6 september 2012

Het is meteorologisch al herfst: kom maar door met die melancholie (en ik deel uit)!

Als NRC het schrijft, is het waar: 'Weergoden blijven met ons dollen – heerlijk weekend voor de boeg.' Heerlijk inderdaad, want ik zit op Vlieland (zie bit.ly/PerfectGWO12 voor Perfect Into The Great Wide Open 2012). Maar het is dus al herfst, en dé herfstplaat hoorde ik afgelopen weekend: Wild Nothing's Nocturne. Sterke liedjes, dromerig, melancholisch, ergens tussen 80's pop, Slowdive (Catch The Breeze!) en Mazzy Star. Prijsnummers zijn de opener, titeltrack, maar vooral deze:



Doet z'n naam eer aan. Luister naar die prachtige, dik 2 minuten durende break, de mooiste en langste sinds One More Time. En omdat ik vandaag jarig ben, deel ik graag uit andermans zak: het hele album staat (nog heel even) op 3VOOR12's Luisterpaal en Spotify, de zoveelste prachtrelease van inmiddels mijn favoriete label Bella Union. Get it while you can!

2 opmerkingen:

Cedric zei

die track is geniaal.

Niels Aalberts zei

We zijn het weer eens :-)