@KrachBand doet het zo (slot)

In de eerste aflevering van deze serie vertelde toetsenist David over de lange aanlooptijd van Krach, in de tweede over keuzes maken en geduld hebben. Over hun optredens zegt hij: "We vinden concepten leuk. We houden van conceptalbums, driedubbelalbums, feesten met een thema en dat soort ongein. Dus vandaar dat we het zelf ook erg leuk vinden om concepten in onze show te verwerken. Van onze pakjes en hemden met bretels (toch een beetje ons handelsmerk geworden), het verkopen van door modestudenten verbouwde unieke hemden en bretels tot het concept van Krach vs. Die Lui. Onze show verloopt van rock naar dance, net als de plaat, maar we ergerden ons mateloos aan het einde van een band. De band is afgelopen, er staat ergens een DJ die zijn plaatjes aanslingert, al dan niet in de stijl van de avond, en iedereen gaat bier halen en met elkaar ouwehoeren. Niet echt een memorabel einde, zeker niet als je een dansband bent. Dus slepen we ons eigen DJ-duo mee, spelen 2-3 nummers in een remix van onszelf samen met de DJ’s en die pakken dan direct na onze set de muziek over en draaien verder de nacht in. Geef het publiek wat ze wil. Bijkomend voordeel is dat je jezelf veel meer als afsluiter van een festival kunt neerzetten, ook al ben je niet de grootste act. En zelf doordansen op snoeiharde electro na je eigen set is ook niet verkeerd..."
En hoe gaat Krach om met fans? En vooral: zorgt dat die groep groeit? "Omdat onze plaat al een tijdje op de plank ligt, vroegen we ons af hoe we mensen warm konden maken voor een release die verder in de toekomst ligt. Stiekem wilden we fans natuurlijk al ons album laten horen, dus hebben we vanaf mei onze nieuwsbrief zo ingezet dat er elke maand een track van het album wordt meegestuurd. Je geeft fans dus een reden om de nieuwsbrief te openen, want er zitten gratis tracks bij, en als ze zich vroeg inschrijven hebben ze een groot gedeelte van, of het volledige album al binnen voordat hij uitkomt. En het lijkt te werken, want mensen die het optreden tof vonden en nu al uitkijken naar het album schrijven zich gretig in, en iedere maand ontvangen ze een kleine preview die de aandacht vasthoudt."

Eén ding dat langzaam begint te dagen op Krach HQ is dat een band een full-time baan is, voor 5 personen + een manager: "Je verdient er geen klap mee, maar je bent er wel 40+ uur in de week mee bezig. Maar nu dit tot ons is doorgedrongen, maakt dat het wel extra leuk. Als je er zoveel tijd aan besteedt, kun je ontzettend vette dingen doen: tijd in toffe merchandise steken, andere bands remixen (we maken een stiekem beginnetje met een Krach Verkracht en Verkracht Krach album) en je helemaal de tyfus repeteren. Hoewel je daar eigenlijk nog veel meer tijd in wilt stoppen. Het geeft ontzettende voldoening om te zien dat je in 1 jaar van aanmodderend bandje naar hardwerkende club mensen met een duidelijk doel voor ogen bent gegaan. Wat de toekomst brengt is de vraag. We spelen in september en oktober 20 optredens om onze liveset op orde te krijgen en zoveel mogelijk mensen enthousiast te krijgen voor Krach. En dan maar hopen dat iedereen ons debuut fantastisch vindt!"

Mij hebben jullie om, David. Succes met die 20 shows, jullie debuutalbum en dank voor een mooi verhaal waar wat mij betreft de focus ligt op zaken waar iedere beginnende, ambitieuze band, muzikant of producer de nadruk op zou moeten leggen. Deze hele serie is te lezen en door te sturen via http://bit.ly/krachdoethetzo.

Tweet

@KrachBand doet het zo (2)

Het pre-productie- en opnameproces van Krach duurde lang vertelde toetsenist David gisteren. Ook nu de plaat af is is de band zeer selectief en heeft geduld: "Het belangrijkste dat we hebben geleerd is dat de steekwoorden niet 'nu' en 'alles' zijn, maar 'wachten' en 'kiezen'. Dat betekent dat we de release van ons debuut enorm hebben uitgesteld naar januari 2011 omdat we in eerste instantie geen deuk in een pakkie boter hadden geslagen met dat ding. Ten tweede, mede op advies van deze weledelgestelde blog-eigenaar, brengen we eind september eerst een EP uit met 3 albumtracks en 2 remixes. Alles om mensen geleidelijk bekend en enthousiast te laten worden over onze muziek. In de afgelopen tijd zijn we Hollandse Nieuwe geweest, spelen in de Popronde, worden gedraaid op 3FM en zijn 3VOOR12 Selecteert. Lijkt me dat er nu iets meer mensen wachten op die plaat dan een half jaar geleden...



Waar we als band ook last van hebben, maar onze trouwe manager Martijn gelukkig niet, is het stuur-maar-naar-iedereen-syndroom. Wat kan het voor kwaad als alle grote platenbobo’s, pers, radio- en TV-redacties, alles en iedereen een plaatje krijgt? Dachten wij. Uiteindelijk hebben we bewust mensen die we beter kenden of waarvan we zeker wisten dat ze het leuk zouden vinden onze muziek gestuurd, met specifieke vragen of verzoeken. Hierdoor loopt iemand veel harder voor je, want hij/zij krijgt primeurs, vindt het oprecht leuk en gunt het je band. Zodra er meer en meer ambassadeurs waren die oprecht onze naam verkondigden, ging het balletje steeds harder rollen. Dat merk je direct in je mailbox: boekingskantoren en platenmaatschappijen die achter jou aan zitten. Dan weet je in ieder geval zeker dat er enthousiasme achter zit, en dat is wel zo fijn als je met je bloedeigen kindje loopt te leuren!"

Morgenmiddag, in het laatste deel van deze serie, vertelt David over Krachs optredens en fans.

Tweet

@KrachBand doet het zo (1)

Soms hoor ik dingen iets eerder dan een ander, zo ook het debuutalbum van Krach. IJzersterke plaat, al het goede van Queens of The Stone Age, Millionaire, De Staat en Soulwax, verenigt in hard rockende en dansbare songs. Niet voor niets en volkomen terecht geselecteerd door 3VOOR12. Toetsen- en knoppenman David Hoogerheide vertelt hoe het allemaal zo kwam:

"Hmmm, Krach doet 'het' zo. Voor muzikanten bestaat dat 'het' in de eerste plaats uit muziek maken. En in ons geval heeft dat jarenlang doorgemodderd. Goede muziek komt vanzelf bovendrijven was het motto. Leuke concepten bedenken, toffe liveshow-gimmicks bekokstoven en lekker raggen in het oefenhok. Maar daar bleef het eigenlijk wel bij. Totdat het succes maar uitbleef. Geen goeie demo, laat staan EP of plaat, dus nauwelijks gigs buiten de regio en een planning en werkhouding van lik-onze-vestjes. Tot we een jaar geleden besloten dat het echt niet meer langer zo kon. Die plaat moest er komen en hij moest verdomme ook goed zijn! En a year from now moesten we significant meer buiten de regio spelen, anders zouden we het bijltje erbij neergooien. Godzijdank hebben we dat niet hoeven doen, sterker nog, er is in 1 jaar zoveel vooruitgang geboekt en zoveel aandacht gegenereerd dat we alleen maar harder en harder zijn gaan werken.

Toen we aan ons debuut begonnen, hebben we een paar dingen goed doorgesproken. Een probleem waar we eigenlijk het hele bestaan van de band al tegenaan lopen is dat we verschrikkelijk vaak wisselen van sound. We kunnen er zelf niet tegen om 2 nummers in dezelfde stijl te spelen, maar dat is tegelijk iets waarmee je je publiek wegjaagt. Reacties na een optreden waren vaak “Heel vet, maar ik weet echt niet wat ik nou allemaal heb gezien - het was een soort rush”. Mooi compliment, maar niet iets dat we met de plaat wilden bereiken. Dus hebben we 2 dingen gedaan: allereerst streng geweest in het concept “van rock naar dance”. Als er een nummer vet was maar niet in lijn van het album pastte werd het geschrapt. Daardoor lag de tracklisting vrij snel vast. Ten tweede hebben we een aantal muzikale referenties gezocht, hoe we wilden dat onze plaat zou klinken. Millionaire's Outside The Simian Flock [ook op Spotify] was daar één van. Eigenlijk ook een vrij onsamenhangend album, maar het voelt zeer coherent aan. Of dit ons ook gelukt is moet de luisteraar maar beoordelen, maar het heeft wel geholpen om een focuspunt te creëren waar je op terug kunt vallen gedurende de 5 maanden dat je met een album bezig bent. Ook voor een mixer, masteraar en andere mensen is zo’n referentieplaat uitermate handig."

Ik schreef het 2 jaar geleden: Krach's muzikale hokje. Bijzonder handig. En David Schreurs van Caro Emerald bevestigde het onlangs ook: duidelijke artistieke en muzikale keuzes maken is cruciaal, 'nee' zeggen belangrijker dan 'ja'.
De taakverdeling binnen Krach is glashelder: "Reinier bedenkt belachelijke nummers waarvan 80% direct de prullenbak in verdwijnt, Peter is de slager die vanuit vogelperspectief de belachelijke ideeën omvormt tot een degelijk nummer en ik ben de synthesizer-nerd die een degelijk nummer opsaust met een Krach-sound. Zo is denk ik 70% van ons album tot stand gekomen. Soms zijn hele nummers van Reinier bijna onveranderd blijven bestaan, soms hele nummers van mij en soms bleef het pingpongen tussen alle bandleden tot het goed genoeg was of richting de vuilverbranding gebonjoured. We hebben extreem lang de tijd genomen voor de opnames en pre-productie, maar niet zonder deadlines. Deadlines waren keihard en de mixdagen al geboekt. Dat was voor ons echt de belangrijkste drijfveer. En nog steeds: keiharde deadlines, anders had er nu weer niks gelegen, daar ben ik van overtuigd."

Ik verklap het vast: dit wordt een topserie. David zal morgen uitgebreid vertellen over selectief zijn ('nee' durven zeggen dus), geduld hebben, Krach's optredens en het opbouwen van een fanbase.

Tweet