Posts tonen met het label voorprogramma's regelen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label voorprogramma's regelen. Alle posts tonen

18 december 2012

@Engelland2012 en @RobbertReus deden het zo - de Reiskostentour

In een kroeg in Hoorn discussieerden Robbert Reus (STW) en Steven Engel over de staat van hiphop: 'Wat ons opviel, was het gebrek aan optredens. Robbert heeft in 2010 een mooi jaar gehad met The Q4 (DWDD en Lowlands), maar uiteindelijk bleek dat door verschillende factoren niet helemaal te werken en veel optredens volgden er niet. Zelf maak ik een jaartje of 10 muziek, pak hier en daar wat voorprogramma’s mee, maar daar blijft het vaak bij...'

Tegen sluitingstijd ontstond het idee van de Reiskostentour: 'Overal spelen in Nederland voor €100, oftewel onze reiskosten. Nu maken muzikanten wel vaker (slechte) plannen in de kroeg, maar dit bleef hangen en ik wilde wel het organisatorische voortouw nemen om te kijken of wij zo’n tourtje konden opzetten.'
De act zou Engel & STW heten, waarbij STW semi-live beats speelde met een drum/sample-pad, laptop en keys en Steven de raps verzorgde [ja, ja, denk daar maar 'ns over na voor je een band start met een 'echte' drummer...]: 'Lekker kleinschalig zodat, bij gebrek aan vervoer, zelfs de trein genomen kon worden. Voordat ik de erkende poppodia benaderde, contacteerde ik een aantal zalen/kroegen in de buurt waarvan ik wist dat die wel oren naar zo'n show zouden hebben. Dit deed ik eigenlijk uit zelfbescherming — voor het geval het zou floppen en we zelfs voor reiskosten niet geboekt zouden worden, stonden er op deze manier in elk geval 4 optredens.
Iets later dan gepland ging het eerste persbericht eruit richting de mailadressen van muziekpodia en jongerencentra die ik in de loop der jaren verzameld heb. Binnen 24 uur kregen we een aantal positieve reacties, waardoor de tour ook echt op een tour begon te lijken. 28 November nam ik het besluit om ook via (social) media partijen te benaderen voor ons concept. Op deze manier probeerde ik mensen te bereiken die zelf feesten organiseren en niet per se werkzaam zijn bij een poppodium. De reacties waren overwegend positief, waardoor wij nog een aantal data konden noteren in onze agenda.'

Het is natuurlijk een risico om onze act zo goedkoop aan te bieden en dit ook nog eens openbaar te maken. Een nadeel kan zijn dat geen podium ons hierna wil boeken voor een hoger bedrag, maar voor mij wogen de voordelen zwaarder: 'Er is weinig plaats voor kleinere acts en hierdoor konden we veel spelen en nieuwe zieltjes winnen.'
Er werd een Reiskosten promo geschoten door bevriende clipmaker Freelens Visuals en zo waren Robbert en Steven op 2 januari klaar voor het eerste optreden in Hoorn. Wat volgde waren 2 maanden met in totaal 20 optredens, fastfood en een hoop lol: 'De act bestond in principe uit Engel en STW, maar al snel gingen er meerdere muzikanten mee op tour. Zo waren Mr. Buddha (MC), Just (MC), Timmie Chezko (MC), Wouter Hakhoff (trompettist), dj Native, dj DNS, fotograaf Axel en geluidsman Peter veelvuldig van de partij als ze zelf niet hoefden te werken. Omdat wij door onze lage gage niet echt een risico waren, werden wij ook geboekt op plekken waar normaal nauwelijks hiphop geprogrammeerd wordt. De opkomst was hierdoor een aantal keer niet groot, maar gelukkig bleef de groep zeer positief, zelfs na autopech, verkeersboetes, benzineloos langs de snelweg staan en een overnachting in de cel wegens openstaande boetes...

We kijken terug op een zeer geslaagde tour, waarover STW en ik nog graag napraten in onze kroeg in Hoorn!'


Dank voor het delen, Steven. Goed idee, leuk verhaal, mooi resultaat!

13 februari 2009

Voorprogramma's scoor je zó! (slot)

Zo vlak voor het weekend sluit zanger Maurits van GEM af met een mooie anekdote: "En dan sta je opeens voor een uitverkochte Melkweg. Ik durfde te dromen, maar dat dit mijn eerste optreden met GEM zou zijn...?

We waren al een tijdje bezig, maar zeker niet lang. Zo hadden we nog geen drummer, maar wel al 3 liedjes opgenomen voor op onze site. We konden een complete bio aanbieden, niet al teveel tekst, lekker to-the-point [zie vanmorgen!] en 3 sterke nummers. Het geheel vatte GEM mooi samen en maakte nieuwsgierig.

Op een gegeven moment zag ik dat The Libertines naar de Melkweg kwamen. Ik vond dat wij muzikaal goed bij ze pasten en dat wij op zo’n avond zouden moeten vlammen. Met GEM wilde ik niet in cafe’s spelen of popprijzen in de wacht slepen. Ik wilde naar mijn potentiële publiek toe! Opvallen door nieuw te zijn. The Libertines waren op dat moment een band die mensen wilden zien, een avond ook waar veel journalisten naar toe zouden gaan. Ik zag dat er nog geen support bekend was, trok de stoute schoenen aan en mailde de Melkweg met het verhaal dat wij heel goed zouden passen als support: “We kunnen de boel mooi opwarmen en zorgen voor een goede rockset met eigen nummers.” Prompt belde de Melkweg. Edwin vond onze nummers goed klinken, maar kende ons natuurlijk helemaal niet. Ook wist hij niet dat het ons eerste optreden zou zijn. Vol vertrouwen antwoordde ik dat we het heel leuk zouden vinden. Eén week voor het optreden vonden we een drummer en oefenden dag in, dag uit.

Bij aankomst bij De Melkweg op die bewuste avond bleek dat Pete Doherty van The Libertines niet was komen opdagen; er was een gespannen sfeer. Voor €43,10 had ik geluidsman Ron kunnen regelen (nog steeds onze man achter de knoppen) en hij leidde ons door de soundcheck. Doordat The Libertines erg slecht waren zonder Pete, viel GEM nog meer op. De vraag was: wie was in hemelsnaam het voorprogramma?! De volgende dag belde de pers en de rest is historie!"

Mooi verhaal, Maurits, en een prima afsluiter van deze serie! Brutalen hebben de halve wereld, zo blijkt maar weer. Ik doe het snowboard aan m'n voeten. Barry veel succes als EHPO-tussenpaus en tot volgende week!

Voorprogramma's scoor je zó! (5)

Programmeurs Edwin, Joey en Johan hebben gesproken. Het woord is aan de support acts zelf.

Allereerst Marinus van a balladeer, die door de jaren heen het voorprogramma verzorgden van Keane in Ahoy', The Feeling, Live (opnieuw in Ahoy'!), Bløf, Skik, Maria Mena, Silkstone, Solo, Gabriel Rios, Chuck Prophet, Stevie Ann, Sarah Bettens, Jasper Steeverlinck, Beth Hart (waaronder een show in Carré), de vaste support tijdens Saybia's Nederlandse clubtour waren en de naprogramma’s (ja, ja, dat bestaat ook!) van 16 Horsepower en Tim Christensen. Indrukwekkende lijst. Tot tevredenheid van eenieder, aldus Marinus: "Als je na afloop van de supports van Keane en Saybia zo'n 80 EP’s verkoopt, weet je dat je iets goed doet.”

Inmiddels wordt Marinus zelf platgemaild door bands die zich als voorprogramma van a balladeer aanbieden. “Ik denk dat wij groot zijn geworden door het spelen van voorprogramma’s. De meeste shows die we deden waren in volle, meestal uitverkochte zalen, met publiek dat nog nooit van ons gehoord had maar openstond voor nieuwe muziek. Als je voor 1.000 man in de Melkweg staat, voor een nog net niet helemaal doorgebroken Keane, heb je met alleen maar muziekliefhebbers te maken. Als de muzikale match goed is en je band potentie heeft, kun je alleen maar winnen. Tot vandaag de dag zeggen mensen dat ze ons ontdekt hebben als voorprogramma van Keane, Saybia, Live of Bløf. De enige mis-matches waren in ons geval Gabriel Rios en Chuck Prophet."

Marinus erkent dat als beginnend bandje optredens regelen misschien wel het lastigste is. Boeken blijkt een vak apart. Hij heeft wel een uitstekende tip: "Volgens mij begint het met een goede biografie. Of eigenlijk: een goed verhaal. Onze bio bevatte, helemaal bovenaan, lovende woorden van OOR over mijn eerste demo Swim with Sam, plus een citaat van Claudia de Breij (haar lovende aankondiging op 3FM). Ik moet toegeven dat wij, vooral achteraf gezien, veel mazzel hebben gehad en dat de eerste voorprogramma’s ons bijna kwamen aanwaaien. But in my defense: Swim with Sam was en is een erg goed liedje :-)"

Marinus' opmerking over een goede uitstekende bio onderschrijf ik volkomen. To-the-point, goed geschreven, informatief en nieuwsgierig-makend. Enthousiaste citaten en goede recensies helpen, verstop die dus niet in de laatste alinea! Misschien wil Marinus voor dit blog een cursusje 'Biografie schrijven' geven? Nu even niet, want hij is te druk met optreden:

Wel geeft hij vast 1 concrete tip: "Mijn allereerste voorprogramma had mijn allereerste optreden ooit moeten worden: Kane trad op, samen met The Calling [kent U ze nog?] in de Melkweg. Omdat er een strijd gaande was over wie de hoofdact zou moeten zijn [...], zocht platenmaatschappij BMG nog een akoestisch voorprogramma met maximaal 2 gitaren. Iemand van BMG belde mij omdat mijn demo zojuist op zijn bureau was beland. Op dat moment had ik nog geen band en ik had nog nooit op een podium gestaan, dus er kwam ook wat faalangst om de hoek kijken… Ik moest helaas ‘nee’ zeggen. Maar het leverde wel een extra mooie regel in mijn bio op, waarbij ik de namen Kane en The Calling vetgedrukt meenam."

Zo doe je dat dus. Vanmiddag hoe Maurits GEM's eerste optreden regelde, als voorprogramma van The Libertines in De Melkweg. Leuke anekdote. Dat is tevens mijn laatste post voor de komende dagen; ik ga naar de sneeuw. Maar niet getreurd: ik heb een paar kleine dingetjes klaar staan en gast-blogger Barry Spooren zal komende week vullen. Barry is bassist van Silence Is Sexy en heeft met 3 studiegenoten Kaiser Management opgericht. Tot over ruim een week!

12 februari 2009

Voorprogramma's scoor je zó! (4)

"Het mooiste is als een avond muzikaal 'klopt'", aldus Joey Ruchtie. "Dat de support act een meerwaarde is. Goede voorbeelden zijn de recente optredens in WATT van Elbow met Laura Marling en Franz Ferdinand die De Kift voorstelden." Als hij zelf de support act kan boeken geeft Joey, net als Johan van Tivoli, de voorkeur aan een lokale of regionale band. Maar dat is niet zo vaak: "70-80% van de buitenlandse bands neemt een eigen voorprogramma mee. Bij de rest moet je vaak het management om toestemming vragen voor een lokale support. In Rotown hebben we sowieso nooit voorprogramma's: de ruimte is daarvoor te beperkt, productioneel en financieel kunnen we het niet aan en de meerwaarde vind ik daar te beperkt."

Voor een voorprogramma in Rotown hoef je Joey dus niet te mailen. Voor WATT mag dat wel: "Met ruimte voor grotere acts en 1.300 bezoekers ben je meer tijd kwijt aan wachten bij de garderobe en ombouwen van het podium. Door een voorprogramma breiden we de programmering wat uit en spreiden hopelijk ook de drukte bij de deur een beetje. Bezoekers missen liever de support act dan het eerste kwartier van de hoofdact, zo is het nu eenmaal." Andere nuttige tips? Joey: "Ik ontvang zo'n 10 tot 12 verzoeken om voorprogramma's per dag. In vakanties hebben bandleden merkbaar meer tijd en mailen me vaker. De stapel waarop je mail belandt is dan dus groter..." Nog een goedbedoelde waarschuwing tot slot: "Pas je altijd aan de productie van een avond aan. Een zaal of programmeur mag nooit meer zorgen om jouw band hebben dan om de hoofdact! Heb je een soundcheck afgesproken, maar gaat die onverhoopt niet door? Heel vervelend, maar maak er geen halszaak van. De avond draait (nog) niet om jou. Drammen en zeiken werkt averechts."

Dank voor jullie bijdragen en adviezen, Joey en Johan! Morgen vertelt Marinus wat a balladeer aan een indrukwekkende rij voorprogramma's heeft gehad en Maurits hoe GEM met hun debuutoptreden hoofdact The Libertines van het Melkweg-podium speelden.

Voorprogramma's scoor je zó! (3)

Joey Ruchtie komt oorspronkelijk uit Groningen, programmeert al jaren in Rotterdam (o.a. Rotown), maar keert voor de programmering van Noorderslag ieder jaar nog een keer terug naar Het Hoge Noorden. In WATT programmeerde hij afgelopen jaar exclusieve Nederlandse shows van Iggy & The Stooges (op de openingsavond, Ron leefde toen nog) en Franz Ferdinand. Die jongen kan dus wel wat. En hij is nog aardig ook! Lees bijvoorbeeld de leuke en verhelderende interviews met hem op Kindamuzik en Musicfrom.nl.


Ik mailde hem het verhaal van Edwin en daar blijkt hij zich in te kunnen vinden. Dit blog draait om tips & trucs en Joey gaf ze onmiddellijk: "Stuur geen anonieme bulk-mail naar een algemeen e-mail adres. Dat werkt averechts. Aan mij persoonlijk gerichte mail beantwoord ik vrijwel altijd. Richt je op 1-2 specifieke bands die bij je passen en waarvan je het voorprogramma zou willen doen. Bands weten zelf beter waar ze muzikaal voor staan dan ik." Over demo's opsturen per post of MP3's als bijlagen in je mail is Joey duidelijk: "Niet doen. Mail met 16 Mb in de bijlagen gooi ik ongelezen weg. Een MySpace- of YouTube-link werkt het beste."

Direct even gebeld met programmeur Johan Gijsen van Tivoli en Tivoli/De Helling. Hij zegt hetzelfde: "Mail mij voor welke hoofdact je wilt openen, een link naar MySpace en of je uit de stad of provincie Utrecht komt. Demo's en MP3's in je mail hangen = dodelijk. Mailen naar info@tivoli.nl ook; verdwijnt in de prullenbak. Wees persoonlijk!" Johan en zijn collega Sytze Wils ontvangen dagelijks 10 tot 20 mailtjes en beslissen grofweg op basis van de volgende argumenten over een voorprogramma:
  • Is het een lokale of regionale act?
  • Is het onze eigen ontdekking?
  • Heeft de support act een CD uitgebracht en vooral: trekken ze volk?
Van dat laatste geeft Johan een voorbeeld: "Een paar jaar geleden liep de voorverkoop van een show van Nashville Pussy niet. Peter Pan Speedrock had toen al een aantal albums uit en een trouwe fanbase. Mooie combinatie die prima bij elkaar past, kaartverkoop liep gelijk beter, iedereen blij!"


Zo'n passende, muzikale avond is ook het doel van Joey Ruchtie. Daarover vertelt hij vanmiddag verder.

11 februari 2009

Voorprogramma's scoor je zó! (2)

"Vanaf het moment dat een show op onze site staat aangekondigd worden mijn collega's en ik bestookt met tientallen mails van bands die willen openen voor The Datsuns", aldus 'programmator' Edwin van Andel van De Melkweg. Hij doet een gooi naar de reden voor die vele bedelbrieven: "'Omdat het zo vet is om op het podium van de Melkweg te staan' of 'Omdat wij eigenlijk net zo goed zijn als onze voorbeelden en iedereen dat moet horen'. Als al die bandleden die willen spelen nu eens een kaartje kochten voor The Datsuns bleef mijn voorverkoop niet op 39 tickets steken..."

"Wat mij nog altijd verbijsterd is dat blijkbaar tientallen bandjes naar onze site staren tot iets wordt aangekondigd dat ze vet vinden. En dan allemaal mailen. Ze denken niet na of er misschien een eigen support van de band meekomt, hun band er muzikaal bij past of dat ze er klaar voor zijn. Leren ze dat nu op die Rockacademies? En denken ze dat ik door mijn zaaleigenaar betaald wordt om die 500 mails per week te lezen, MySpace-pagina's te checken, demo's te beluisteren en iedereen netjes te beantwoorden? Beetje lastig met 700 shows per jaar..."

Edwin heeft een zwaar beroep, zoveel is duidelijk. Maar hij heeft gelukkig ook een paar tips hoe je je wél bij hem in de kijker speelt: "Niet doen: een programmeur om de 3 dagen mailen of-ie al iets weet. Dat noem ik stalken en maakt je kans er niet groter op. In de praktijk is de local support (ja, zo heet dat) de sluitpost van de tour. Als alles klaar is bedenkt de assistent van de internationale agent dat er een local support moet komen. Maar dan wel één die Goedgekeurd dient te worden door Het Management. Dus krijg ik minder dan een week van tevoren het verzoek om een lijst suggesties die ze kunnen Goedkeuren. Tja, die mails die volgden op de aankondiging op onze site heb ik inmiddels gedelete en er schiet me even niets te binnen. Gelukkig heb ik een stagiaire uitgezocht op muzieksmaak en snelheid. Zij beheert voorprogramma@melkweg.nl en MySpace.com/melkwegsupport. Daarop kunnen we in 1 oogopslag zien wie zich aangemeld hebben, een geschikte keus maken en snel doorsturen naar het Management. Natuurlijk zie ik zelf ook wel 'ns wat leuks of word getipt door collega's of bevriende boekingskantoren. Mijn eigen krenten uit de pap kan ik er zo mooi tussen stoppen. Tot slot: demo's zijn zó 20e eeuw, verspil je spaarcentjes niet aan mij, maar maak familie en vrienden er blij mee!"

Dank voor je verhaal en tips, Edwin. Sterkte gewenst met de verkoop van Datsuns-tickets en het legen van je mailbox... Morgen doet programmeur Joey van WATT, Rotown en Noorderslag een duit in het zakje, samen met Johan van Tivoli.

Voorprogramma's scoor je zó! (1)

Dank aan Matthijs voor het idee van deze serie. U vraagt, EHPO draait!

Voor veel beginnende bands is optreden als voorprogramma van een bekende (buitenlandse) act in één van de grotere Nederlandse clubs een hoofdprijs. Naast een eer is het ook een uitgelezen kans om je in de kijker te spelen van programmeur(s), journalisten en potentiële fans uit je hokje. Beste beentje voor dus! Maar hoe regel je dat? Deze week vertellen programmeurs Edwin van Andel (De Melkweg), Joey Ruchtie (WATT, Rotown, Noorderslag) en Johan Gijsen (De Helling, Tivoli) iets over de historie, voor- en nadelen van voorprogramma's en sommen hun tips, trucs, do's & don't's op. Daarnaast vertelt zanger Marinus de Goederen wat hij met zijn band a balladeer aan support-optredens heeft gehad en Maurits Westerik hoe GEM's eerste optreden het voorprogramma van The Libertines in De Melkweg was.

Edwin van De Melkweg trapt af: "Ik ken de historie van voorprogramma's niet precies, maar vermoed dat boekers op deze manier hun nog onbekende bands aan publiek voorstellen. Zaaleigenaren houden op hun beurt bezoekers graag langer binnen, zodat men flink de tijd neemt om bij te praten en vooral te consumeren. Die argumenten gaan natuurlijk nog steeds op. Met name in genres als punk en metal worden horden support-acts mee op pad gestuurd. Kom je voor 1, krijg je er als bezoeker 3 bij. Bij metal betalen sommige acts zelfs om mee te mogen op zo'n tour. En de zaaleigenaar maar hopen dat die schreeuwende jongens in het zwart (of fluor tegenwoordig) meer drinken dan de avond aan flutgages (€50-€150), catering en personeelsuren kost..."

Joey bevestigt het verhaal over bands die betalen om als voorprogramma mee op tour te mogen. Als Nederlandse product manager van zijn label Mute moest ik in 1996 ook beslissen of mijn werkgever PIAS een fikse bijdrage betaalde om Moby als Europese support van Soundgarden mee te krijgen. Uiteindelijk speelde hij met ze in Ahoy', over een mengtafel op halve kracht, met de zaallichten nog aan...

Edwin: "Als ik op verjaardagen vertel dat ik programmeur ben, denkt iedereen dat ik iets met computers doe. Ik prefereer het Vlaamse 'programmator'. Ik boek in De Melkweg de bands, DJ's en artiesten en daar horen voorprogramma's ook bij. Wij leggen er enige eer in om ook inhoudelijk bezig te zijn in ons deel van de culturele sector, dus probeer ik altijd een passend bandje te zoeken: een support waardoor bezoekers niet onmiddellijk op de gang gaan staan of buiten roken. Zodat wij wat nering hebben, het publiek een leuke avond en graag nog 'ns terugkomt. Het mooiste is natuurlijk als je nét dat bandje kunt laten zien waar iedereen het later over heeft en waamee je op eigen kracht later de zaal vult. Maar daar zijn er niet zoveel van."

Edwin mokt vanmiddag wat over de gebrekkige communicatie met potentiële voorprogramma's. Daarnaast geeft hij een paar heel praktische tips hoe je in De Melkweg komt te spelen. Lees je ondertussen vast in met dit korte verslag van een Noorderslag-seminar over voorprogramma's en een handig dossier van 3VOOR12 Utrecht over verschillende lokale en regionale programmeurs. Aanrader!