Hoe je als muzikant in een razendsnel veranderende muziekindustrie je eigen boontjes dopt.
Niels Aalberts deelt zijn ervaringen, tips, trucs & adviezen, nodigt anderen uit dat ook te doen en vermijdt iedere schijn van objectiviteit. Daarvoor ga je maar naar www.ehpo.net. Daar lees je ook waar Niels al die praatjes over muziek, internet, social media, marketing, management, uitgeven en ondernemen vandaan haalt.
Het werk van een producer is voor de buitenwereld vrij onzichtbaar. En wat de invloed van een producer op het eindresultaat is al helemaal. Pim van de Werken produceerde de nieuwe single van The Medics, doet uit de doeken hoe dat in z'n werk ging, waar hij hakte, waar spaanders vielen en wat het eindresultaat is:
"Voor ik met een band aan de slag ga vraag ik altijd om eenvoudige demo's van alle nummers. Garageband werkt daarbij erg prettig, desnoods opgenomen met de ingebouwde microfoon van de laptop. Zo kan ik thuis op mijn gemak de losse partijen beluisteren en kijken of de instrumenten goed samenwerken in het geheel. De demo van The Medics klonk zo. In een gesprek met de band werd duidelijk wat hun focus is: dansbare singles, geschikt voor (alternatieve) radio. Na diverse pre-productie sessies in de oefenruimte, de opnames en de mix kwam daar dit uit:
Structuur voor:
intro
couplet
refrein
intro
couplet
refrein
brug 1
refrein
brug 2
refrein
refrein
outro
Structuur na:
intro
kicker (instrumentaal refrein)
couplet
refrein
couplet
refrein
brug
refrein
refrein
outro
Ik heb vrij heftig in de songstructuur en lengte gesnoeid (van 3:00 naar 2:20 min.). Niets mis met 2 bruggen, maar dan moeten ze wel allebei heel erg goed zijn, iets toevoegen en passen in de spanningsboog van het nummer. Kill your darlings. Een intro terug laten komen na het eerste refrein kan op zich ook prima werken, maar hier haalt het de vaart uit het liedje. Een extra instrumentaal refrein na het intro geeft de gitaar-hook meer ruimte en zorgt dat het eerste couplet meer op zijn plaats valt. De uiteindelijke song-structuur is conventioneler, maar dat is geen doel op zich. Whatever works.
Arrangement De linker gitaar speelt op de demo in het refrein een backbeat en haalt daarmee de urgentie uit het nummer. Geen paniek; partijen zijn niet heilig. De baspartij in het refrein evenmin. Door niet alles vol maar met stopjes te spelen gaat de swing-factor als een razende omhoog. Op de demo gaan de gitaren los aan het einde van brug 2. In de uiteindelijke versie gaan ook de bas en drums mee. Als je iets doet, doe het dan helemaal. Eén van mijn mantra's in de oefenruimte: "een goed arrangement is een optelsom".
Opname De basis (drums + bas) is opgenomen in Mailmen. De rest met mijn mobiele studio set-up in de oefenruimte van The Medics. Dat kan prima met de huidige stand van de techniek. Ook de albums van Caro Emerald, De Staat en Kyteman zijn opgenomen met een thuis-studio. Het maakt niet uit hoe je iets op neemt, het maakt uit hoe het eindresultaat klinkt. De gitaren zijn opgenomen zonder versterkers, met amp-simulators uit de computer. Conservatieve audio-nerds zullen nog jaren blijven beweren dat een echte versterker veel beter klinkt; ik nodig ze graag uit voor een blinde test.
Mix + master Bij het mixen van The Medics telde maar één ding: energie. Een sound met een rauwe rand en de nadruk op drums, bas en zang. Geen vette, maar bijtende gitaren. Niet alle bandleden blij maken met een vette sound voor hun instrument, alles in dienst van het grotere geheel."
Tot zover Pim. Maar wat vinden The Medics er zelf van? "Een crappy demo van je nieuwe single online zetten doe je niet zomaar. Je kunt talloze redenen bedenken om dat níet te doen: 'Het is eng', 'Nu vallen we door de mand' etc. Toch werken we - op verzoek van Pim - graag mee om andere bands een kijkje in de keuken te gunnen. Als band wil je net zolang sleutelen aan je liedjes totdat je er meer dan tevreden over bent. Het eindresultaat moet immers knallen en de luisteraar al bij de eerste seconden bij de strot pakken. Op een gegeven moment lijkt het nummer 'af' te zijn en zou je het nummer direct kunnen opnemen. Maar als je de demo-versie en het eindresultaat van onze single City beluistert, wordt het - los van de opnamekwaliteit - duidelijk dat het ontzettend waardevol is dat iemand jouw kindje aan stukken schopt en opnieuw in de steigers zet. Dat is niet altijd leuk, zeker niet als je een producer in de arm hebt genomen die niet van 'CDA-oplossingen' houdt. Alles draait om keuzes maken, zo vroeg mogelijk. Daarbij geldt de afspraak: een idee afschieten mag, maar niet voordat we het in de oefenruimte hebben geprobeerd. Het gaat niet om 'goed' of 'fout', maar om het nastreven van je - eerder afgesproken - doel. Bij ons is het menens. En dat moet ook blijken uit de muziek. Daarom zijn we - terugkijkend - erg blij dat we een aantal opmerkingen van Pim ter harte hebben genomen en raden we andere muzikanten aan hetzelfde te doen." Johan, The Medics
City is de eerste in een serie singles die dit najaar zal verschijnen en is een ode aan – je raadt het al – de stad. Gewoon gratis, want The Medics bezuinigen níet op de zorg. Sterker nog: niet alleen een single, maar ook een videoclip (volgt spoedig) en vette remixen zitten in het basispakket.
EHPO had niet te klagen over aandacht in 'de media' deze week: in OOR (verwijzing naar deze te gekke serie, foto van Age), NRC Next en Ernst-Jan haalde EHPO als voorbeeld aan om weer dagelijks te bloggen. Dank allen! In de reacties verklap ik enkele 'bloggeheimen'.
De hoofdredacteur van de Britse Wired somt Six reasons why I’m not on Facebook op: "If Robert Zimmerman had a Facebook profile, could he have re-created himself as the New York beatnik Bob Dylan?"
Tja, The Medics... Lastig om daar een steekhoudende mening over te roepen alhier, omdat ik weet dat ze trouwe lezers van dit blog zijn. Ze geven het zelf toe. Producer van hun EP is Pim, die hier ook regelmatig wat roept. Kortom: 'ns kritisch kijken of ze hebben opgelet!
Allereerst valt op dat The Medics op een prettig leesbare manier met de deur in huis vallen. Het tempo van de bio sluit nauw aan bij de, naar eigen zeggen, snelle start van hun prille carrière. In sneltreinvaart ben je door de eerste 2 alinea's heen en heb je meegepikt hoe lang kort The Medics bestaan, in welke aansprekende zalen ze al hebben gespeeld en in welk muzikaal hokje ze passen. Ik hou er wel van en denk dat die vaart aansluit bij de belangrijkste ontvangers van de bio (programmeurs, pers, radio en media in het algemeen). Die hebben weinig tijd en zijn doorgaans matig geïnteresseerd in het verhaal van een (nog) onbekende band. Slim dus. In de derde alinea worden muziek, bio en foto gepresenteerd, waarbij 'gratis download' inmiddels is gepromoveerd tot geuzentitel. Weet niet of ik zo enthousiast ben over het wat al te populair geformuleerde 'de gretigheid waarmee media en zalen het hele zaakje integraal overnemen'.
Even op adem komen.
Na de Bandcamp-player in rode huisstijl gaan de heren zwabberen. Waarom die uitspraken over reacties van anderen, goedbedoelde adviezen, deskundigen en dit blog? Niet verklappen waar je je kennis vandaan haalt en vooral: niet relevant voor je doel en de doelgroep. Schrappen dus, en doorgaan met de kern: wat zijn die reacties, waar kunnen we die vinden en hoe communiceren The Medics met fans en muziekliefhebbers? Scheelt gelijk 4-5 zinnen in je bio. Less is more. Later maakt de band die fout notabene zelf met hun 'goedbedoelde advies' over jezelf serieus nemen. Niet doen, gewoon de lijn doortrekken van de opening van je bio. Ook niet doen: vragen opwerpen over je toekomst en de volgende stappen. Daar mail je mij maar over of vraagt het Pim.
Wél doen: de verschillende platforms opsommen (kan ook aan het einde van je bio), die prima quote van Festivalinfo laten vallen (is zowel je hokje als je ambitie!) en de fotoserie van het rooftop-concert laten zien. Die rode bretels vind ik een leuk herkenbaar dingetje voor op het podium. Zoals Joris terecht opmerkt: een kort filmpje van die laatste actie was nog beter geweest, maar het laat in elk geval zien dat jullie zélf iets ondernemen om je muziek onder de aandacht te brengen. Stilzitten en wachten is voor losers. Bovendien refereert deze actie op een leuke manier aan muzikale voorbeelden, toch? Beter goed gejat dan slecht bedacht.
Waarom begin ik bij deze bio niet over authenticiteit, urgentie en drijfveren, zoals begin deze week bij Cloudmachine? The Medics debuteren, Cloudmachine zijn toe aan hun derde album. Urgentie hangt bijna per definitie aan een debuut (anders kun je beter gelijk ophouden) en dat wordt door The Medics subtiel onderstreept door het razende intro van hun bio. Die moet daarnaast veel feitelijke informatie bevatten; het is immers onze eerste kennismaking met de band. Cloudmachine kan, spreekwoordelijk gezegd, veel van die informatie kwijt in de bijlagen. Bij een derde album ben ik vooral nieuwsgierig waarom dat er moest komen en wat het verschil is met de eerste 2.
Samengevat: duidelijke, goed geschreven bio met een uitstekende start en een paar goede punten. Even slim de kam er doorheen halen en EHPO heeft niks meer te zeuren. Succes!
Deel 4 van deze serie. Lees hier (onder het kopje ACTIE) hoe het precies zit. The Medics mailde dit, inclusief links en illustraties:
“Wat? Zijn jullie nog geen jaar bij elkaar?”, vragen boekers, media en andere argeloze luisteraars ons regelmatig. “Dat zou je niet zeggen!” Inderdaad: The Medics heeft een vliegende start gemaakt. In september vorig jaar speelden wij – vijf heren uit de regio Utrecht – onze eerste show in Tivoli de Helling, waarna al snel optredens in kleinere en grotere zalen als Ekko, dB’s, Nederland 3 en Doornroosje volgden.
Wat we te bieden hebben? Onze muziek laveert grofweg tussen Editors en The Strokes, maar 'flirt met Britse invloed dat 't een lieve lust is' en is 'gemeen catchy, een tikkeltje vilein, sexy en opwindend', aldus 3VOOR12.
Begin dit jaar werd in enkele dagen een eerste EP opgenomen, die inmiddels – als fysieke cd, maar vooral als gratis download – haar weg gevonden heeft naar meer dan duizend muziekliefhebbers. Ook de biografie en de persfoto vallen in goede aarde, getuige de gretigheid waarmee media en zalen het hele zaakje integraal overnemen.
Het zal de meeste muzikanten bekend voorkomen: na krap een jaar heeft iedereen een mening over je. Gevraagd én ongevraagd. Soms kun je deze goedbedoelde adviezen met een gerust hart naast je neerleggen, maar waar – al dan niet zelfbenoemde – deskundigen je iets toevertrouwen is het vaak raadzaam hier wat mee te doen. Zo raakten wij ook geïnspireerd door de tips op dit blog en is The Medics naast de gebruikelijke MySpace present én actief op social communities als Hyves, Facebook, Last.fm, Twitter en Flickr. “The Medics zijn helemaal 2.0”, concludeert Festivalinfo dan ook terecht.
Datzelfde Festivalinfo over The Medics: “Een energieke band, die op momenten groots en bevlogen klinkt. Op die momenten zie je de grotere poppodia al lonken.” Klinkt prachtig natuurlijk, maar misschien is het goed nu even pas op de plaats te maken. Wat zijn op dit moment de juiste stappen voor onze band? Een album? Nog een EP? Hoe gaan we dat betalen? Hoe trekken we definitief de aandacht van de juiste boekers? Vragen, vragen...
Tot slot een goedbedoeld advies voor andere bands: neem jezelf serieus, maar zorg dat het heilige vuur niet dooft. Organiseer eens zelf een feestje, zoals wij recentelijk deden op Koninginnedag: een rooftop-concert van The Medics vanaf een dak in de Utrechtse binnenstad.
Dank voor jullie bijdrage, heren van The Medics. Volgende week woensdag mijn feedback. Nieuwsgierigen kunnen The Medics vanavond zien in de Helling. Komt allen!
En dat voor minder dan een tientje. Gaat dat zien! Mooi verhaal ook op 3VOOR12 ('We hoeven geen pioniers te zijn'), zó namen The Medics hun debuut op met producer Pim van de Werken, luister 'em hier of kijk de clip:
Het werk van een producer is voor de buitenwereld vrij onzichtbaar. En wat de invloed van een producer op het eindresultaat is al helemaal. Pim van de Werken produceerde de nieuwe single van The Medics, doet uit de doeken hoe dat in z'n werk ging, waar hij hakte, waar spaanders vielen en wat het eindresultaat is:
