Promo op EHPO doe je NIET zó

[click to enlarge]

Tweet

Open Dag op EHPO

Ik nam afgelopen weekend vast een kijkje op m'n eigen Google Analytics, als voorschot op de geplande kwartaalcijfers eind deze maand. De voorlopige winnaar verklap ik niet, de runner-up (met minimaal verschil) wel: Promo op EHPO doe je zó. Dit was een actie waarbij muzikanten en bands hun eigen verhaal of bio presenteerden op dit blog, waarna ik de geplaatste stukken een week later door de mangel haalde. De piek hierboven zijn 173 views op 1 dag voor deze blogpost. Alle inzendingen + mijn feedback lees je terug door in de rechterkolom, onder 'Labels', op actie te klikken.

Ik ben liever lui dan moe en dol op crowdsourcen. De promo-actie bleek duidelijk in een behoefte te voorzien (ik moest zelfs een aantal inzendingen weigeren) dus waarom niet nogmaals een vergelijkbare actie in elkaar draaien? Bio's en presentaties hebben we gehad: wat zou jij nú willen lezen op EHPO? Over welk onderwerp zou je willen zien hoe mede-muzikanten hun zaakjes regelen? Welke ontwikkeling(en) in de muziekindustrie, op internet of daarbuiten zou je onder de loep willen nemen? Waar wil je dat EHPO z'n licht over laat schijnen? 't Is Open Dag op EHPO: vraag maar raak en deponeer suggesties in de virtuele ideeënbus onder deze post. Domme vragen bestaan niet, niks is gek genoeg. Het beste, leukste of nuttigste idee wint en is binnenkort te lezen op EHPO.

P.S. Niks te doen vanavond? Dacht van wél:

Tweet

Promo op EHPO doe je zó: Stairs To Nowhere - feedback

Gisteren, ergens onderaan, stipte ik het verschil tussen een bio voor een debuut en voor de opvolger(s) aan. In het eerste geval adviseerde ik je te concentreren op de feiten, in het tweede op je beweegredenen en het (opnieuw) benadrukken van je authenticiteit. Dat er voor het schrijven van een goede, aantrekkelijke bio geen algemeen geldende regels zijn bewijst Stairs To Nowhere. Hun bio hoort bij een debuutalbum, bevat buiten links naar alle platforms nauwelijks feitelijke informatie over de band en is in mijn optiek toch sterk. Waarom?

STN's verhaal is, veel meer dan een bio, een statement of intent. Dat geven ze direct weg aan het begin ('We feel that if something is worth doing, it’s worth doing yourself') en vullen ze concreet in met de rest van hun verhaal, de wijze waarop ze dat naar mij opstuurden en vooral de acties waarmee ze hun album onder de aandacht brengen. Het is STN menens en je ziet maar of je als luisteraar aanhaakt of niet. Dat de verwijzingen naar platforms waar je muziek kunt luisteren (website, Bandcamp, MySpace) en meer informatie kunt vinden (YouTube, Twitter, Flickr) bijna terloops worden genoemd, draagt bij aan die indruk.

Het is duidelijk dat STN zich in eerste instantie niet richt op brede, populaire media (radio, TV) maar meer gespecialiseerde (internet, blogs, pers). Voor die media hoeft je muziek niet hapklaar te zijn, maar kun je dieper gaan en moet je liefst ook een boeiend verhaal vertellen. Visie hebben. Al dan niet bedacht, zo lang het maar geloofwaardig en authentiek is. Zie ook Cloudmachine's reactie van afgelopen week. De wijze waarop STN hun vrij abstractie visie in praktijk brengt (handbeschilderde CD's verkopen, Vredenburg tijdelijk kraken, 'expedities' naar verlaten bouwterreinen vastleggen, CD op een houtblok spijkeren en die 's avonds voor mijn deur zetten) overtuigt mij wel. Tuurlijk, het heeft soms weinig met de muziek zelf te maken, is een tikje bedacht en vaag, maar ik word wel nieuwsgierig om door te vragen naar hun ideeën. En ik denk dat een willekeurige journalist dat ook heeft. Al was het maar om STN's ballon door te prikken en te bewijzen dat het inhoudelijk niks voorstelt! Als band ga je dat tegen door de kwaliteit van je muziek buitengewoon hoog te houden, boven iedere discussie verheven. Getuige de recensies is STN daarin geslaagd:

In de bio's van deze week is die van STN een opvallend buitenbeentje, maar ze komen ermee weg. Ik ben wel overtuigd. Is de nieuwe bassist inmiddels gevonden?

Tot slot nog enkele opmerkingen over Barbarella en Cloud Nine Echo, de laatste 2 inzendingen in deze serie. Ik kom er niet meer aan toe om daar complete posts aan te wijden en die voegen eerlijk gezegd ook weinig toe aan hetgeen ik afgelopen week al gezegd heb. Barbarella's bio ligt in lijn van die van The Medics (is zelfs iets beter want eenduidiger): volledig, vrij feitelijk, prachtig vormgegeven, met veel illustraties, doorklik-, kijk- en luistermogelijkheden. De presentatie van een succesverhaal, zo lijkt het. Mijn indruk is uitstekend en het geheel maakt nieuwsgierig naar de muziek. De CD ligt hier klaar om gedraaid te worden, lezers van dit blog kunnen terecht op Bandcamp. Cloud Nine Echo heeft, net als J.B. Dazen, bescheidener ambities en lijkt pas net uit de startblokken vertrokken. Dat zie je terug in het korte verhaal met een vriendelijke toon. Ik vermoed dat het repertoire, de plannen en daarmee automatisch het verhaal de komende tijd worden uitgebreid. Keep me posted, Ivo!

Tweet

Promo op EHPO doe je zó: The Medics - feedback

Tja, The Medics... Lastig om daar een steekhoudende mening over te roepen alhier, omdat ik weet dat ze trouwe lezers van dit blog zijn. Ze geven het zelf toe. Producer van hun EP is Pim, die hier ook regelmatig wat roept. Kortom: 'ns kritisch kijken of ze hebben opgelet!

Allereerst valt op dat The Medics op een prettig leesbare manier met de deur in huis vallen. Het tempo van de bio sluit nauw aan bij de, naar eigen zeggen, snelle start van hun prille carrière. In sneltreinvaart ben je door de eerste 2 alinea's heen en heb je meegepikt hoe lang kort The Medics bestaan, in welke aansprekende zalen ze al hebben gespeeld en in welk muzikaal hokje ze passen. Ik hou er wel van en denk dat die vaart aansluit bij de belangrijkste ontvangers van de bio (programmeurs, pers, radio en media in het algemeen). Die hebben weinig tijd en zijn doorgaans matig geïnteresseerd in het verhaal van een (nog) onbekende band. Slim dus. In de derde alinea worden muziek, bio en foto gepresenteerd, waarbij 'gratis download' inmiddels is gepromoveerd tot geuzentitel. Weet niet of ik zo enthousiast ben over het wat al te populair geformuleerde 'de gretigheid waarmee media en zalen het hele zaakje integraal overnemen'. 

Even op adem komen.

Na de Bandcamp-player in rode huisstijl gaan de heren zwabberen. Waarom die uitspraken over reacties van anderen, goedbedoelde adviezen, deskundigen en dit blog? Niet verklappen waar je je kennis vandaan haalt en vooral: niet relevant voor je doel en de doelgroep. Schrappen dus, en doorgaan met de kern: wat zijn die reacties, waar kunnen we die vinden en hoe communiceren The Medics met fans en muziekliefhebbers? Scheelt gelijk 4-5 zinnen in je bio. Less is more. Later maakt de band die fout notabene zelf met hun 'goedbedoelde advies' over jezelf serieus nemen. Niet doen, gewoon de lijn doortrekken van de opening van je bio. Ook niet doen: vragen opwerpen over je toekomst en de volgende stappen. Daar mail je mij maar over of vraagt het Pim.

Wél doen: de verschillende platforms opsommen (kan ook aan het einde van je bio), die prima quote van Festivalinfo laten vallen (is zowel je hokje als je ambitie!) en de fotoserie van het rooftop-concert laten zien. Die rode bretels vind ik een leuk herkenbaar dingetje voor op het podium. Zoals Joris terecht opmerkt: een kort filmpje van die laatste actie was nog beter geweest, maar het laat in elk geval zien dat jullie zélf iets ondernemen om je muziek onder de aandacht te brengen. Stilzitten en wachten is voor losers. Bovendien refereert deze actie op een leuke manier aan muzikale voorbeelden, toch? Beter goed gejat dan slecht bedacht.

Waarom begin ik bij deze bio niet over authenticiteit, urgentie en drijfveren, zoals begin deze week bij Cloudmachine? The Medics debuteren, Cloudmachine zijn toe aan hun derde album. Urgentie hangt bijna per definitie aan een debuut (anders kun je beter gelijk ophouden) en dat wordt door The Medics subtiel onderstreept door het razende intro van hun bio. Die moet daarnaast veel feitelijke informatie bevatten; het is immers onze eerste kennismaking met de band. Cloudmachine kan, spreekwoordelijk gezegd, veel van die informatie kwijt in de bijlagen. Bij een derde album ben ik vooral nieuwsgierig waarom dat er moest komen en wat het verschil is met de eerste 2.

Samengevat: duidelijke, goed geschreven bio met een uitstekende start en een paar goede punten. Even slim de kam er doorheen halen en EHPO heeft niks meer te zeuren. Succes!

Tweet

Promo op EHPO doe je zó: nu Cloudmachine weer

The Medics moeten een dagje wachten. Cloudmachine dringt namelijk voor. Eerst deed de band hier z'n zegje middels een promo-filmpje, daar reageerde ik op en nu heeft zanger/gitarist Ruud Houweling een mooi weerwoord. Inspirerend en leerzaam voor eenieder, dus integraal geplaatst:

"Allereerst wil ik Niels hartelijk bedanken voor dit leuke initiatief en de reactie op onze Making Of. Ik wil helemaal niets afdoen aan zijn opmerkingen, want alle opmerkingen zijn steekhoudend.

Voor de zakelijke contacten hadden we de 3 minuten versie die het uitstekend heeft gedaan. We hebben bij bijna alle majors daarmee ingangen gecreëerd. De 10 minuten versie hadden we gemaakt voor de CD-presentatie. We hebben het filmpje getoond vlak voor we opkwamen en live speelden. De zaal werd muisstil en was geboeid. Dus in het donker werkte het best goed. Het was een intro, om de zaal te betrekken bij de reis die we gemaakt hadden. Het proces laten zien. Die avond verkochten we 70 CD's!"

Zo zie je maar weer dat het effect van je promotiemiddel ook afhangt van tijd en plaats. Ik gebruikte in mijn feedback op het Making Of-filmpje argumenten binnen de context van internet en mijn blog. Zoals Ruud hier beschrijft hoe Cloudmachine het filmpje oorspronkelijk bedoeld heeft, voorafgaand aan het optreden op hun albumpresentatie, in een donkere zaal, zie ik het ook prima werken. En 70 verkochte CD's is een prachtig resultaat dat dat onderstreept.

Ruud vervolgt: "Het leek mij vooral aardig spontane reacties op onze film te krijgen via jouw blog, zonder teveel uit te leggen. Daarom wilde ik ook niet onze bio er bij betrekken. Bio's staan meestal vol wapenfeiten die een spontane reactie kleuren. Wij draaien allemaal al heel wat jaartjes mee, hebben bij diverse majors onder contract gestaan en kennen het spel wel. We verdienen ook geld in de muziek. Ik vond het gewoon een erg leuk idee van je. En een mooie manier om nog wat extra aandacht te genereren voor wat je aan het doen bent met je werk.

Opmerkingen over de technische kwaliteit zijn terecht. Het spontane ervan is tegelijk ook een positieve kracht. We hebben gewoon 2 maanden alles gefilmd, het was een mooi avontuur. Je opmerking 'als je iets doet doe het dan goed' heeft bij ons vooral betrekking op de kwaliteit van het songmateriaal, de muzikanten en de productie van de plaat. Er zijn maatschappijen die veredelde demo's in de schappen leggen en er dan heel hard bij gaan staan schreeuwen dat het geweldig is. Daar kun je ons niet op betrappen. Aan schreeuwen hebben we sowieso een broertje dood. Dat past niet bij de muziek die we maken. Het hele album is tot in de puntjes verzorgd, inclusief artwork. En dat betaalt zich uit in mooie reacties van mensen die mee de diepte in willen. Die de tijd nemen. Ik vind dat de 'business' de gemiddelde luisteraar of muziekconsument zwaar onderschat. Het is natuurlijk over het algemeen een platte markt hier. De mensen die geld verdienen achter bureaus moeten ook hun hypotheek betalen, dus gaan meestal voor instant succes. Muziek uit commercials op de radio. Grote stappen snel thuis. Inhoud: nul."

Hier zegt Ruud wat mij betreft 2 hele ware dingen: de spontaniteit van het filmpje is absoluut een kracht. Die maakt het authentiek. Ook zijn opmerking over onderschatting van de luisteraar en muziekliefhebber is mij uit het hart gegrepen. Net als Ruud geloof ik dat je met mooi product en het continu bewijzen van je 'toegevoegde waarde' als band en muzikant langzaam maar zeker meer en meer muziekliefhebbers kunt overtuigen fan te worden. Geduld en investeren in de kwaliteit van je opnames, de verpakking en uiteraard je songs loont. Dat weet ik uit ervaring.

"Op wereldschaal staat ons muzikale landschap in Holland in verhouding gelijk aan hoe wij hier zelf aankijken tegen de lokale omroep van Coevorden, het plaatselijke huis aan huis krantje aldaar en het bandje van de buurjongen", aldus Ruud. "Waarmee ik niets af wil doen aan de kwaliteit van wat in Nederland gemaakt wordt, noch aan Coevorden, noch de krant of de buurjongen. Maar wij zijn wel beretrots dat we met iemand van het kaliber Oz Fritz hebben kunnen werken (Grammy met Tom Waits). Iemand met een enorme staat van dienst die voor de inhoud gaat en niet voor de babbel. Hij mag geen entertainer zijn in onze film, wat hij te zeggen heeft is best aardig en komt uit zijn hart.

Je opmerking over gemis aan achtergrondinformatie over de muziek in de film: dat is helemaal waar. In de setting waar we de film voor gebruikten voelde dat als pretentieus. Eerst maar eens de muziek naar buiten. Daarna willen we er wel over praten."

Da's waar.

En over Hyves: "Wij hebben getwijfeld of we daar op moesten, want het lijkt weinig smaakvol. Maar dan zouden we de gemiddelde bezoeker zelf ook onderschatten. En dat klopt niet. We hebben goede duurzame contacten met intelligente mensen op Hyves. Die ook nog platen kopen! Plus: een vriend die ik dik 20 jaar niet had gezien, stond ineens vooraan bij een optreden, door Hyves. Mooi toch? Het gaat allemaal om mensen."

Ook zó waar. En Pim is dat met hem eens. Ruud heeft het laatste woord:

"Dat onze case maar mag inspireren. Maak muziek met je hart. En zorg er alsjeblieft met z'n allen voor dat promotie niet belangrijker wordt dan de muziek zelf. Die beweging is nu gaande. Als je shockeert ben je zo in het nieuws. Als je gewoon iets moois maakt is niemand geïnteresseerd bij de omroepen. Niet goed. Dus huur een prof in voor je promotie als je kunt. En blijf inderdaad dicht bij jezelf. Ik zal Niels ook eens bellen."

Doe dat, Ruud. Vertel me dan gelijk hoe het concreet is afgelopen met jullie contacten met major platenmaatschappijen. Daar ben ik best benieuwd naar in deze tijden, zeker als ik lees dat jullie daar allemaal eerder ervaring mee hebben (gehad). In de reacties bij deze post vind je de data van een aantal optredens van Cloudmachine + reacties op hun derde album. Niet misselijk! Dank voor je verhelderende en nuttige weerwoord, Ruud. Morgen dan echt The Medics, gevolgd door Stairs To Nowhere op vrijdag.

Tweet

Promo op EHPO doe je zó: J.B. Dazen - feedback

Singer/songwriter J.B. Dazen (Jan voor z'n vrienden) had vorige week een kort maar krachtig verhaal voor mijn blog. Mijn feedback houd ik vandaag ook kort en krachtig, na mijn verhaal van gisteren. Toen besprak ik Cloudmachine's grotere ambities, waarvoor ze met een eigengemaakt Making Of-filmpje een bijpassende vorm zochten.

Jans ambities lijken me bescheidener. Met de vorm en inhoud van zijn verhaal sluit hij daarbij aan: binnen 1 alinea komt hij tot de kern. Vooral de zinsnede 'binnen het tijdsbestek van één treinreis' maakt op een prettige, bijna achteloze manier duidelijk hoe snel inspiratie kan komen en hoe Jan daarmee aan de slag ging. Ik ben direct geïntrigeerd door zijn concept.

In de reacties onder Jans stuk van vorige week wordt enige twijfel geuit over de vormgeving, het 'olijke huisje'. Na het lezen van die 1e alinea vond ik de tekening prima passen; opnieuw op een prettige manier bescheiden. Dat gevoel wordt versterkt door de volgende 2 alinea's, waar Jan zijn idee concreet en op een originele manier invult. Een invulling die direct nieuwsgierig maakt naar het muzikale resultaat. De opmerking "geen gesimuleerde rockband die toch nèt niet rockt" getuigt van inzicht, ervaring met opnemen (dat geeft vertrouwen) en het feit dat Jan duidelijke keuzes heeft gemaakt. Juist ook om sommige dingen bewust niet te doen. Gisteren vertelde ik al dat 'nee' zeggen soms belangrijker is dan 'ja'. Jan rondt zijn verhaal passend af: zijn huisgemaakte muziek voorziet hij van huisgemaakte clips.

Ik heb niet het idee dat Jans doelstellingen bij Pinkpop, de playlist van Q Music of een optreden in Life & Cooking liggen. Hij raakte geïnspireerd, werkte het oorspronkelijke idee uit en beperkte zichzelf. Voor alle beslissingen en uitwerkingen vormde de muziek de basis. In 1 woord samengevat klinkt zijn hele verhaal 'logisch', zie je zijn beweegredenen en is het geheel op een subtiele manier origineel én leuk. Nogmaals: de daglijst van 3FM zal hij er niet mee halen, maar met zijn muziek als basis en een promotionele uitwerking die daar, in al z'n bescheidenheid, logisch uit volgt, ben ik enthousiast over Jans aanpak. Hoogstens zou hij wat meer songs en clips in een hoger tempo kunnen opnemen (voor fans en volgers blijft nieuwe muziek de hoofdprijs!) en op meer kanalen en platforms zijn ideeën en acties onder de aandacht brengen (Twitter, Facebook, Last.fm uitbreiden, zijn muziek op iTunes beschikbaar maken). Goed voor de bezoekcijfers! Ook moet hij snel een eigen website openen waar alle muziek, clips en nieuwtjes als eerste te horen en te vinden zijn. Lees hier waarom. Meer tips over de inzet van sociale netwerken voor je muziek vind je in de Grote Prijs- en Klinkt als-series op dit blog (steeds onderaan beginnen met lezen).

Morgen The Medics.

Tweet

Promo op EHPO doe je zó: Cloudmachine - feedback

Cloudmachine was vorige week de eerste band die reageerde op mijn oproep (halverwege, onder het kopje ACTIE). Dit was hun inzending, volledig en ongewijzigd geplaatst op dit blog. Deze werd vergezeld door een biografie, maar zanger Ruud Houweling vroeg me daar niet op te reageren. Wel handig voor wat achtergrondinformatie.

Zoals beloofd deze week concrete feedback op Cloudmachine's Making Of-filmpje en de andere posts van vorige week. Daarbij ben ik kritisch en eerlijk, omdat ik geloof dat bands en lezers daar het meeste aan hebben. Disclaimer: ik realiseer me dat geschreven kritiek vaak ongenuanceerder overkomt dan bedoelt. Mijn opmerkingen in deze en de andere posts deze week zijn oprecht opbouwend bedoeld, zelfs als dat soms anders lijkt door een scherpe EHPO-kwinkslag. Verder is wat hier staat slechts een mening. Smaken verschillen, ik heb niet het buskruit uitgevonden, ben niet slimmer dan je zelf bent, maar kan als neutrale buitenstaander soms de vinger op de zere plek leggen. Soms ook niet. Doe ermee wat je wilt.

Cloudmachine dan. Het idee van een Making Of-filmpje is op zich origineel. Ik vraag me wel af wie tegenwoordig nog de tijd neemt om bijna 10 minuten naar een filmpje van een relatief onbekende band te kijken? Ik doe dat alleen met bands en artiesten waar ik écht in geïnteresseerd ben of filmpjes die me uitdrukkelijk worden aanbevolen door mensen die ik vertrouw. Een 3 minuten teaser is daarom een goed idee, maar misschien niet genoeg? Ik acht de kans namelijk groot dat die '10 minuten hobbel' funest blijkt voor de impact van het filmpje: potentieel publiek begint er niet eens aan en dan is de uiteindelijke impact gering.

Dat gezegd hebbende, is het een aardig filmpje. De sfeer van het heen en weer reizen en opnemen komen over. En het begint, heel slim, met het opvallendste nieuwsfeit over dit derde album van Cloudmachine: producer Oz Fritz (Tom Waits, Bill Laswell, Primus). Maar Oz is niet de meest spectaculaire spreker en daarmee mogelijk nóg een reden waarom mensen voortijdig afhaken bij het filmpje. Jammer, want dan missen ze impressies en fragmenten van de opnamen van "Safe Haven", die nieuwsgierig maken naar de complete track. Fraai.

De 3 minuten daarna, vooral gevuld met inwisselbare beelden van opnamen en studiobeelden, verlies ik mijn aandacht. Jammer ook dat de beelden van de geïnterviewden en vooral het geluid hier en daar erg te wensen over laten, zeker over de matige speakers van mijn laptop. Ik weet het: open deuren die iedereen kan zien en horen, maar je doet iets goed of je doet het niet. Wanneer je gaat voor een kwalitatieve uitstraling, zit 'em dat ook (juist!) in de details. Het opvallendste nieuwsfeit rond dit derde album van Cloudmachine, Fritz' medewerking, kan ook verteld worden in een aantrekkelijke bio. Omdat het om feitelijke informatie gaat misschien zelfs beter. Het medium film voegt daar weinig aan toe.

Ik word weer wakker als Ruud een opmerking maakt, direct nadat de opnamen van het album zijn afgerond (rond 7.30 min. in het filmpje). Daar laat hij een deel, misschien wel het achterste, van z'n tong zien. Dat is tof. Het legt wat mij betreft het belangrijkste manco van het filmpje bloot. De focus ligt op het proces, op de betrokkenen. Waarom Ruud moet schrijven wat hij schrijft, en opneemt wat hij opneemt met zijn band, blijkt wat mij betreft onvoldoende uit het filmpje. De urgentie ontbreekt; het is letterlijk een Making Of. Liever had ik een Making Why gezien.

Daarmee kom ik terug bij één van mijn stokpaardjes: welk middel je ook aangrijpt om je muziek te promoten, houd het altijd dichtbij je muziek én authentiek. Laat het promotiemiddel, het platform of medium dat je gebruikt een logische aanvulling zijn op wat je wil overbrengen. Is het bloedserieus? Maak dan geen gebruik van vluchtige media. En andersom. Richt je je op 'de serieuze muziekliefhebber' (zoals Cloudmachine volgens mij doet)? Misschien moet je Hyves dan links laten zeggen en je ballen alleen op Facebook zetten. 'Nee' zeggen is soms belangrijker dan 'ja'. Bouw een band op met je publiek, maar wees je ook bewust van het medium dat je daarvoor gebruikt. Een filmpje is op zich een opvallend idee, maar vastleggen van het proces en de spelers is onvoldoende om 10 minuten te boeien. Tenzij The Beatles weer bij elkaar komen. Laat je drijfveren zien en vooral dat je het meent: deze muziek moest gemaakt worden. Het filmpje van Cloudmachine is aardig, maar dit zie ik er helaas nauwelijks in terug.

Morgen is het J.B. Dazen's beurt. Vandaag volgen hoe het Kyteman vergaat bij z'n eerste buitenlandse avontuur in de Brusselse AB? Check Twitter. De Kyte-bus vertrekt straks om 11.15u. Voor Zuiderburen die er vanavond bij willen zijn heb ik 2 X 2 kaarten in de aanbieding. Tweet me je naam vóór 14u vandaag en ik zet je op onze gastenlijst. Tot vanavond?

Tweet

Promo op EHPO doe je zó (slot): Cloud Nine Echo

De voorlopig laatste inzending in deze serie. Hoe het ook alweer zat? Dat lees je halverwege hier, onder het kopje ACTIE. Hekkesluiter is Cloud Nine Echo. Kort maar krachtig?

Cloud Nine Echo, beïnvloed door vele grote songwriters als Elliott Smith, Josh Ritter, Nick Drake, Ben Folds en Bruce Springsteen “weet de luisteraar in te pakken en genadeloos mee te slepen in zijn wereld", aldus het Haarlemse Patronaat. Ivo Dinkelaar, zanger, gitarist, maar bovenal songwriter schrijft ze, in een huisje in een bos aan de rand van de duinen. Vergeet de rumoer van alledag en luister naar de stilte achter het feest. Dat is de boodschap die je bij het draaien van zijn songs zult ervaren.

Dinkelaar werkt en speelde samen met de ‘finest’ uit de Haarlemse scene: the Dollybirds, August75 en the Dutch Eagles. Maar nu dus ook solo. De debuut-EP van Cloud Nine Echo komt deze zomer uit. Check MySpace.

ZOMERACTIE: Cloud Nine Echo komt naar je toe deze zomer! Boek Cloud Nine Echo voor 1 juni 2009 en hij speelt in de maand augustus ‘anyplace, anywhere, anytime’ tegen ‘any price’. Vraag naar de voorwaarden.

Morgen de eerste feedback op deze serie, met Cloudmachine.

Tweet

Promo op EHPO doe je zó (6): Barbarella

Het weekend levert nog 2 inzendingen op in deze serie, vandaag en morgen. De dubbeldikke zaterdag-editie is geschreven door Barbarella. Op Blogger ziet het er niet half zo strak uit als zij het zelf hebben vormgegeven, zie hier. De heren hebben het nog 'ver-Bloggerd', maar ik kreeg het er op de een of andere manier niet op. Vreemd. Dan maar zo. De inhoud is hetzelfde, nu als platte tekst op EHPO:

Barbarella is een rock band uit Nijmegen. De band bestaat sinds 2006 en presenteerde in 2008 zijn debuut EP: Neon City. De reacties zijn zeer positief:

• Eric Corton draait Neon City op 3FM
  
• Barbarella is geselecteerd voor de Popronde 2009
  
• Musicmaker geeft Neon City 4 van 5 sterren (‘…verdomde lekker…’)
  
• 3voor12 noemt de plaat 'lineaalstrak en moddervet'
  
• LiveXS selecteert Barbarella in maart als Local Hero
  
• Diverse buitenlandse blogs en sites besteden aandacht aan Barbarella en Neon City, zoals onder andere hier, hier, hier, hier, hier en hier
  
• Tevens wordt de band in binnen- en buitenland op verschillende (online) radiostations gedraaid
  
• Fret maakt Neon City 'Demo van de maand'

De CD, met artwork van de Italiaanse kunstenaar Adriano De Vincentiis, is (gratis) te downloaden via Mininova, Last FM en natuurlijk via Bandcamp en is inmiddels reeds vele duizenden malen gedownload.




De link met jaren ’60 en ’70 hardrock is overduidelijk. Maar invloeden uit de pop, punk, grunge en boven alles: stoner zijn aanwezig. Gooi Queens of the Stone Age, Foo Fighters, Deep Purple, Guns ‘n’ Roses en Stone Temple Pilots in een blender en je krijgt een redelijk idee. 


Het is Modern Times Rock ‘n’ Roll: stevige rock in strakke songs. Luister en oordeel zelf.



Meer weten?
 Kijk op WWW.BARBARELLA-ROCKS.COM 
voor live- en cd recensies, interviews, foto’s en muziek. Of mail Barbarella op info@barbarella-rocks.com.



Natuurlijk is Barbarella ook te vinden op:
Last fm | Hyves | Myspace | Facebook.

Barbarella Live:

05/06/09: Merleyn - Nijmegen | 06/06/09: Elektra - Sliedrecht | 19/07/09: Dieksiepop - Haarle | 3e week juli: Affaire - Nijmegen | Najaar 2009: Popronde

Neon City review Fret Magazine 

januari 2009

Een strip, een film, een sekssymbool, een legendarisch frietkot in Amsterdam en waarschijnlijk ook nog wel een paar daarbuiten – maar een band die Barbarella heet, die hadden we nog niet. Maar nu dus dan toch!
En wat voor een.



Een viertal uit Nijmegen dat met een mix van garagerock, glamrock, hardrock, poppunk, grunge, rock-’n-roll en vooral stoner aardig van leer trekt. Waar je bij stoner zoals gebruikelijk vooral aan langzame en meeslepende loodzware riffs denkt, gebruikt Barbarella die riffs voortvarend en in een stevig opgevoerd tempo. De metalen hamer-logica van de stoner wordt hier ingezet voor een hoger doel dan alleen maar het martelen met verzengende, bloedhete gitaaraf-ranselingen, namelijk het maken van een perfect liedje. Wat dat betreft zit Barbarella meer in de richting van pop dan gebruikelijk en dat is dan ook gelijk hun grote kracht. Niet dat de nummers aan intensiteit inboeten, maar de combinatie van stonerrock met puntige, afgeronde songs werkt verfrissend en verslavend. Het gaspedaal wordt daarbij ook nog eens flink ingetrapt waardoor energieke rock-’n-roll het geheel wat extra vaart geeft.



Echte muziekliefhebbers zijn ze waarschijnlijk, die mannen van Barbarella, want ze kennen hun klassiekers en voegen aan de enorme lijst invloeden die in hun eigen muziek doorklinken ook nog eens psychedelica en punk toe. En daar destilleren ze dus hun eigen brouwsel uit dat ze ‘echte moderne tijd rock-’n-roll’ noemen. Daar is elk woord van waar.



door: Arjan van Sorg

Dank, heren van Barbarella! Morgen Cloud Nine Echo. Tot dan.

Tweet

Promo op EHPO doe je zó (5): Stairs To Nowhere

Next up in deze serie: Stairs To Nowhere. Ooit hadden ze een paar akkefietjes in het leegstaande Muziekcentrum Vredenburg. Daar zit een visie achter, blijkt nu:

We are Stairs to Nowhere.

We play Garagerock Extraordinaire with sounds found in old abandoned factories and words carved in wooden floors...

We feel that if something is worth doing, it’s worth doing yourself… by hand. That's why we painted this presentation on a large piece of wood and dropped it on the front steps of mr. Aalberts' residence.

The CD you see is our first album, it's called 'Adieu Delicate Atheist'. It has been very well received by the Dutch press. We have posted some pressquotes on our MySpace.

The entire album is available as a free download at Bandcamp and you can also buy a hand-painted hardcopy at our shows or at the local recordstore.


If you like, you can follow us around on Twitter or leave a comment on our website.

But we do other things too. In between shows we find deserted places to play. Here are some photographs from our last expedition:


A while ago we broke into the legendary concert hall Vredenburg, where we played a song called Urban Riots. The Next Best Band filmcrew joined us in Vredenburg and posted the footage online. The mayor didn't think much of it and local authorities sued, but we got away with it in the end. Here's the video that nearly got us into a load of trouble:


Thank you and see you around.

Stairs to Nowhere
website
myspace
bandcamp
youtube
twitter
flickr

contact

De jongens van Stairs To Nowhere hebben naast inhoud ook oog voor vorm; da's duidelijk. De vormgeving van dit standaard blog laat al die malle fratsen, regelafstanden en lettertypes in hun bio echter niet toe. Spijtig, want vormgeving zegt soms veel over de visie en ideeën van een band. Dit geldt ook voor de inzending van morgen.

Dank voor jullie bijdrage. Stairs To Nowhere is ondertussen op zoek naar een nieuwe bassist. Ze zijn veeleisend, maar wat let je? Volgende week roep ik wat over bovenstaand verhaal, maar trek je daar vooral niet teveel van aan ;-) Dit weekend nog 2 nagekomen berichten in deze serie, om te beginnen Barbarella.

Tweet

Promo op EHPO doe je zó (4):The Medics

Deel 4 van deze serie. Lees hier (onder het kopje ACTIE) hoe het precies zit. The Medics mailde dit, inclusief links en illustraties:

“Wat? Zijn jullie nog geen jaar bij elkaar?”, vragen boekers, media en andere argeloze luisteraars ons regelmatig. “Dat zou je niet zeggen!” Inderdaad: The Medics heeft een vliegende start gemaakt. In september vorig jaar speelden wij – vijf heren uit de regio Utrecht – onze eerste show in Tivoli de Helling, waarna al snel optredens in kleinere en grotere zalen als Ekko, dB’s, Nederland 3 en Doornroosje volgden.

Wat we te bieden hebben? Onze muziek laveert grofweg tussen Editors en The Strokes, maar 'flirt met Britse invloed dat 't een lieve lust is' en is 'gemeen catchy, een tikkeltje vilein, sexy en opwindend', aldus 3VOOR12.

Begin dit jaar werd in enkele dagen een eerste EP opgenomen, die inmiddels – als fysieke cd, maar vooral als gratis download – haar weg gevonden heeft naar meer dan duizend muziekliefhebbers. Ook de biografie en de persfoto vallen in goede aarde, getuige de gretigheid waarmee media en zalen het hele zaakje integraal overnemen.

Het zal de meeste muzikanten bekend voorkomen: na krap een jaar heeft iedereen een mening over je. Gevraagd én ongevraagd. Soms kun je deze goedbedoelde adviezen met een gerust hart naast je neerleggen, maar waar – al dan niet zelfbenoemde – deskundigen je iets toevertrouwen is het vaak raadzaam hier wat mee te doen. Zo raakten wij ook geïnspireerd door de tips op dit blog en is The Medics naast de gebruikelijke MySpace present én actief op social communities als Hyves, Facebook, Last.fm, Twitter en Flickr. “The Medics zijn helemaal 2.0”, concludeert Festivalinfo dan ook terecht.

Datzelfde Festivalinfo over The Medics: “Een energieke band, die op momenten groots en bevlogen klinkt. Op die momenten zie je de grotere poppodia al lonken.” Klinkt prachtig natuurlijk, maar misschien is het goed nu even pas op de plaats te maken. Wat zijn op dit moment de juiste stappen voor onze band? Een album? Nog een EP? Hoe gaan we dat betalen? Hoe trekken we definitief de aandacht van de juiste boekers? Vragen, vragen...

Tot slot een goedbedoeld advies voor andere bands: neem jezelf serieus, maar zorg dat het heilige vuur niet dooft. Organiseer eens zelf een feestje, zoals wij recentelijk deden op Koninginnedag: een rooftop-concert van The Medics vanaf een dak in de Utrechtse binnenstad.

Dank voor jullie bijdrage, heren van The Medics. Volgende week woensdag mijn feedback. Nieuwsgierigen kunnen The Medics vanavond zien in de Helling. Komt allen!

Tweet

Promo op EHPO doe je zó (3): J.B. Dazen

Lees hier (onder het kopje ACTIE) hoe het precies zit met deze serie. J.B. Dazen mailde onderstaande en ik heb er met geen vinger aan gezeten. Vooruit, alleen even z'n e-mail adres gelinkt:

J.B. Dazen - 'Home'

Toen de band van de Groningse singer-songwriter J.B. Dazen uit elkaar viel, ging hij niet bij de pakken neerzitten. Integendeel, dezelfde dag nog verzon hij binnen het tijdsbestek van één treinreis een geheel nieuw concept. Even niet meer de perikelen van het bandbestaan, zo dacht hij. Terug naar de basis, terug naar huis. 'Home' is het resultaat.



In het project 'Home' maakt J.B. Dazen thuis liedjes, met huiselijke onderwerpen en instrumenten. Dit betekent dus: geen ingeblikte drums of synthetische orkesten, geen gesimuleerde rockband die toch nèt niet rockt. Maar wel erg fijne luisterliedjes, intiem en organisch.

Het huiselijke van 'Home' komt naar voren in de songteksten, die lijken te gaan over alledaagse dingen als thee drinken, een plaatje draaien of schoonmaken. Maar wie verder luistert hoort een diepere laag. Diezelfde luisteraar hoort ook de ongebruikelijke instrumenten waarop J.B. Dazen zichzelf begeleidt. Naast de conventionele akoestische gitaar en ukulele zijn bijvoorbeeld ook theeglazen en -lepeltjes, plantenspuiten en krassen in platen te horen.

Elk liedje is door de maker voorzien van een 'homemade' videoclip. De singer-songwriter leerde zichzelf speciaal hiervoor het vak van video-editing aan. De eerste clip is zelfs gefilmd met zijn mobiele telefoon, bij gebrek aan beter! Het resultaat is er niet minder om. Bekijk het hier zelf! Als er genoeg liedjes klaar zijn zal het geheel ook op cd/dvd beschikbaar komen. Intussen is het mogelijk J.B. Dazen te boeken voor solo-optredens, of met zijn (inmiddels weer herrezen!) band The Postponers.

Interesse? Mail J.B. Dazen.

Links:
'Home' op YouTube
J.B. Dazen op YouTube
J.B. Dazen op MySpace

Dank voor je bijdrage, Jan. Volgende week dinsdag roep ik hier iets over jouw stuk, een dag eerder heb ik het over Cloudmachine, de post van gisteren. Morgen het verhaal van The Medics, vrijdagmiddag Stairs To Nowhere. In principe zit de week op EHPO dus vol, maar voor leuke inzendingen maak ik in het weekend wellicht nog een uitzondering.

Tweet

Promo op EHPO doe je zó (2): Cloudmachine

Gisteren ging deze EHPO-actie van start. Lees in de tweede helft van deze post, onder het kopje ACTIE, hoe het precies zit. Om kort te gaan: jij promoot j(ulli)e muziek op je eigen manier, EHPO plaatst hier je ongewijzigde verhaal, links, beeld en geluid en levert volgende week concrete feedback op alle geplaatste inzendingen. Ter lering ende vermaeck voor eenieder.

Cloudmachine (fraaie tweetalige site!) trapt af. Zanger/gitarist Ruud Houweling licht kort toe: "Cloudmachine heeft net een 3e CD uit. De eerste persreacties zijn weer super, net als bij onze vorige platen. Leo Blokhuis deed de presentatie in Patronaat op 16 april jl. Voor de promotie van de nieuwe plaat hebben we een Making Of gemaakt; deze geeft een aardig beeld van het traject en werkte erg goed bij mensen in de business. Voor de snelle introductie hadden we een teaser van 3 minuten. De 10 minuten versie leek me wel een aardige voor jouw actie."

De teaser:



En de volledige Making Of-promo:

Mijn scherpe oordeel en opbouwende kritiek lees je volgende week. Laat tot die tijd gerust je reactie hieronder achter. Ik zoek nog een inzending voor morgen dus mail me!

Tweet

Promo op EHPO doe je zó (1)

Afgelopen zaterdag was ik op de Muzikantendag 2009. Ik nam deel aan een panel over (online) muziekpromotie, samen met Mark Postema (hoofdredacteur/uitgever Music Maker) en Guno Oosterling van de Grote Prijs van Nederland. Roosbeef gaf ook haar visie en speelde 2 prachtige liedjes. Een uurtje eerder riep ik wat losse opmerkingen bij het zinvolle praatje van Maurits over omgaan met pers en publiciteit. Er waren enkele lezers van dit blog aanwezig (altijd leuk om even handen te schudden en gezichten te zien) en ik hoop dat iedereen die er was er iets aan heeft gehad.

Ik kon helaas niet te lang blijven op de dag zelf, maar hoorde van verschillende kanten en las op Twitter dat de Web 2.0-presentatie van Ard Boer (Lopend Vuur) en Lykle de Vries (op Twitter, De Ondernemers) uitermate boeiend was. Voor bezoekers van de Muzikantendag misschien wel het leerzame hoogtepunt van de dag. Des te toffer dat ze de bijbehorende presentatie binnen 10 minuten online hadden staan voor wie er niet was. Deze bevat vooral steekwoorden en mist de ongetwijfeld zeer verhelderende praatjes en voorbeelden van Ard en Lykle, maar wie dit blog regelmatig leest, Ard, Lopend Vuur of Lykle volgt weet bij de meeste steekwoorden en plaatjes genoeg:

View more presentations from Lykle De vries.

Zowel tijdens Maurits praatje als het panel waarin ik zat kwam de vraag naar boven hoe je je als beginnende band of muzikant profileert met je muziek. Hoe speel je jezelf in de kijker van distributeurs, platenmaatschappijen, media, festivals, zalen en programmeurs? Over dat laatste schreef ik eerder de serie Voorprogramma's scoor je zó! (onderaan beginnen met lezen), maar zaterdag bleek maar weer 'ns dat dit een terugkerende, eeuwig relevante vraag is die vrijwel iedere muzikant bezighoudt. Ik gaf zaterdag enkele concrete voorbeelden, die vaak aansluiten op mijn eerdere serie Klinkt als, maar het bracht me tegelijkertijd op een idee.

ACTIE!

Dit blog heeft dagelijks 200 tot 350 unieke bezoekers, veelal muzikanten, media, marketeers, mensen uit de Nederlandse muziekindustrie en/of geïnteresseerd in de ontwikkelingen rond muziek op internet. Kortom: een bescheiden, maar uiterst relevant publiek voor de meeste beginnende bands. Bij deze nodig ik die bands en muzikanten uit zichzelf en hun muziek te presenteren op EHPO. Mail je presentatie (tekst, links, beeld en geluid) naar mij. Komende week wil ik iedere dag 1 inzending integraal op dit blog plaatsen (dat betekent dus volledig en ongecorrigeerd!), waarna ik volgende week iedere presentatie van commentaar voorzie en tips voor verbeteringen geef. Deal?

En ja, ik heb heel bewust niks gezegd over wat wel en niet mag of kan. Denk zelf na over je band, je muziek, wat je erover kwijt wil, voor genoemd 'publiek' van dit blog, de lengte van je stuk, hoe je dat opschrijft én laat zien. Huiswerk dus :-) Je muziek moet overtuigen, maar je verhaal net zo goed. Ik kijk uit naar de inzendingen!

[Update: de eerste is binnen!]

Tweet