Kensington doet het zo (slot)

Na deel 1 en deel 2 vandaag het slot in de spannende avonturenserie van @Kensingtonband:

"Met de master in handen overlegden we wanneer ons debuutalbum uit te brengen. De luwte van de zomervakantie was aanstaande en gaf ons 2 opties: direct releasen of over de zomer heen tillen. Al snel waren we het er over eens dat we hem zo snel mogelijk uit wilden brengen: zo bleven we met een strakke planning het Lowlands-geweld voor. De releasedatum stelden we vast op 16 juli, de dag erna planden we de releaseparty in het tofste podium van thuisstad Utrecht: EKKO. Hoop te doen, want binnen een paar weken moest de voorraad CD's bij de distributeur liggen en op 17 juli EKKO vol staan.

Naast de voorbereidingen voor de release regelden we een najaarstour met MakeBelieve plus een steeds wisselende buitenlandse support (totaal 17 shows). Om aandacht te genereren voor album en tour en omdat we eager waren om iets nieuws te laten horen gaven we in ruil voor een e-mailadres nieuwe track ‘Franklin Exits’ weg (hier nog te streamen). Ook gingen we langs bij Gerard Ekdom en ontvingen de eerste interviewaanvragen. De allereerste recensie in de Veronica Gids hielp: vier sterren, “(on)Nederlands goed”, een tof compliment. En de plaat was nog niet eens uit!

Op 9 juli, een week voor Borders, kwam eerste single Youth uit. Inderdaad, van onze EP, maar opnieuw opgenomen omdat we vonden dat de track een groter publiek verdient. De song heeft zich bewezen (3VOOR12 Utrecht Song van het Jaar 2008), maar nooit de promotie gekregen die hij verdient. Het nummer heeft een zomerse vibe, dus dat maakt het een geschikte kandidaat. In diezelfde zomerse vibe zijn we begin juli afgereisd naar België, naar een verlaten en overwoekerd pretpark, om een video te schieten. Dit deden we met Poodles on Speed, een Belgische videocrew. De aanblik van het vergane pretpark was een sterk uitgangspunt voor de betekenis van het nummer en leverde mooie beelden op die passen bij de promotiefoto’s die we met Dave Ma in Londen maakten. Die foto’s hebben we ook gebruikt voor onze nieuwe website, ontworpen door Studio AKT in Florida. Opnieuw een keuze buiten Nederland, om het nét even anders te doen en het geheel een internationale uitstraling te geven:

De releaseparty naderde, en al bleven de RSVP’s op Facebook binnen komen, zetten we toch alles op alles om iedereen naar binnen te krijgen. Voor minder dan uitverkocht doen we het niet! Toen op de bewuste avond de kassa openging, hoefden we ons over de zaal niet druk te maken: binnen een kwartier verkochten de resterende kaarten aan de deur uit en konden enkelen zelfs niet meer naar binnen. Ons optreden was een geweldig succes en bijna een kwart van de bezoekers ging met een vers exemplaar van Borders naar huis.

De meeste recensies van de plaat moeten nog komen vanwege de schaars bezette redacties op dit moment, maar sinds de release hebben we al veel positiefs bereikt: we kregen er in juli 390 followers bijgekregen op Twitter (zie grafiek), een grotere boeker raakte geïnteresseerd, er staat volgende week een paginagroot interview in de Veronica Gids (= 2,8 miljoen lezers), gisteren werden we gebeld door 3FM dat we Serious Talent zijn en binnenkort staan we voor de vierde keer in 2 maanden tijd bij diezelfde zender in de studio.

We staken een aantal dingen op van dit avontuur: je moet zorgen dat je een goed team om je heen verzamelt en daar gebruik van maken. Stippel een duidelijke lijn voor je band uit ('We willen naar het buitenland!') en benut internet om mensen waarvan je denkt dat ze ‘nee’ zeggen toch te benaderen (Dave Ma, James Kenosha, Poodles on Speed). Zet áltijd hoog in. Blijf elke dag communiceren met je fans, followers en friends, online via Twitter, Facebook, Hyves maar nog belangrijker: na shows in het echt. Mond-tot-mondreclame is nog steeds de beste reclame. Benut ook de kwaliteiten die je in je band en je vriendennetwerk hebt: onze bassist Jan programmeerde de nieuwe website, goede vriend Michiel Peeters denkt mee over de social media aanpak en Cedric, onze manager en boeker, is altijd bereid om net dat stapje meer te zetten."

Ik had het zelf niet beter kunnen samenvatten, heren. Lijkt alsof jullie dit blog wel 'ns lezen en praten met mensen die ik ook goed ken ;-)
Succes met single, album, tour en veel dank voor het delen van jullie enthousiasme, visie en avonturen!

Tweet

Kensington doet het zo (2)

De heren van @Kensingtonband vervolgen hun spannende aftrap van precies 2 weken geleden:

"We hadden 2 maanden om 100 dingen te regelen: studio boeken, accommodatie voor twee-en-een-halve maand regelen en ons hele muzikale hebben & houden de boot op krijgen. We namen zelfs een complete demo-studio mee! Druk zat, terwijl we nog volop live aan het knallen waren én de laatste hand aan onze liedjes legden. Daarnaast herstelde drummer Niles in het ziekenhuis van een mysterieuze infectie en was na een Spartaanse revalidatie nét op tijd fit om het album in te spelen [zie ook: Arjen Robben].

Onze plaat namen we op in The Analogue Rooms in Elland, een klein gehucht in een heuvelachtig gebied vlakbij Leeds. Die studio is eigendom van Nick ‘Peanut’ Baines, toetsenist van de Kaiser Chiefs. Het toeval wil dat Nick Hodgson, drummer en schrijver van veel Kaiser Chiefs-hits, een drinking buddy van onze producer James en eerdergenoemde Owen Brinley is. Uiteindelijk gingen we met 6 volledig ge-demode songs de boot op en kwamen er twee-en-een-halve maand later met 11 fantastisch klinkende tracks vanaf:



We hebben ‘het moment’ behoorlijk gepakt in The Analogue Rooms. Het was absurd om 10 weken lang elke dag volledig gefocust te zijn op onze muziek. We sliepen in een redelijk verrotte arbeiderswoning in Armley, de Bijlmer van Leeds. Vrije dagen waren, vooral toen de bandkas leger en leger raakte, verschrikkelijk saai, maar dat ging gelukkig niet ten koste van de inspiratie. Muzikaal gebeurde nog ontzettend veel in de studio. Daarnaast hielden we ons bezig met randzaken, zoals een fotoshoot regelen met Dave Ma via Facebook (vooral bekend van fantastische video’s voor Foals), een videodagboek bijhouden en ons netwerk uitbreiden (...) tijdens de wekelijkse drinkavond op Call Lane, het centrum van Leeds en Leeds Festival, waarvoor James backstagekaarten had gehosseld.

Toen we terugkwamen in Nederland vielen we een beetje in een zwart gat. Van muziek maken van 11 tot 11 (en meestal later) terug naar uitzendwerk is onwennig, to say the least. We hadden aan een geweldig leven geproefd. Dat motiveerde om ook daarna alles tot in te puntjes te regelen. We schreven nog 2 sterke tracks, die we begin dit jaar in Amsterdam opnamen met Niels Zuiderhoek (producer van onze EP Youth) en zijn toegevoegd aan onze plaat. De mix perfectioneerden we met Niels en Barak Koren (doet geluid voor o.a. Nick Cave) en om het helemaal af te maken gingen we terug naar de UK om het album te laten masteren. Alles moest perfect zijn, dus de keuze viel op John Davis. Voor we het wisten zaten we in een gelikte mastering suite in Londen waar eerder de Arctic Monkeys, Snow Patrol en U2 zaten. Quite nice, en het was net wat de plaat nodig had!"

Later deze week het laatste deel van deze serie.

Tweet

Kensington doet het zo (1)

Het Utrechtse Kensington (@kensingtonband) nam dit jaar hun debuutalbum op en presenteerde dat afgelopen zaterdag in een uitverkochte EKKO. Dat ging ongeveer zo:

"De echte start van Kensington is onze drummerswissel geweest, dik 2 jaar geleden. Met Niles waren we compleet, voelden we dat we potten konden breken en écht in staat tot mooie dingen waren. Tot nu toe heeft dat gevoel ons niet in de steek gelaten. Na het uitbrengen van de Youth-EP in 2008 op het Utrechtse Snowstar Records, van onze vriend, huidige manager en boeker Cedric Muyres, ging het hard. We werden Serious Talent bij 3FM (airplay!), er kwam interesse van verschillende platenmaatschappijen en we speelden veel, o.a. met The Wombats en Razorlight. Kortom, we werden bevestigd in ons gevoel dat we iets moois aan het bouwen waren.

Na eindeloos veel mailconversaties, telefoontjes en meetings kozen we begin 2009 voor Bladehammer Music, een nieuwe ambitieuze club mensen uit Amsterdam, geleid door Gerry van der Zwaard en Menno Timmerman. Beiden hebben hun sporen verdiend in de industrie en zijn niet bang om in deze onzekere tijden te investeren in talent. Met de kracht van publisher Sony ATV erachter, partner van Bladehammer en onze muziekuitgever, werkten we langzaam maar zeker naar een debuutplaat toe. Het zakelijke aspect was belangrijk en interessant, maar hoe je het ook wendt of keert draait het maar om 1 ding: Goede Muziek.

We schreven al flink, maar nu ging het gas erop: het uitwerken van songs, de producer- en studiokeuze hadden allen topprioriteit.

We waren er eigenlijk al vrij snel over uit dat we onze debuutplaat niet in Nederland wilden opnemen. Juist níet aan het eind van een sessie naar huis kunnen rijden, weg uit ons kleine wereldje, uit onze comfort zone en gepusht worden door iemand waar we tegenop keken. Na het horen van het debuutalbum van Grammatics, een nieuw project van Owen Brinley (Colour Of Fire), werd snel duidelijk op wie we onze pijlen richtten: James Kenosha. Een jonge maar zeer talentvolle en veelgevraagde producer uit Leeds, geprezen in de UK door bijvoorbeeld NME en Q om eerdergenoemd album en producties voor o.a. Dinosaur Pile-Up en Pulled Apart By Horses." Dat werkte in de praktijk zo:



"Door een MySpace-bericht te sturen werd het eerste contact gelegd. James was meteen enthousiast en 3 mailtjes later hadden we het al inhoudelijk over de songs en over het boeken van zijn ticket naar Amsterdam zodat we konden meeten. Die meeting kwam er en vanaf toen was alles koek en ei."

Spannend verhaal dat nieuwsgierig maakt. Wordt vervolgd dus.

Tweet