HIERRR moet je zijn voor de download.
Enjoy!
Deze editie is een ruim twee uur durende hommage aan The Future Sound of London (FSOL). Onder deze naam produceerden het illustere Britse duo Brian Dougans en Garry Cobain de afgelopen twee decennia muziek, audiovisuele kunst en vooruitstrevende multi-media concepten. FSOL is slechts een van de vele aliassen waaronder de heren toen actief waren.
Al aan het eind van de jaren '80 en begin jaren '90 hadden Dougans en Cobain succes met dance hits Stakker Humanoid (Dougans solo als Stakker) en Papua New Guinea [Wat. Een. Classic., red.]. De laatste track is het middelpunt van debuutalbum Accelerator en duikt nog regelmatig op in originele of geremixte vorm. In die periode was ik een nog jonge scholier en luisterde vooral conventionele muziek. Dat heb ik later later gelukkig ingehaald met terugwerkende waardering voor deze klassieke dansvloerplaten.
Mijn eerste kennismaking met FSOL was in 1994, kort nadat ze het geprezen ambient meesterwerk Lifeforms uitbrachtten. In die tijd bestond mijn muzikale wereld vooral uit zwaar gitaarwerk maar ontwikkelde ook interesse voor abstracter, electronisch geluid. Het was de periode dat alternatieve dancestromingen de oppervlakte bereikten. The Orb, Underworld, Orbital en The Prodigy braken door bij groter publiek en nieuwe digitale samplingtechniek resulteerde in een stroomversnelling van kwaliteit en mogelijkheden. Cobain en Dougans liepen voorop en creëerden het opwindende geluid van de toekomst. Dit was een veel gelaagder en omvattender geluid dan de puristische dance en synthesizermuziek die ik tot dan toe kende.
In deze tijd leende ik van een collega de VHS-tape van Lifeforms. De tape duurde slechts een kwartier en bestond uit twee videoclips met muziek en computer gegenereerde beelden. De wetenschap dat beeld en geluid bij dezelfde artiesten vandaan kwam en in perfecte afstemming op elkaar werkten was een openbaring. Later gaf ik een versie die ik zelf had gekocht weg aan de Utrechtse coffeeshop Sarasani, een gevolg van mijn evangelisatiedrang. Daar heb ik nog altijd spijt van.
Het pionieren was voor FSOL nooit beperkt tot muziektechnologie en de studio. In 1994 zond FSOL op eigen initiatief een reeks radioshows uit via ISDN, de eerste standaard voor het digitaal streamen van muziek. Het album dat hieruit volgde was intenser, duisterder en complexer dan eerder werk maar werd minder goed opgepakt door de pers. Ook de heren zelf waren ontevreden over de uitkomst en hadden een hoger doel voor ogen. Ik vind het een van de beste uren muziek ooit gemaakt en ben blij dat er genoeg van dit album te horen is in de mix van Rich-Ears.
Het epische Dead Cities dat in 1996 verscheen bouwde voort op het geluid van ISDN maar was afwisselender in sfeer. Het album typeert zich door intensiever gebruik van break- & bigbeats en invloeden uit filmmuziek en pop. Door de diversiteit en details is Dead Cities een uitzonderlijke luistertrip die op mij een onuitwisbare indruk maakte. Nooit eerder had ik muziek gehoord met zoveel facetten en invloeden. Dit resulteerde in bijna oneindige luistersessies. Laat mij nu een seconde van Dead Cities horen en ik ben weer terug op mijn kamer met het hoofd in de stereotoren. Een album dat ook inspireerde om meer zelf te experimenteren met synthesizers en computers.
Na lange stilte kwam FSOL in 2002 terug met het psychedelische rockalbum The Isness. Ergens teleurgesteld door het loslaten van het geluid waar ze bekend mee werden kan ik niet anders dan toegeven dat zowel deze plaat als de plotselinge kentering mij mateloos fascineerde. Het is kenmerkend voor dit onnavolgbare duo, wars van conventies, verwachtingen en beperkingen. Ik kan iedereen aanraden het omvangrijke werk van Cobain en Dougans te onderzoeken en beluisteren. Laat deze perfect uitgebalanceerde mix van DJ RichEars het startpunt zijn.' - Jesse Burkunk, burked.eu
