@DestineDestine doet het zo (2) - repeteren

Gisteren vertelde gitarist Hubrecht over de ambities van zijn band Destine vanaf Dag 1 (nieuwe single: Stay). Hoe kijken hij en de rest van Destine aan tegen repeteren? Nuttig? Onzin? Hoe vaak? En vooral: met welke reden, intenties en doelen?

Hubrecht: 'In veel bands is het vanzelfsprekend dat je 1 keer per week repeteert. Ik denk dat het goed kan zijn je af te vragen wáárom je de oefenruimte in gaat. Vaak kost een oefenruimte geld, en kun je dat geld ook heel goed op een andere manier besteden. Ik ben zelf nooit een groot fan geweest van hele dagdelen in de oefenruimte doorbrengen. Hoogstwaarschijnlijk omdat ik als gitarist niet goed genoeg ben om er de een na de andere geïmproviseerde solo uit te knallen, misschien omdat ik het gewoon vaak niet efficiënt vind.Bespreek van tevoren waarom je repeteert. Vind je het gezellig om gewoon met je vrienden een beetje bij te kletsen en samen wat liedjes te spelen, wil je samen nieuwe nummers schrijven of wil je bij je huidige reportoire de puntjes op de i zetten om ze nog strakker te kunnen spelen? Ook hier: zorg dat je op 1 lijn zit. Spreek af vanaf en tot welk tijdstip je oefent. Daarmee voorkom je dat je bassist het laatste uur met een zuur gezicht plichtmatig zijn partijtjes afwerkt omdat hij eigenlijk met vrienden de kroeg in zou gaan.

Met Destine schrijven we geen nummers in de oefenruimte, maar in onze homestudios thuis. Als we liedjes af hebben, sturen we elkaar via internet de partijen en studeren deze eerst thuis in. Daarna plannen we een oefensessie in en besteden dan vaak 1 volledige oefensessie van 3 uur aan dat ene nieuwe nummer. Omdat we allemaal ook elkaars instrumenten kunnen spelen, zijn we erg kritisch op elkaar. Maar we weten ondertussen dat die kritiek bedoeld is om de band als geheel naar een hoger niveau te tillen. Als we in de oefenruimte vinden dat we het nummer goed genoeg beheersen, spelen we het liedje pas live.'

Het ging vandaag over repeteren, maar eigenlijk opnieuw over ambitie. Een rode draad. Morgen: optredens. Deze complete serie is aan te klikken en door te sturen met http://bit.ly/Destine.

Tweet

@DestineDestine doet het zo (1) - over Ambitie

Kijkje achter de schermen: producer en songschrijver David Schreurs zat ik op vriendelijke wijze achter z'n broek om zijn ervaringen en leermomenten met Caro Emerald op EHPO uit de doeken te doen. De mail naar hem bleef maandenlang in mijn outbox staan; iedere 5-6 weken probeerde ik het opnieuw. Het resultaat loonde ruimschoots de moeite: 8 maanden na haar doorbraak in januari 2010 mailde David Caro Emerald doet het zo, een prachtige 5-delige serie waar ik bijna geen letter aan veranderde, regelmatig naar verwijs en waarvoor ik David nog steeds dankbaar ben. Bomvol waardevolle inzichten.

Onlangs vertelde David over zijn ervaringen in het buitenland op nlpop.blog.nl. Bewonderenswaardig en veelzeggend dat hij in al die drukte de tijd blijft nemen om zijn kennis en ervaring te delen en zo andere muzikanten en producers helpt.

Net als David val ik Destine's gitarist Hubrecht Eversdijk al maandenlang lastig. Keer op keer antwoordde hij 'ik ben ermee bezig' en 'komt eraan!' Tijdens mijn vakantie was het zover en bij thuiskomst vond ik deze mail in mijn inbox:

Deze week, in 4 delen: Hubrecht over ambities, repeteren, optreden en management van zijn band Destine. De complete serie is aan te klikken en door te sturen met http://bit.ly/Destine.

'Ik volg al een aantal jaar met veel interesse Niels’ blog, en heb ontzettend veel bruikbare tips, interessante stellingen of leuke voorspellingen voorbij zien komen. Toen Niels mij vroeg om eens wat inzichten vanuit de Destine hoek te delen, heb ik daar een tijd over moeten nadenken. Wat heb ik te melden wat hier nog niet gezegd is, nog niet behandeld is? Ik heb getracht een aantal punten te belichten die mijn inziens vaak vergeten of onderschat worden door beginnende bands.

Tweet

De klant is Koning (dit keer écht!)

De mooiste bijvangst van je eigen blog is ordening van je gedachten en het feit dat door het delen van kennis lezers ook hún kennis met je delen. Zoals ik eerder zei: wie niet kan delen, kan ook niet vermenigvuldigen.

Soms krijg je je gedachten echter moeilijk onder woorden, mis je een verbinding, maar zie je wel hoe verschrikkelijk veel er verandert in de wereld. Op dit moment gaat een aantal vaste waarden en marktverhoudingen volledig op de schop, relaties die soms al decennialang min of meer vastliggen. De belangrijkste daarvan is de relatie tussen producent en afnemer, maker en consument. Of noem het schrijver en lezer, NS Hispeed en treinreiziger, muzikant en fan. Afgelopen week vond ik in mijn Inbox, via Twitter en op de rest van internet talloze voorbeelden die ik in 1 blogpost creatief aan elkaar wilde verbinden. Soms volstaat echter een opsomming van feiten, knipsels en gebeurtenissen:

De heftigste van afgelopen week is de case van voedingsmiddelen, snoep- en chocoladeproducent Nestlé (via Charly). Zij doen een Dirk Scheringa'tje: jarenlang een twijfelachtig product verkopen (in dit geval vuile KitKat's) en denken dat moderne consumenten dat zonder protest slikken. Dirk Scheringa verkocht leningen met lage rentes maar onbeschofte verzekeringspolissen, bouwde daarmee een gigantisch kruitvat, Pieter Lakeman was de lont, Twitter en andere sociale media de niet te blussen veenbrand. Nestlés Pieter Lakeman heet Greenpeace, ouderwets paniekvoetbal door negatieve reacties van Facebook te verwijderen is de lont. Gevolg: Nestlés veenbrand woedt nu over heel internet en slaat over naar de beurs. Deze bondige blogpost vat de gebeurtenissen rond Nestlé samen. Zij die Rage Against The Machine vorig jaar naar #1 hielpen dwingen nu dit bedrijf op de knieën. Omdat het kan.

Bij de start van dit blog nam ik me voor maximaal 20% van mijn tijd en ruimte te besteden aan bad practices en de rest aan positieve, concrete tips hoe het anders kan. Kijk mee hoe anderen de mogelijkheden van een veranderde wereld benutten:

Dit was de eerste reactie onder mijn post Perfect Dusty:

Jeroen van Plato Utrecht gaat actief op zoek naar muziekliefhebbers, nieuwe en bestaande klanten en biedt ze 100% relevante, pro-actieve service en tips. Niet afwachten, maar doen. Genoemde twee verzamelaars liggen inmiddels bij mij thuis. Ik heb Jeroen gevraagd voor dit blog iets te schrijven over hoe Plato omgaat met internet, social media (bijvoorbeeld Twitter) en de verkoop van muziek anno 2010. Hopelijk doet-ie dat binnen afzienbare tijd. UPDATE:

Maar er zijn meer slimmeriken die met open vizier op een nieuwe manier zaken doen. Lees hoe Seats2Meet omgaat met leveranciers of hoe je in Breda gratis eet (via Harry de Swart):

De treffende openingszin van restauranthouder Jeroen vat zijn beweegredenen samen. Net als jouw band heeft hij gebrek aan naamsbekendheid en klandizie, maar wél iets te bieden. Door creatief na te denken over zijn product, marketing en strategie creëert hij de noodzakelijke aandacht en omzet. Het opstart-model 'gratis' haalt in de muziekindustrie de koppen nauwelijks meer, maar in de horeca wél.

Ook de boekenbranche moet totaal anders omgaan met hun product, de kracht van social media, wensen en behoeften van (digitale) lezers. Zie de letterlijke ommekeer in dit briljante filmpje (via Tom en Timo):

Misschien gooi ik een boel dingen op een hoop, maar ik zie overeenkomsten: internet zet de wereld volledig op z'n kop. Het is buigen of barsten. Alleen creatieve ondernemers met oog voor de belangen, wensen en eisen van winkelier en klant, boeren én eters overleven de komende jaren.

Tweet

De Grote Prijs van Nederland 2009 Special

Omdat ik vind dat iedere muzikant in Nederland op de hoogte moet zijn van wat blijkbaar de meest getalenteerde concurrentie op dit moment is:









Daar ligt de lat dus. Allemaal te zien op het YouTube-kanaal van De Grote Prijs.

Eerder verwees ik naar een gratis binnen te halen mix van de dance-finalisten (gemaakt door Sander & Job), een hiphop-mixtape en compilaties van de finalisten pop/rock en singer/songwriter. Een nadere kennismaking met alle deelnemers en categorieën (.pdf) staat ook online.

Goed bezig, die gasten van de Grote Prijs. Tot 12 december in De Melkweg en Paradiso?

Tweet

Only Seven Left doet het zo (6) - je debuutalbum opnemen

De jonge Hilversums/Amersfoortse pianorock-band Only Seven Left wordt met regelmatige tussenpozen gevolgd door EHPO. Bijvoorbeeld omdat ze zichzelf en andere muzikanten helpen door de Bandcamp-player op Hyves geplaatst te krijgen of hun promotie er super gelikt uit laten zien. Daar kunnen anderen nog wat van leren. Op dit moment nemen de 5 heren in de Graveland Studio hun debuutalbum op, dat begin volgend jaar moet verschijnen. Ik vroeg drummer Bram, die het handigst omgaat met een toetsenbord, om een studioverslag en vooral de belangrijkste leermomenten bij het opnemen van hun debuut:

"Begin dit jaar bedachten we met de band dat het best leuk zou zijn om eens iets uit te brengen. Of dat dan een album moest zijn, of meerdere EP's, of een soort MP3-abonnement - daar waren we nog niet over uit. Na veel praten met deskundige mensen om ons heen en peilen bij fans, kwamen we toch tot de conclusie dat het een ouderwetse CD moest worden. We verkopen best veel CD's aan fans die iets tastbaars willen hebben en bovendien nemen labels, managers, programmeurs en distributeurs je toch pas serieus als je een album uit hebt.

En wanneer moest dat album dan klaar zijn? Toen we gevraagd werden om vanaf januari 2010 vaste support van Destine te worden voor hun album-tour, was dat gelijk duidelijk: daarvóór moest-ie af. Tijd zat dus, leek het. Maar inmiddels zijn we erachter dat een half jaar helemaal niet lang is voor het schrijven, plannen en opnemen van een album..."

Integendeel, Bram: mijn ervaring is dat een jonge, debuterende band ontzettend veel tijd nodig heeft om zich goed voor te bereiden op opnamen. Een jaar is niets. De meeste tijd moet in het belangrijkste zitten: het schrijven van voldoende ijzersterke songs en het fijn slijpen van dat materiaal. Dat is de basis en het aller- allerbelangrijkste. Dit lijkt een open deur, maar keer op keer blijkt dat bands en muzikanten veel te snel denken dat ze er al zijn. Mijn tip: trek je 10 favoriete CD's uit de kast, haal van ieder album je favoriete track en zet deze 10 samen op 1 CD. Daar ligt de lat, zó goed moet jouw album worden. Blijf schrijven en schaven tot je 200% tevreden bent. Debuteren is net Clearasil: you've only got 1 chance to make a first impression. Opnemen is daarna niets meer dan het strak uitvoeren van je plan.

Bram: "Op dit moment zitten we volop in de studio: terwijl ik dit schrijf, speelt naast mij Bart zijn gitaarpartijen in. De drums, bas en Jochems gitaar staan er al (heel goed!) op. Gek genoeg kost het opnemen van de plaat zelf nog het minste tijd [zeg ik toch!], maar al het geregel er omheen is bijna een full-time baan. We doen namelijk álles zelf, zonder label of manager, maar met wat advies van mensen als Niels en producer Arno Krabman. Het is zwaar, kost veel tijd, energie en geld, maar gelukkig beginnen deze investeringen de afgelopen weken zich terug te betalen in vet klinkende opnames."

Morgenmiddag en overmorgen zet Bram een lange lijst concrete tips en leermomenten op een rij. Morgenochtend om 10u sharp eerst 'Perfect For Staring Out The Window'.

Tweet

Monstertux: gemeen strak gedaan!

Zó! Die jongens en het meisje van Monstertux pakken de boel voortvarend aan. The Alison Album = klaar. Neem een kijkje op die site, want Monstertux heeft dat echt knettergoed gedaan: naast de opvallende interactieve vormgeving vind je er achtergrondinformatie, teksten, foto's, clips, een nog niet eerder vertoonde documentaire, een presskit met foto's, Nederlandse én Engelse bio en links naar alle platforms (Twitter, Hyves, Vimeo, YouTube, MySpace, Ongekend Talent en Last.fm). Niet al deze platforms kun je zelf vormgeven, maar waar dat wel mogelijk is heeft Monstertux dat in 1 strakke, herkenbare stijl gedaan. Petje af! Voor Twitter-updates is een belangrijke plaats ingeruimd op de site, zodat communicatie en interactie met fans en volgers automatisch veel aandacht krijgt. Heel verstandig.

Zoals alle hardwerkende bands die nog niet omarmd zijn door 538, 3FM, MTV of BBC's Radio 1 heeft Monstertux op dit moment meer te winnen met aandacht & fans dan met inkomsten. Dus kun je het album, met bijdragen van schrijfster Janet Fitch en Leine, gratis downloaden. Die gratis download-mogelijkheid zou ik zelf op de openingspagina plaatsen en niet 'verstoppen' achter 3-4 kliks. Wél slim: als tegenprestatie vraagt Monstertux 3 e-mailadressen van bevriende muziekliefhebbers die vervolgens ook op de hoogte worden gesteld van de downloadactie. Liever een CD? Mail je adresgegevens naar info@monstertux.nl en voor €12,50 (incl. verzendkosten) ligt-ie in je brievenbus.

Alison wordt vanavond gedoopt in de stad waar ze verwekt werd: Utrecht. Monstertux speelt in Stairway to Heaven, waar een uitzending van Downtown Café wordt opgenomen en live uitgezonden op KX Radio. De band vertrekt vanuit Friesland en biedt aan dat belangstellenden en fans meerijden. Goed plan, want ik heb het hier al eerder gezegd: focus op je omgeving. Overtuig eerst vrienden, familie, bekenden en hún vrienden. Bouw van daaruit verder. Hup naar Stairway dus vanavond!

Samengevat: Monstertux is uitstekend bezig. Wanneer ze dit blog lezen (en die indruk zou je bijna krijgen...) vind ik het leuk om uit hun eigen mond te horen hoe en waarom ze dit zo aangepakt hebben, welke moeite dat heeft gekost en wat de eerste resultaten zijn. Ben benieuwd.

Tweet

Nee heb je, ja kun je krijgen

Een Oudhollandsch gezegde dat ook in de moderne muziekindustrie nog steeds opgang doet. Iedere muzikant, artiest of hot-shot producer is 2 clicks bij je vandaan. Voicst regelde zo Peter Katis voor A Tale of Two Devils, GEM Greg Haver voor New. Producers met geen misselijk CV.

Ilan Palstra van Ilanois (strakke site) flikt het kunstje ook. Hij benaderde met succes Simon Gogerly, die een Grammy won voor zijn werk aan U2's How To Dismantle An Atomic Bomb en werkte met o.a. No Doubt, New Order, Nelly Furtado, N*E*R*D en Gwen Stefani. Dat ging zo: "We zochten voor ons nieuwe album iemand die ons muzikaal naar een hoger plan kon tillen, iemand die echt iets meer in huis heeft. We wisten dat we zelf best goede opnames kunnen maken (prima demo’s, al zeg ik het zelf), maar wilden meer. In Nederland heb je een paar hele goede producers, maar waarom geen gooi naar de wereldtop? Je kunt het altijd proberen toch...?"

Nog zo'n Oudhollandsch gezegde: niet geschoten is altijd mis. En dan blijkt het benaderen van zo'n internationaal befaamde technicus/mixer eigenlijk heel simpel: "Ik startte op MySpace met zoeken naar producers die mogelijk goed bij ons zouden passen. De helft van mijn verlanglijstje was snel gevonden. Zo'n 20 internationaal bekende producers heb ik via MySpace een bericht gestuurd, met een MySpace-link naar onze demo's en het verzoek om te luisteren. Tot slot heb ik ze gevraagd of ze belangstelling hadden ons tweede album te produceren."

En toen was het afwachten.

Ilan: "Ik was enorm verrast dat een week later 1 van de mailtjes werd beantwoord. Echt tof en spannend, want zou het ons lukken om met zo’n topproducer te werken, zonder dat we een groot label achter ons hebben staan? Uiteindelijk hebben 9 producers gereageerd, waarmee ik per mail verder heb gecommuniceerd over muziek, muzikale richting, welke nummers ze goed vonden etc. Uiteindelijk kwam de onvermijdelijke vraag: wat kost dat? We hebben met pijn en moeite een groot bedrag bij elkaar gesprokkeld (lening hier, lening daar) dat we nu investeren in ons nieuwe album. Maar het is ons gelukt: op dit moment zitten we met Simon in de studio!"

Voicst en GEM hebben het met wat geluk, brutaliteit, doorzettingsvermogen en (financiële) creativiteit niet anders gedaan. Destine, onlangs bij Sony Music getekend, heeft een vergelijkbaar verhaal. Wat let jou?

Tweet

Kyteman's Hiphop Orkest, Noorderslag 2009

Wát waren ze on-ge-lo-fe-lijk goed (foto van Atze):

Vonden ook 3VOOR 12 (in Hilversum én Utrecht) en vooral het publiek. Die daarna bij Nu.nl en in de iTunes Store klikten:

OOR herkent die publieksreactie, maar kraakt een klein kritisch nootje. Gijsbert van de Volkskrant noemt Kyteman's Hiphop Orkest op zijn weblog de sensatie van het festival en in de papieren versie van zijn krant een ook naar internationale maatstaven ongekend spannende en opzwepende show. Revu zag dat het goed was, Nu.nl dat de zaal te klein was, Parool kreeg kippenvel, Trouw voorziet een doorbraak en volgens NRC ging Kyteman er met de hoofdprijs vandoor.

Morgen een heus muzikaal Kyteman-kadootje op dit blog, op 20 februari a.s. de rest:

Tweet

Het Heilige Vuur

Net als met ongeloofwaardigheid rekent internet af met het ontbreken van Het Heilige Vuur. Dus Van Dik Hout: pak je spullen. Niemand is geïnteresseerd in een plichtmatig rondje om de kerk, standaard eindigend met een oliebol in Paradiso. Verzin wat nieuws, doe wat anders, maar in godsnaam: boei me met muziek en optredens die me het gevoel geven dat het nog ergens om gaat! Want dat 'Stil In Mij' de eerste én laatste keer was dat er voor jullie iets op het spel stond is, getuige de titel van deze video, niet alleen mij opgevallen.

Urgentie is, naast geloofwaardigheid (zie hier en hier), de sleutel tot succes op internet. In het enorme aanbod val je slechts op als je overtuigt, klinkt alsof je niks anders kunt én wilt dan muziek maken. Het spat van die demo van afgelopen dinsdag: dit is geen vrijblijvende hobby, dit moest eruit. En het is de gemene deler van artiesten die de afgelopen jaren boven het maaiveld uitstaken op internet (zij, zij - incl. nieuwe song - en zij bijvoorbeeld): vrijblijvendheid de deur uit, de vlam erin!

Voor sommige bands is urgentie zelfs het belangrijkste kenmerk van hun beste werk. Op de keper beschouwd bevatten het debuutalbum van The Strokes en Never Mind The Bolllocks minder dan een handvol ijzersterke liedjes. Maar de dadendrang en urgentie druipten bij verschijnen uit iedere groef! Doe mij zo'n klap in het gezicht van Glasvegas of Vampire Weekend in plaats van het slappe handje van Martin Buitenhuis.

Helaas weten weinigen de opwinding van een debuutplaat vast te houden of hun jeugdige hoogmoed verderop in hun carrière te vervangen door iets anders waardevols. Te vaak is de conclusie dat je nieuwe CD weer geen Illmatic, Leftism of Let Love Rule is. Maar er zijn uitzonderingen op die regel: Springsteen doet nog iedere avond alsof het zijn eerste is en ook Nick Cave bewaarde zijn beste werk voor later. Kings of Leon laten de waakvlam branden met Sex On Fire. En dat Het Heilige vuur niet uitsluitend brandt op debuutalbums wordt dit jaar bewezen door Elbow: 18 jaar bij elkaar, eerste album pas na 10 jaar uitgebracht en je 4e en beste wordt terecht bekroond met de Mercury Prize.

Bedenk daarom iedere avond voor het slapen gaan waarom je muziek maakt. Schiet na een minuut of 3 door je hoofd dat de vuilniszakken nog buiten gezet moeten worden of de vakantiefoto's ingeplakt (I'm talking to you, Martin Buitenhuis!), zoek dan een fatsoenlijke baan.

Oja: weer een goed stuk op New Music Strategies: waarom je al je demo's en repetitie-opnamen moet digitaliseren. Niet over een paar jaar, maar NU. Klik vooral op de 3 links onder het kopje 'The Long Tail/1000 Fans'. Super boeiend, voor iedere muzikant.

Tweet

Zo gaat dat bij 3FM

Fijn, dit blog roept reacties op. Da's de bedoeling. Kevin Moens mailde naar aanleiding van de 'Klinkt Als'-serie van de afgelopen dagen. Hij is eindredacteur en muzieksamensteller van het LLiNK-programma MoveYourAss op 3FM (ook te vinden op MySpace en YouTube). Hij boekt daarnaast bands voor het Radio 5-programma OBA Live en sinds dit jaar doet hij de Neude-programmering (= muziek) van Festival a/d Werf in Utrecht. Wie op zoek is naar optredens en aandacht klopt dus aan bij Kevin. Het is namelijk ook een hele aardige jongen.

Onderstaand delen uit een gemiddelde mail die hij ontvangt (in fraai EHPO-groen), met Kevins reactie:

'Wij zijn [bandnaam], een pop-rockband uit [plaats] en wij zouden het supertof vinden om een keer onze opwachting te maken in het programma move your ass!'

Kevin: Pop-rock kan alles zijn. The Raconteurs durf ik pop-rock te noemen, maar Intwine ook. Slordig dat ze onze programma-naam verkeerd schrijven (MoveYourAss). Is een detail, maar kan je wel zien als je onze site bezoekt.

'Via http://www.[bandnaam].nl/[album]_snippet.mp3 kun je een aantal fragmenten van onze meest recente plaat beluisteren.'

Kevin: Fragmenten? Een onbekende band die hun plaat al zo heilig vinden dat ze geen mp3-tjes durven rond te sturen noch op hun MySpace te plaatsen? Ik heb het gecheckt: ook daar valt alleen deze snippet-file te beluisteren. En op basis daarvan willen ze op 3FM? Dacht het niet... Op hun site staat verder ook helemaal niks, geen recensies of leuke foto's. Mijn indruk is dat het vroeger een studenten-bandje is geweest.

'Deze ceedee hebben we op [**] september gepresenteerd in een ramvol [lokatie] in [plaats]. Via onderstaande link kun je de recensie lezen van de lokale 3voor12-site.'

Kevin: Dit is wel goed. Maakt me duidelijk dat ze in ieder geval proberen om zichzelf in de kijker te spelen.

'Verder heb ik een foto bijgevoegd.'

Kevin: Een 4,5 mb grote hi-res foto bijvoegen is nooit zo handig. Hadden ze er beter een mp3 bijgevoegd; daar heb ik tenminste wat aan.

'Ik hoop dat wij een keer ons (muzikale) verhaal kunnen doen in de uitzending!'

Kevin: Tja, dus niet. Mijn regel bij 3FM is dat ik een band pas uitnodig als er echt iets aan de hand is: dus plaat is klaar (of komt er snel aan) en gaat ook bij 3FM gepromoot worden door een plugger. Dat laatste is belangrijk, anders zet het voor mij geen zoden aan de dijk. Ik kan wekelijks 3 bandjes in de uitzending neerzetten die je voor de rest nergens ziet of hoort, maar daar zit onze luisteraar niet op te wachten. Soms zet ik wel eens een band neer die verder geen promo doen op 3FM. Nobody Beats The Drum bijvoorbeeld, maar die hebben al zo'n buzz en volle toeragenda dat dat geen bezwaar is.

Hoort U het 'ns van een ander.

Oja, ik had beloofd deze week iets te melden over auteursrecht en publishing. Dat komt later.

Tweet

Mercury Prize

Zó ontzettend verdiend:

Meer info hier. En wat Gijsbert zegt.

Tweet

Alle 13 Goed

Geen muziek zonder lijstjes. En laat dat nou een prima manier zijn om te weten waar je begint als muzikant, DJ of band. Want uiteindelijk is de meest gestelde vraag 'Wat vind je van onze liedjes?' Ik draai die vraag graag om: hoe goed wíl je worden? Er is niemand bij 3FM, Radio 538 of Pitchfork.com die over jouw song zal zeggen 'Ach, het komt uit Nederland en die jongens zijn nog geen 20 jaar oud. Dat mag best een beetje minder klinken dan [vul hier je favoriete single van dit moment in]'. Maar je blind staren op de playlists van radiostations of de smaak van 3VOOR12's muziekpolitie is zinloos. Tegen de tijd dat jouw plaat klinkt als [vul hier een andere favoriet in] is het muziekbeleid van 3FM gewijzigd en OOR een kooktijdschrift geworden. Maar belangrijker: het inspireert niet! Songs schrijf en neem je op voor jezelf. Omdat je er 100% in gelooft. Want als jij dat niet doet, doet niemand het. Daarbij moet je goed nadenken over de kwaliteit van je composities, je spel, opnamen en productie. En manieren zoeken om jezelf te inspireren en de lat hoog te leggen. Brand een CD'tje met je 10 favoriete tracks van je 10 favoriete albums & artiesten en draai dat thuis, op je iPod, in de auto, op je werk, je PC en in jullie oefenruimte. Hard, veel en vaak! En bedenk dat jouw song daar tussen moet staan.

Mijn 'Alle 13 Goed' zou vandaag zo klinken (en morgen compleet anders):

1. Runaway - Del Shannon

2. Midnight In A Perfect World - DJ Shadow

3. Northern Sky - Nick Drake

4. The Killing Of Georgie (Part I & Part II) - Rod Stewart

5. With Every Heartbeat - Robyn

6. Everlasting Love - Love Affair

7. There She Goes - The La's

8. In 't Leven - Het Goede Doel
9. Where I'm From - Digable Planets

10. Love Will Tear Us Apart - Joy Division

11. Goin' Back - Dusty Springfield

12. Good Vibrations - The Beach Boys

13. Reel Around The Fountain - The Smiths

 

Vooruit, One More nog. Waar wacht je nog op?

Tweet