they came from. That's just my person feeling about how I derive value from my work, but that is plagiarism as I understand it. That's exactly the point where piracy stops and plagiarism starts. If I make a copy of Avatar and start selling copies of Avatar by James Cameron without permission, that's piracy. If I called the copies Avatar by Matt Mason, I've plagiarized too. But were I to take Avatar and cut a new edit of it or mix it up with The Mighty Ducks part 2, then I've added a different take on two existing works, and would arguably deserve a credit on that new work alongside Cameron and whoever made The Mighty Ducks part 2."

What impact will the ACTA treaty have on piracy? If Internet Service Providers (ISP's) have to filter content, what will be the impact on piracy?
"The impact on piracy will be negligible but the impact on our ideas about free speech and privacy will be very negative. You don't win wars against piracy with new laws alone; you win them with market-based solutions. You win by finding a legal and beneficial way for society to permit that activity. But ACTA is happening whether we like it or not. No one who should be listening to these ideas is listening."
What is the best way for the music industry to compete with piracy?
"They're doing it. They're coming up with new business models; they're figuring it out for the most part. People think of that phrase and think of the RIAA or whoever, but there's so many cool start-ups doing good stuff and building new business models. There's even a lot of people at the majors thinking this way. There's also a lot of lawyers and lobbyists and people who don't care about all this digital crap and just want to retire in three years without having to think about it, but it's in a better place than it was a few years ago. Reality is slowly sinking in."

If you were in charge, what would you change in copyright law?
"I would allow things to enter the public domain after a shorter period of time. I would expand fair use to cover all kinds of remixes and derivative works. I'd do what I could to try and help all kinds of creators make money and protect their works without stopping others from adding value to their work. I guess I'd do what I could to enshrine the realities of the digital age in law in way that was beneficial to all of us. Either that or just take bribes from lobbyists, retire and finish my remix of Avatar/The Mighty Ducks part 2."

Hier een uitgebreid artikel over piraterij in NRC van deze week. Een digitale versie van The Pirate’s Dilemma haal je op de site van Matt Mason. Kosten? Pay What You Want natuurlijk. Vind je een fysieke versie toch fijner lezen? EHPO geeft 2 exemplaren weg. Laat een reactie achter in de comments.

Naast de Pirate Conference heeft Incubate ook nog een overvol programma met o.a. NEU!, Dan Deacon, Black Mountain, Neon Indian, Serena-Maneesh, Women, Zola Jesus en Damien Jurado. Luister naar de Spotify playlist van het festival. Binnen het filmprogramma van Incubate zijn enkele mockbusters van The Asylum te zien; goedkope piratenversies van grote Hollywood films (denk Snakes on a Train, Da Vinci Treasure etc.). Hieronder een interview dat Incubate deed met The Asylum over hun producties, businessmodel en piraterij, dat mooi aansluit bij Mason’s remix van Avatar met Mighty Ducks 2:

Tweet

@CaroEmerald doet het zo (2)

Vanochtend vertelde songschrijver/producer David Schreurs over de aanloop naar het overweldigende succes van Caro Emerald, wiens Deleted Scenes from the Cutting Room Floor deze week langer op #1 in de albumlijst staat dan Michael Jackson's Thriller. Daar lagen wat David en zijn partners Vincent Degiorgio en Jan van Wieringen betreft 6 ideeën aan ten grondslag:
Idee 1 – Het gaat om de liedjes
"A&R is de eerste en absoluut meest essentiële stap op weg naar een sterke, potentieel succesvolle plaat. De liedjes moeten goed zijn en goed passen bij de artiest. Melodie, akkoorden en tekst moeten, ook zonder toeters en bellen, in staat zijn om mensen te boeien. Er zijn boeken vol geschreven over songwriting, er zijn wetmatigheden, en je moet er ook een beetje oor voor hebben. Een goed liedje brengt een sterk gevoel teweeg bij de luisteraar. Ik denk dat de vliegende start en het succes van Caro Emerald voor een groot deel samenhangen met onze liedjes. Ze weten je in het hart te raken en ze nestelen zich direct in je brein. Zoiets merk je al tijdens het schrijven, wie zelf liedjes schrijft zal dit gevoel herkennen. Een goeie songwriter, producer, artiest of A&R moet het lef hebben om, tijdens het schrijven en samenstellen van een album, puur en alleen af te gaan op dat gevoel. En dus niet op randvoorwaarden zoals wie het liedje heeft geschreven, waar het is opgenomen, wie het gemixed heeft enz."

Iedereen die mij kent en EHPO regelmatig bezoekt weet dat ik opveerde bij het lezen van dit eerste idee van David. Het is inderdaad het fundament van ieder muzikaal succes en daarmee ogenschijnlijk een open deur. Echter, vaak stappen zowel artiesten, muzikanten, songschrijvers, managers als hun omgeving en begeleiders gemakkelijk en te snel over die basisvoorwaarde heen. Kwaliteit van je songs gaat vóór alles. Be excellent! Niemand schrijft 15 hits in 1 sessie of repetitie, Rick Rubin stuurt één van de grootste hitmakers allertijden doodleuk terug naar het oefenhok als hij tussen 15 demo's maar 1 écht goede song hoort. En jij bent niet beter dan Neil Diamond of hebt iets geschreven dat ook maar in buurt komt van I'm A Believer:



David vervolgt met een anekdote: "Al tijdens de totstandkoming van Back It Up wisten Vince en ik dat het een te gek liedje was. We zagen alles voor ons: een diva die in een oude nachtclub stond, DJ erbij. Vince en ik werken tijdens het schrijven heel erg met beelden. We schetsen met woorden een wereld of scene, die tot in de kleinste details tot leven komt. Toen ik eind november 2008 in Toronto was met 7 instrumentals deden we dat precies zo. Het was een manier van schrijven die geweldig werkte. Het werkt heel imaginitief, het is niet zo dat we elkaar als een stel bookish filmfreaks vertellen wat voor kleur broek de barman in het tentje vol Franse officieren aan heeft (bijv. Just One Dance), maar we roepen wel beelden op die heel bepalend zijn voor de sfeer. Vince is een meester in wilde ideeën spuien, ik ben er goed in om het af te kaderen en te structureren tot een kant-en-klaar liedje. Het is wat lastig te omschrijven, maar het werkt enorm goed. Het mooie was dat we, nadat Caro "Back It Up" had ingezongen, een actrice hadden voor onze filmscènes. Haar stem en uitstraling werkten als een sterke inspiratiebron. We zagen Caro voor ons in de setting die we bedachten en zo hadden we in een paar dagen 7 sterke liedjes af (Riviera Life, The Other Woman, That Man, "Just One Dance", "Lipstick", Absolutely Me en Dr. Wanna Do). Bij "Riviera Life" ging het bijvoorbeeld als volgt: ik had de muziek thuis gemaakt en speelde het aan Vince voor. Ik vertelde erbij dat ik een vrouw voor me zag die in een jaren '50 convertible door de bergen van Monaco reed, op een dagtripje. Vince koppelde dit meteen aan een scène uit Hitchcock’s To Catch A Thief (Grace Kelly in een convertible in de bergen, een bekende achtervolgingsscene), maar maakte er het verhaal van dat het meisje in haar auto de stad ontvlucht en onderweg is naar een weekendje “riviera life”. Deze filmische manier van werken wilde ik graag subtiel doorgeven aan iedereen die het album zou luisteren, vandaar dat ik ook aan Vince heb gevraagd om mini-verhaaltjes te schrijven bij elk liedje – een soort introductie van de scène die je te zien/horen krijgt. Zo heeft ieder liedje een eigen verhaal."

Morgen Davids tweede idee. Wat een topserie! Alle delen zijn lees- en doorstuurbaar via http://bit.ly/Caro_Emerald.

Tweet

@CaroEmerald doet het zo (1)

Het kan nauwelijks iemand zijn ontgaan: Caro Emerald is met afstand de grootste en meest opvallende doorbraak van 2010. Haar debuut Deleted Scenes from the Cutting Room Floor staat inmiddels 27 weken op #1 in de albumlijst, is bekroond met driemaal platina, ruim 170.000 albums gingen over de toonbank. And counting. Die vierde platina schijf komt er dus ook nog wel dit jaar. Met dat aantal albums en weken op #1 geeft ze iedereen het nakijken in Nederland, inclusief grote internationale releases als Eminem en Justin Bieber. Om een en ander in perspectief te zetten: in de maanden april t/m juli had Deleted Scenes from the Cutting Room Floor een aandeel in de Album Top 100 van achtereenvolgens 10,44%, 10,29%, 7,58% en 9,47%. Gemiddeld heeft Caro over die 4 maanden bijna 10% van de totale albumverkopen voor haar rekening genomen met 1 (één) album! Razend knap.

Sinds begin dit jaar stalk ik songschrijver/producer David Schreurs om Caro's verhaal hier uit de doeken te doen. David en zijn partners-in-crime Vincent Degiorgio en Jan van Wieringen doen veel, heel veel op eigen kracht; ideaal EHPO-leesvoer dus. Hij reageerde gelijk enthousiast, beloofde verschillende keren 'dat het eraan kwam', maar was nogal druk... Toen hij persoonlijk en uitgebreid reageerde op Pims analyse van A Night Like This (een topserie op Pims blog - lezen!) stuurde ik een reminder en ontving nog diezelfde avond Davids prachtige verhaal. Opgeknipt in enkele handzame delen staat het deze hele week op EHPO.Even voorstellen: David (1975) is oprichter van Grandmono, productiemaatschappij en label van Caro. Hij studeerde in 2000 af als entertainmentjurist aan de Rijksuniversiteit Groningen, maar was van jongs af aan vooral bezig met muziek - als pianist, drummer en later producer. Voorheen werkte hij achter de schermen als producer/schrijver/programmer voor en met o.a. Do, Intwine, Brahim (B), Dennis, Sandrine (B) en anderen.
Vincent Degiorgio (1959) is songwriter en oprichter van Chapter Two Productions. Als A&R-manager en liedjesschrijver heeft hij gewerkt met internationale artiesten als 'N Sync, Atomic Kitten, Alcazar en vele anderen. Vince woont in Toronto.
Jan van Wieringen (1981) is producer/engineer afkomstig uit de hiphop scene, waar hij o.a. aan de basis stond van het succes van Lange Frans en Baas B en produceerde en mixte voor artiesten als Terilekst, Raymzter, The Opposites, Kohfie Konnekt en Steen.

David dan: "Eind 2006 kreeg ik een beat opgestuurd van producers Robin Veldman en Jan van Wieringen, met de vraag of ik er iets mee kon. In de beat zat een heel aanstekelijk marimbaloopje, waar ik meteen een popliedje in hoorde. Zo gezegd, zo gedaan. Jan stuurde de losse tracks, ik maakte een popstructuurtje en werkte het arrangement uit met blazers enz. Het resultaat: de instrumental van Back It Up. Een half jaar eerder had Lodewijk Martens (destijds BMG Publishing) mij in contact gebracht met Vince Degiorgio, een Canadese songwriter met wie ik zowel persoonlijk als muzikaal erg goed overweg kon. Vince kwam in maart 2007 een week bij me langs om te schrijven, en tijdens die week liet ik hem de instrumental van "Back It Up" horen. Hij veerde meteen op - het bleek dat we een grote liefde deelden voor ballroom jazz, latin en exotica uit de jaren ’30, ’40 en ’50. Zijn vader was een fervent verzamelaar en had ‘em in zijn jeugd doodgegooid met dergelijke plaatjes. Mijn oudere broer en ik draaiden ook al sinds jaar en dag de meest obscure jazz, hammond- en latintracks die we maar konden vinden. Het schrijven van “Back It Up” koste ons dan ook niet meer dan een uurtje. Ik had een zangeres in gedachten voor de demo, maar die had er geen tijd voor geloof ik – waarop Jan van Wieringen voorstelde dat we zijn vaste demo zangeres vroegen, ene Caroline van der Leeuw. Sindsdien hebben we – Vince, Jan, Caro en ik - een hele reeks beslissingen genomen die allemaal extreem goed hebben uitgepakt. Hoewel het ondoenlijk is om op een rijtje te zetten – laat staan te verklaren - hoe het project Caro Emerald zo buitengewoon succesvol kon worden, benoem ik graag een aantal ideeën die aan de basis staan van dit project."

Vanmiddag het eerste, hier. De complete serie is straks lees- en doorstuurbaar via http://bit.ly/Caro_Emerald.

Tweet

Inspiratie (6)

Jason Mraz haalt het overal vandaan (via):

Tweet

Inspiratie (5)

Singer/songwriter Roy Santiago (dat is z'n website annex blog) is bijna klaar met een nieuw album, "Shipwreck" getiteld. "Het is een vrij fragmentarische plaat geworden", volgens Roy, "met een sfeer die goed bij het najaar past." Dus komt-ie dan uit. Tot die tijd haal je Roy's meest recente album hier. Gratis, maar die jongen moet ook eten dus wel zo vriendelijk als je 'em bestelt voor slechts €5 + €2 postzegels. Snel doen, want de CD is bijna op. Roy is (met lichte tegenzin?) ook te vinden op MySpace, Facebook, Twitter en Last.fm. Hij schreef een mooie aflevering in deze serie-zonder-einde over inspiratie. Andere bands en muzikanten die geïnspireerd raken (...) door zijn verhaal nodig ik van harte uit zelf een stukje te schrijven; plaats ik graag. Maar eerst Roy:

"Eigenlijk zou ik zomaar de perfecte doelgroep kunnen zijn voor de avondprogrammering van RTL. Programma's waarin mensen geholpen worden om hun huis weer op orde te krijgen, juist omdat er 2 gehandicapte mensen in dat huis wonen (zij is aangeboren slecht ter been, hij is - ook aangeboren - niet zo snugger), programma's waarin 4 mensen bij elkaar komen om er achter te komen wie precies het best kan koken en als opsteker meekrijgen dat four ook best een crowd kan zijn. Alledaagse tragiek, uitvergroot voor mensen zoals ik.

Ik heb er geen behoefte aan om mensen uit te lachen om hun tekortkomingen of tragiek. Dat zou niet netjes zijn en zo ben ik bovendien niet opgevoed. Maar ze fascineren me gewoon enorm. Het maakt de saaie mens minder saai. En het maakt het waard om over te schrijven, als liedjesschrijver. Ook heeft het iets hoopvols om uit te spreken dat iedereen zijn eigen sores heeft. Het maakt het leven voor veel mensen misschien draaglijker. Dat is waarschijnlijk ook het doel van die televisieprogramma's.

Vorig weekend kwam die constatering ineens naar boven drijven. Ik las een interview met Anton Corbijn in Volkskrant Magazine. En daar stond bovenaan het interview als lokkertje: "Iedereen denkt dat ik het voor elkaar heb, maar ik heb wel mijn huis in London moeten verkopen.". Dat was niet de letterlijke tekst hoor, maar zoiets was het wel. Ik kan het ook niet natrekken want toevallig is vandaag bij ons het oud papier opgehaald. Maar zoiets dus. En dan heb je me hè. Dan lees ik net zo lang door tot ik bij dat stuk over dat huis ben. Dat is precies in mijn straatje, bedacht ik toen. De tragiek van zo'n bekende man waarvan je denkt dat hij het helemaal voor elkaar heeft. Overigens wekte het verhaal bij mij niet de indruk dat Corbijn financieel gezien de afgelopen maanden zijn wekelijkse kratje Jupiler heeft moeten verruilen tegen een tray Schültenbrau, maar dat terzijde.

Ik vind het prettig om over dit soort dingen te schrijven. Over Amerikanen die met de beste bedoelingen naar Nederland komen (voor wat dan ook), op een dag een coffeeshop binnenlopen en vervolgens een maand lang psychotisch in een GGZ-instelling verblijven. Over dat de Waal een prachtige rivier is, maar dat je er niet echt in kan zwemmen omdat de stroming te heftig is. En nou ja, over een hoop persoonlijke dingen waar ik niet zo blij mee ben en die ik, als ware het een RTL-programma, uitvergroot in een liedje.

Tragiek als inspiratiebron dus. Misschien niet iedereen zijn kopje thee, maar het mijne wel. Het is niet per se zo dat ik elke ochtend chagrijnig uit bed stap en dat de rest van de dag alleen maar minder wordt; integendeel. Ik kan zelfs een redelijk opgeruimde indruk maken als het moet. Maar ik kan me er niet echt toe zetten om in mijn liedjes te doen alsof alles loopt zoals men zou willen, zoals ik zou willen. Ik zou haast willen zeggen dat het mis móet gaan in de liedjes die ik schrijf. Tekstueel dan. Muzikaal moet het natuurlijk kloppen.

Met dit alles kom ik als vanzelf op inspiratiebron nummer twee: zeker twee-derde van mijn muziekcollectie bestaat uit albums vol tragiek. Want zo simpel is het ook nog eens. Ik luister graag naar bands die 69 liefdesliedjes op een CD zetten die stuk voor stuk slecht aflopen, naar soulzangers die smeken om vergiffenis van hun vrouw (vaak omdat ze met de verkeerde vrouw naar huis zijn gegaan/moeten brommen voor diefstal/de vaatwasser op de verkeerde volgorde hebben ingeruimd). Naar geloofwaardige, eerlijke en liefst soms ook wat ironische verhalen, bijgestaan door dito geluiden. Overigens zijn dit bijna nooit singer/songwriters.

Ik zou dus goed naar RTL-programma's kunnen kijken, en soms doe ik dat ook. Bijvoorbeeld als ik ergens op bezoek ben. Maar thuis heb ik daar helemaal geen tijd voor. Ik heb het veel te druk met muziek luisteren en, belangrijker nog, muziek maken. Misschien misgun ik mezelf daarmee een goede inspiratiebron, maar zeg nou zelf, wie zou nu Schültenbrau drinken als je ook Jupiler kunt krijgen?"

Dank voor je mooie verhaal, Roy. Doe mij ook een kopietje van die Goed Volk zomercompilatie 2009 die je op je blog aanprijst. Ben benieuwd! En nogmaals: meer afleveringen in deze serie zijn welkom. Mail me waardoor jij geïnspireerd raakt, inclusief links en beeldmateriaal, en jij bent de volgende na Marg van Eenbergen, Marinus de Goederen, Ivo Victoria, Trent Reznor en Roy.

Tweet

Inspiratie (4)

En wat inspireert míj deze week? Dit uitgebreide verhaal hoe Trent Reznor van Nine Inch Nails (NIN) zijn zaakjes zelf aanpakt sinds hij brak met Interscope. Met de uitgesproken muziek die hij maakt en zijn hondstrouwe fanbase heeft Reznor misschien makkelijk praten, maar toch geeft hij do-it-yourself een nieuwe dimensie met toffe NIN-apps voor de iPhone, door muziek vrij te geven en zijn fans met al zijn acties en ideeën centraal te stellen. Hij is er maar druk mee. Lees het interview en check de clip:


Trent komt ook nog even langs in dit interessante Guardian-artikel, dat volledig aansluit bij Bobs verhaal dat het op dit moment gebeurt in iTunes' app-store (dank voor de tip, Atze).

Tweet

Inspiratie (3)

Ook Schrijver-voorheen-Platenbaas-en-Muzikant Ivo Victoria liet zich inspireren (duh!) door deze serie. Ivo heeft nog niet zo lang geleden zijn debuutroman ingeleverd bij zijn uitgever; hij verveelt zich nu. Zijn boek verschijnt na de zomer. Ik kijk er naar uit!

Over inspiratie zegt hij: "Of het nu om schrijven of muziek maken gaat, doet er niet zo heel erg veel toe bij het bekijken van onderstaande video – hij is universeel, en dat is mooi. Zelf heb ik het als een bevrijdende gedachte ervaren te accepteren dat je beste werk niet alleen jouw verdienste is, maar ook de verdienste van 'something out there’. Want in dat geval kan je weliswaar niet de totale eer claimen voor topwerk, maar net zomin de totale schuld voor al je missers ;-) Het enige wat je als artiest kan doen, is opdagen voor jouw deel van het werk. Over de rest, die ongrijpbare ‘spark’ die jouw hard labour naar een ander niveau tilt, heb je toch geen controle.

Dit verhaal deed me ook denken aan die keer dat ik Salman Rushdie geïnterviewd zag worden door de Vlaamse rockzanger Frank Vander Linden. Frank vroeg hem “Meneer Rushdie, wat is het allermoeilijkste aan schrijven?” Rushdie antwoordde: “Blijven zitten.” En zo is het maar net. Blijven zitten. Niet wachten op inspiratie, maar gewoon beginnen tikken en blijven zitten. En sinds ik deze video gezien heb: altijd een tweede kop koffie in je werkkamer neerzetten."

Toetje: lees hier wat Ivo over ontwikkelingen in de muziek- én de uitgeverswereld zegt. En hij kan het weten.

Deze serie over inspiratie heeft een open einde, om maar 'ns een fraaie boeken-term te gebruiken. Nieuwe bijdragen zijn meer dan welkom! Hoeft niet lang te zijn: 1 concreet uitgewerkt voorbeeld met wat links is al zeer, uh, inspirerend. Mail me. Zou leuk zijn als er, naast al de blanke-jongens-gitaarbandjes, ook 'ns een DJ, producer, hiphopper, schrijver of andere kunstenaar reageert. Hoe je ramt op 6 snaren en lekker alternatief bezig bent lezen we hier immers vaak genoeg.

Tweet

Inspiratie (2)

Every artist is a cannibal, every poet is a thief
All kill their inspiration and sing about their grief

Zanger en songschrijver Marinus de Goederen van a balladeer vond bovenstaand citaat uit U2's The Fly van toepassing op deze serie, die onverwacht veel reacties oproept en plots wat regelmatiger zal verschijnen dan gedacht. Des te beter. Voor Marinus duurde het JAREN voordat hij doorhad hoe inspiratie bij hem werkte: "Een liedje schrijven is deels inspiratie, maar voor het grootste gedeelte ‘gewone’ arbeid. Het stukje inspiratie is duidelijk leuker dan de arbeid :-) De eerste paar zinnen komen soms uit de lucht vallen of knallen uit de speakers van je TV, maar ik heb mezelf vaak genoeg een weekend lang opgesloten om er – zonder succes – 2 laatste ontbrekende zinnen uit te poepen. Heel frustrerend.

Qua inspiratie is Swim with Sam mijn bekendste voorbeeld. Adriaan Jaeggi † beschrijft in zijn roman Held van Beroep niet alleen het leven van Sam, maar ook zijn liefde voor water. Prachtig. In zijn held Jacques-Yves Cousteau waardeert Sam dat hij "van de hele oceaan een overzichtelijke badkuip maakte, waar je veilig in kon rondzwemmen zolang je de aanwijzingen van Jacques maar opvolgde."

Sam here says he lost his call
on the day Cousteau had died
the ocean was a tub of sharks
with Jacques-Yves as a guide

Zo staat het boek vol mooie zinnen. Zoals deze (door mij) ongebruikte: "Sproeten zijn de geroeste uiteinden van je stalen zenuwen". En als we het dan toch over dit soort wijsheden hebben: een paar jaar geleden viel ik middenin een aflevering van Over Vaders En Zonen, een TV-programma van Hugo Borst met Maurice en Marc de Hond. Na de nodige familiedrama's (concentratiekampen, kanker en een medische blunder die verlamming bij Marc veroorzaakte) blijven vader en zoon ‘koelbloedig’, tot verbazing van Hugo Borst en de kijker. Wanneer de interviewer op het einde naar het levensmotto van Maurice de Hond vraagt zegt hij die van zijn vader te hebben overgenomen: “Wie bang is krijgt ook klappen.” Bij zo’n zin gaan bij mij de alarmbellen gelijk af. En het zette me gelijk aan het denken, over (levens-)wijsheden in het algemeen en die van ouders in het bijzonder. Mijn moeder zegt wel eens “Je moet er boven staan”. En ik heb mijn vader vaak horen zeggen “de beste verdediging is de aanval.” Alles bij elkaar inspireerde me dat tot de volgende coupletten:

save your drama for your mama
mine says: “learn to rise above”
men who fear get hit as well
but I’m too scared of love

what doesn’t kill you makes you stronger
father says:
“the best defense is a good offense”
so pacifists like me don’t stand a chance

no chance

Prachtig voorbeeld waar inspiratie vandaan komt en hoe je het concreet omzet in een songtekst, Marinus. Tof! Morgen een inspirerend filmpje van Ivo Victoria, over geïnspireerd schrijven in plaats van musiceren. Teken ondertussen even de petitie om Sesamstraat weer naar half 7 te krijgen. Schandalig!

Tweet

Inspiratie (1)

In een onregelmatige serie wil ik regelmatig aandacht besteden aan de belangrijkste voorwaarde voor creatie: inspiratie. Marg van Eenbergen doet de aftrap. Je kent haar misschien als frontvrouw van Seedling en inmiddels neemt ze thuis alweer haar tweede solo-album op onder de naam GRAM (het leuke eerste haal je hier of download je daar). Dat gaat niet zonder creatieve slag of stoot; daar Twittert ze regelmatig over. Hier vertelt ze waar haar inspiratie zoal vandaan komt:

"Persoonlijk geloof ik niet zo in al dat flauwe New Age-gelul over inspiratie. Volgens mij komt het heel praktisch neer op jezelf onbegrensd openstellen voor vrije associatie. Soms zit ik ook wel 'ns vast (check hier voor recent writer's block), maar achteraf gezien heeft dat dan vaak te maken met teveel zorgen aan m'n kop. Dan is er gewoon geen ruimte vrij om lekker de hele dag er op los te associëren. Ik heb er eigenlijk nooit zo over nagedacht, maar bepaalde factoren die voor rust in je hoofd zorgen leveren die benodigde ruimte op: een heerlijke eigen studio, geen geldzorgen, een vaste relatie. Klinkt misschien banaal, maar werkt wel. Momenteel heb ik zo'n goede band die samen het nieuwe GRAM vormt, dat de sluizen werkelijk helemaal opengegooid zijn en ik op dit moment in een writer's flush zit :-)

Je kunt die ruimte-makende factoren natuurlijk kunstmatig opwekken, door bijvoorbeeld in je uppie in the-middle-of-nowhere te gaan zitten (Zweden, Frankrijk), heftige dingen mee te maken, persoonlijke of maatschappelijke problemen te bespreken, ernstig verliefd te worden: al die dingen waar de mooiste songs over zijn geschreven. Die leveren echter vaak pas een half jaar later een goede song op. Op het moment zelf zit je hoofd namelijk te vol. Je kunt je dan wel heel geïnspireerd voelen, maar je bent niet in staat de spreekwoordelijke 90% transpiratie op te brengen die nodig is: 'Beautiful boys will inspire you to master-pieces, later they're preventing you from carrying out' (uit 'Choo-choo' van mijn debuutplaat).

En hoe werkt die vrije associatie dan? Als je eenmaal een basis-idee in je hoofd hebt zitten, is het niet zo moeilijk: je hoort gewoon de hele dag de melodie in je hoofd en ieder geluid, ieder woord dat je hoort, wordt afgewogen in het interne vrije-associatie-netwerk in je hoofd. Vooral tijdens geïsoleerde, routinematige handelingen gaat dat proces heel hard (hardlopen, fietsen door de stad, onder de douche staan). Op dat soort dagen komen gemiddeld minstens 5 nieuwe basisritmes, vioollijntjes of zinnen tekst in m'n hoofd voorbij. Welke het beste past, zing ik snel even in op m'n telefoon." Daar heb je deze handige app voor bijvoorbeeld.

Een concreet voorbeeld: "Het nummer 'We Drive', dat zeer waarschijnlijk de nieuwe GRAM-plaat gaat halen, is een goed voorbeeld van hoe tekst, muziek en ritme samen ontstaan zijn. Ik zou m'n auto kwijtraken en baalde daar van. Niet te erg, anders zou alles wat ik in alinea 2 beweerde niet kloppen ;-) Ik was echter vastbesloten minder zielige en/of boze liedjes te maken, al besefte ik hoe belangrijk het hebben van een auto eigenlijk voor me was. Een auto geeft een alleengaande dame als een betrouwbaar maatje een veilige rit naar huis. Het is voor mij een symbool van vrijheid om op ieder moment dat ik wil mijn gitaar op te pakken en naar het buitenland te verkassen. En het is de ideale plek om heel hard te zingen. Ik besloot dus een soort liefdeslied voor mijn auto te schrijven, waarin ik de auto in de 2de persoon aanspreek ('you'). Toen had ik de hele tijd de zin in m'n hoofd 'What I need is a passenger seat'. Die zin had van zichzelf al zo'n duidelijk ritme dat ik automatisch op een backbeat-achtige begeleiding uitkwam. Vervolgens kwam het hele proces op gang dat ik eerder beschreef. Luister hier een ideetje wat ik in m'n telefoon heb gezongen, de demo klinkt uiteindelijk zo. Het nummer was af op de laatste dag dat ik de auto nog in m'n bezit had. Ik heb het als welkomstboodschap tijdens de eerste rit in mijn huidige 6dehands auto gedraaid, sentimenteel als ik ben.

Goh, eigenlijk best leuk om dit zo op te schrijven. Mag ik de lezers dan nog wijzen op alle (inmiddels 29!) YouTubes waarin ik wekelijks mijn inspiratieproces probeer vast te leggen? Zie mijn YouTube-kanaal. En als je dat nog niet genoeg vindt, mag je dag en nacht kijken hoe ik vrij-zit-te-associëren in m'n home-studio met de 24-uurs-webcam. Het hele doel van dat project was immers om een jaar lang iedereen het inspiratie- en transpiratieproces naar de 2e plaat toe te laten zien!"

Dank voor je openhartige bijdrage, Marg.

Check ondertussen Andrew, die enthousiast maar kritisch verslag doet van een recent seminar. In z'n eigen woorden "one of the most important, meaningful and eye-opening experiences of my music industry analysis and consultancy career." Heeft U meer aansporing nodig? Het is het eerste (update: en tweede) deel van een serie en daar is EHPO dol op! Of check een e-mail aan Bob: wat Twitter en e-mail inmiddels voor elkaar krijgen (en Roadrunner niet).

Tweet